Civiel recht overig
Kort geding. Ontruiming woonruimte toegewezen.
Rechtbank Midden-Nederland, 22 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7765 · Rechtbank Midden-Nederland · 22 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7765
Zaakgegevens
Op 22 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 22 oktober 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- 12399973 \ UV EXPL 26-251
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7765
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Kort geding. Ontruiming woonruimte toegewezen.
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Utrecht
Zaaknummer: 12399973 \ UV EXPL 26-251
Vonnis in kort geding van 22 oktober 2026
in de zaak van
Stichting De Alternatieve Renovatie Maatschappij,
gevestigd in Utrecht,
eisende partij,
hierna te noemen: De ARM,
gemachtigde: mr. S.H.W. Le Large,
tegen
1 [gedaagde sub 1] ,
wonende in [woonplaats] ,
gemachtigde: mr. C.P. Visser,
2. [gedaagde sub 2],
wonende in [woonplaats] ,
procederend in persoon,
gedaagde partijen,
hierna afzonderlijk te noemen: [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] .
1 De procedure
De kantonrechter heeft de volgende stukken ontvangen en gelezen:
- de dagvaarding met producties 1 t/m 16;
- een akte van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] met producties 1 t/m 7;
- een akte van De ARM met een gewijzigde productie 4 en productie 17;
- een akte van De ARM met productie 8.
De mondelinge behandeling is gehouden op 8 oktober 2026. Namens De ARM is verschenen [A] ( [functie] bij De ARM), [B] ( [functie] bij De ARM), en de gemachtigde. [gedaagde sub 1] is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. [gedaagde sub 2] is in persoon verschenen. Door of namens partijen zijn de standpunten toegelicht en is antwoord gegeven op vragen van de kantonrechter. Daarvan heeft de griffier aantekeningen gemaakt.
Na sluiting van de mondelinge behandeling heeft de kantonrechter beslist dat vonnis zal worden gewezen.
2 De kern van de zaak
De ARM wil met deze procedure bereiken dat [gedaagde sub 1] de woning aan de [adres] in [woonplaats] (hierna: de woning) ontruimt en dat [gedaagde sub 1] en/of [gedaagde sub 2] de bestaande huurachterstand tot en met september 2026 en een vergoeding ter hoogte van de huur tot het moment van de daadwerkelijke ontruiming betalen. Ook vordert De ARM de betaling van rente en kosten. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zouden hoofdelijk tot betaling van alle gevorderde bedragen veroordeeld moeten worden. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn het hier niet mee eens. Volgens hen is (inmiddels) slechts sprake van een geringe huurachterstand van iets meer dan twee maanden en rechtvaardigt dat niet de ontruiming van de woning. Naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter is dit wel het geval en zullen de vorderingen daarom grotendeels worden toegewezen.
3 De achtergrond van de zaak
De ARM en [gedaagde sub 1] hebben met ingang van 15 september 2024 een huurovereenkomst gesloten voor de woning voor de duur van twee jaar, met een huidige maandhuur van € 1.187,95. Omdat de huurovereenkomst is gesloten na de inwerkingtreding van de Wet vaste huurcontracten op 1 juli 2024, geldt dat de huurovereenkomst is aangegaan voor onbepaalde tijd. Partijen zijn daar pas gedurende de huurovereenkomst achter gekomen. Op de huurovereenkomst staat de moeder van [gedaagde sub 1] vermeld als garantsteller tot 15 oktober 2024, en de vader, [gedaagde sub 2] , als garantsteller vanaf 15 oktober 2024. Omdat de huur regelmatig te laat of niet wordt betaald, is De ARM dit kort geding gestart.
4 De beoordeling
Toetsingskader in kort geding
In een kort geding kan de kantonrechter een voorlopige voorziening geven. Dat is een voorlopige maatregel die vooruitloopt op de beslissing die wordt verwacht in een gewone rechtszaak (bodemzaak), die na het kort geding kan worden ingesteld. Een vordering in kort geding kan worden toegewezen als de partij die de voorziening vraagt, in dit geval De ARM, hierbij zoveel spoed heeft dat zij de uitkomst van een gewone rechtszaak niet hoeft af te wachten. Daarnaast geldt dat de kantonrechter in dit kort geding moet beoordelen of de vordering in een eventuele bodemprocedure een zodanige kans van slagen heeft, dat vooruitlopend daarop toewijzing daarvan gerechtvaardigd is. Als uitgangspunt geldt dat in deze procedure geen plaats is voor bewijslevering.
De ARM heeft een spoedeisend belang
De ARM heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat zij een spoedeisend belang heeft bij de vordering tot ontruiming. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zouden namelijk stelselmatig en structureel tekortschieten in hun betalingsverplichtingen waardoor een huurachterstand van minstens drie maanden is ontstaan. Van De ARM kan niet verlangd worden dat zij een bodemprocedure afwacht waarin de achterstand mogelijk nog verder oploopt en het onzeker is of en wanneer De ARM haar vordering betaald gaat krijgen. Ook heeft De ARM de woning vanaf 1 oktober 2026 dringend nodig voor de huisvesting van haar [functie] voor de winkels aan de [locatie] . Hoewel de kantonrechter van oordeel is dat deze laatste omstandigheid in dit kort geding op zichzelf onvoldoende is voor spoedeisend belang - omdat het geen grond oplevert voor de ontruiming - draagt het wel bij aan het belang voor De ARM bij een beslissing op korte termijn. De ARM heeft er daarom spoedeisend belang bij om de woning te laten ontruimen.
[gedaagde sub 1] moet de achterstallige huur betalen
Uit het laatste overzicht van de huurachterstand van 7 oktober 2026 volgt dat de huurachterstand op dat moment nog € 3.563,85 bedraagt. Het gaat om een huurachterstand voor de maanden augustus, september en oktober 2026. [gedaagde sub 1] heeft de verschuldigdheid van dit bedrag erkend, maar heeft op de mondelinge behandeling verklaard dat hij op de dag van de mondelinge behandeling de huur voor oktober 2026 aan De ARM heeft overgemaakt. De gemachtigde van De ARM heeft op de mondelinge behandeling gezegd dat de maand oktober 2026 niet geheel is betaald, omdat slechts € 1.100,00 is overgemaakt. Dat meer dan dat is betaald, is door [gedaagde sub 1] niet onderbouwd. Daarom kan slechts worden vastgesteld dat [gedaagde sub 1] een betaling van € 1.100,00 aan De ARM heeft gedaan als huurbetaling voor oktober 2026, waarmee de vordering van De ARM is verminderd. De vordering wordt daarom toegewezen tot een bedrag van € 2.463,85 (€ 3.563,85 - € 1.100,00). Hierbij geldt wel dat dit bedrag wordt verminderd met betalingen die [gedaagde sub 1] en/of [gedaagde sub 2] op of na 8 oktober 2026 verder nog aan De ARM hebben gedaan met betrekking tot het aflossen van de vermelde huurachterstand.
De wettelijke rente moet over de huurachterstand worden betaald
De gevorderde wettelijke rente over de huurachterstand moet ook worden betaald. Telkens voor de 1e van de maand had de volledige huur moeten zijn betaald en dat is niet gebeurd. De rente zal worden toegewezen over de niet betaalde termijnen, telkens vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan de dag van volledige betaling.
De ontruiming van de woning zal worden toegewezen
Toewijzing van een ontruiming in kort geding heeft het verstrekkende (en in de praktijk vaak onomkeerbare) gevolg dat de huurder zijn woning verliest. Daarom is voor toewijzing in kort geding vereist dat het in hoge mate waarschijnlijk moet zijn dat de bodemrechter de huurovereenkomst zal ontbinden en de ontruiming eveneens zal toewijzen in een bodemprocedure. De kantonrechter is van oordeel dat dit hier het geval is.
De huurachterstand is op zichzelf geen reden voor ontruiming
In beginsel wordt een vordering tot ontbinding en ontruiming in een bodemprocedure toegewezen bij een huurachterstand van ten minste drie maanden. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] menen dat ontruiming hier niet gerechtvaardigd is, omdat de huurachterstand (inmiddels) nog slechts iets meer dan twee maanden zou bedragen. De kantonrechter is dat met hen eens. De huurachterstand is op zichzelf onvoldoende om tot ontruiming over te gaan.
Herhaalde wanbetaling is in dit geval ook geen reden voor ontruiming
De ARM heeft in de dagvaarding aangevoerd dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] bij herhaling een huurachterstand hebben laten ontstaan. Een vordering tot ontruiming van het gehuurde wegens herhaalde wanbetaling wordt in beginsel toegewezen, als de huurachterstand ten minste twee maanden bedraagt en de huurder minder dan een jaar voor de zitting al tot betaling van een huurachterstand is veroordeeld. Van een eerdere veroordeling tot betaling van een huurachterstand is echter geen sprake, zodat herhaalde wanbetaling op zichzelf onvoldoende grond vormt voor ontruiming van de woning.
Structureel te laat betalen van de huur is in dit geval wel reden voor ontruiming
De huur is structureel te laat betaald
De ARM heeft verder een beroep gedaan op de omstandigheid dat niet alleen bij herhaling te laat is betaald, maar de huur in feite structureel te laat wordt betaald. Volgens vaste rechtspraak is ook structureel te laat betalen een tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst die ontruiming van de woning in kort geding kan rechtvaardigen.
Of het structureel te laat betalen van de huur in een concrete situatie ontruiming van de woning rechtvaardigt, moet beoordeeld worden aan de hand van de relevante omstandigheden van het geval. De kantonrechter weegt het gewicht van de tekortkoming in verhouding tot het woonbelang van de huurder. Van belang is of sprake is van een tekortkoming van voldoende gewicht. Hiervoor acht de kantonrechter het volgende van belang.
Onweersproken is dat vrijwel sinds de aanvang van de huurovereenkomst de huur 18 maanden te laat is betaald. Slechts over enkele maanden is de volledige huur wel op tijd betaald. Aanvankelijk betroffen de overschrijdingen van de uiterste betaaltermijn slechts enkele dagen, maar de huur over de periode januari/februari 2025 en februari/maart 2025 liep serieus op. Na aanpassing van de uiterste betaaldag in maart 2025 is het heel iets even beter gegaan, maar al snel loopt betaling weer vertraging op en liet volledige betaling van een verschuldigde huurtermijn vaak weer lang op zich wachten. Ten tijde van het uitbrengen van de dagvaarding werd bovendien weer enkele maanden geheel geen betaling gedaan. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben dus geregeld betalingsachterstanden laten ontstaan. De ARM heeft [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] naar aanleiding daarvan meermaals aangemaand tot betaling van de achterstallige huur en heeft ook regelmatig betalingsafspraken gemaakt, die vaak niet werden nagekomen.
Uit het voorgaande volgt dat het niet betalen van de huur geen incident is, maar dat sprake is van het in meer of mindere mate structureel te laat betalen van de huur en van een patroon van het in het geheel niet betalen van de huur. Hiermee staat vast dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] structureel tekort zijn geschoten in de nakoming van de hoofdverplichting, het (tijdig) betalen van de huur. Dit komt een zwaar gewicht toe, omdat De ARM hierdoor structureel langer op haar geld heeft moeten wachten en het daarbij aannemelijk is dat het De ARM, zoals zij stelt, ook veel tijd en geld heeft gekost om de huurbetalingen van [gedaagde sub 1] en/of [gedaagde sub 2] alsnog te ontvangen. Dat [gedaagde sub 1] en/of [gedaagde sub 2] de betalingsachterstand tussentijds deels inliepen, zoals nu ook weer tijdens de zitting bleek, maakt de structurele tekortkoming in het verleden echter niet ongedaan. Dit weegt zwaar bij de beoordeling van de vordering van De ARM tot ontruiming van het gehuurde.
Er zijn onvoldoende aanknopingspunten voor toekomstperspectief met tijdige betaling
De kantonrechter realiseert zich dat [gedaagde sub 1] vanwege zijn psychische problematiek en de behandeling daarvoor bij Altrecht veel baat heeft bij het behoud van zijn woning en heeft in dat verband gekeken of binnen afzienbare tijd een realistisch toekomstperspectief bestaat op het wel tijdig en volledig kunnen betalen van de huur. De kantonrechter acht dit niet aanwezig en licht dat als volgt toe.
[gedaagde sub 1] heeft op de zitting verklaard dat de huur van begin af aan eigenlijk te hoog voor hem was en dat hij door psychische problematiek niet heeft kunnen werken. Het is hem daardoor niet gelukt om alles de afgelopen twee jaar goed op de rit te krijgen. Hij heeft wel altijd gedaan wat mogelijk was. [gedaagde sub 2] heeft in dat verband toegevoegd dat hij vaak is bijgesprongen voor de betaling van de huur, maar dat hij die ook niet altijd voor zijn zoon kan betalen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] voorzien voor de toekomst dat de huur voor [gedaagde sub 1] makkelijker te betalen valt, enerzijds omdat slechts tijdelijk sprake is geweest van een liquiditeitsprobleem bij [gedaagde sub 1] en anderzijds omdat zij van mening zijn dat de huurprijs en servicekosten naar beneden moeten worden bijgesteld.
[gedaagde sub 1] heeft stukken overgelegd waaruit blijkt beslag is gelegd op zijn inkomen voor een vordering van DUO. Dit beslag zou inmiddels zijn opgeheven, zodat er weer meer ruimte is om de huur te betalen. Bij gebrek aan wetenschap is dit door De ARM betwist. Gelet op de hoogte van de vordering van DUO waarvoor beslag is gelegd en de overige gegevens uit het beslagexploot, is het mogelijk dat het beslag is opgeheven. De kantonrechter heeft dit echter niet vast kunnen stellen. Wat daar ook van zij, de beslaglegging heeft plaatsgevonden in mei 2026 en verklaart daarmee niet de te late betalingen in de periode daarvoor, terwijl de huur in de periode van november 2025 tot en met maart 2026 steeds pas na 20 dagen volledig was voldaan.
Tussen partijen staat niet ter discussie dat [gedaagde sub 1] inkomsten uit arbeid heeft en dat die inkomsten per 14 juli 2026 vanwege zijn ziekmelding zijn teruggebracht naar 70%. Dat betekent dat [gedaagde sub 1] vanaf die datum fors minder inkomsten uit arbeid geniet.
Het is wel aannemelijk dat de financiële positie van [gedaagde sub 1] door een verhoging van de huurtoeslag iets verbetert. Gewezen wordt op een verhoging in huurtoeslag van € 317,83 naar € 433,00, een toename van € 115,17. De kantonrechter acht die verbetering, gelet op de overige inkomsten van [gedaagde sub 1] uit loon, echter onvoldoende om aan te nemen dat de volledige huur daardoor wel tijdig door hem kan worden voldaan. Dat en wanneer een nabetaling volgt, zoals [gedaagde sub 1] heeft gesteld, is uit de stukken niet duidelijk geworden. De beschikking dateert immers al van 27 februari 2026.
Het verwijt van [gedaagde sub 1] dat De ARM vanaf de aanvang van de huurovereenkomst structureel een te hoge kale huur en servicekosten heeft gerekend, en dat dat heeft bijgedragen aan zijn betalingsproblemen, is onvoldoende komen vast te staan. In dat verband is het niet aannemelijk geworden dat een bij de huurcommissie aan te brengen zaak tot een aanzienlijke verlaging van de huur of de servicekosten zal leiden. Hoewel [gedaagde sub 1] een uitdraai van een (online) huurprijscheck van de huurcommissie heeft overgelegd waaruit volgt dat de kale huur maximaal € 431,56 mag bedragen, ontbreken voor de kantonrechter alle relevante gegevens om na te gaan of er een reële kans bestaat dat de huurcommissie zal oordelen dat de overeengekomen huurprijs niet redelijk is en deze lager zal vaststellen. De overgelegde huurprijscheck is slechts gebaseerd op basale informatie, zoals de WOZ-waarde van de woning en de vierkante meters. De juistheid van de gehanteerde gegevens is door De ARM betwist. Overige belangrijke kenmerken van de woning zijn in de huurprijscheck niet meegenomen. De procedure bij de huurcommissie is bovendien nog niet gestart, terwijl een eventuele aanpassing van de huurprijs alleen voor de toekomst zal kunnen gelden. Over de hoogte van de servicekosten bestaat verder ook nog volop discussie tussen partijen, maar ook daarvan is niet komen vast te staan dat die veel te hoog zouden zijn. Hoewel er aanknopingspunten zijn om aan te nemen dat de huurcommissie zal oordelen dat niet alle in rekening gebrachte kosten aan [gedaagde sub 1] kunnen worden doorberekend, leent deze procedure zich niet voor een uitgebreid nader onderzoek naar die servicekosten en is vooralsnog niet voldoende aannemelijk geworden dat de servicekosten veel lager zouden moeten worden vastgesteld..
Tot slot is van belang dat [gedaagde sub 2] zich vanaf 15 september 2026 heeft teruggetrokken als garantsteller voor de huur, wat (verder) afbreuk doet aan de financiële zekerheid voor De ARM voor het innen van de huur. Op de zitting heeft [gedaagde sub 2] na vragen en opmerkingen daartoe van de kantonrechter zich echter weer bereid verklaard om zich voor de toekomst alsnog garant te stellen voor de huur. Hierbij heeft hij daarentegen ook aangegeven dat ook hij vaak het geld niet heeft om de huurpenningen (volledig) aan De ARM te voldoen. Dat is ook de reden geweest dat de betalingsherinneringen, die gericht waren aan [gedaagde sub 1] en waarvan hij kopieën ontving ook niet altijd hebben geleid tot betaling van zijn kant. Ondanks de goede intenties van [gedaagde sub 2] , draagt dit voor de toekomst dus niet bij aan het verkrijgen van meer financiële zekerheid voor De ARM voor het innen van de huur.
Er zijn stappen gezet voor schuldhulp
Bij de beslissing op de vordering tot ontruiming moet de kantonrechter ook betrekken of de verhuurder tijdig een melding heeft gedaan van de betalingsachterstand bij de gemeente. De kantonrechter stelt vast dat De ARM op 18 september 2026 de zogenaamde melding ‘vroegsignalering’ aan het gemeentelijk college voor schuldhulpverlening heeft gedaan, omdat [gedaagde sub 1] wederom een huurachterstand had. [gedaagde sub 1] doet een beroep op het beleid van de rechtbank Midden-Nederland met betrekking tot de vroegsignalering. De rechtbank Midden-Nederland heeft met ingang van 1 november 2024 namelijk het beleid dat een vordering tot ontruiming van het gehuurde in beginsel wordt afgewezen als zonder nadere toelichting tussen de datum van de zogenoemde vroegsignalering bij de gemeente en de datum waarop de dagvaarding is betekend een periode van minder dan twee maanden ligt. Volgens [gedaagde sub 1] is dat hier het geval, waardoor de vordering tot ontruiming zou moeten worden afgewezen.
Naar het oordeel van de kantonrechter gaat [gedaagde sub 1] hierbij echter voorbij aan het doel en de strekking van het beleid. De melding ‘vroegsignalering’ heeft tot doel om de schuldhulpverlening op gang te brengen, zodat een procedure tot ontruiming voorkomen kan worden als met de juiste schuldhulpverlening een te grote huurachterstand kan worden voorkomen of ingelopen. Een periode van twee maanden om opvolging te kunnen geven aan de melding wordt door de kantonrechters van de rechtbank Midden-Nederland als een redelijke termijn gezien en dus wordt die termijn gehanteerd om een huurder de kans te bieden de juiste schuldhulp in de arm te nemen. Om die reden wordt een vordering tot ontruiming van het gehuurde binnen die periode in beginsel afgewezen. De verplichting van de verhuurder om bij de gemeente in een vroeg stadium een huurachterstand te melden, zodat deze tijdig beperkt kan worden, ontslaat de huurder niet van zijn eigen verplichting en verantwoordelijkheid om actie te ondernemen om aan zijn financiële verplichtingen te blijven voldoen.
Uit een e-mail van 18 september 2026 volgt dat [gedaagde sub 1] zichzelf al eerder bij de gemeente heeft gemeld voor schuldhulpverlening en dat hij al maanden wacht op een reactie daarop. Op de zitting is dit nogmaals door hem onderkend. In dit geval is De ARM weliswaar binnen een periode van twee maanden na het doen van de melding ‘vroegsignalering’ overgegaan tot het dagvaarden van [gedaagde sub 1] , maar heeft [gedaagde sub 1] sinds het ontstaan van de huurachterstand (vanaf juli 2025) en het moment van dagvaarden ruimschoots de tijd gehad om, al dan niet in samenspraak met de gemeente en zijn hulpverleners, passende voorzieningen te treffen om schuldhulpverlening in gang te zetten en zijn schuldomvang op die wijze te beperken. Dat dat niet is gelukt komt voor zijn rekening en risico.
Conclusie: de ontruiming is gerechtvaardigd
Onder deze omstandigheden weegt het woonbelang van [gedaagde sub 1] naar het oordeel van de kantonrechter niet op tegen het gewicht van de tekortkoming. Van De ARM kan in redelijkheid niet gevergd worden dat zij de huurovereenkomst met een huurder als [gedaagde sub 1] , die stelselmatig de huur niet of te laat betaalt en daardoor De ARM belast met extra uitvoeringskosten, nog langer voortzet. De ARM heeft er daarom belang bij dat de door [gedaagde sub 1] gehuurde woning beschikbaar komt ten behoeve van anderen die wel hun betalingsverplichtingen tegenover De ARM tijdig en volledig nakomen. De vordering tot ontruiming zal worden toegewezen.
De woning moet binnen zes maanden worden ontruimd
Waar het belang van De ARM heel zwaar weegt bij de beslissing tot ontruiming, wegen de belangen van [gedaagde sub 1] zwaar mee bij het bepalen van de termijn voor ontruiming. De ARM heeft gevorderd dat [gedaagde sub 1] binnen veertien dagen na de betekening van het vonnis de woning moet ontruimen, maar de kantonrechter zal een ontruimingstermijn van zes maanden toewijzen. Dat betekent dat de woning uiterlijk op 1 mei 2027 moet zijn ontruimd. De kantonrechter neemt hierbij in aanmerking dat, hoewel De ARM belang heeft bij tijdige en volledige betaling van de huur, niet is gebleken dat haar bedrijfsvoering direct wordt verstoord als gevolg van de enkele omstandigheid dat de woning niet aan haar [functie] ter beschikking wordt gesteld. De ARM heeft een tijdelijke oplossing voor de [functie] gevonden die weliswaar niet optimaal is, maar wel werkbaar is. Dat terwijl [gedaagde sub 1] een groot belang heeft om een langere ontruimingstermijn te krijgen vanwege zijn psychische problematiek en de behandeling daarvan en zodat hij tijd heeft om andere woonruimte te vinden.
[gedaagde sub 1] moet een vergoeding betalen tot aan ontruiming
De ARM vordert – naast betaling van de huurachterstand – dat een vergoeding wordt betaald ter hoogte van de huur tot het moment van de daadwerkelijke ontruiming. Niet weersproken is dat de huidige huur van de woning € 1.187,95 bedraagt. Dat bedrag zal worden toegewezen de vergoeding waarbij geldt dat een ingegane maand als volle maand mag worden gerekend.
[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zullen deels hoofdelijk worden veroordeeld
De veroordelingen worden deels hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen. Hiertoe wordt het volgende overwogen.
[gedaagde sub 2] is hoofdelijk aansprakelijk voor de achterstallige huur tot en met september 2026
[gedaagde sub 2] heeft de huurovereenkomst als garantsteller meegetekend voor de huurbetalingen na 15 oktober 2024. Tussen partijen staat vast dat [gedaagde sub 2] die garantstelling met ingang van 15 september 2026 heeft ingetrokken (na afloop van de oorspronkelijk overeengekomen duur van twee jaar). Daarom is hij, naast [gedaagde sub 1] , ook gehouden om het bedrag aan huurachterstand, inclusief rente, voor die periode aan De ARM te voldoen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zullen daartoe dan ook hoofdelijk worden veroordeeld. Concreet gaat het om de maanden augustus en september 2026 (€ 2.375,90), omdat de huurpenningen vóór de eerste van de kalendermaand moeten worden voldaan voor de betreffende maand en deze opeisbare data zijn gelegen vóór 15 september 2026. Voor het overige deel van de huurschuld, bestaande uit het restant aan huur voor oktober 2026 (€ 87,95) en de vergoeding tot ontruiming, zal enkel [gedaagde sub 1] worden veroordeeld.
Er zijn geen buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd
De ARM maakt ook aanspraak op de vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De kantonrechter stelt vast dat [gedaagde sub 1] een consument is (een natuurlijk persoon die niet heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf). Daarom moet de kantonrechter controleren of is voldaan aan de dan geldende extra eisen voor de verschuldigdheid van buitengerechtelijke incassokosten. De ARM heeft aan [gedaagde sub 1] op 15 september 2026 een aanmaning verstuurd die niet voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW, omdat het toepasselijke wettelijke tarief niet is vermeld. Aan [gedaagde sub 2] is geen sommatiebrief verzonden, anders dan een kopie per e-mail van hiervoor bedoelde brief. De gevorderde vergoeding zal daarom worden afgewezen.
[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten de proceskosten betalen
[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom hoofdelijk de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van De ARM worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
154,09 |
|
|
- griffierecht |
€ |
529,00 |
|
|
- salaris gemachtigde |
€ |
865,00 |
|
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
1.692,09 |
De wettelijke rente over de proceskosten
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt ook toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
Het vonnis zal uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard
De kantonrechter zal het vonnis uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is gevorderd. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als een van de partijen hoger beroep instelt tegen deze beslising. De beslissing geldt in dat geval tot het gerechtshof een andere beslissing neemt.
5 De beslissing
De kantonrechter:
veroordeelt [gedaagde sub 1] om binnen zes maanden na betekening van dit vonnis de woning aan de [adres] in [woonplaats] te ontruimen, ontruimd te houden en te verlaten met alle daarin, daarop en daaraan aanwezige personen en zaken (voor zover deze niet aan De ARM toebehoren), en de woning bezemschoon en onder afgifte van alle sleutels in goede staat aan De ARM op te leveren;
veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk om aan De ARM te betalen € 2.375,90 (zijnde de huurpenningen voor augustus en september 2026), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [gedaagde sub 1] om aan De ARM te betalen € 87,95 (zijnde het restant aan huurpenningen voor oktober 2026), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [gedaagde sub 1] tot betaling van een vergoeding aan De ARM van € 1.087,95 per maand vanaf 1 november 2026 tot aan het moment van de daadwerkelijke ontruiming;
veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk in de proceskosten van € 1.692,09, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend;
veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald;
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. A.A.T. Werner en in het openbaar uitgesproken op 22 oktober 2026.
LHJ/63796