Belastingrecht

Aanmaningskosten voor het niet op tijd betalen van een naheffingsaanslag parkeerbelasting.

Rechtbank Midden-Nederland, 14 juli 2026

Zaakgegevens

Op 14 juli 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
14 juli 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
25/1328
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7637
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Aanmaningskosten voor het niet op tijd betalen van een naheffingsaanslag parkeerbelasting.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 25/1328


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 14 juli 2026 in de zaak tussen

[eiser] , uit [plaats] , eiser

(gemachtigde: mr. N.G.A. Voorbach)

en

de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap Utrecht, de heffingsambtenaar

(gemachtigde: mr. W.G. Vos)

Samenvatting

1.1

Deze uitspraak gaat over de bij eiser in rekening gebrachte aanmaningskosten van € 9,- voor het niet op tijd betalen van een aan hem opgelegde naheffingsaanslag parkeerbelasting. Aan de hand van wat partijen naar voren hebben gebracht, beoordeelt de rechtbank of de heffingsambtenaar de aanmaningskosten terecht heeft gehandhaafd. De rechtbank is van oordeel dat dat zo is. Dat betekent dat het beroep ongegrond is.

Procesverloop

2.1

Op 29 april 2024 om 19:56 uur heeft een scanauto vastgesteld dat de auto van eiser met kenteken [kenteken] geparkeerd stond op de Makassarstraat in Utrecht. Deze straat ligt in de zone waarvoor betaald parkeren geldt, eiser heeft geen parkeerbelasting betaald. Daarom is aan eiser op 15 mei 2024 een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd van € 81,70. Op 14 augustus 2024 heeft de heffingsambtenaar een kosteloze betalingsherinnering aan eiser gestuurd. Nadat de in de betalingsherinnering genoemde termijn verstreken was zonder dat de verschuldigde betaling was voldaan, heeft eiser op 30 oktober 2024 een aanmaning ontvangen waarbij € 9,- aanmaningskosten in rekening zijn gebracht. Eiser is het niet eens met de in rekening gebrachte aanmaningskosten en heeft hiertegen bezwaar gemaakt. In de uitspraak op bezwaar van 6 februari 2025 (de bestreden uitspraak) heeft de heffingsambtenaar de in rekening gebrachte aanmaningskosten gehandhaafd. Eiser heeft tegen de bestreden uitspraak beroep ingesteld.

2.2

De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend.

2.3

De zaak is behandeld op de zitting van 7 mei 2026. De gemachtigde van de heffingsambtenaar, vergezeld door collega [A] , hebben deelgenomen aan de zitting. Eiser en zijn gemachtigde zijn niet verschenen.

Overwegingen

Standpunt van partijen

3. Eiser stelt dat de aanmaningskosten ten onrechte in rekening zijn gebracht omdat eiser de naheffingsaanslag niet heeft ontvangen. Omdat het hier gaat om een niet aangetekend stuk post, dient de heffingsambtenaar aannemelijk te maken dat de post daadwerkelijk is verzonden middels een deugdelijke verzendadministratie. Dat heeft de heffingsambtenaar niet gedaan. Eiser verwijst hierbij naar een arrest van de Hoge Raad.

4. De heffingsambtenaar stelt daartegenover dat de aanmaningskosten terecht zijn opgelegd, omdat de naheffingsaanslag op juiste wijze bekend is gemaakt. De naheffingsaanslag op 10 mei 2025 aan PostNL is aangeboden. De aanslag is door Data B. Mailservice B.V. in één keer verwerkt en geprint in een batch met meerdere documenten. Deze complete set van geprinte documenten is vervolgens aangeboden aan PostNL. In het verweerschrift heeft de heffingsambtenaar verschillende schermopnames overgelegd om deze gang van zaken toe te lichten en zijn standpunt te onderbouwen.

Het oordeel van de rechtbank

5.1

De vraag die hier voorligt, is of de naheffingsaanslag op de juiste wijze bekendgemaakt is en er vervolgens – bij het uitblijven van betaling – kan worden aangemaand. Voor het antwoord op die vraag is het volgende van belang.

5.2

Uit artikel 3:40 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) volgt dat een besluit niet in werking treedt voordat het is bekendgemaakt. Uit artikel 3:41, eerste lid, van de Awb volgt dat bekendmaking van besluiten die tot een of meer belanghebbenden zijn gericht, geschiedt door toezending of uitreiking aan hen, onder wie begrepen de aanvrager. Met die toezending wordt het fysiek per post versturen bedoeld. In het arrest van 19 januari 2024 heeft de Hoge Raad daarover het volgende overwogen:

“In een geval als dit, waarin op de heffingsambtenaar de last rust om aannemelijk te maken dat en zo ja op welke datum het biljet van een naheffingsaanslag of een duplicaat daarvan is verzonden, houdt die bewijslast in dat hij aannemelijk dient te maken dat het stuk aan een postvervoerbedrijf ter verzending is aangeboden. Daartoe zal de heffingsambtenaar mede aannemelijk moeten maken aan welk postvervoerbedrijf het desbetreffende poststuk is aangeboden.”

5.3

Uit de door de heffingsambtenaar overgelegde verzendadministratie blijkt dat de aanslag met aanslagnummer 2402108496 onderdeel is van een batch bestanden met verwerkingsnummer 910250. Uit de verzendadministratie blijkt ook dat deze batch met verwerkingsnummer 910250 op 10 mei 2024 om 19:38 uur is geprint en als set is aangeboden aan PostNL. De rechtbank ziet geen reden om aan de verzendadministratie van de heffingsambtenaar te twijfelen en is dan ook van oordeel dat de heffingsambtenaar voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat dat de naheffingsaanslag aan PostNL ter verzending is aangeboden. Eiser heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd die het vermoeden van de ontvangst van de naheffingsaanslag ontzenuwen. De enkele ontkenning van de ontvangst van de naheffingsaanslagen op het adres van eiser is daarvoor onvoldoende. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de heffingsambtenaar de naheffingsaanslag op de juiste wijze aan eiser bekend heeft gemaakt en dat de aanmaningskosten terecht bij eiser in rekening zijn gebracht.

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep is ongegrond. Er bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Eiser krijgt ook het griffierecht niet terug.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. Spee, rechter, in aanwezigheid van

mr. E. Stumpel, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 14 juli 2026.

de griffier de rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

De uitspraak van 26 mei 2023, ECLI:NL:HR:2023:785. ECLI:NL:HR:2024:59