Civiel recht overig

Betaling van facturen voor juridische dienstverlening.

Rechtbank Midden-Nederland, 7 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 7 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Almere
Datum uitspraak
7 oktober 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
12273241 \ MC EXPL 26-3224
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7882
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Betaling van facturen voor juridische dienstverlening.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Almere

Zaaknummer: 12273241 \ MC EXPL 26-3224

Vonnis van 7 oktober 2026

in de zaak van

[eiseres] B.V., handelende onder de naam [handelsnaam 1],

gevestigd en kantoorhoudende te [plaats 1] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [handelsnaam 1] ,

gemachtigde: A.H. Groenewegen,

tegen

[gedaagde] , handelende onder de naam [handelsnaam 2],

te [plaats 2] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

procederend in persoon.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 9 juni 2026 met producties 1 tot en met 8;
- de conclusie van antwoord met bijlagen;
- de conclusie van repliek;
- de conclusie van dupliek met bijlagen;

- akte uitlating van [handelsnaam 1] .

1.2

De kantonrechter heeft besloten dat vandaag de uitspraak is.

2 De kern van de zaak

2.1

[handelsnaam 1] heeft voor [gedaagde] verschillende juridische werkzaamheden verricht. [handelsnaam 1] heeft hiervoor facturen naar [gedaagde] gestuurd. [gedaagde] heeft deze facturen niet volledig betaald. [handelsnaam 1] wil daarom dat [gedaagde] de openstaande facturen van in totaal € 5.224,06, met rente en kosten, alsnog betaald. [gedaagde] is het om verschillende redenen niet eens met de vordering.

2.2

De kantonrechter geeft [handelsnaam 1] grotendeels gelijk. Dit betekent dat [gedaagde] het bedrag van € 4.751,93 aan [handelsnaam 1] , met rente en kosten, moet betalen.

3 De beoordeling

De hoofdsom

3.1

[handelsnaam 1] vordert betaling van € 5.224,06. Dit bedrag is opgebouwd uit de facturen zoals vermeld in productie 2 bij de dagvaarding. Volgens [handelsnaam 1] heeft zij werkzaamheden voor [gedaagde] verricht. [gedaagde] is dan ook gehouden om deze facturen te betalen.

3.2

De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] de gevorderde facturen, op de factuur die ziet op de btw van DAS na, moet betalen. De kantonrechter legt hierna uit hoe hij tot zijn beslissing is gekomen.

Verschillende overzichten

3.3

Volgens [gedaagde] heeft zij in het verleden overzichten van [handelsnaam 1] gehad, waarin vermeld stond dat het openstaande saldo € 5.224,06 was, echter van [deurwaarderskantoor] - de incassogemachtigde van [handelsnaam 1] , hierna te noemen: [deurwaarderskantoor] - heeft zij een overzicht ontvangen, waarin het bedrag van
€ 25.588,72 was vermeld. [handelsnaam 1] heeft niet inzichtelijk gemaakt hoe de gevorderde hoofdsom is opgebouwd. [gedaagde] meent om die reden dat de vordering van [handelsnaam 1] moet worden afgewezen. De kantonrechter gaat aan dit deel van het verweer voorbij en hij overweegt daartoe als volgt.

3.4

Anders dan [gedaagde] stelt, is de kantonrechter van oordeel dat [handelsnaam 1] voldoende inzichtelijk heeft gemaakt hoe de gevorderde hoofdsom is opgebouwd. [handelsnaam 1] heeft daartoe twee specificaties in het geding gebracht. Als productie 2 heeft [handelsnaam 1] een nadere specificatie van de gevorderde hoofdsom van € 5.224,06 overgelegd. Uit die specificatie is af te leiden uit welke (onbetaalde) facturen de gevorderde hoofdsom is opgebouwd en welke betalingen daarop in mindering zijn gebracht. Als productie 3 heeft [handelsnaam 1] een volledige specificatie in het geding gebracht, waarop alle facturen (dus zowel de betaalde als de onbetaalde facturen), alle door [gedaagde] verrichte betalingen en de afboeking van die verschillende betalingen zijn vermeld. Het door [gedaagde] genoemde bedrag van € 25.588,72 ziet op het totaalbedrag aan toegezonden facturen, die [handelsnaam 1] de afgelopen jaren naar [gedaagde] heeft gezonden, en is dus niet het openstaande bedrag dat [gedaagde] nog aan [handelsnaam 1] moet betalen. Uit productie 3 volgt dat natrek van alle door [gedaagde] verrichte betalingen het resterende saldo ook € 5.224,06 is. Dat volgt ook uit het overzicht dat [gedaagde] van [deurwaarderskantoor] heeft ontvangen. Immers, als van de vermelde hoofdsom van € 25.488,72 het totaal aan ontvangen betalingen van € 20.364,66 wordt afgetrokken, volgt dat het resterende bedrag aan hoofdsom € 5.224,06 (exclusief rente en kosten) is. Dat de door [handelsnaam 1] verstrekte overzichten een ander bedrag vermelden dan het bedrag dat [deurwaarderskantoor] noemt, is de kantonrechter dan ook niet gebleken. Uit alle specificaties (van [handelsnaam 1] en [deurwaarderskantoor] ) volgt dat, na afboeking van de door [gedaagde] verrichte betalingen, het openstaande bedrag € 5.224,06 is. Dat is ook het bedrag dat [handelsnaam 1] nu in deze procedure van [gedaagde] vordert.

De factuur met nummer 20200973 (over de btw die DAS niet heeft vergoed)

3.5

[gedaagde] heeft betwist dat zij het restant van de factuur met nummer 20200973 moet betalen. Volgens [gedaagde] is die factuur voor vergoeding naar DAS gezonden. [gedaagde] heeft daarbij verwijzen naar het e-mailbericht van 1 mei 2020 van [handelsnaam 1] , waarin [handelsnaam 1] had geschreven: ‘Deze declaratie hoeft u niet te betalen, die stuur ik door naar de DAS.’. Dit deel van het verweer van [gedaagde] slaagt en de kantonrechter overweegt daartoe als volgt.

3.6

[handelsnaam 1] heeft niet betwist dat zij die e-mail van 1 mei 2020 naar [gedaagde] heeft gestuurd. Niet gesteld en/of is gebleken dat [handelsnaam 1] teruggekomen is op haar e-mail van 1 mei 2020 of dat zij [gedaagde] heeft bericht dat [gedaagde] alsnog een deel van de factuur moet betalen omdat de verzekering van [gedaagde] (DAS) niet alles heeft vergoed. [gedaagde] mocht er dan ook op vertrouwen dat zij de factuur met nummer 20200973 niet meer aan [handelsnaam 1] hoefde te betalen. De betaling van het restant van factuur met nummer 20200973 van € 472,13 wordt om die reden dan ook afgewezen.

De verweren over het honorarium en de kortingen op het honorarium

3.7

[gedaagde] heeft gesteld dat [handelsnaam 1] in maart 2021 het uurtarief/honorarium van € 254,90 (exclusief 5% kantoorkosten en btw) aan haar heeft laten weten, maar voor de opdrachten uit 2019/2020 is het tarief nooit schriftelijk vastgelegd. Verder bevatten meerdere declaraties een post ‘korting’ of ‘matiging’ van ongeveer 10% van het honorarium. Op andere declaraties ontbreekt een vergelijkbare matiging. Zij kan zich niet herinneren dat partijen zo’n afzonderlijke afspraak over deze systematiek hebben gemaakt. Daarnaast is in de correspondente van 29, 30 en 31 maart 2021 gesproken over dat [handelsnaam 1] haar zou bijstaan tegen 25% van haar normale honorarium. Volgens [gedaagde] is dit relevant voor de vaststelling van het daadwerkelijk verschuldigde honorarium.

3.8

De kantonrechter gaat voorbij aan dit deel van het verweer, omdat deze te laat (tardief) zijn aangevoerd. [gedaagde] had bij haar conclusie van antwoord dit verweer kunnen voeren, maar dat heeft [gedaagde] niet gedaan. [gedaagde] is dan ook te laat met dit verweer. Daar komt bij dat [gedaagde] ook nooit eerder bij [handelsnaam 1] heeft geprotesteerd tegen de juistheid van de tarieven en het al dan niet toepassen van de kortingen, terwijl [gedaagde] wel met regelmaat facturen van [handelsnaam 1] heeft ontvangen en die [gedaagde] ook heeft betaald. [gedaagde] had dus voldoende tijd gehad om vragen over de toegezonden facturen te stellen, maar dat heeft [gedaagde] kennelijk niet gedaan. [gedaagde] kan dan niet jaren later daar op terugkomen.

De factuur met nummer 2021057

3.9

[gedaagde] heeft de berekening van de factuur met nummer 2021057 in twijfel getrokken. Volgens [gedaagde] is het haar niet duidelijk hoe deze factuur tot stand is gekomen.

3.10

De kantonrechter gaat voorbij aan dit deel van het verweer. Nog daargelaten dat deze factuur niet in deze procedure wordt gevorderd, blijkt uit de specificatie in productie 3 van [handelsnaam 1] dat deze factuur op 2 juni 2021 is betaald.

Conclusie ten aanzien van de hoofdsom

3.11

Het voorgaande leidt er toe dat de hoofdsom wordt toegewezen tot het bedrag van
€ 4.751,93 (= € 5.224,06 - € 472,13). [gedaagde] moet dit bedrag aan [handelsnaam 1] betalen.

De rente

3.12

[handelsnaam 1] vordert betaling van de al verschenen wettelijke handelsrente van € 5.546,90. De overeengekomen betaaltermijn was veertien dagen. Volgens [handelsnaam 1] heeft [gedaagde] de toegezonden facturen niet altijd op tijd betaald. [handelsnaam 1] heeft daarbij verwezen naar productie 3. Het gaat daarbij niet alleen om de gevorderde onbetaalde facturen in deze procedure, maar ook om de facturen die al - weliswaar te laat - zijn betaald. [gedaagde] moet daarom de wettelijke handelsrente betalen.

3.13

[gedaagde] heeft de hoogte van de verschenen rente betwist. De kantonrechter overweegt als volgt.

3.14

[gedaagde] heeft niet betwist dat zij de toegezonden facturen niet altijd tijdig heeft betaald en in verzuim is (geweest). De kantonrechter is het wel met [gedaagde] eens dat onduidelijk is hoe [handelsnaam 1] tot de berekende handelsrente is gekomen, omdat een renteberekening ontbreekt. De wettelijke handelsrente wordt daarom toegewezen over de facturen, die in productie 3 van [handelsnaam 1] zijn vermeld en die te laat zijn betaald, vanaf de vijftiende dag na factuurdatum tot aan de dag van volledige betaling, waarbij rekening moet worden gehouden met de tussentijdse betalingen.

De buitengerechtelijke incassokosten

3.15

[handelsnaam 1] heeft onderbouwd dat er buitengerechtelijke incassokosten zijn gemaakt, waarvoor een vergoeding op zijn plaats is. De gevorderde kosten van € 636,20 zijn niet (afzonderlijk) betwist en komen overeen met het bedrag dat op grond van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke kosten in rekening kan worden gebracht. De buitengerechtelijke incassokosten van € 636,20 zijn dan ook toewijsbaar.

De verwerking van de betalingen van in totaal € 350,00 van [deurwaarderskantoor]

3.16

Het voorgaande leidt er toe dat de volgende vorderingen van [handelsnaam 1] toewijsbaar zijn:

  • de hoofdsom van € 4.751,93

  • de buitengerechtelijke incassokosten van € 636,20

  • de wettelijke handelsrente moet nader berekend worden

Uit de dagvaarding volgt dat [gedaagde] in totaal een bedrag van € 350,00 aan [deurwaarderskantoor] heeft betaald. [handelsnaam 1] heeft voor de verwerking van de betalingen een beroep op artikel 6:44 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) gedaan. Op grond van artikel 6:44 lid 1 BW strekt deze betalingen eerst in mindering op de door [handelsnaam 1] gemaakte kosten, daarna op de rente en ten slotte op de hoofdsom. Dit betekent dat het bedrag van € 350,00 in mindering gebracht wordt op de buitengerechtelijke incassokosten, waardoor er van de buitengerechtelijke incassokosten een bedrag van € 286,20 (= € 636,20 - € 350,00) resteert.

De proceskosten

3.17

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [handelsnaam 1] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

130,16

- griffierecht

€

559,00

- salaris gemachtigde

€

864,00

(2 punten × € 432,00)

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.697,16

Het vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard

3.18

De kantonrechter zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals gevorderd. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als een van partijen hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de kantonrechter geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.

4 De beslissing

De kantonrechter

4.1

veroordeelt [gedaagde] om aan [handelsnaam 1] tegen bewijs van kwijting te betalen € 4.751,93 aan hoofdsom,

4.2

veroordeelt [gedaagde] om aan [handelsnaam 1] tegen bewijs van kwijting te betalen de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW over de facturen zoals vermeld in productie 3 bij dagvaarding, die te laat zijn betaald, vanaf de vijftiende dag na factuurdatum van de betreffende factuur tot aan de dag van volledige betaling, waarbij rekening gehouden moet worden met de tussentijdse betalingen,

4.3

veroordeelt [gedaagde] om aan [handelsnaam 1] tegen bewijs van kwijting te betalen € 286,20 aan buitengerechtelijke incassokosten,

4.4

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.697,16, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

4.5

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

4.6

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.W. Nederveen en in het openbaar uitgesproken op 7 oktober 2026.

HHT/37278

Zie producties 2 en 3 bij dagvaarding. Zie bijlagen van [gedaagde] bij conclusie van antwoord, pagina 1.