Civiel recht overig
Executiegeschil. Misbruik van bevoegdheid. Verhuurder is niet in zijn belangen geschaad en heeft daarom geen…
Rechtbank Midden-Nederland, 22 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7764 · Rechtbank Midden-Nederland · 22 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7764
Zaakgegevens
Op 22 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 22 oktober 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- 12423407 \ UV EXPL 26-277
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7764
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Executiegeschil. Misbruik van bevoegdheid. Verhuurder is niet in zijn belangen geschaad en heeft daarom geen in redelijkheid te respecteren belang bij gebruikmaking van zijn bevoegdheid tot tenuitvoerlegging over te gaan. De vordering om de aangezegde ontruiming te staken wordt toegewezen.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Utrecht
Zaaknummer: 12423407 \ UV EXPL 26-277 RJ/58605
Vonnis in kort geding van 22 oktober 2026
in de zaak van
[eiser] ,
wonende in [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
gemachtigde: mr. I.N.A. Denninger,
tegen
[gedaagde] ,
wonende in [woonplaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
gemachtigde: mr. M.A. Meesters.
1 De procedure
[eiser] heeft op 16 oktober 2026 [gedaagde] gedagvaard voor de kantonrechter.
Op 21 oktober 2026 is de zaak besproken tijdens een mondelinge behandeling, waarvan de griffier aantekeningen heeft gemaakt. Hierbij was [eiser] aanwezig, samen met zijn gemachtigde, mr. I.N.A. Denninger. Namens [gedaagde] was mr. M.A. Meesters aanwezig, die het standpunt van [gedaagde] heeft toegelicht aan de hand van een pleitnota. Deze is aan het dossier toegevoegd.
De kantonrechter heeft bepaald dat uitspraak zal worden gedaan.
2 De kern van de zaak
[eiser] huurt een woning van [gedaagde] . Op 21 mei 2025 is een vonnis gewezen, waarin de kantonrechter afspraken tussen [eiser] en [gedaagde] heeft vastgelegd. Deze afspraken hielden onder andere in dat [eiser] in ieder geval de komende 2,5 jaar vóór de eerste van de maand zijn huur moest betalen. Als hij toch te laat zou zijn met betalen, dan zou de huurovereenkomst worden ontbonden en zou [eiser] de woning moeten ontruimen. [eiser] heeft de huur van oktober 2026 niet vóór 1 oktober 2026 betaald, maar op 1 oktober 2026 om 12:05 uur, en dus 12 uur en 5 minuten te laat. Daarop heeft [gedaagde] de ontruiming aangezegd. [eiser] is het hier niet mee eens en vindt onder andere dat [gedaagde] zijn bevoegdheid misbruikt. Hij vordert daarom staking van de tenuitvoerlegging van het vonnis. De kantonrechter volgt [eiser] in zijn standpunt. Dit betekent dat [eiser] de woning niet hoeft te ontruimen.
3 De beoordeling
[eiser] heeft een spoedeisend belang
[eiser] heeft een spoedeisend belang, omdat de ontruiming van de woning gepland staat op 26 oktober 2026 en [eiser] deze ontruiming wil voorkomen.
Juridisch kader
De kantonrechter overweegt dat het vonnis in deze zaak van 21 mei 2025 feitelijk een overeenkomst is, die tussen partijen is gesloten en is vastgelegd in een vonnis. Uit het vonnis blijkt weliswaar dat het de beslissing van de kantonrechter is geweest om aan de voorwaarden een termijn van 2,5 jaar te verbinden, maar de verdere afspraken hebben partijen tijdens de mondelinge behandeling onderling gemaakt. Het vonnis is onherroepelijk, zodat partijen daartegen geen rechtsmiddelen meer kunnen inroepen. Dat betekent dat de veroordeling waarvan de tenuitvoerlegging ter discussie staat definitief is. In dat geval geldt dat er slechts grond voor schorsing (of veroordeling tot staking) bestaat in geval van – kort gezegd – misbruik van bevoegdheid.
In een executiegeschil kan de voorzieningenrechter de tenuitvoerlegging van een vonnis alleen schorsen als hij van oordeel is dat de executant geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van zijn bevoegdheid tot tenuitvoerlegging over te gaan. Daarbij moet ook gelet worden op de belangen van de zijde van de geëxecuteerde die door de executie zullen worden geschaad. Van een dergelijk gebrek aan belang kan sprake zijn indien het te executeren vonnis klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust of indien de tenuitvoerlegging op grond van na dit vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten klaarblijkelijk aan de zijde van de geëxecuteerde een noodtoestand zal doen ontstaan, waardoor een onverwijlde tenuitvoerlegging niet kan worden aanvaard.
In tegenstelling tot wat [gedaagde] betoogt zijn de hiervoor genoemde omstandigheden slechts voorbeelden van een situatie waarin de partij die bevoegd is een uitspraak ten uitvoer te leggen haar bevoegdheid kan misbruiken. Er bestaat geen aanleiding de bedoelde schorsingsgrond tot deze gevallen te beperken. Er kunnen zich immers ook andere situaties voordoen waarin in verband met na de uitspraak voorgevallen of aan het licht gekomen feiten sprake is van misbruik van bevoegdheid overeenkomstig de in artikel 3:13 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) genoemde maatstaf.
Artikel 3:13 lid 1 BW bepaalt dat degene aan wie een bevoegdheid toekomt, haar niet kan inroepen voor zover hij haar misbruikt. Daarvan is in ieder geval sprake als (a) een bevoegdheid wordt uitgeoefend met geen ander doel dan een ander te schaden, (b) een bevoegdheid wordt uitgeoefend met een ander doel dan waarvoor zij is verleend, of (c) men, in aanmerking nemende de onevenredigheid tussen het belang bij de uitoefening en het belang dat daardoor wordt geschaad, naar redelijkheid niet tot die uitoefening kan komen.
[gedaagde] maakt misbruik van zijn bevoegdheid
De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] zijn bevoegdheid misbruikt door zich op de te late betaling van [eiser] te beroepen en op grond daarvan de ontruiming van de woning aan te zeggen. De kantonrechter legt dat hierna uit.
Het vonnis waar [gedaagde] zich op beroept is gebaseerd op een afspraak tussen partijen die op zitting is gemaakt. Deze afspraak had een doel, namelijk het beschermen van de belangen van [gedaagde] bij een betrouwbare huurder (en van [eiser] bij het behoud van woonruimte). [gedaagde] heeft bij de mondelinge behandeling toen toegelicht dat hij het zat was om [eiser] steeds te moeten herinneren aan het betalen van zijn huur.
De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] in de gegeven omstandigheden geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van zijn bevoegdheid om tot tenuitvoerlegging van het vonnis over te gaan. Niet is gebleken dat het belang van [gedaagde] dat wordt gediend met de uitspraak, te weten dat [eiser] zich houdt aan zijn betalingsverplichtingen (zonder dat hiervoor aanmaning nodig is door [gedaagde] ) daadwerkelijk is geschaad. De eenmalige, zeer beperkte, tekortkoming van [eiser] in deze zaak is niet voldoende om schending van de belangen van [gedaagde] vast te kunnen stellen. De kantonrechter legt dat hierna uit.
[eiser] heeft aangevoerd dat hij de huur direct heeft overgemaakt toen hij er zelf achter kwam dat hij vergeten was de overboeking voor de eerste dag van de maand te regelen. Volgens [eiser] heeft [gedaagde] hem niet aangemaand en ook niet hoeven aanmanen en heeft [gedaagde] waarschijnlijk op het moment zelf niet eens door gehad dat de huur niet op tijd was overgemaakt. Bovendien is er volgens [eiser] geen sprake van betalingsproblemen, maar had de eenmalige vertraging te maken met een privéomstandigheid (namelijk het ziek worden en uiteindelijke overlijden van zijn hond). Dit alles is door [gedaagde] niet weersproken, waardoor de kantonrechter uitgaat van de juistheid hiervan. Het belang van [gedaagde] dat hij [eiser] niet steeds zelf hoeft te herinneren aan het (op tijd) betalen van de huur, is dus niet geschonden. Ook blijkt nergens uit dat [eiser] na de uitspraak van 21 mei 2025 een onbetrouwbare huurder is geweest en is niet gebleken van enig toegenomen risico op te late betalingen in de toekomst. De kantonrechter acht daarbij ook relevant dat ter zitting uit de huurovereenkomst en uit de aantekeningen van de vorige zitting is gebleken dat partijen eigenlijk hadden afgesproken dat [eiser] uiterlijk op de eerste van de maand zou moeten betalen. Ook daaruit volgt dat het belang van [gedaagde] niet werkelijk is geschonden doordat [eiser] op 1 oktober 2026 om 12:05 de betaling heeft verricht in plaats van op 30 september 2026. [gedaagde] heeft verder nog aangevoerd dat zijn dochter graag in de woning zou willen wonen, maar [gedaagde] heeft niet toegelicht dat dit een belang is dat met de afspraak tussen [eiser] en [gedaagde] is beoogd te beschermen.
De kantonrechter komt dan ook tot de conclusie dat [gedaagde] niet in zijn belangen is geschaad en daarom geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van zijn bevoegdheid tot tenuitvoerlegging over te gaan. Daarom zal de kantonrechter de vordering om de aangezegde ontruiming vanwege de te late betaling op 1 oktober 2026 te staken toewijzen. Dat betekent dat [eiser] de woning niet hoeft te ontruimen vanwege de te late betaling op 1 oktober 2026.
Er zal geen dwangsom worden opgelegd
[eiser] heeft een dwangsom gevorderd voor het geval [gedaagde] niet aan dit vonnis voldoet. De kantonrechter wijst deze vordering af, omdat dit vonnis aan [eiser] voldoende zekerheid biedt dat de ontruiming vanwege de te late betaling op 1 oktober 2026 niet door zal gaan.
[gedaagde] moet de proceskosten betalen
[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
151,97 |
|
|
- griffierecht |
€ |
93,00 |
|
|
- salaris gemachtigde |
€ |
577,00 |
|
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
965,97 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
De beslissing wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard
De kantonrechter zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is gevorderd. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van partijen hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de kantonrechter geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.
4 De beslissing
De kantonrechter:
veroordeelt [gedaagde] om de executie van het vonnis van 21 mei 2025 die [gedaagde] heeft aangezegd op grond van de te late betaling van 1 oktober 2026 te staken en gestaakt te houden,
veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 965,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. F.H. Charbon en in het openbaar uitgesproken op 22 oktober 2026.