Civiel recht overig
Burengeschil. Beroep op verjaring slaagt niet. Vordering verwijderen overhang in conventie afgewezen omdat…
Rechtbank Limburg, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBLIM:2026:11181 · Rechtbank Limburg · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-limburg/civiel-recht/civiel-recht-overig/bodemzaak/ecli-nl-rblim-2026-11181
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Limburg in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank LimburgRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Maastricht
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 16 oktober 2026
- Zaaknummer
- 12147440 CV EXPL 26-1360
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- BodemzaakBodemzaakDe gewone procedure waarin de rechter definitief over het geschil beslist, in tegenstelling tot een kort geding of voorlopige voorziening.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBLIM:2026:11181
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Burengeschil. Beroep op verjaring slaagt niet. Vordering verwijderen overhang in conventie afgewezen omdat erfgrens niet duidelijk is. Geen onrechtmatige hinder. Vorderingen in reconventie (verbod (laten) uitvoeren bouwwerkzaamheden, schadevergoeding, verbod parkeren) afgewezen.
Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Maastricht
Zaaknummer: 12147440 \ CV EXPL 26-1360
Vonnis van 21 oktober 2026
in de zaak van
1 [persoon 1] ,
2. [persoon 2],
te [plaats] ,
eisende partijen in conventie,
verwerende partijen in reconventie,
hierna samen te noemen: [partij 1] ,
gemachtigde: mr. J.M.E.F. Hoofs, ARAG SE,
tegen
[persoon 3] ,
te [plaats] ,
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
hierna te noemen: [partij 2] ,
gemachtigde: mr. H.N.H. Dresschers.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 tot en met 5
- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie met producties H1 tot en met H6
- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald
- de conclusie van antwoord in reconventie
- het bericht van 24 september 2026 met producties H7 tot en met H9 van [partij 2]
- de door [partij 1] op 30 september 2026 ten behoeve van de mondelinge behandeling in het geding gebrachte foto’s
- de mondelinge behandeling van 5 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
Partijen zijn buren van elkaar. [partij 2] is sinds 1995 eigenaar van het perceel plaatselijk bekend als [perceel A] te [plaats] en woont daar samen met haar partner [de partner] . [partij 1] is sinds 2024 eigenaar van het perceel plaatselijk bekend als [perceel B] te [plaats] en woont daar met haar gezin sinds 1 juni 2024. [partij 1] wenst de woning te moderniseren en realiseert dit middels een verbouwing.
3 Het geschil
in conventie
[partij 1] vordert bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [partij 2] te veroordelen tot:
-
primair het staken en gestaakt houden van de onrechtmatige situatie door het weghalen en weghouden van al het groen dat over de erfgrens, aangegeven met de oranje lijn onder kantnummer 4, heen hangt/groeit, subsidiair nakoming van de toezegging (overeenkomst) tot het snoeien van de overhang, zulks primair en subsidiair binnen veertien dagen na datum van het vonnis en op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 100,00 per dag dat zij hiermee in gebreke blijft tot een maximum van € 15.000,00,
-
betaling van € 750,00 aan vergoeding buitengerechtelijke kosten,
-
betaling van de proceskosten en nakosten, vermeerderd met de wettelijke rente.
[partij 2] voert verweer. [partij 2] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van
[partij 1] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [partij 1] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [partij 1] in de kosten van deze procedure.
[partij 2] vordert bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
-
[partij 1] te verbieden om vanaf de eerste dag na betekening van het vonnis tussen vrijdagavond 19.00 uur en maandagochtend 8.00 uur werkzaamheden aan het onderhavige bouwproject uit te (laten) voeren die voor [partij 2] waarneembaar geluid veroorzaken, alsmede en daarmee verdergaand [partij 1] te verbieden om vanaf twee maanden na betekening van het vonnis werkzaamheden aan het onderhavige bouwproject te (laten) uitvoeren die voor [partij 2] waarneembaar geluid veroorzaken, met bepaling dat [partij 1] hoofdelijk een dwangsom verbeurt van € 200,00 per overtreding voor iedere dag of dagdeel dat wordt gebouwd in strijd met een van of beide verboden,
-
[partij 1] hoofdelijk te veroordelen tot betaling van € 15.000,00 aan schadevergoeding voor de omgezaagde onvervangbare boom, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van het omzagen van deze boom op 20 november 2025 tot aan de dag van volledige betaling,
-
[partij 1] te verbieden vanaf de eerste dag na betekening van het vonnis gemotoriseerde voertuigen binnen een afstand van ten minste vijf meter van de kadastraal ingetekende erfgrens tussen de percelen [perceel A] en [perceel B] te (laten) parkeren, met bepaling dat [partij 1] aan [partij 2] hoofdelijk een dwangsom verbeurt van € 200,00 per dag of dagdeel dat in strijd met voormeld verbod een gemotoriseerd voertuig wordt geparkeerd,
-
[partij 1] hoofdelijk te veroordelen in de proceskosten.
[partij 1] voert verweer. [partij 1] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [partij 2] , met veroordeling van [partij 2] in de kosten van deze procedure.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
in conventie
Vooraf
De kantonrechter merkt vooraf op dat zij zich beperkt tot de vorderingen die haar in deze procedure zijn voorgelegd. De overige door partijen ingenomen stellingen alsmede geschillen tussen partijen, over het beweerdelijk zonder vergunning (aan)bouwen, het bijstorten van meer dan vergunningsvrije hoeveelheid grond, het plaatsen van stuwwanden en bebouwing op de bijgestorte grond , zullen hier verder onbesproken blijven en eventueel aan de orde komen in de tussen partijen aanhangige procedures bij de gemeente en rechtbank.
Vordering 1: volledige overhang verwijderen
Volgens [partij 1] handelt [partij 2] onrechtmatig doordat er sprake is van overhang. [partij 2] heeft ondanks herhaald verzoek minimaal gesnoeid (enkel de onderzijde van het groen is gesnoeid en niet de bovenzijde), waardoor in de hoogte en verder naar achter in het perceel nog steeds sprake is van overhang. Volgens [partij 1] vormt het metalen paaltje de erfgrens en vormt de oranje lijn weergegeven op de foto op pagina 6 van de dagvaarding (bij benadering) de erfgrens.
[partij 2] stelt (primair) dat [partij 1] de erfgrens onjuist heeft aangeduid. [partij 2] betwist dat het op pagina 6 van de dagvaarding aangeduide paaltje de erfgrens tussen beide percelen weergeeft. Volgens [partij 2] wordt de erfgrens aangeduid door de aan de straatzijde aanwezige twee paaltjes en de in de achtertuin aan de uiterste begrenzing van de beide percelen geplaatste hekwerken. [partij 2] stelt dat er op grond van de bij het Kadaster ingetekende erfgrens geen sprake is van overhang. In september 2025 is tot een hoogte van vier meter gesnoeid. Op hoogte is er wellicht sprake van wat overhang maar dat is volgens [partij 2] gelet op de bosachtige lommerrijke locatie van beide percelen alleszins redelijk en niet onrechtmatig. Een verdergaande snoei zou de bomen kunnen schaden en tot afsterven leiden aldus [partij 2] . Subsidiair voert [partij 2] met een beroep op artikel 3:105 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) aan dat zij de eigendom van het perceel waarop de beweerdelijke overhang is heeft verworven door verjaring.
De kantonrechter zal met het door [partij 2] subsidiair aangevoerde beroep op verjaring beginnen, nu dit het meest verstrekkende verweer is. De kantonrechter is van oordeel dat [partij 2] geen eigenaar is geworden van het stuk grond waarop de beweerdelijke overhang is, omdat het voor verjaring vereiste van inbezitneming ontbreekt. Daartoe wordt als volgt overwogen.
Er kan slechts sprake zijn van verkrijging door verjaring, indien er sprake is geweest van bezit van [partij 2] . De vraag of sprake is van bezit dient te worden beantwoord aan de hand van de maatstaven van artikelen 3:107 en verder BW. Daaruit volgt dat bezit het houden van een goed voor zichzelf is. Noodzakelijk voor (ondubbelzinnig) bezit is een voor anderen zichtbare uitoefening van de macht over de onroerende zaak waaruit de pretentie van eigendom blijkt. Het moet gaan om een zodanige machtsuitoefening dat naar verkeersopvattingen en op grond van uiterlijke feiten en omstandigheden heeft te gelden dat de macht van de oorspronkelijke bezitter over de onroerende zaak is geëindigd.
De feiten waarop [partij 2] zich in dit verband beroept, bestaan uit het feitelijk (laten) onderhouden van het perceel waarop de beweerdelijke overhang is gedurende meer dan twintig jaar. Deze gedragingen vormen naar het oordeel van de kantonrechter geen daden waaruit de pretentie van eigendom blijkt. Met andere woorden het enkel laten onderhouden van dit stuk perceel kan niet als bezit in voormelde zin worden aangemerkt. Evenmin blijkt uit deze daden dat de macht van de [vorige bewoners] (de vorige bewoners) als de oorspronkelijke bezitter over de zaak is geëindigd.
Gelet op het voorgaande verwerpt de kantonrechter het door [partij 2] gevoerde verjaringsverweer.
Gelet op de uiteenlopende standpunten van partijen en bij gebreke van ter zake dienende bescheiden die de erfgrens onomstotelijk aantonen (kadastrale kaarten zijn niet in het geding gebracht) is niet duidelijk waar de erfgrens is gelegen tussen beide percelen. Partijen hebben in deze procedure niet aan de kantonrechter voorgelegd om de erfgrens vast te stellen. [partij 1] heeft de door haar aangeduide erfgrens niet of onvoldoende onderbouwd. Nu de erfgrens tussen de percelen onduidelijk is, kan ook niet vastgesteld worden of er sprake is van overhang. Dit betekent dat de vordering onder 1 zowel primair als subsidiair dient te worden afgewezen.
Vordering 2: buitengerechtelijke kosten
Omdat de hoofdvordering in het geheel wordt afgewezen, treft de nevenvordering van [partij 1] tot de vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten hetzelfde lot. Deze vordering zal dus ook worden afgewezen.
in reconventie
Vordering 1: Verbod (laten) uitvoeren bouwwerkzaamheden
Volgens [partij 2] is er sprake van onrechtmatige hinder in de zin van artikel 5:37 BW. De verbouwingswerkzaamheden aan de woning en tuin van [partij 1] duren al twee jaar, vinden in de avonduren (zelfs tot na 22.00 uur) en weekends plaats. Er is sprake van veel lawaai en verkeer van bouwvakkers. [partij 2] stelt dat haar woongenot daardoor ernstig is aangetast.
[partij 1] geeft toe dat omwonenden hinder zullen ondervinden van de verbouwing aan hun woning, maar betwist dat de hinder onrechtmatig is. [partij 1] stelt dat [partij 2] bijna altijd thuis is, waardoor een verbouwing meer impact zal hebben en [partij 2] zich obsessief met de verbouwing bezighoudt door regelmatig met een bodycam alles in de gaten te houden.
Ingevolge artikel 5:37 BW mag de eigenaar van een erf niet in een mate of op een wijze die volgens artikel 6:162 BW onrechtmatig is, aan eigenaars van andere erven hinder toebrengen. De vraag in hoeverre de door [partij 2] ondervonden hinder onrechtmatig is, is afhankelijk van de aard, de ernst en de duur van de hinder en de daardoor veroorzaakte schade in verband met de verdere omstandigheden van het geval waaronder de plaatselijke omstandigheden. Dat betekent dat niet iedere vorm of mate van hinder per definitie onrechtmatig is. Een zekere mate van door een ander veroorzaakte hinder moet worden geduld. Daarnaast is geluidshinder en -overlast deels een subjectieve beleving en kan dit daarom in de regel alleen worden vastgesteld aan de hand van objectieve geluidsmetingen, bij voorkeur uitgevoerd door een onafhankelijke deskundige.
[partij 1] betwist dat sprake is van onrechtmatige (geluids)hinder. Het ligt dan ook op de weg van [partij 2] om voldoende te stellen, en zo nodig te bewijzen dat sprake is van zodanige ernstige (geluids)overlast door [partij 1] dat die (geluids)overlast als onrechtmatig moet worden aangemerkt. [partij 2] heeft ten bewijze van haar stellingen een eigen bijgehouden logboek in het geding gebracht. Uit de verklaring van [partij 2] blijkt dat zij overlast ervaren heeft, maar ervaren overlast is op zichzelf onvoldoende om te concluderen dat sprake is geweest van onrechtmatige hinder. Het logboek kan niet als bewijs dienen voor de gestelde overlast omdat het geen controleerbare, onpartijdige of objectieve informatie bevat. Overtreding van geluidsnormen en daarmee geluidshinder is in beginsel het beste vast te stellen door geluidsmetingen van een deskundige, maar het bewijs kan ook op andere manieren worden geleverd. Bij gebreke van geluidsfragmenten kan de kantonrechter niet vaststellen óf en dat er geluiden zijn waargenomen die zodanige overlast geven dat sprake is van onrechtmatige hinder. Niet is gebleken dat het aantal decibel structureel te hoog is geweest of dat er structureel werkzaamheden op niet te tolereren uren hebben plaatsgevonden. De conclusie is dat [partij 2] niet aan haar stelplicht heeft voldaan. Zij heeft niet voldoende onderbouwd dat sprake is van ernstige, structurele en objectiveerbare overlast. Dat wil niet zeggen dat [partij 2] geen last heeft gehad en heeft van de verbouwing. Hetgeen [partij 2] naar voren heeft gebracht is echter niet voldoende om de hoge lat van onrechtmatige hinder te kunnen halen. De vordering wordt daarom afgewezen.
Vordering 2: Schadevergoeding omkappen boom
[partij 2] stelt zich op het standpunt dat [partij 1] onrechtmatig heeft gehandeld door zonder haar toestemming een boom op haar perceel te (laten) omzagen. Het betreft een onvervangbare boom en met verwijzing naar een uitspraak van de rechtbank Gelderland vordert [partij 2] € 15.000,00 aan schadevergoeding.
[partij 1] stelt dat de boom op haar grond stond. Verder betwist [partij 1] dat dit een unieke onvervangbare boom betrof en stelt met verwijzing naar een in het geding gebrachte foto dat er op het perceel meer van deze bomen staan. Tot slot - voor het geval er wel sprake zou zijn van een onrechtmatige kap - stelt [partij 1] dat [partij 2] het gevorderde bedrag aan schadevergoeding onvoldoende heeft onderbouwd.
De kantonrechter heeft zojuist in conventie overwogen dat niet duidelijk is hoe de erfgrens tussen beide percelen loopt. Dit betekent dat ook hier in reconventie niet vastgesteld kan worden op wiens perceel de omgekapte boom stond en de vordering om deze reden al strandt. Daarbij komt dat de kantonrechter met [partij 1] van oordeel is dat [partij 2] de schadevergoeding onvoldoende heeft onderbouwd zodat ook om die reden de vordering niet kan worden toegewezen. Het vorenstaande brengt mee dat deze vordering ook dient te worden afgewezen.
Vordering 3: Verbod parkeren gemotoriseerde voertuigen binnen vijf meter van de erfgrens
[partij 2] vordert een verbod om gemotoriseerde voertuigen binnen vijf meter van de erfgrens te (laten) parkeren in verband met het risico op brand gelet op de direct daarnaast staande bosbegroeiing op het perceel van [partij 2] . Zij verwijst daarvoor naar een notitie Brandoverslag van de Brandweeracademie. Daarnaast voert [partij 2] aan dat zij haar terras noodgedwongen, doordat haar perceel in een helling ligt, aan de rechterzijde van haar woning heeft moeten realiseren en dat een verbreding van de oprit van [partij 1] tot meer persoonsbewegingen en tot verminderde privacy bij [partij 2] zal leiden.
De kantonrechter is met [partij 1] van oordeel dat deze vordering iedere wettelijke grondslag ontbeert. Ook de beweerdelijk gestelde aantasting van de privacy rechtvaardigt geen verbod. De inrichting en het gebruik van een oprit op eigen terrein valt binnen de vrijheid van de eigenaar, mits aan wettelijke voorschriften wordt voldaan. Het parkeren van voertuigen op een rechtmatig aangelegde oprit valt onder normaal gebruik. Deze vordering zal eveneens worden afgewezen.
proceskosten in conventie en in reconventie
Omdat beide partijen ongelijk krijgen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
5 De beslissing
De kantonrechter
in conventie
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. Heuts en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2026.