Bestuursrecht overig

Rioolheffing, objectafbakening. Ongegrond.

Rechtbank Midden-Nederland, 18 september 2026

Zaakgegevens

Op 18 september 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
18 september 2026
Datum publicatie
16 oktober 2026
Zaaknummer
UTR 25/1260
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7142
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Rioolheffing, objectafbakening. Ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 25/1260


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 september 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres,

en

de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap Utrecht, verweerder

(gemachtigde: T. Jansen).

Procesverloop

1.1

In de beschikking van 30 juni 2024 heeft de heffingsambtenaar aan eiseres als eigenares van de woningen aan de [adres 1] , [adres 2] en [adres 3] in [plaats] een aanslag rioolheffing opgelegd.

1.2

Eiseres is tegen de beschikking in bezwaar gegaan. In de uitspraak op bezwaar van
14 januari 2025 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

1.3

Eiseres heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend.

1.4

De zaak is behandeld op de zitting van 1 september 2026. Eiseres, haar partner, de gemachtigde van de heffingsambtenaar en [taxateur] (taxateur) hebben deelgenomen aan de zitting.

Overwegingen

2. Eiseres voert aan dat de heffingsambtenaar voor [adres 1] ongesplitst op
29 februari 2024 een aanslag rioolheffing heeft opgelegd. Op 30 juni 2024 is de beschikking afgegeven waarbij een aanslag rioolheffing is opgelegd voor de drie afzonderlijke woningen. Deze woningen waren op dat moment nog niet kadastraal gesplitst. Daarnaast betekent dit dat voor [adres 1] tweemaal rioolheffing is opgelegd.

3. De heffingsambtenaar geeft aan dat degene die belastingplichtig is voor de rioolheffing (eigenarendeel) op grond van de Verordening van de gemeente Utrecht degene is die bij het begin van het belastingjaar het genot heeft krachtens eigendom, bezit of beperkt recht van een perceel dat direct of indirect is aangesloten op de gemeentelijke riolering. Voor het eigenarendeel wordt als het perceel een onroerende zaak is als genothebbende krachtens eigendom aangemerkt de persoon die bij het begin van het belastingjaar in de basisregistratie van het Kadaster is vermeld. Het voorwerp van de belasting is het perceel. Als perceel wordt aangemerkt de onroerende zaak, bedoeld in hoofdstuk III van de Wet WOZ.

De aanslagen rioolheffing zijn volgens de heffingsambtenaar conform de Verordening terecht opgelegd aan eiseres die aan het begin van het belastingjaar eigenaresse was van de percelen. Naar de omstandigheden beoordeeld, horen deze percelen niet bij elkaar, omdat ze bedoeld zijn om afzonderlijk te gebruiken.

4. De rechtbank overweegt als volgt. Zoals de heffingsambtenaar aangeeft wordt belasting geheven aan degene die bij het begin van het belastingjaar eigenaar is van het perceel. Als perceel wordt aangemerkt de zaak, bedoeld in hoofdstuk III van de Wet WOZ. Hoofdstuk III van de Wet WOZ bestaat onder uit de artikelen 16 en 17. In artikel 16, onderdeel c van de Wet WOZ is opgenomen dat een gedeelte dat blijkens zijn indeling bestemd is om als afzonderlijk geheel gebruikt te worden, een afzonderlijk object vormt. Dat betekent dat een belastingobject moet worden afgebakend naar de kleinst mogelijk zelfstandige eenheid. Bij de beoordeling of sprake is van een zelfstandige eenheid, is het relevant of een gedeelte afsluitbaar is en of het gedeelte beschikt over de voor bewoning noodzakelijke voorzieningen, waarbij sommige van die voorzieningen beperkt kunnen zijn. Ook volgt uit vaste rechtspraak dat als een object niet kadastraal gesplitst is, het object nog steeds geschikt kan zijn om als afzonderlijk geheel te worden gebruikt.

4.1

Uit de voltooiingsverklaring van 30 november 2023 blijkt dat op 30 november 2023 de verbouwing van de dierenartsenpraktijk tot drie zelfstandige appartementen gereed was. Dit betekent dat vanaf dat moment sprake was van drie zelfstandige objecten zoals bedoeld in artikel 16, onderdeel c van de Wet WOZ. Dit betekent (dus) ook dat de heffingsambtenaar de drie appartementen los van elkaar moest waarderen en dat het daarbij niet uitmaakt of de appartementen kadastraal gesplitst waren of niet.

4.2

Op grond van artikel 17, tweede lid van de Wet WOZ wordt de waarde van een object bepaald op de waarde die aan de onroerende zaak dient te worden toegekend indien het volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Dit zijn de zogenoemde ficties binnen de Wet WOZ. Door de ficties wordt de waarde bepaald alsof het volle en onbezwaarde eigendom van de onroerende zaak wordt overgedragen en alsof de verkrijger de zaak in de staat waarin deze zich bevindt onmiddellijk en in volle omvang in gebruik kan nemen. Ook hierbij maakt het (dus) niet uit dat de appartementen nog niet kadastraal gesplitst waren.

4.3

Artikel 17, vierde lid van de Wet WOZ ziet op objecten in aanbouw. Gelet op de voltooiingsverklaring van 30 november 2023 was hiervan op toestandspeildatum geen sprake meer. De verwijzing van eiseres naar de gebrekelijst inzake de Kadastrale splitsingsvergunning en de overige door eiseres aangevoerde omstandigheden maken voorgaande niet anders. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de heffingsambtenaar de aanslagen rioolheffing terecht heeft opgelegd voor de drie afzonderlijke woningen en dat er geen sprake (meer) is van een dubbele aanslag. In de uitspraak op bezwaar wordt aangegeven dat de aanslag die is opgelegd in 2024 voor [adres 1] en die ziet op de oude situatie ambtshalve verminderd wordt. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de heffingsambtenaar de aanslagen rioolheffing terecht heeft opgelegd voor de drie afzonderlijke woningen en dat er geen sprake (meer) is van een dubbele aanslag. De beroepsgronden slagen niet.

Conclusie en gevolgen

5. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Er is daarom geen aanleiding voor de vergoeding van de proceskosten of het griffierecht.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M. van der Linde, rechter, in aanwezigheid van
P.W. Hogenbirk, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 18 september 2026.

De griffier is niet in staat deze uitspraak te ondertekenen

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

ECLI:NL:HR:2001:AD4850.