Bestuursrecht overig

Eiser heeft beroepen ingesteld tegen enerzijds de afwijzing van zijn verzoek om de [straat] af te sluiten…

Rechtbank Limburg, 12 mei 2026

Zaakgegevens

Op 12 mei 2026 heeft de Rechtbank Limburg in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Rechtbank Limburg
Zittingsplaats
Roermond
Datum uitspraak
12 mei 2026
Datum publicatie
12 mei 2026
Zaaknummer
ROE 23/1316 en ROE 24/3103
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBLIM:2026:4681
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Eiser heeft beroepen ingesteld tegen enerzijds de afwijzing van zijn verzoek om de [straat] af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer en anderzijds het besluit van het college om een eerder besluit, waarmee een verkeersbord is geplaatst waarmee een breedtebeperking wordt aangeduid in de [straat], in te trekken. De rechtbank is van oordeel dat de afwijzing van het verzoek om de weg af te sluiten de rechterlijke toets kan doorstaan. In de zaak over het verkeersbord is de rechtbank van oordeel dat het besluit onvoldoende is gemotiveerd en een deugdelijke belangenafweging ontbreekt. Zij doet in die zaak daarom een tussenuitspraak.

Uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Zittingsplaats Roermond

Bestuursrecht

Zaaknummers: ROE 23/1316 en ROE 24/3103


Uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 mei 2026 in de zaken tussen

[eiser] , uit [woonplaats] , eiser,

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Eijsden-Margraten

(gemachtigde: J.M. Mertens).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de zaken van eiser waarin hij opkomt tegen enerzijds de afwijzing van zijn verzoek om de [straat] af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer en anderzijds het besluit van het college om een eerder besluit, om een verkeersbord te plaatsen waarmee een breedtebeperking wordt aangeduid in de [straat] , in te trekken. Eiser is daar niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand daarvan beoordeelt de rechtbank of het college het verkeersbesluit op goede gronden heeft genomen.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep tegen het de afwijzing om de [straat] af te sluiten ongegrond is. Dit betekent dat eiser in die zaak geen gelijk krijgt. Het beroep tegen de intrekking van het besluit waarmee een breedtebeperking is ingesteld in de [straat] is gegrond. Eiser wordt in deze zaak in het gelijk gesteld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft het college verzocht om de [straat] af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer. Het college heeft in die procedure een concept-besluit genomen en de uniforme openbaarmakingsprocedure gehanteerd. Op grond van de zienswijzen die zijn ingediend en een afweging van de belangen heeft het college besloten de [straat] niet af te sluiten. Met de beslissing op bezwaar van 15 mei 2023 is het college daarbij gebleven. Eiser heeft daartegen beroep ingediend (zaaknummer ROE 23/1316).

2.1.

Daarnaast heeft het college op 9 juli 2023 besloten om, naar aanleiding van een bezwaarschrift van eiser, een verkeersbord te plaatsen waarmee wordt aangeduid dat een breedtebeperking geldt van 2,5 meter inde [straat] . Tegen dit besluit zijn meerdere bezwaarschriften ingediend. Op grond van die bezwaarschriften heeft het college met de beslissing op bezwaar van 19 april 2024 besloten om het verkeersbesluit in te trekken. Eiser heeft ook daartegen beroep ingediend (zaaknummer ROE 24/3103).

2.2.

De rechtbank heeft de beroepen op 2 maart 2026 op zitting behandeld. Eiser en de gemachtigde van het college hebben aan de zitting deelgenomen.

Beoordeling door de rechtbank

3. De rechtbank stelt voorop dat het college beoordelingsruimte heeft bij de beantwoording van de vraag wat nodig is ter bescherming van de verkeersbelangen genoemd in artikel 2, eerste en tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994 (de Wvw). Het college dient dit naar behoren te motiveren. Afhankelijk van de beroepsgronden gaat de bestuursrechter in op de vraag of de manier waarop het college van die beoordelingsruimte gebruik heeft gemaakt in overeenstemming is met het recht. Daarbij moet de bestuursrechter nagaan of het college redelijkerwijs de beoordelingsruimte op die manier heeft kunnen invullen. Nadat het college heeft vastgesteld wat naar zijn oordeel nodig is gelet op de betrokken verkeersbelangen, moet het de uitkomst van die beoordeling afwegen tegen de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van het besluit. Bij die afweging heeft het bestuursorgaan beleidsruimte. De bestuursrechter gaat niet na of hij in het concrete geval tot hetzelfde besluit zou zijn gekomen. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of de (uitkomst van de) belangenafweging die ten grondslag ligt aan het besluit niet onevenredig is in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen.

3.1.

Verder overweegt de rechtbank dat eiser in beide zaken naar de gronden van bezwaar heeft verwezen. Het college is in de beslissingen op bezwaar op deze gronden ingegaan. Gelet hierop zal de rechtbank alleen nog ingaan op de gronden waarvan eiser in beroep uitdrukkelijk heeft aangegeven het niet eens te zijn met de reactie van het college op deze gronden.

Verkeersbord ten behoeve van de breedtebeperking (ROE 24/3103)

4. Eiser stelt dat onvoldoende inzichtelijk is gemaakt welke belangen worden gediend en op welke wijze deze tegen elkaar zijn afgewogen. Daarnaast zitten er feitelijke onjuistheden in de beslissing op bezwaar. Het is onjuist dat, als de gemeente stelt, er op een later moment een haag is geplaatst. Deze staan er al van ruim voor 2021. Deze haag wordt ook onderhouden. Verder klopt het volgens hem niet dat een van de bezwaarmakers als belanghebbende is aangemerkt, deze zou namelijk geen eigendomsperceel hebben liggen aan of nabij de [straat] . Verder klopt de bewering niet dat andere toegangswegen smaller zijn, de hele [straat] heeft volgens de Wegenlegger dezelfde breedte. Eiser voert verder aan dat het bord noodzakelijk is om te kunnen handhaven. Het huidige gebruik van de weg is onveilig en leidt tot schade aan de weg en aan zijn eigendom.

5. In de beslissing op bezwaar van 19 april 2024 heeft het college overwogen dat de belangenafweging onzorgvuldig tot stand is gekomen. Het (economische) belang van de agrariërs komt daarin onvoldoende naar voren. Door het sluiten van de weg voor voertuigen die breder zijn dan 2,5 meter kunnen agrariërs met hun grotere landbouwvoertuigen feitelijk geen gebruik meer maken van de weg. Ook is onvoldoende onderzocht op welke wijze de hagen dienen te worden onderhouden zodat de doorgang van de weg niet wordt belemmerd. Het besluit heeft daarom onredelijke gevolgen voor de agrariërs. Het college heeft daarom het besluit ingetrokken.

6. De rechtbank is van oordeel dat het besluit onvoldoende is gemotiveerd en er een (kenbare en) deugdelijke belangenafweging ontbreekt. Zij overweegt daarover het volgende.

6.1.

Vooropgesteld moet worden dat het eerdere verkeersbesluit is ingetrokken omdat de belangenafweging onzorgvuldig tot stand zou zijn gekomen, omdat daarin het (economische) belang van agrariërs onvoldoende naar voren zou komen. Door het verkeersbesluit zouden zij namelijk niet meer gebruik mogen maken van de weg en onvoldoende was onderzocht op welke wijze de hagen dienen te worden onderhouden. Die motivering verhoudt zich echter slecht tot hetgeen door het college ter zitting is aangegeven. Ter zitting heeft het college namelijk aangegeven dat de [straat] 2,5 meter breed is, dat het niet is toegestaan om daar met bredere voertuigen doorheen te rijden, dat dit duidelijk zou moeten zijn en dat er anders gehandhaafd moet (kunnen) worden. Het college weet derhalve (onder andere door de meldingen van eiser, maar ook door het feit dat de agrariërs hun belangen hebben aangevoerd) dat er in de praktijk toch met bredere voertuigen wordt gereden en een bord zou daarin geen verandering brengen. Het bord zou alleen maar vernield worden door de landbouwvoertuigen die toch gebruik maken van de [straat] , aldus het college ter zitting. Ook is daarnaast aangegeven dat eiser de haag op zijn perceel keurig onderhoudt. De rechtbank merkt op dat zij hieruit begrijpt dat het verkeersbesluit dus niet tot gevolg heeft dat bredere voertuigen niet meer gebruik mogen maken van de [straat] en de in bezwaar gestelde economische belangen van de agrariërs in zoverre ook niet worden geraakt door het verkeersbesluit. Zoals het college ter zitting ook heeft aangegeven is het namelijk ook zonder dat bord niet toegestaan om met een breder voertuig van die weg gebruik te maken. De rechtbank neemt daarbij ook in overweging dat eiser ter zitting heeft aangegeven dat hij politie en handhaving al meerdere malen heeft gevraagd om te handhaven, maar dat zij aangeven niet te kunnen handhaven omdat er geen verkeersbord staat wat inrijden voor dit soort voortuigen verbiedt. Het college heeft dit standpunt niet bestreden.

6.2.

Verder overweegt de rechtbank dat het college niet inzichtelijk heeft gemaakt hoe het belang van eiser zich verhoudt tegenover het belang van de bezwaarmakers, slechts wordt in de beslissing op bezwaar overwogen dat het belang van de bezwaarmakers onvoldoende zou zijn meegewogen. Het lag echter op de weg van het college om, in dit geval, bij het nemen van de beslissing op bezwaar een nieuwe (volledige) belangenafweging te nemen, waarin zij aangaf hoe de belangen van de bezwaarmakers zich verhouden tegenover de belangen als opgenomen in artikel 2 van de Wvw. Ook moet het college dat opwegen tegen de (eerder en ter zitting aangevoerde) belangen van eiser. Dat heeft het college in dit geval onvoldoende gedaan en zal zij alsnog moeten doen. De rechtbank wenst daarbij het college in ieder geval mee te geven dat bij het nemen van een verkeersbesluit een (zuiver) economisch belang niet zwaarder kan wegen dan de belangen uit de Wvw, en dat eiser in ieder geval aannemelijk heeft gemaakt dat het huidige gebruik van de weg leidt tot schade voor zowel hem als de gemeente en mogelijk een onveilige situatie. Voor zover het college ter zitting heeft aangegeven dat het verkeersbord niet noodzakelijk is omdat al duidelijk is dat de weg niet breder is, kan de rechtbank dit daarom ook niet volgen.

6.3.

Dit beroep is daarom gegrond. De rechtbank zal onder het kopje ‘conclusie en gevolgen’ toelichten welke gevolgen dit heeft.

Afsluiting voor gemotoriseerd verkeer (ROE 23/1316)

7. Eiser stelt dat niet is voldaan aan de vereisten van artikel 2, eerste en tweede lid, van de Wvw. Het besluit is niet zorgvuldig tot stand gekomen en onvoldoende gemotiveerd. Zo heeft de gemeente volgens eiser niet alle relevante informatie verstrekt, waaronder bepaalde documentnummers (van verkeersbesluiten) en het advies van de politie. Hij noemt het onbegrijpelijk dat de gemeente aangeeft dat de weg niet geschikt is en niet nodig voor het beoogde gebruik, terwijl het huidige gebruik juist onveilig is en schade veroorzaakt aan de weg en aan eigendommen. Daarnaast is volgens eiser onvoldoende duidelijk welke belangen met de verkeersbesluiten worden gediend en op welke wijze deze belangen tegen elkaar zijn afgewogen. Zijn eigen belangen zijn daarbij niet meegenomen. Verder is er een toezegging gedaan door een wethouder waaraan voorbij wordt gegaan. Daarnaast leidt de hele situatie tot onzekerheid over zijn rechtspositie, waardoor het rechtszekerheidsbeginsel wordt geschonden.

8. De rechtbank is van oordeel dat het college redelijkerwijs heeft kunnen besluiten om niet de [straat] (al dan gedeeltelijk) af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer. Daarbij heeft het college er waarde aan kunnen hechten dat de percelen op deze wijze bereikbaar dienen te blijven en dat ook van belang is dat de weg in stand wordt gehouden en bruikbaar blijft. Dat belang, dat valt onder artikel 2, eerste lid, onder c, van de Wvw, heeft het college in redelijkheid zwaarder kunnen wegen dan het belang van eiser om de [straat] (gedeeltelijk) af te sluiten. Zij betrekt daarbij ook dat het belang van eiser (dat zich met name vindt in de veiligheid van de situatie en schade die het gevolg is van te brede voertuigen) ook kan worden gediend op een manier die minder ingrijpend is, zoals door het plaatsen van een bord met een breedtebeperking die maakt dat de breedtebeperking handhaafbaar is en/of door het plaatsen van paaltjes aan beide kanten aan het begin van de weg waardoor nogmaals wordt gevisualiseerd/beperkt dat voertuigen breder dan 2,5 meter niet in kunnen rijden. Daarnaast maken de andere beroepsgronden van eiser niet dat het college niet in redelijkheid ervoor heeft kunnen kiezen om de [straat] af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer. Voor zover eiser een beroep doet op het vertrouwensbeginsel, merkt de rechtbank op dat – daargelaten de vraag of deze opmerking aan het college valt toe te rekenen en of dit vervolgens tot gevolg zou moeten hebben dat alsnog een ander besluit moet worden genomen – de opmerking van de wethouder (‘Ik heb het weer nagetrokken. Er wordt een publicatie opgesteld om het stuk weg te onttrekken aan het gemotoriseerd verkeer. Daarna komen de paaltjes.’) informatief van aard is en geen toezegging bevat waaraan eiser gerechtvaardigd de verwachting mocht ontlenen dat het door hem gewenste verkeersbesluit definitief zou worden genomen.

9. Dit beroep is daarom ongegrond. De rechtbank zal onder het kopje ‘conclusie en gevolgen’ toelichten welke gevolgen dit heeft.

Conclusie en gevolgen

10. Uit wat de rechtbank hiervoor heeft overwogen volgt dat de beslissing op bezwaar van 15 mei 2023, zaaknummer ROE 23/1316 (dat gaat over het afsluiten van de [straat] voor gemotoriseerd verkeer) de rechterlijke toets kan doorstaan en dat het beroep in die zaak ongegrond is. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat de beslissing op bezwaar in stand blijft.

11. De rechtbank is verder van oordeel dat de beslissing op bezwaar van 19 april 2024, zaaknummer ROE 24/3103 (dat gaat over het plaatsen van een verkeersbord ter aanduiding van een breedtebeperking) onvoldoende is gemotiveerd en dat een (kenbare en) deugdelijke belangenafweging ontbreekt. De rechtbank ziet in het kader van finale geschilbeslechting aanleiding om voor dat besluit een bestuurlijke lus toe te passen. Dit betekent dat zij voor deze zaak een tussenuitspraak zal doen en het college in de gelegenheid zal stellen om binnen zes weken na deze uitspraak het gebrek in het besluit te herstellen. Om dat te doen moet het college het bezwaar van eiser opnieuw beoordelen en daarbij een (kenbare en) deugdelijke belangenafweging te maken.

12. Als het college geen gebruik wil maken van deze gelegenheid, dan moet het dit binnen twee weken aan de rechtbank mededelen. Als het college daar wel gebruik van wil maken, dan krijgt eiser zes weken de gelegenheid om op de herstelpoging van het college te reageren. De rechtbank zal daarna, in beginsel zonder tweede zitting, einduitspraak doen.

13. In de zaak met zaaknummer ROE 24/3103 houdt de rechtbank daarom iedere verdere beslissing aan. Dit betekent dat op dit moment geen uitspraak wordt gedaan over de proceskosten en het griffierecht in die zaak. De rechtbank zal dit in de einduitspraak doen. Verder wijst de rechtbank partijen er uitdrukkelijk op dat zij in de zaak met zaaknummer ROE 23/1316 einduitspraak doet. Als partijen daartegen hoger beroep willen instellen, dienen zij dat tijdig te doen binnen de daarvoor geldende termijnen.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep tegen de beslissing op bezwaar van 15 mei 2023 (met zaaknummer ROE 23/1316) ongegrond;

  • stelt het college in de gelegenheid om binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak het gebrek in de beslissing op bezwaar van 19 april 2024 (met zaaknummer ROE 24/3103) te herstellen met inachtneming van de overwegingen in deze uitspraak;

  • draagt het college op binnen twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak de rechtbank mee te delen of het gebruik maakt van de gelegenheid om het gebrek te herstellen;

  • houdt iedere verdere beslissing in de zaak met zaaknummer ROE 24/3103 aan.

Deze uitspraak is gedaan door mr. D.D. Kock, rechter, in aanwezigheid van B.A.E.I. van Hooff, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 12 mei 2026

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: 12 mei 2026

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met de einduitspraak kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Tegen de tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen de tussenuitspraak kan hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) einduitspraak in deze zaak.

Vergelijk de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 4 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:647. De beslissing op bezwaar is daarom genomen in strijd met de artikelen 3:4, 3:46 en 3:47 van de Algemene wet bestuursrecht. Op grond van artikel 8:51a, eerste lid, van de Awb.