Bestuursrecht overig

WOZ-waarde woning. Beroep ongegrond.

Rechtbank Midden-Nederland, 19 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 19 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
19 oktober 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
UTR 25/5827
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7625
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

WOZ-waarde woning. Beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 25/5827

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 19 oktober 2026 in de zaak tussen

[eiseres] , uit [plaats] , eiseres

(gemachtigde: [gemachtigde] )

en

de heffingsambtenaar van de gemeente [gemeente] , de heffingsambtenaar,

(gemachtigde: T.C. Wildenbeest)

Procesverloop

1.1

In de beschikking van 22 februari 2025 heeft de heffingsambtenaar op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de onroerende zaak op het adres [adres 1] in [plaats] , gemeente [gemeente] (de woning) voor het belastingjaar 2025 vastgesteld op € 621.000,- naar de waardepeildatum 1 januari 2024. Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiseres als eigenares van deze woning ook een aanslag onroerendezaakbelasting opgelegd, waarbij de WOZwaarde als heffingsmaatstaf is gehanteerd.

1.2

Eiseres is tegen de beschikking in bezwaar gegaan. In de uitspraak op bezwaar van
21 augustus 2025 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiseres deels gegrond verklaard en de WOZ-waarde van de woning verlaagd naar € 587.000,-.

1.3

Eiseres heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift met een taxatiematrix ingediend.

1.4

De zaak is behandeld op de zitting van 12 oktober 2026. Gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de heffingsambtenaar hebben deelgenomen aan de zitting.

Overwegingen

Feiten

2. De woning is een in 1988 gebouwde woning met een dakopbouw van 6 m², een zolder van 8 m², een aangebouwde garage van 19 m², en een inpandige berging/schuur van 7 m². De woning heeft een gebruiksoppervlakte van 122 m² en ligt op een perceel van 282 m².

Geschil

3. In geschil is de WOZ-waarde van de woning op de waardepeildatum 1 januari 2024. Eiseres bepleit in beroep een lagere waarde van € 489.000,-. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de vastgestelde waarde van € 587.000,-. Ook is in geschil de proceskostenvergoeding in de bezwaarfase.

Beoordelingskader

4. De WOZ-waarde van de woning is de waarde in het economisch verkeer. Dat is de prijs die bij verkoop op de voor die woning meest geschikte wijze en na de beste voorbereiding door de meest biedende gegadigde voor die woning zou zijn betaald. De waarde wordt bepaald door middel van de vergelijkingsmethode. Dit houdt in dat de waarde van de woning wordt vastgesteld aan de hand van een vergelijking met de verkoopopbrengst van woningen die rondom de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. De referentiewoningen hoeven dus niet identiek te zijn aan de woning. Wel moet de heffingsambtenaar inzichtelijk maken op welke manier hij met de onderlinge verschillen rekening heeft gehouden.

5. Op de heffingsambtenaar rust de bewijslast om aannemelijk te maken dat de waarde van de woning op de waardepeildatum (1 januari 2024) niet te hoog is vastgesteld. Bij de beoordeling of dit het geval is, zal de rechtbank wat eiseres ter betwisting van de vastgestelde waarde heeft aangevoerd, meewegen.

6. Om de waarde van de woning te onderbouwen heeft de heffingsambtenaar een taxatiematrix overgelegd, waarin de woning wordt vergeleken met drie verkopen in [plaats] , te weten:

- [adres 2] , verkocht op 29 april 2024 voor € 718.000,-;

- [adres 3] , verkocht op 11 april 2023 voor € 601.000,-;

- [adres 4] , verkocht op 8 december 2023 voor € 560.000,-.

Beoordeling van het geschil

7. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar met de taxatiematrix en de toelichting die daarop ter zitting is gegeven aannemelijk heeft gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Daartoe neemt de rechtbank in aanmerking dat de in de taxatiematrix genoemde referentiewoningen goed bruikbaar zijn, omdat de referentiewoningen net als de woning geschakelde 2-onder-1-kap woningen zijn die in dezelfde wijk in [plaats] liggen, eenzelfde bouwjaar hebben en niet te ver van de waardepeildatum zijn verkocht. Met de taxatiematrix maakt de heffingsambtenaar aannemelijk dat bij de waardebepaling in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de referentiewoningen en de woning qua onder meer de ligging, de kwaliteit, de staat van onderhoud en het voorzieningenniveau door voor de woningwaarde een waarde onder de gecorrigeerde
m²-prijzen van de referentiewoningen te hanteren. Met de taxatiematrix heeft de heffingsambtenaar de waardeverhouding tussen de woning en de referentiewoningen inzichtelijk gemaakt.

8. Wat eiseres in beroep aanvoert, brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Dat legt zij hieronder uit.

Beroepsgronden

De door eiseres aangedragen verkoopcijfers

9. Eiseres voert aan dat zij in haar bezwaarschrift heeft gewezen op verkoopcijfers van woningen in de buurt van de woning in de maanden februari 2024 tot en met mei 2025 voor prijzen tussen de € 560.000,- en € 718.000,-. Deze woningen zijn niet te vergelijken met haar woning. Tijdens de behandeling van het beroep op de zitting heeft eiseres desgevraagd aangegeven dat zij de door de heffingsambtenaar aangedragen referentiewoningen bedoelt en dat zij deze woningen niet goed vergelijkbaar vindt gezien het verschil in type, grondoppervlak, gebruiksoppervlakte en luxe. Eiseres is van mening dat haar woning feitelijk een tussenwoning is die ten onrechte is vergeleken met geschakelde- en
2-onder-1-kapwoningen.

9.1

De heffingsambtenaar geeft daarover aan dat de WOZ-waarde wordt vastgesteld op grond van verkoopcijfers van vergelijkbare woningen rond de waardepeildatum. Uiteraard is het onmogelijk dat woningen exact overeenkomen. Dit is ook niet vereist, zolang rekening gehouden wordt met de verschillen. In de taxatiematrix en de vastgoedkaarten is gebruik gemaakt van geschakelde- of 2-onder-1-kap woningen in dezelfde buurt met hetzelfde bouwjaar. Geschakelde- en 2-onder-1-kapwoningen vallen voor de waardering onder dezelfde categorie. Ook is met de verschillen in oppervlakte, staat, bijgebouwen, ligging etc. rekening gehouden. De rechtbank kan de heffingsambtenaar hierin volgen en voegt hier het volgende aan toe. Zoals tijdens de behandeling van het beroep op de zitting middels afbeeldingen op Google Maps is gebleken zijn de woning en de referentiewoningen van hetzelfde type geschakelde 2-onder-1-kap woning. Dat is een woning waarvan de woonruimte aan één kant grenst aan de woonruimte van de buurwoning en aan de andere kant aan de garage met daarnaast de garage van de buurwoning. De heffingsambtenaar heeft dus terecht geconcludeerd dat er vergeleken is met hetzelfde type (referentie)woningen. De beroepsgronden slagen niet.

Het gelijkheidsbeginsel

10. Eiseres doet een beroep op het gelijkheidsbeginsel. Eiseres wijst hierbij op de WOZ-waardes van [adres 5] , [adres 6] en [adres 7] (respectievelijk € 564.000,-. € 546.000,- en

€ 547.000,-). Volgens eiseres zijn deze woningen identiek, de onderlinge verschillen tussen deze woningen en de woning van eiseres zijn verwaarloosbaar. Al deze woningen hadden in 1987 een stichtingsprijs van ƒ 165.802,-. In de loop der jaren zijn wijzigingen of veranderingen doorgevoerd die invloed hebben op de waardestijging. Volgens eiseres zijn alle genoemde woningen in een betere staat en rechtvaardigt dit niet de hogere WOZ-waarde van haar woning. [adres 6] en [adres 7] beschikken volgens eiseres over hoogwaardige voorzieningen terwijl de woning van eiseres in gedateerde staat verkeerd. Conform de meerderheidsregel dient een minderwaardig object significant lager gewaardeerd te worden, zo stelt eiseres.

10.1

De heffingsambtenaar geeft aan dat voor een geslaagd beroep op de meerderheidsregel/ het gelijkheidsbeginsel onderbouwd moet worden dat ten aanzien van een meerderheid (de helft plus één) van de groep van (nagenoeg) identieke woningen sprake is van een ten onrechte lager vastgestelde WOZ-waarde. Daarbij benadrukt de heffingsambtenaar dat het dan moet gaan om woningen waarbij de onderlinge verschillen naar het oordeel van de feitenrechter verwaarloosbaar zijn. De heffingsambtenaar heeft de door eiseres genoemde woningen in een bijlage bij het verweerschrift opgenomen. Uit het overzicht blijkt dat geen van de woningen nagenoeg identiek is aan de woning. De woningen laten verschillen ten aanzien van het type, de gebruiks- of perceeloppervlakte of de staat van de woning zien (KOUDV-factoren). De taxateur meent dat een geschakelde- of 2-onder-1-kapwoning in de markt anders wordt beoordeeld dan een hoekwoning, onder andere vanwege de uitstraling. Daarom wordt altijd vergeleken met geschakelde- of 2-onder-1-kapwoningen. De rechtbank kan de heffingsambtenaar hierin volgen. De beroepsgrond slaagt niet.

De objectkenmerken

11. Eiseres voert aan dat de grondwaarde niet klopt. Voor de grondwaarde is bij haar woning gerekend met € 2.000,- per m², terwijl dit bij de overige woningen in de straat
€ 1.900,- is. Verder klopt volgens eiseres de gehanteerde gebruiksoppervlakte niet. Dit moet 149 m² zijn wat afwijkt van de gegevens van de heffingsambtenaar. Tijdens de behandeling van het beroep op de zitting heeft eiseres toegelicht dat zij bij een eigen meting uit is gekomen op 149 m². Daarbij heeft zij naar eigen zeggen de NEN-norm gevolgd. Ook klopt het aantal m² waarop een erfdienstbaarheid van toepassing is niet, dit moet volgens eiseres
19 m² zijn in plaats van 6 m². Verder is er een brandkraan gesitueerd in de oprit van de woning. Deze voorziening beperkt de vrije beschikkingsmacht van de parkeergelegenheid op eigen terrein, zo stelt zij. Daarnaast kampt de woning volgens eiseres met directe inkijk en hinder vanwege het bankje op het honden uitlaatveld recht tegenover de woning. Dit zorgt voor een structurele inbreuk op de privacy die niet aanwezig is bij de referentiewoningen. Deze omstandigheden drukken volgens eiseres objectief de waarde waar de heffingsambtenaar geen rekening mee heeft gehouden. In de reactie op het verweerschrift geeft eiseres aan dat de heffingsambtenaar vier verschillende gebruiksoppervlaktes hanteert in het dossier (162 m², 128 m², 122 m² en 136 m²). Eiseres houdt vast aan de feitelijk gemeten 149 m². Deze inconsistentie in de basisgegevens maakt de prijsberekening per m² onbetrouwbaar en schendt het zorgvuldigheidsbeginsel.

11.1

De heffingsambtenaar geeft aan dat de gebruiksoppervlakte van de woning volgens informatie zoals bekend bij de heffingsambtenaar 128 m² is. Voor wat betreft de brandkraan en de stelling van eiseres dat dit een waardedrukkend effect heeft geeft de heffingsambtenaar aan dat dit niet is onderbouwd en ook geen gegeven is dat door de heffingsambtenaar wordt geconstateerd. Het betreft een subjectieve grond en kan even gemakkelijk als een voordeel worden beschouwd (veiligheid) in ruil voor een feitelijk niet aanwezig nadeel, aldus de heffingsambtenaar. Daarbij is ook van belang dat een brandkraan niet met regelmaat wordt gebruikt. Het bankje in de openbare ruimte is volgens de heffingsambtenaar ook niet iets waar hij rekening mee moet houden omdat dit ook niet als objectieve, waardeverminderende grond kan gelden. Ten aanzien van de erfdienstbaarheid merkt de heffingsambtenaar op dat hij erfdienstbaarheid heeft aangenomen vanwege het achterpad. Dat sprake is van een extra erfdienstbaarheid wordt niet onderbouwd en kan volgens de heffingsambtenaar als blote stelling niet leiden tot een verlaging. Tijdens de behandeling van het beroep op de zitting heeft de heffingsambtenaar bovendien aangegeven dat, zelfs als er sprake zou zijn van 19 m² waarop de erfdienstbaarheid van toepassing is in plaats van de 6 m² waarvan de heffingsambtenaar uit is gegaan, dit niet betekent dat de waarde van de woning te hoog is vastgesteld. De WOZ-waarde staat vast. Als 13 m² van het grondoppervlak af zou gaan komt de waarde daarvan bij de m²-prijs van de woning, die wordt dan € 1.778,- per m² in plaats van € 1.748,- per m². Gelet op de gemiddelde m²-prijs van de referentiewoningen (€ 2.071,-) maakt ook deze m²-prijs aannemelijk dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. De rechtbank kan de heffingsambtenaar hierin volgen en voegt hieraan toe dat de enkele, niet onderbouwde stelling van eiseres dat de gebruiksoppervlakte volgens haar 149 m² moet zijn geen reden voor de rechtbank is om te twijfelen aan de door de heffingsambtenaar gehanteerde gebruiksoppervlakte. Het is niet duidelijk hoe eiseres aan deze gebruiksoppervlakte is gekomen en welke objectonderdelen er wel of niet zijn meegerekend. De stelling van eiseres die ziet op verschillende door de heffingsambtenaar gehanteerde gebruiksoppervlaktes kan de rechtbank ook niet volgen. Zoals uit de matrix volgt gaat de heffingsambtenaar voor de gebruiksoppervlakte uit van 128 m² (bestaande uit 122 m² “woning” en 6 m² “dakopbouw”). De beroepsgronden slagen niet.

De staat van de woning

12. Eiseres voert aan dat de staat van onderhoud van de woning beneden peil is. Volgens eiseres is door de heffingsambtenaar erkent dat de staat van onderhoud op basis van de door haar aangeleverde foto’s onvoldoende was meegewogen. Het is volgens eiseres juridisch onhoudbaar dat een woning in matige staat hoger wordt belast dan drie identieke, beter onderhouden buurpanden.

12.1

De rechtbank overweegt als volgt. Zoals onder overweging 10.1 is overwogen kan een beroep op het gelijkheidsbeginsel niet slagen. Hieruit volgt dat de drie woningen waar eiseres op wijst geen identieke woningen zijn. Een vergelijking met WOZ-waardes van andere woningen kan niet slagen omdat de WOZ-waarde ieder jaar los van een voorgaand jaar moet worden vastgesteld op basis van verkoopcijfers van vergelijkbare woningen die rond de waardepeildatum verkocht zijn. Daarnaast heeft de heffingsambtenaar rekening gehouden met de mindere staat van onderhoud van de woning door de staat van onderhoud in de taxatiematrix met factor ‘2’ te kwalificeren. Hiermee maakt hij het verschil in staat van onderhoud tussen de woning en de referentiewoningen inzichtelijk. Daarnaast is de m²-prijs van de woning ruim lager dan de gecorrigeerde m²-prijzen van de referentiewoningen. Ook hiermee maakt de heffingsambtenaar aannemelijk dat er voldoende rekening is gehouden met de staat van onderhoud van de woning. De beroepsgrond slaagt niet.

Overige liggingsfactoren

13. Eiseres voert aan dat de liggingsscore ‘3’ onjuist is. Bezoekers van de moskee (100 m) en de school (105 m) negeren de stapvoetse snelheid en rijden vaak 50 km/u of harder. Dit levert volgens eiseres een gevaar op voor kinderen en ouderen en blokkeert de doorgang voor hulpdiensten. Daarnaast is er een structureel tekort aan parkeerplaatsen. Sinds de ontwerpfase is er voor de woningen aan de [adres 8] tot en met [adres 7] een tekort aan parkeerplaatsen conform wettelijke voorschriften. De parkeerdruk is onhoudbaar vergroot doordat de gemeente voor de deur van nummers [nummer] en [nummer] twee plekken heeft gereserveerd voor elektrisch laden. Het verlies van schaarse parkeerruimte op een woonerf drukt volgens eiseres de marktwaarde van de woning.

13.1

De rechtbank overweegt als volgt. Voor zover de ligging van de woning nabij een school en een moskee al waardeverlagend zou zijn, speelt dit bij de referentiewoningen aan de [straat] in soortgelijke mate. Een eventueel waardeverlagend effect is daarmee al in de verkooprijzen van deze referentiewoningen verdisconteerd. Op basis van deze grond kan (dus) niet de conclusie getrokken worden dat de waarde van de woning te hoog is vastgesteld. Datzelfde geldt voor het aantal parkeerplaatsen. Voor zover daar al een waardedrukkend effect vanuit gaat is dit vergelijkbaar met de parkeersituatie bij de referentiewoningen. De beroepsgronden slagen niet.

De proceskosten in de bezwaarfase

14. Eiseres voert aan dat zij wordt bijgestaan door adviseur [gemachtigde] , handelend onder de professionele entiteit [handelsnaam] B.V. De adviseur verricht professionele werkzaamheden, waaronder het opstellen van de schriftelijke toelichting en processtukken. Gemachtigde van eiseres heeft tijdens de behandeling van het beroep op de zitting desgevraagd toegelicht dat hij geen professionele rechtsbijstandverlener is, maar dit ernaast doet. Hij stelt wel kennis en ervaring opgedaan te hebben tijdens zijn loopbaan. Ook heeft gemachtigde van eiseres aangegeven zelf ook zijn woonadres te hebben aan de [adres 1] . Voor wat betreft de handelingen die gemachtigde van eiseres heeft verricht waarvoor een mogelijke vergoeding kan worden berekend (op basis van de limitatieve opsomming in het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb)) heeft gemachtigde van eiseres aangegeven het bezwaarschrift op te hebben gesteld en ondertekend en bij de hoorzitting aanwezig te zijn geweest. Eiseres vordert volledige vergoeding conform het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb).

14.1

De heffingsambtenaar stelt zich op het standpunt dat er geen reden bestaat voor de toekenning van een proceskostenvergoeding. Hij voert hierover (onder meer) het volgende aan:

- Het bezwaarschrift is ondertekend door eiseres zelf;

- Eiseres heeft de woning in 2005 gekocht van [gemachtigde] (gemachtigde). De heer [gemachtigde] is blijkens de in beroep overgelegde stukken samen met zijn partner blijven wonen in de woning waar mevrouw [eiseres] mantelzorg aan hen verleent;

- Mevrouw [eiseres] voert tijdens de hoorzitting het woord en is degene die op verzoeken reageert;

14.2

De rechtbank overweegt als volgt. Bij de beoordeling of er kosten voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand voor vergoeding in aanmerking komen moet worden vooropgesteld dat een familierelatie niet belet dat de gemachtigde als derde wordt aangemerkt. Die familierelatie hoeft ook niet aan het beroepsmatige karakter van de verleende rechtsbijstand in de weg te staan, met dien verstande dat als de rechtsbijstand wordt verleend door een persoon die behoort tot het huishouden van eiseres in beginsel moet worden aangenomen dat deze niet op zakelijke basis is verleend en daarom niet kan gelden als beroepsmatig verleend. De gemachtigde en eiseres wonen op hetzelfde adres en uit de in beroep overgelegde stukken blijkt dat van een familierelatie sprake is. De rechtbank is dan ook van oordeel dat van een proceskostenvergoeding voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand geen sprake is. Bovendien is de rechtbank van oordeel dat hier ook geen sprake is van beroepsmatig verleende rechtsbijstand. [handelsnaam] B.V. houdt zich blijkens het uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel niet bezig met juridisch advies, maar met “organisatie-advies” en “consulting activiteiten”. Ook is niet gebleken van een zekere mate van deskundigheid met betrekking tot het voeren van juridische procedures in WOZ-zaken. De heffingsambtenaar heeft in de uitspraak op bezwaar het verzoek om vergoeding van proceskosten dan ook terecht afgewezen. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

15. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Zij krijgt ook geen vergoeding van de proceskosten en/of het griffierecht.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.W.A. Schimmel, rechter, in aanwezigheid van
P.W. Hogenbirk, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 19 oktober 2026.

griffier

de rechter is verhinderd deze

uitspraak te ondertekenen

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

ECLI:NL:HR:2005:AT8945 overweging 3.4. Artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). ECLI:HR:2012:BY0531.