Civiel recht overig
Tussen partijen is een aannemingsovereenkomst gesloten. Deze overeenkomst wordt niet mede aangemerkt als een…
Rechtbank Midden-Nederland, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7912 · Rechtbank Midden-Nederland · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7912
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Lelystad
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 8 november 2026
- Zaaknummer
- C/16/597775 / HL ZA 25-199
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. M. Koudstaal, mr. M.B. van Munster
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7912
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Tussen partijen is een aannemingsovereenkomst gesloten. Deze overeenkomst wordt niet mede aangemerkt als een consumentenkoopovereenkomst als bedoeld in artikel 7:5 lid 4 BW.
Uitspraak
RECHTBANK Midden-Nederland
Civiel recht
Zittingsplaats Lelystad
Zaaknummer: C/16/597775 / HL ZA 25-199
Vonnis van 21 oktober 2026
in de zaak van
[eiser] ,
h.o.d.n. [handelsnaam] ,
gevestigd te [vestigingsplaats] ,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. M. Koudstaal,
tegen
1 [gedaagde sub 1] ,
wonende te [woonplaats] ,
2. [gedaagde sub 2],
wonende te [woonplaats] ,
gedaagde partijen in conventie,
eisende partijen in reconventie,
hierna samen te noemen: [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ,
advocaat: mr. M.B. van Munster.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 30 september 2026
- de akte van [eiser] ,
- de akte van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] .
Daarna heeft de rechtbank bepaald dat vonnis wordt gewezen.
2 De verdere beoordeling
in conventie en in reconventie
In het tussenvonnis heeft de rechtbank overwogen dat naar haar voorlopig oordeel een gemengde overeenkomst van aanneming van werk en consumentenkoop tot stand is gekomen. Omdat in dat geval de kantonrechter bevoegd is, is de zaak naar de rol verwezen voor akte uitlating partijen over het voornemen van de rechtbank om de zaak naar de kantonrechter te verwijzen.
[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben zich gerefereerd aan het oordeel van de kantonrechter.
[eiser] heeft bij akte gesteld dat de rechtbank bevoegd is omdat er uitsluitend sprake is van een overeenkomst van aanneming van werk en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] dat ook nooit hebben betwist.
Op grond van artikel 93 sub c Rv worden geschillen met betrekking tot een consumentenkoop door de kantonrechter behandeld, ongeacht het beloop of de waarde van de vordering. Hoewel de rechtbank voorlopig van oordeel was dat de overeenkomst mede als een consumentenkoop moest worden gekwalificeerd, komt zij daarop in dit vonnis terug.
Artikel 7:5 lid 4 BW bepaalt dat als tussen een aannemer en een consument een overeenkomst wordt gesloten tot levering van een roerende zaak die nog tot stand moet worden gebracht en de overeenkomst op grond waarvan de zaak moet worden geleverd voldoet aan de omschrijving van aanneming van werk, de overeenkomst dan mede als een consumentenkoop wordt aangemerkt. De bepalingen van aanneming van werk en van consumentenkoop zijn in dat geval naast elkaar van toepassing, en bij onderlinge tegenstrijdigheid gaan de bepalingen van consumentenkoop voor. Of een overeenkomst binnen het bereik van artikel 7:5 lid 4 BW valt, hangt af van de concrete omstandigheden van het geval.
Artikel 7:5 lid 4 BW is ingevoerd ter implementatie van artikel 1 lid 4 van Richtlijn 1999/44/EG (die inmiddels is vervangen door Richtlijn (EU) 2019/771) (hierna: de richtlijn). Het doel van de richtlijn is om te zorgen voor een minimum aan consumentenbescherming bij de verkoop van consumptiegoederen, ongeacht waar binnen de Europese Unie de goederen worden gekocht. In artikel 1 lid 4 van de richtlijn staat dat overeenkomsten tot levering van te vervaardigen of voort te brengen consumptiegoederen onder de richtlijn vallen. Consumptiegoederen zijn lichamelijke roerende zaken, volgens de richtlijn. De richtlijn is dus bedoeld voor overeenkomsten tot levering van te vervaardigen of voort te brengen roerende zaken. In de memorie van toelichting bij artikel 7:5 lid 4 BW worden als voorbeelden ‘het kunstgebit’ of ‘het maatpak’ genoemd. Het voor de consument individueel en op maat te maken goed moet dus centraal staan in de overeenkomst. In dit geval staat tussen partijen echter vast dat er een overeenkomst van aanneming van werk is gesloten, die zag op de afbouw van het interieur van de hele woning van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] . Het ging daarbij overwegend om de levering (en montage) van zaken die bestemd waren om duurzaam onderdeel uit te gaan maken van de woning, en dus niet om de levering van nog tot stand te brengen roerende zaken. Weliswaar zijn er ook door de aannemer tot stand gebrachte roerende zaken geleverd (zoals het keukenblad en op maat gemaakte deuren), maar dat maakt – anders dan waar de rechtbank in het tussenvonnis van uit ging – niet dat de overeenkomst om die reden mede als een overeenkomst van consumentenkoop in de zin van de richtlijn moet worden aangemerkt. De levering van de op maat gemaakte zaken vormt niet het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst. De rechtbank is daarom van oordeel dat de overeenkomst niet onder het bereik van artikel 7:5 lid 4 BW valt en daarom niet mede als consumentenkoop moet worden aangemerkt.
De handelskamer van de rechtbank zal daarom de zaak verder behandelen.
De zaak wordt naar de rol verwezen voor vonnis.
3 De beslissing
De rechtbank
in conventie en in reconventie
bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van woensdag 2 december 2026 voor vonnis,
houdt iedere verdere beslissing aan.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. D.M. Staal en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2026. |
||
28934