Socialezekerheidsrecht

Deze uitspraak gaat over het beroep van eiser tegen het besluit van het Uwv waarin het…

Rechtbank Midden-Nederland, 5 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 5 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Almere
Datum uitspraak
5 oktober 2026
Datum publicatie
30 oktober 2026
Zaaknummer
UTR 25/5311
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7684
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Deze uitspraak gaat over het beroep van eiser tegen het besluit van het Uwv waarin het arbeidsongeschiktheidspercentage is vastgesteld op 76,54 %. Eiser is het niet eens met de maatmanberekening die heeft geleid tot dit arbeidsongeschiktheidspercentage. Hij voert aan dat het Uwv ten onrechte is uitgegaan van een afwijkende referteperiode en de reisuren en consignatie uren hadden volgens eiser niet meegenomen mogen worden bij het aantal verloonde uren. Hierdoor is het maatmaninkomen per uur en de maatmanomvang niet juist. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het Uwv terecht is uitgegaan van een afwijkende referteperiode en dat reisuren in dit geval terecht zijn meegenomen als verloonde uren. De consignatie uren zijn echter ten onrechte meegenomen. Het beroep is daarom gegrond. Het Uwv moet daarom een nieuwe beslissing op bezwaar nemen. Beroep gg

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Almere

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 25/5311


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 oktober 2026 in de zaak tussen


[eiser] , uit [plaats] , eiser

(gemachtigde: mr. J. Sajtos),

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder

(gemachtigde: W.A. Postma).

Als derde-partij neemt aan de zaak deel: Politie uit Den Haag (de ex-werkgever).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over het beroep van eiser tegen het besluit van het Uwv waarin het arbeidsongeschiktheidspercentage is vastgesteld op 76,54 %. Eiser is het niet eens met de maatmanberekening die heeft geleid tot dit arbeidsongeschiktheidspercentage. Hij voert aan dat het Uwv ten onrechte is uitgegaan van een afwijkende referteperiode en de reisuren en consignatie uren hadden volgens eiser niet meegenomen mogen worden bij het aantal verloonde uren. Hierdoor is het maatmaninkomen per uur en de maatmanomvang niet juist.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het Uwv terecht is uitgegaan van een afwijkende referteperiode en dat reisuren in dit geval terecht zijn meegenomen als verloonde uren. De consignatie uren zijn echter ten onrechte meegenomen. Het beroep is daarom gegrond. Het Uwv moet daarom een nieuwe beslissing op bezwaar nemen. Eiser krijgt dus gelijk. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Voorgeschiedenis en besluitvorming

2. Eiser was voorheen werkzaam als [functie] . Hij heeft zich op 5 juli 2022 ziek gemeld met psychische klachten. Na het doorlopen van de wachttijd van 104 weken heeft eiser op 9 april 2024 een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA-uitkering) aangevraagd. Het Uwv heeft met het besluit van 11 september 2024 (het primaire besluit) aan eiser per 2 juli 2024 een WIA-uitkering in de vorm van een loongerelateerde WGA-uitkering toegekend naar de mate van 77,55 % arbeidsongeschiktheid. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit.
2.1 Naar aanleiding van het bezwaar heeft een verzekeringsarts bezwaar en beroep geconcludeerd dat er aanleiding bestaat om aanvullende en verdergaande beperkingen aan te nemen in de Functionele Mogelijkhedenlijst (FML). De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft het opleidingsniveau van 3 naar 4 bijgesteld, het maatmanloon conform het schattingsbesluit geïndexeerd naar de beoordelingsdatum en de referteperiode gewijzigd waardoor ook het maatmanloon en maatmanomvang zijn gewijzigd. Vanwege de wijziging in de FML heeft de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de eerder geduide functies verworpen. Omdat er onvoldoende geschikte functies overbleven, heeft de arbeidsdeskundige het Claim Beoordelings- en Borgingssysteem opnieuw geraadpleegd en nieuwe passende functies gevonden. Hiermee kon eiser in staat geacht worden om 76,54 % minder te verdienen dan het loon dat hij verdiende voordat hij ziek werd. Het Uwv heeft met het bestreden besluit van 6 augustus 2025 het bezwaar van eiser tegen het primaire besluit van gegrond verklaard, een dwangsom wegens niet tijdig beslissen en een proceskostenvergoeding toegekend.
2.2 Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het Uwv heeft hierop gereageerd met een verweerschrift en een rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 6 oktober 2025.

2.3

De rechtbank heeft het beroep op 24 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van het Uwv.

Beoordeling door de rechtbank

Grondslag van het besluit

3. Het Uwv legt aan het besluit ten grondslag dat het arbeidsongeschiktheidspercentage van 76,54 % volgt uit een correcte maatmanberekening. Hij verwijst naar het rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 21 juli 2025. Volgens het Uwv is de periode direct voorafgaand aan de ziekmelding van eiser niet representatief, omdat eiser die periode op non-actief was gesteld (vanaf mei 2021). Hierdoor werkte eiser niet meer volledig in de maatgevende arbeid. De referteperiode loopt daarom van 1 mei 2020 tot en met 30 april 2021. Uit de polisadministratie volgt dat eiser die periode 2980 uur heeft gewerkt tegen een totaal SV-loon van € 72.188,90. Dit levert, na indexeringen, een maatmaninkomen op van € 29,25 per uur en een maatmanomvang van 57,09 uur per week.


Toetsingskader

4. Op grond van artikel 7a, eerste lid, van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten (Schattingsbesluit) wordt het maatmaninkomen, bedoeld in artikel 1 van de Wet WIA, bepaald door het loon dat de verzekerde met de maatgevende arbeid in het refertejaar heeft verdiend te delen door het aantal uren van die maatgevende arbeid in het refertejaar. In het tweede lid van artikel 7a is bepaald dat bij de toepassing van het eerste lid het loon verdiend met maatgevende arbeid en het aantal uren van de maatgevende arbeid in volledige aangiftetijdvakken in aanmerking worden genomen en dat daarbij de aangiftetijdvakken buiten beschouwing worden gelaten waarin sprake is van arbeid in een urenomvang die niet maatgevend is.

Beoordeling van de beroepsgronden van eiser

5. Eiser voert aan dat het Uwv ten onrechte is uitgegaan van een afwijkende referteperiode. De referteperiode direct voorafgaand aan zijn ziekmelding is wel representatief (1 juli 2021 tot 30 juni 2022). Nadat eiser op non-actief werd gesteld, werd hij conform zijn arbeidsovereenkomst uitbetaald. Hij maakte alleen geen consignatie uren en reisuren meer, maar deze uren gelden niet als arbeidstijd en moeten daarom niet meetellen. Eiser betwist dat hij 50 à 60 uur per week werkte. Hij overlegt zijn salarisspecificaties waaruit volgt dat hij een contract van 38 uur per week had.

5.1

Het Uwv voert aan dat de periode direct voorafgaand aan eisers ziekmelding niet representatief is. Eiser werkte in deze periode niet meer (volledig) in de maatgevende arbeid én de gegevens over het SV-loon en de verloonde uren weken sterk af van de laatste periode waarin eiser nog wel volledig werkzaam was in de maatgevende arbeid. Het Uwv heeft de maatmanberekening met behulp van de gegevens uit de polisadministratie gedaan. De polisadministratie is leidend, tenzij eiser aantoont dat deze onjuistheden bevat. Consignatie-uren en reisuren zijn, net als het daarbij betaalde SV-loon, conform Uwv beleid meegenomen bij de berekening van het maatmaninkomen en de maatmanomvang. Tot slot wijst het Uwv erop dat eiser zelf heeft aangevoerd dat hij 50-60 uur per week werkte en dit komt overeen met de polis administratie.

Is de referteperiode representatief?

5.2

De rechtbank stelt voorop dat uit artikel 7a en de nota van toelichting bij het Schattingsbesluit volgt dat het maatmaninkomen gebaseerd wordt op het SV-loon dat genoten werd in een periode die representatief is voor de maatmanarbeid en de omvang daarvan. Deze representatieve periode is in beginsel gelijk aan het refertejaar, dat wil zeggen: één jaar teruggerekend vanaf het laatste volledige aangiftetijdvak voor de eerste ziektedag. In uitzonderingsgevallen is het refertejaar niet representatief en geeft het geen goed beeld. Het kan gaan om een onjuist beeld met betrekking tot de arbeid zelf of van de bijbehorende urenomvang. In de nota van toelichting staat dat tijdvakken waarin niet of minder is gewerkt dan de maatgevende omvang, maar het loon volledig is doorbetaald wel meetellen. Te denken valt hierbij aan tijdvakken waarin vakantie of verlof is genoten. Ook ziekteperioden tellen mee voor zover de werkgever het volledige loon heeft doorbetaald. Tijdvakken waarin niet of minder is gewerkt en geen of minder loon is ontvangen, zoals bij onbetaald verlof, worden buiten beschouwing gelaten.

5.3

De rechtbank stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat eiser zich heeft ziekgemeld in juli 2022. Op dat moment was eiser buitenfunctie gesteld. Hij verrichtte vanwege deze buitenfunctiestelling geen arbeid. Eiser kreeg wel zijn contracturen uitbetaald. In de periode voorafgaand aan de buitenfunctiestelling, kreeg eiser naast zijn contracturen ook consignatie uren en reisuren uitbetaald, als hij deze had gemaakt. De rechtbank overweegt dat, gelet op de functie van [functie] bij Politie, consignatie uren bij de functie van eiser horen. De rechtbank leidt uit de nota van toelichting af dat een urenomvang niet maatgevend is als een persoon minder uren werkte dan gebruikelijk en deze persoon daarom ook minder loon heeft ontvangen. De rechtbank oordeelt dan ook dat de periode direct voorafgaand aan de ziekmelding van eiser geen representatieve periode is. Het Uwv is dan ook terecht uitgegaan van een referteperiode die loopt van 1 mei 2020 tot 30 april 2021. De beroepsgrond slaagt niet.

Wat is de hoogte van het SV-loon?
5.4 De rechtbank stelt voorop dat het Uwv mag uitgaan van de gegevens uit de polis administratie, tenzij eiser aantoont dat deze gegevens onjuist zijn. Het Uwv is in dit geval uitgegaan van de polis administratie. Eiser heeft niet gesteld of aangetoond dat deze gegevens onjuist zijn. Het Uwv is uitgegaan van een totaal Sv-loon van € 72.188,80 in de referteperiode. De rechtbank stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat de vergoeding voor de consignatie uren en reisuren meegenomen moet worden bij het vaststellen van het SV-loon. Het Uwv is uitgegaan van een SV-loon van € 72.188,80. De rechtbank zal hierbij aansluiten.

Tellen consignatie uren mee bij het aantal verloonde uren?
5.5 De rechtbank stelt vast dat het Uwv is uitgegaan van 2.980 verloonde uren in de referteperiode. Dit volgt uit de polisadministratie. De rechtbank volgt eiser in zijn stelling dat consignatie niet als arbeidstijd kan worden aangemerkt. Uit het Simap-arrest volgt namelijk dat wachtdiensten als arbeidstijd beschouwd moeten worden als een werknemer met het oog op het verrichten van zijn werkzaamheden op de werkplek aanwezig moet zijn. Dit is anders als er sprake is van bereikbaarheidsdiensten (wachtdiensten thuis of op een zelf gekozen plaats), waarbij de werknemer permanent bereikbaar moet zijn maar zonder dat zijn aanwezigheid op de werkplek is vereist. Dit is het geval bij een consignatiedienst. Dit volgt ook uit de algemene informatie op de website van Rijksoverheid en uit artikel 1, eerste lid onder c van het Besluit algemene rechtspositie politie. Hieruit volgt dat onder consignatie wordt verstaan: het zich in opdracht van het daartoe bevoegde gezag bereikbaar en beschikbaar houden teneinde bij oproep dienst te gaan verrichten. Uit artikel 12 volgt dat de opgedragen consignatie geen dienst is. De omstandigheid dat eiser een vergoeding krijgt voor de consignatie-uren maakt ook niet dat de consignatie wel als arbeid zou moeten worden aangemerkt. Eiser heeft tijdens de zitting onweersproken aangevoerd dat de vergoeding € 2,- per uur bedraagt. De rechtbank overweegt dat dit niet gelijk is te stellen met loon dat de eiser krijgt voor het verrichten van de tot een normale dienst behorende werkzaamheden. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de consignatie-uren niet aan te merken als arbeid, daarom kunnen deze uren niet meetellen bij het aantal verloonde uren. Dit betekent dat de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de consignatie uren ten onrechte bij de maatmanberekening heeft betrokken. De beroepsgrond slaagt. In zoverre is er sprake van een motiveringsgebrek in het bestreden besluit.

Tellen reisuren mee bij het aantal verloonde uren?
5.6 De rechtbank volgt eiser niet in zijn standpunt dat ook reisuren niet meetellen bij het aantal verloonde uren. Eiser heeft namelijk tijdens de zitting toegelicht dat de vergoeding van zijn reisuren onderdeel is van gemaakte afspraken met zijn korpschef vanwege de verhuizing van Almere naar Huizen. Eiser had eerst een tewerkstelling bij de politie Flevoland en ging daarna in de regio Gooi & Vechtstreken werken. Hij moest met het openbaar vervoer reizen en de tijdsduur die hiermee gemoeid ging, kreeg eiser tegen zijn normale uurloon extra uitbetaald. Eiser kreeg deze vergoeding alleen als hij daadwerkelijk gereisd had en hij mocht de reistijd niet compenseren voor vrije tijd. Deze reisuren maakte eiser naast zijn contracturen. Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat de reisuren onder deze omstandigheden wel meetellen bij het aantal verloonde uren. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie en gevolgen

6. De rechtbank concludeert dat het Uwv in het bestreden besluit de maatmanberekening van eiser, waarbij is uitgegaan van 2.980 verloonde uren in de referteperiode, niet juist heeft vastgesteld. De conclusie van het Uwv dat het verlies aan verdiencapaciteit van eiser 76,54% bedraagt, is dus niet op een juiste feitelijke grondslag gebaseerd. Dit betekent dat aan bestreden besluit in zoverre een gebrek kleeft en dat het beroep gegrond is. Het bestreden besluit is daarom in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Dat betekent dat eiser gelijk krijgt. De rechtbank zal daarom het bestreden besluit vernietigen.

6.1

Het gevolg hiervan is dat het Uwv een nieuwe beslissing op het bezwaar van eiser moet nemen. Daarbij moet het Uwv aan de verloonde uren in de referteperiode van 2.980 verminderen met de consignatie uren en vervolgens de maatmanomvang en het maatmaninkomen per uur berekenen. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van zes weken. De rechtbank voorziet niet zelf in de zaak, omdat zij niet over alle benodigde gegevens beschikt. De rechtbank ziet geen aanleiding voor de toepassing van de bestuurlijke lus. Hierbij neemt zij in aanmerking dat, gelet op de ingenomen standpunten, deze uitspraak partijen de mogelijkheid geeft om - indien gewenst - hoger beroep in te stellen.

6.2

Omdat het beroep gegrond is, moet het Uwv het griffierecht aan eiser vergoeden. Het Uwv moet ook de proceskosten van eiser vergoeden. Het Uwv moet deze vergoeding betalen. De kosten voor de beroepsmatige rechtsbijstand van de gemachtigde van eisers stelt de rechtbank onder toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) als volgt vast. In beroep is verzocht om vergoeding van de proceskosten. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend en is verschenen ter zitting. De vergoeding bedraagt in totaal € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het bijwonen van de zitting met een waarde per punt van € 934,- met een wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het besluit van 6 augustus 2025;

- draagt het Uwv op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op het bezwaar met inachtneming van deze uitspraak;

- bepaalt dat het Uwv het griffierecht van € 53,- aan eiser moet vergoeden;

- veroordeelt het Uwv in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. E.M. van der Linde, rechter, in aanwezigheid van
mr.R. van Manen, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 5 oktober 2026.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

WGA staat voor werkhervatting gedeeltelijk arbeidsgeschikten. Staatsblad (Stb.) 2008, 254, blz. 10. Stb. 2008, 254, blz. 18. Zie de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (de Raad) van 7 april 2021, ECLI:NL:CRVB:763 en uitspraak van de Raad van 19 februari 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:631. Europees Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 3 oktober 2000, ECLI:EU:C:2000:528. https://www.rijksoverheid.nl/vraag-en-antwoord/werktijden/welke-regels-gelden-bij-oproepdiensten-consignatie Artikel 12, dertiende lid van het Besluit algemene rechtspositie politie (https://wetten.overheid.nl/BWBR0006516/2026-04-18).