Bestuursrecht overig
WOZ-waarde woningen. Ongegrond.
Rechtbank Midden-Nederland, 18 september 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7143 · Rechtbank Midden-Nederland · 18 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7143
Zaakgegevens
Op 18 september 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 18 september 2026
- Datum publicatie
- 16 oktober 2026
- Zaaknummer
- UTR 25/1147 t/m UTR 25/1149
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7143
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
WOZ-waarde woningen. Ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummers: UTR 25/1147 t/m UTR 25/1149
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 september 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [plaats] , eiseres,
en
de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap [gemeente], verweerder
(gemachtigde: T. Jansen).
Procesverloop
In de beschikking van 30 november 2024 heeft de heffingsambtenaar op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waardes van een drietal woningen in [plaats] voor belastingjaar 2024 naar waardepeildatum 1 januari 2023 als volgt vastgesteld:
|
Zaaknr. |
Object |
Vastgestelde waarde |
|
25/1147 |
[adres 1] |
€ 448.000,- |
|
25/1148 |
[adres 2] |
€ 399.000,- |
|
25/1149 |
[adres 3] |
€ 337.000,- |
Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiseres als eigenares van deze woningen ook een aanslag onroerendezaakbelasting en watersysteemheffing opgelegd, waarbij deze waardes als heffingsmaatstaf zijn gehanteerd.
Eiseres is tegen de beschikking in bezwaar gegaan. In de uitspraak op bezwaar van
14 januari 2025 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard en de WOZ-waardes van de woningen gehandhaafd.
Eiseres heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift en matrices ingediend.
De zaak is behandeld op de zitting van 1 september 2026. Eiseres, haar partner, de gemachtigde van de heffingsambtenaar en [taxateur] (taxateur) hebben deelgenomen aan de zitting.
Overwegingen
Beoordelingskader
2. De WOZ-waarde van de woning is de waarde in het economisch verkeer. Dat is de prijs die bij verkoop op de voor die woning meest geschikte wijze en na de beste voorbereiding door de meest biedende gegadigde voor die woning zou zijn betaald. De waarde wordt bepaald door middel van de vergelijkingsmethode. Dit houdt in dat de waarde van de woning wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking met de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden.
3. Op de heffingsambtenaar rust de bewijslast om aannemelijk te maken dat de waarde van de woning op de waardepeildatum (1 januari 2023) niet te hoog is vastgesteld. Bij de beoordeling of dit het geval is, zal de rechtbank wat eiseres ter betwisting van de vastgestelde waarde heeft aangevoerd, meewegen.
Beoordeling van het geschil
Algemene beroepsgronden
Wat vindt eiseres?
4. Eiseres voert aan dat de woningen nog geen zelfstandige gedeelten waren in de zin van artikel 16, onderdeel c van de Wet WOZ. De transformatie was nog gaande. Essentiële woonvoorzieningen zoals gas, verwarming, warm water en een deel van de dragende constructie ontbraken.
Eiseres voert verder aan dat het pand [adres 1] voorheen in gebruik was als dierenkliniek. Na beëindiging van de dierenkliniek is er een omgevingsvergunning aangevraagd en verkregen om [adres 1] te verbouwen tot drie appartementen. Op de toestandsdatum was er geen kadastrale splitsingsvergunning door de gemeente [gemeente] afgegeven en had er geen kadastrale splitsing plaatsgevonden. De drie adressen waren niet afzonderlijk ingeschreven in het Kadaster. Dit betekent dat niet het volle en onbezwaarde eigendom kon worden overgedragen. Volgens eiseres kan de waarde daarom niet worden bepaald volgens artikel 17, eerste en tweede lid van de Wet WOZ. Het appartementsrecht had betrekking op het voormalige pand [adres 1] en daaraan zou een waarde toegekend kunnen worden. Op 7 maart 2024 heeft eiseres de splitsingsvergunning van de gemeente ontvangen. De kadastrale splitsing heeft op 15 mei 2024 plaatsgevonden.
Daarnaast voert eiseres aan dat als niet waardepeildatum 1 januari 2023 van toepassing zou zijn, maar de toestandsdatum van 1 januari 2024, is er sprake van een onroerende zaak in aanbouw (artikel 17, vierde lid van de Wet WOZ). Op 30 november 2023 is door de gemeente een voltooiingsbericht gestuurd aan eiseres. De werkzaamheden waren echter nog niet allemaal uitgevoerd. Dit blijkt volgens eiseres uit het feit dat eiseres op 29 januari 2024 een gebrekenlijst ontvingen van de gemeente in het kader van de kadastrale splitsingsaanvraag. De inspecteur had ook over het hoofd gezien dat er geen warmtebron in het pand was, en evenmin een warmtenet, gas, een warmtepomp of warm water. Eneco moest het warmtenet nog aanleggen voor de woningen aan de [adres 1] en [nummer] . Op 20 december 2024 is het warmtenet gerealiseerd. Ook is over het hoofd gezien dat er nog een draagbalk geplaatst moest worden. Dit was wel een vereiste bij de toekenning bij de omgevingsvergunning. De verbouwing was op 1 januari 2024, de toestandsdatum, nog niet voltooid, de woningen waren nog in aanbouw.
Wat vindt de heffingsambtenaar?
5. De heffingsambtenaar geeft aan dat gelet op de voltooiingsverklaring van
30 november 2023 uitgangspunt is dat het oorspronkelijke object op die datum getransformeerd was naar drie zelfstandige objecten. Er is volgens hem dan ook geen sprake van objecten in aanbouw op toestandsdatum 1 januari 2024.
De heffingsambtenaar geeft daarnaast aan dat omdat er bij de waardebepaling in het kader van de Wet WOZ uitgegaan wordt van de ficties het niet van belang is of een onroerende zaak kadastraal gesplitst is in appartementsrechten. De heffingsambtenaar wijst ter onderbouwing op de uitspraak van het hof Amsterdam van 7 november 2013.
Volgens de heffingsambtenaar was er geen sprake van woningen in aanbouw op de toestandspeildatum. De heffingsambtenaar verwijst naar de voltooiingsverklaring. Dat is het document dat zegt dat de splitsing gereed is. De gemeente mag geen voltooiingsverklaring afgeven als de activiteiten waarop de omgevingsvergunning ziet niet gereed waren. De afwezigheid van verwarming of warm water is geen vereiste voor de Wet WOZ, dat is geen reden om te zeggen dat het niet bewoonbaar of geen woning is. Er zijn alleen facturen overgelegd. Geen foto’s of iets dergelijks waaruit blijkt dat de woningen niet bewoonbaar waren.
Wat vindt de rechtbank?
6. De rechtbank overweegt als volgt. In artikel 16, onderdeel c van de Wet WOZ is opgenomen dat een gedeelte dat blijkens zijn indeling bestemd is om als afzonderlijk geheel gebruikt te worden, een afzonderlijk object vormt. Dat betekent dat een belastingobject moet worden afgebakend naar de kleinst mogelijk zelfstandige eenheid. Bij de beoordeling of sprake is van een zelfstandige eenheid, is het relevant of een gedeelte afsluitbaar is en of het gedeelte beschikt over de voor bewoning noodzakelijke voorzieningen, waarbij sommige van die voorzieningen beperkt kunnen zijn. Ook volgt uit vaste rechtspraak dat als een object niet kadastraal gesplitst is, het object nog steeds geschikt kan zijn om als afzonderlijk geheel te worden gebruikt.
Uit de voltooiingsverklaring van 30 november 2023 blijkt dat op 30 november 2023 de verbouwing van de dierenartsenpraktijk tot drie zelfstandige appartementen gereed was. Dit betekent dat vanaf dat moment sprake was van drie zelfstandige objecten zoals bedoeld in artikel 16, onderdeel c van de Wet WOZ. Dit betekent (dus) ook dat de heffingsambtenaar de drie appartementen los van elkaar moest waarderen en dat het daarbij niet uitmaakt of de appartementen kadastraal gesplitst waren of niet.
Op grond van artikel 17, tweede lid van de Wet WOZ wordt de waarde van een object bepaald op de waarde die aan de onroerende zaak dient te worden toegekend indien het volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Dit zijn de zogenoemde ficties binnen de Wet WOZ. Door de ficties wordt de waarde bepaald alsof het volle en onbezwaarde eigendom van de onroerende zaak wordt overgedragen en alsof de verkrijger de zaak in de staat waarin deze zich bevindt onmiddellijk en in volle omvang in gebruik kan nemen. Ook hierbij maakt het (dus) niet uit dat de appartementen nog niet kadastraal gesplitst waren.
Artikel 17, vierde lid van de Wet WOZ ziet op objecten in aanbouw. Gelet op de voltooiingsverklaring van 30 november 2023 was hiervan op toestandspeildatum geen sprake meer. De verwijzing van eiseres naar de gebrekelijst inzake de Kadastrale splitsingsvergunning en de overige door eiseres aangevoerde omstandigheden maken voorgaande niet anders. De beroepsgronden slagen niet.
Het geschil met betrekking tot [adres 1]
De feiten
7. [adres 1] is een benedenwoning met een gebruiksoppervlakte van 75 m².
Geschil
8. In geschil is de WOZ-waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2023. Eiseres bepleit een lagere waarde. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde.
De beoordeling
9. Om de waarde van de woning te onderbouwen heeft de heffingsambtenaar een taxatiematrix overlegd, waarin de woning wordt vergeleken met vier verkopen in [plaats] , te weten:
- [adres 4] , verkocht op 8 februari 2023 voor € 233.611,-;
- [adres 5] , verkocht op 14 oktober 2022 voor € 266.000,-;
- [adres 6] , verkocht op 6 maart 2023 voor € 447.500,-;
- [adres 7] , verkocht op 7 mei 2023 voor €425.000,-.
10. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix en de toelichting die daarop ter zitting is gegeven aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Daartoe neemt de rechtbank in aanmerking dat de in de taxatiematrix genoemde referentiewoningen goed bruikbaar zijn, omdat de referentiewoningen qua type woning goed vergelijkbaar zijn, in dezelfde wijk in [plaats] liggen (waarvan twee in dezelfde straat) en niet te ver van de waardepeildatum zijn verkocht. Met de taxatiematrix maakt de heffingsambtenaar aannemelijk dat bij de waardebepaling in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning qua onder meer de staat van onderhoud en het voorzieningenniveau door voor de woningwaarde een waarde per m² ruim onder de m²-prijzen van de referentiewoningen te hanteren. Met de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar de waardeverhouding tussen de woning en de referentiewoningen inzichtelijk gemaakt.
11. Wat eiseres in beroep aanvoert, brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel.
12. Eiseres voert aan dat het gebruiksoppervlak dat door de heffingsambtenaar gehanteerd wordt niet klopt. Door de heffingsambtenaar wordt 75 m² gehanteerd, terwijl uit de tekeningen volgt dat dit 70,7 m² moet zijn.
13. De rechtbank overweegt als volgt. De gebruiksoppervlakte wordt bij de Wet WOZ bepaald inclusief de binnenmuren. Gelet op de door eiseres overgelegde (bouw)tekening is de gebruiksoppervlakte bij die tekening bepaald zonder de binnenmuren mee te nemen. De beroepsgrond slaagt niet.
Het geschil met betrekking tot [adres 2]
De feiten
14. [adres 2] is een benedenwoning met een gebruiksoppervlakte van 61 m².
Geschil
15. In geschil is de WOZ-waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2023. Eiseres bepleit een lagere waarde. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde.
De beoordeling
16. Om de waarde van de woning te onderbouwen heeft de heffingsambtenaar een taxatiematrix overlegd, waarin de woning wordt vergeleken met vier verkopen in [plaats] , te weten:
- [adres 6] , verkocht op 6 maart 2023 voor € 447.500,-;
- [adres 4] , verkocht op 8 februari 2023 voor € 233.611,-;
- [adres 5] , verkocht op 14 oktober 2022 voor € 266.000,-;
- [adres 7] , verkocht op 7 mei 2023 voor €425.000,-.
17. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix en de toelichting die daarop ter zitting is gegeven aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Daartoe neemt de rechtbank in aanmerking dat de in de taxatiematrix genoemde referentiewoningen goed bruikbaar zijn, omdat de referentiewoningen qua type woning goed vergelijkbaar zijn, in dezelfde wijk in [plaats] liggen (waarvan twee in dezelfde straat) en niet te ver van de waardepeildatum zijn verkocht. Met de taxatiematrix maakt de heffingsambtenaar aannemelijk dat bij de waardebepaling in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning qua onder meer de staat van onderhoud en het voorzieningenniveau door voor de woningwaarde een waarde per m² ruim onder de gemiddelde m²-prijs van de referentiewoningen te hanteren. Met de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar de waardeverhouding tussen de woning en de referentiewoningen inzichtelijk gemaakt.
18. Wat eiseres in beroep aanvoert, brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel.
Het geschil met betrekking tot [adres 3]
De feiten
19. [adres 3] is een benedenwoning met een gebruiksoppervlakte van 55 m².
Geschil
20. In geschil is de WOZ-waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2023. Eiseres bepleit een lagere waarde. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde.
De beoordeling
21. De heffingsambtenaar wijst op het eigen verkoopcijfer. De woning is verkocht op
7 juni 2024 voor € 450.000,-. Geïndexeerd naar waardepeildatum is dit € 468.000,-. Dit is veel hoger dan de vastgestelde waarde (€ 337.000,-). De rechtbank kan de heffingsambtenaar hierbij volgen. Het eigen verkoopcijfer is altijd de beste vergelijking (zolang de verkoop niet te ver van de waardepeildatum heeft plaatsgevonden). Door te wijzen op het eigen verkoopcijfer maakt de heffingsambtenaar aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.
Conclusie en gevolgen
22. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat de WOZ-waarde gehandhaafd blijft. Er is daarom geen aanleiding voor de vergoeding van de proceskosten of het griffierecht.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M. van der Linde, rechter, in aanwezigheid van
P.W. Hogenbirk, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 18 september 2026.
|
De griffier is niet in staat deze uitspraak te ondertekenen |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.