Bestuursrecht overig
Deze uitspraak gaat over het verkeersbesluit om twee parkeerplaatsen aan te wijzen als parkeergelegenheid…
Rechtbank Midden-Nederland, 9 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7699 · Rechtbank Midden-Nederland · 9 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7699
Zaakgegevens
Op 9 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 9 oktober 2026
- Datum publicatie
- 30 oktober 2026
- Zaaknummer
- UTR 26/266
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7699
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Deze uitspraak gaat over het verkeersbesluit om twee parkeerplaatsen aan te wijzen als parkeergelegenheid voor het opladen van elektrische voertuigen. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het verkeersbesluit, voor zover het besluit ziet op die aangewezen locatie, niet in stand kan blijven. De rechtbank oordeelt dat het beroep gegrond is. De rechtbank neemt zelf een beslissing op het bezwaar van eiseres door het verkeersbesluit te herroepen voor zover daarbij de twee parkeerplaatsen worden gereserveerd voor het opladen van elektrische voertuigen.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 26/266
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 9 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser] (eiser) en [eiseres] (eiseres), uit [plaats] , eisers
(gemachtigde: W. Pekelharing),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Gooise Meren
(gemachtigde: A.J. Espeldoorn).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over het verkeersbesluit om ter hoogte van de [adres 1] in [plaats] twee parkeerplaatsen aan te wijzen als parkeergelegenheid voor het opladen van elektrische voertuigen. Eisers zijn het daar niet mee eens.
2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het verkeersbesluit voor zover het besluit ziet op de aangewezen locatie bij de [adres 1] niet in stand kan blijven. De rechtbank oordeelt dat het beroep gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
3. Op 17 april 2025 heeft het college het verkeersbesluit in het Gemeenteblad gepubliceerd. Op 16 mei 2025 heeft eiseres hiertegen bezwaar ingediend.
4. Met het bestreden besluit van 1 december 2025 op het bezwaar van eiseres is het college bij het verkeersbesluit gebleven.
5. Eisers hebben beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
6. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
7. De rechtbank heeft het beroep op 11 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eisers en de gemachtigde van het college. Eisers zijn met kennisgeving niet verschenen op zitting.
Beoordeling door de rechtbank
Het bestreden besluit
8. Het college heeft met het verkeersbesluit van 17 april 2025 meerdere locaties in Bussum, Naarden, Muiden en Muiderberg aangewezen waar in de toekomst laadpalen voor elektrische voertuigen geplaatst zullen worden. Bij iedere laadpaal worden twee openbare parkeerplaatsen aangewezen voor het uitsluitend opladen van elektrische voertuigen, onder meer ter hoogte van de woning van eiseres en haar echtgenoot aan de [adres 1] in [plaats] . Het college heeft toegelicht dat de laadpalen ter hoogte van de [adres 1] worden geplaatst omdat de bezettingsraad van laadpalen in de buurt een bepaalde norm overschrijdt (zogenaamd datagestuurd laden). Het college heeft daarbij het belang van duurzaamheid laten prevaleren boven het belang van omwonenden om hun fossiele brandstofauto op korte afstand van hun woning of bedrijf te kunnen parkeren.
Het toetsingskader
9. Het bestreden besluit is een verkeersbesluit. Het college heeft het verkeersbesluit genomen op grond van artikel 2, tweede lid, onder a, van de Wegenverkeerswet 1994 (WvW): het voorkomen of beperken van door het verkeer veroorzaakte overlast, hinder of schade alsmede de gevolgen voor het milieu. Uit vaste rechtspraak volgt dat een bestuursorgaan bij het nemen van een verkeersbesluit beoordelingsruimte toekomt bij de uitleg van de in artikel 2, eerste en tweede lid, van de WvW genoemde begrippen. De rechter toetst of het bestuursorgaan geen onredelijk gebruik heeft gemaakt van die beoordelingsruimte. Nadat het bestuursorgaan heeft vastgesteld welke verkeersbelangen in welke mate naar zijn oordeel bij het besluit dienen te worden betrokken, dient het die belangen tegen elkaar af te wegen. Daarbij komt het bestuursorgaan beleidsruimte toe. De bestuursrechter toetst of de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van het verkeersbesluit niet onevenredig zijn in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen. De bestuursrechter beoordeelt dus niet of het college de best mogelijke beslissing heeft genomen en of hij zelf tot eenzelfde besluit was gekomen.
10. Het college heeft invulling gegeven aan de beleidsruimte door het maken van beleidsregels. Voor het plaatsen van laadpalen heeft het college ‘Uitgangspunten en werkwijze laadpalen gemeente Gooise Meren 2024 (de Beleidsregels)’ vastgesteld.
Ontvankelijkheid
11. De rechtbank overweegt dat degene aan wie het recht is toegekend beroep bij een bestuursrechter in te stellen, alvorens beroep in te stellen bezwaar dient te maken, behoudens enkele niet ter zake doende uitzonderingen. Tegen de beslissing op bezwaar kan beroep worden ingesteld. De rechtbank stelt vast dat eiser geen bezwaar heeft ingediend tegen het verkeersbesluit van 17 april 2025. Om die reden is het beroep van eiser
niet-ontvankelijk.
12. Dit heeft geen gevolgen voor de beoordeling van de beroepsgronden die eisers samen hebben aangevoerd. Eiseres heeft namelijk wel bezwaar ingediend tegen het verkeersbesluit van 17 april 2025. Eiseres is daarom wél ontvankelijk in haar beroep. Dit betekent dat de rechtbank haar beroep, en dus de door eisers gezamenlijk ingediende beroepsgronden, inhoudelijk zal beoordelen.
Het oordeel van de rechtbank
Alternatieve locaties
13. Eiseres is het niet eens met het verkeersbesluit voor zover daarbij de locatie voor hun woning wordt aangewezen voor twee laadpalen. Zij voert aan dat het college onvoldoende rekening heeft gehouden met de Beleidsregels en met haar belangen. In de Beleidsregels zijn onder meer als uitgangspunten opgenomen dat laadpalen bij voorkeur zo min mogelijk zichtbaar zijn vanuit woningen en een anoniem karakter hebben, mede om het draagvlak bij bewoners te behouden. Eiseres heeft alternatieve locaties voorgesteld voor de plaatsing van de laadpaal. Volgens eiseres sluiten deze locaties beter aan bij de Beleidsregels en zijn ze minder nadelig voor haar en haar echtgenoot. Een van die locaties ligt tussen [adres 2] en [adres 3] . Eiseres voert aan dat de bewoners in de buurt van deze alternatieve locatie geen bezwaar hebben tegen het plaatsen van twee laadpalen daar.
14. Naar het oordeel van de rechtbank kon het college niet in redelijkheid tot de keuze komen om twee parkeerplaatsen ter hoogte van de [adres 1] te reserveren voor het opladen van elektrische voertuigen. Dat legt de rechtbank hierna uit.
15. Het staat niet ter discussie dat de locatie tussen [adres 2] en [adres 3] ook geschikt is als locatie voor een laadpaal en aan alle (technische) vereisten uit de Beleidsregels voldoet. Het staat ook niet ter discussie dat de laadpaal voor eiseres en haar echtgenoot zichtbaar is als deze ter hoogte van hun woning zal worden geplaatst. Op de zitting heeft de rechtbank met partijen vastgesteld dat dat niet het geval is op de alternatieve locatie tussen [adres 2] en [adres 3] . Het college heeft erkend dat de laadpaal vanuit de omliggende woningen niet zichtbaar zal zijn vanwege de hoge begroeiing ter plaatse. Ook is besproken dat een laadpaal op deze locatie niet te dicht bij de bestaande laadpaal ligt, zodat clustering van laadpalen wordt voorkomen, en dat deze locatie ook voldoet aan de wens om laadpalen die worden geplaatst op basis van datagestuurd laden binnen een afstand van 200 meter van de bestaande laadpaal te plaatsen, waarvan de norm wordt overschreden. Dat betekent dat het op voorhand duidelijk is dat er door het plaatsen van een laadpaal op de locatie tussen de [adres 2] en de [adres 3] een gelijkwaardig resultaat kan worden behaald met minder bezwaren. Hierbij vindt de rechtbank ook van belang dat het college zelf in de Beleidsregels als uitgangspunt heeft opgenomen dat laadpalen bij voorkeur worden geplaatst op locaties die vanuit woningen niet of nauwelijks zichtbaar zijn. De stelling van het college dat het slechts een uitgangspunt is en geen voorwaarde, is niet relevant. Dat doet er immers niet aan af dat het college deze uitgangspunten kenbaar en zorgvuldig in de belangenafweging moet betrekken. Dat heeft het college hier niet gedaan.
16. Kortom: het college heeft bij het reserveren van de parkeerplaatsen voor het laden van elektrische voertuigen ter hoogte van de [adres 1] in [plaats] het belang van eiseres dat een laadpaal niet of zo min mogelijk zichtbaar is ten onrechte niet meegewogen. Omdat vast staat dat er een gelijkwaardig alternatief is voor parkeerplaatsen waar elektrische voertuigen opgeladen kunnen worden (de locatie tussen de [adres 2] en de [adres 3] ) waar de laadpaal niet zichtbaar zal zijn, had het college de twee parkeerplaatsen ter hoogte van de [adres 1] niet mogen reserveren voor het opladen van elektrische voertuigen. De rechtbank geeft eiseres gelijk en verklaart haar beroep daarom gegrond. Omdat het beroep gegrond is, behoeven de overige beroepsgronden geen bespreking.
Conclusie en gevolgen
17. Omdat het beroep gegrond is, vernietigt de rechtbank het bestreden besluit. Het bezwaar van eiseres ligt daarmee weer open. Omdat vaststaat dat de laadpaal niet geplaatst mag worden ter hoogte van de [adres 1] in [plaats] kunnen op die gereserveerde parkeerplekken geen voertuigen worden opgeladen. Daarmee is de grondslag voor het verkeersbesluit voor zover het ziet op die parkeerplekken komen te vervallen, omdat geen sprake meer is van het voorkomen of beperken van de gevolgen voor het milieu zoals bedoeld in artikel 2, tweede lid, onder a van de WvW.
18. De uitkomst in deze zaak kan dus niet anders zijn dan dat de twee parkeerplaatsen ter hoogte van de [adres 1] niet gereserveerd mochten worden voor het opladen van elektrische voertuigen. De rechtbank neemt daarom zelf een beslissing op het bezwaar van eiseres door het verkeersbesluit te herroepen voor zover daarbij de twee parkeerplaatsen bij de [adres 1] in [plaats] worden gereserveerd voor het opladen van elektrische voertuigen. Als het college van plan is om andere parkeerplaatsen aan te wijzen voor het opladen van elektrische voertuigen aan of in de buurt van de [locatie] , dan is het aan het college om een nieuw verkeersbesluit te nemen. Omdat er geen aanvraag ligt, is daar geen beslistermijn aan verbonden.
19. Omdat het beroep gegrond is, moet het college het griffierecht aan eiseres vergoeden. Verder heeft eiseres op 1 juni 2026 het proceskostenformulier ondertekend en bij de rechtbank ingediend, waarin zij heeft verzocht om vergoeding van reiskosten. Eiseres is echter niet op de zitting verschenen, zoals zij ook heeft aangekondigd op 7 september 2026. De reiskosten zijn daardoor niet gemaakt en komen daarom niet voor vergoeding in aanmerking. Eiseres heeft verder geen proceskosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep van eiser niet-ontvankelijk;
- verklaart het beroep van eiseres gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- herroept het besluit van 17 april 2025 voor zover daarbij de twee parkeerplaatsen bij de [adres 1] in [plaats] worden gereserveerd voor het opladen van elektrische voertuigen;
- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats komt van het vernietigde bestreden besluit; en
- bepaalt dat het college het griffierecht van € 200,- aan eiseres moet vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.C. Moed, rechter, in aanwezigheid van mr. F.J. Attema, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 9 oktober 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.