Civiel recht overig

Executiegeschil. De tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis wordt niet geschorst. Geen misbruik van…

Rechtbank Midden-Nederland, 26 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 26 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Lelystad
Datum uitspraak
26 oktober 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
12429893 \ LV EXPL 26-54
Procedure
Kort geding
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7885
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Executiegeschil. De tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis wordt niet geschorst. Geen misbruik van bevoegdheid (artikel 3:13 BW). (ZIE OOK: ECLI:NL:RBMNE:2026:6178)

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Civiel recht

kantonrechter

locatie Lelystad

Zaaknummer: 12429893 \ LV EXPL 26-54

Vonnis in kort geding van 26 oktober 2026

in de zaak van

1 [eiseres sub 1] ,

2. [eiseres sub 2],

beiden vennoot van de vennootschap onder firma [onderneming], in de hoedanigheid van bewindvoerder(s) over de goederen van [onderbewindgestelde],

gevestigd in [plaats 1] ,

eisende partij in de hoofdzaak en in het incident,

hierna te noemen: de bewindvoerder (of: de bewindvoerders),

gemachtigde: mr. K. van Polen en mr. E.P. de Jong,

tegen

de stichting

WOONSTICHTING CENTRADA,

gevestigd in Lelystad,

gedaagde partij in de hoofdzaak en in het incident,

hierna te noemen: Centrada,

gemachtigde: mr. L. Wanders.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 22 oktober 2026 met voorlopige voorzieningen met 4 producties;
- de akte met aanvullende productie 5 van de bewindvoerder;
- de producties 1 tot en met 4 van Centrada;
- de mondelinge behandeling van 23 oktober 2026.

1.2

Tijdens de mondelinge behandeling van 23 oktober 2026 was [eiseres sub 2] aanwezig. Zij werd bijgestaan door mr. Van Polen en mr. De Jong. Ook de heer [A] was aanwezig. Hij is de mentor van [onderbewindgestelde] . [onderbewindgestelde] is zelf niet naar de zitting gekomen. Namens Centrada zijn mevrouw [B] en mevrouw [C] verschenen. Zij zijn [functie] bij Centrada. Ook mr. Wanders was aanwezig. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat er tijdens de zitting is besproken.

1.3

De voorzieningenrechter heeft bepaald dat hij vandaag schriftelijk uitspraak doet.

2 De kern van de zaak

2.1

[onderbewindgestelde] huurt van Centrada de woning aan de [adres] in [plaats 2] (hierna: de woning). Bij vonnis in kort geding van 7 september 2026 is (samengevat) de bewindvoerder veroordeeld om binnen één maand na betekening van het vonnis de woning met alle daarin aanwezige personen en zaken te ontruimen. De ontruiming staat thans gepland op woensdag 28 oktober 2026 vanaf 8.00 uur. De deurwaarder heeft daartoe op 21 september 2026 bevel gedaan. De bewindvoerder vordert thans schorsing van de tenuitvoerlegging van het vonnis van 7 september 2026 voor de duur van vier weken zodat de ontruiming niet op 28 oktober 2026 plaatsvindt. De schorsing dient volgens de bewindvoerder te duren totdat [onderbewindgestelde] is ondergebracht in een passende begeleide- of beschermde woonvorm. De voorzieningenrechter zal de voorzieningen afwijzen. Dat betekent dat de ontruiming op 28 oktober 2026 door mag gaan.

3 De beoordeling

in het incident en in de hoofdzaak

3.1

Omdat [onderbewindgestelde] onder bewind staat zal dit vonnis worden gewezen tussen Centrada en de bewindvoerder.

De bewindvoerder heeft een spoedeisend belang

3.2

Een eis in kort geding kan worden toegewezen als de partij die de voorziening vraagt hierbij zoveel spoed heeft dat die partij de uitkomst van een gewone procedure niet hoeft af te wachten. Verder moet het belang dat de bewindvoerder heeft bij toewijzing van de voorzieningen worden meegewogen en de gevolgen hiervan voor Centrada als deze uitspraak (tijdelijk) niet ten uitvoer mag leggen. De woning van [onderbewindgestelde] dreigt op woensdag 28 oktober 2026 ontruimd te worden. De bewindvoerder heeft daarom een spoedeisend belang bij haar vordering om de tenuitvoerlegging te schorsen.

De bewindvoerder is niet-ontvankelijk in het incident

3.3

De bewindvoerder eist in het incident dat de voorzieningenrechter ordemaatregelen treft, die kort gezegd inhouden dat de tenuitvoerlegging van het vonnis van 7 september 2026 tijdens deze procedure wordt geschorst. De voorzieningenrechter zal de vorderingen in de hoofdzaak thans beoordelen en daarop beslissen. De bewindvoerder heeft daarom geen belang meer bij een beoordeling van de vorderingen in het incident, nu die vorderingen dezelfde strekking hebben als de hoofdzaak en slechts bedoeld zijn om de periode tot een uitspraak in de hoofdzaak te overbruggen. Ten aanzien van de vorderingen in het incident, die de bewindvoerder aanduidt als ordemaatregelen, zal de bewindvoerder dan ook nietontvankelijk verklaard worden.

3.4

Omdat de bewindvoerders ongelijk hebben gekregen, moeten zij de proceskosten van Centrada betalen. De voorzieningenrechter begroot de proceskosten van Centrada in het incident echter op nihil (nul), omdat de vorderingen in het incident ten opzichte van de hoofdzaak in kort geding geen (substantieel) meerwerk voor de gemachtigde van Centrada hebben opgeleverd.

De voorzieningenrechter schorst de executie niet

3.5

De voorzieningenrechter heeft het vonnis van 7 september 2026 uitvoerbaar bij voorraad verklaard, waardoor het direct ten uitvoer kan worden gelegd en de uitkomst van een eventueel rechtsmiddel daartegen niet hoeft te worden afgewacht. Tegen voornoemd vonnis van 7 september 2026 is geen rechtsmiddel aangewend, en inmiddels is die wettelijke termijn van vier weken verstreken. Indien een vordering in kort geding tot schorsing van de tenuitvoerlegging betrekking heeft op een uitspraak waartegen geen rechtsmiddel (meer) openstaat, is de veroordeling waarvan de tenuitvoerlegging ter discussie staat definitief. In dat geval bestaat slechts grond voor schorsing ingeval van – kort gezegd – misbruik van bevoegdheid (art. 3:13 BW).

3.6

Uit het arrest van de Hoge Raad van 22 april 1983 (ECLI:NL:HR:1983:AG4575, NJ 1984/145) volgt dat in een executiegeschil zoals het onderhavige de voorzieningenrechter de tenuitvoerlegging van een vonnis slechts kan schorsen, indien hij van oordeel is dat de executant, mede gelet op de belangen aan de zijde van de geëxecuteerde die door de executie zullen worden geschaad, geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van zijn bevoegdheid tot tenuitvoerlegging over te gaan. Dat zal bijvoorbeeld het geval kunnen zijn, indien het te executeren vonnis klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust of indien de tenuitvoerlegging op grond van na dit vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten klaarblijkelijk aan de zijde van de geëxecuteerde een noodtoestand zal doen ontstaan, waardoor een onverwijlde tenuitvoerlegging niet kan worden aanvaard.

3.7

Namens de bewindvoerder is niet aangevoerd dat het vonnis van 7 september 2026 berust op een feitelijke of juridisch missslag. De voorzieningenrechter begrijpt het standpunt van de bewindvoerder zo dat aan de zijde van [onderbewindgestelde] een noodtoestand zal ontstaan wanneer zijn woning wordt ontruimd. Voor [onderbewindgestelde] is nog geen alternatieve woonplek gevonden. De mentor kan voor [onderbewindgestelde] op korte termijn geen indicatie krijgen voor opvang, laat staan een concrete opvangplek. Een en ander wordt veroorzaakt door lange wachtlijsten voor begeleid of beschermd wonen. Volgens de bewindvoerder heeft de mentor inmiddels een verzoek voor verplichte opname gedaan bij de GGD, maar een verzoek tot opname is bij de rechtbank nog niet ingediend door het Openbaar Ministerie of het CIZ. Niet gebleken is dat in de woning minderjarige kinderen verblijven.

3.8

De voorzieningenrechter neemt in ogenschouw dat de aangevoerde argumenten ook al aangevoerd zijn in de procedure die geleid heeft tot het vonnis van 7 september 2026. De rechter heeft in die procedure in het kader van de hoofdvordering al vastgesteld dat [onderbewindgestelde] zich niet als een goed huurder heeft gedragen en dat hij daardoor ernstig tekort is geschoten in zijn verplichtingen als huurder. De rechter heeft daarbij expliciet de belangen van [onderbewindgestelde] en Centrada (en haar andere huurders en omwonenden) al afgewogen, hetgeen geleid heeft tot de slotsom dat de woning ontruimd dient te worden. Die belangenafweging maakt de voorzieningenrechter in deze procedure tot de zijne, want deze heeft ook te gelden voor de uitvoerbaarheid bij voorraad. Een ontruiming heeft ingrijpende gevolgen voor [onderbewindgestelde] , omdat hij dan dakloos wordt en uit beeld raakt bij de hulpverlening. Dit terwijl [onderbewindgestelde] te kampen heeft met psychiatrische problematiek en dus wel hulpverlening nodig heeft. Daar staat echter tegenover dat sprake is van ernstige tekortkomingen van [onderbewindgestelde] en van zwaarwegende belangen van Centrada om voor veiligheid en rust voor haar andere huurders en omwonenden te zorgen. Daarbij weegt ten nadele van [onderbewindgestelde] mee het structurele karakter van de overlast gedurende een lange periode en de omstandigheid dat [onderbewindgestelde] daarmee is blijven doorgaan ondanks meerdere waarschuwingen, gesprekken met Centrada en een gedragsaanwijzing. Ook in deze procedure is gebleken dat [onderbewindgestelde] in de maanden september en oktober 2026 overlast heeft veroorzaakt in en rondom de woning. Van enige verbetering lijkt dus geheel geen sprake te zijn.

3.9

Verder heeft de rechter in het vonnis van 7 september 2026 ter voorkoming van noodsituaties aan de zijde van [onderbewindgestelde] al overwogen dat de door Centrada gevorderde ontruimingstermijn van zeven dagen niet redelijk is. Daartoe overwoog de rechter al dat wanneer [onderbewindgestelde] komt op straat te staan, het moeilijk kan worden om [onderbewindgestelde] de hulp te bieden die hij nodig heeft. De ontruimingstermijn is daarom gesteld op één maand na betekening van het vonnis. Met deze termijn werd de bewindvoerder een redelijke termijn gegund om (samen met [onderbewindgestelde] ) de ontruiming te realiseren, alternatieve woonruimte te vinden waarbij samen met de begeleiding (mentor) gekeken kan worden of er toegewerkt kan worden naar een andere – bijvoorbeeld begeleide of beschermde – woonvorm. In het vonnis van 7 september 2026 is dus al afgewogen hoe de thans gestelde noodsituatie voorkomen kan worden: met een ruimere ontruimingstermijn. Volgens de bewindvoerder was de ontruimingstermijn alsnog te kort, maar Centrada voert terecht aan dat de bewindvoerder op geen enkele manier heeft laten zien welke acties zij heeft ondernomen om een andere woonvorm voor [onderbewindgestelde] te vinden. De bewindvoerder heeft alleen een aanmeldformulier Wet Verplichte GGZ bij de GGD ingediend, maar uit dit document blijkt dat deze aanmelding pas op 22 oktober 2026 om 11:32 uur (dus korter dan 24 uur voor de zitting) is gedaan. De bewindvoerder heeft ter zitting aangevoerd dat hij de verwachting heeft dat binnen de gevraagde termijn van vier weken een gedwongen opname te verwachten is nu [onderbewindgestelde] is aangemeld bij de GGD. De voorzieningenrechter deelt dat standpunt niet nu de door de GGZ of het CIZ uit te voeren voorbereidingsprocedure voor een zorgmachtiging of een rechterlijke machtiging op grond van de wet langer duurt dan vier weken, en het vervolgens ook nog maar de vraag is of voldaan wordt aan de wettelijke vereisten voor gedwongen opname. Het gedurende al deze tijd laten voortduren van de situatie kan niet van Centrada (en haar andere huurders en omwonenden) gevergd worden. Dat de bewindvoerder zich op een andere wijze nog heeft ingespannen om binnen de termijn uit het vonnis van 7 september 2026 alternatieve woonruimte voor [onderbewindgestelde] te vinden, is de voorzieningenrechter ook niet gebleken.

3.10

De voorzieningenrechter komt tot de slotsom dat Centrada een in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van haar bevoegdheid om tot tenuitvoerlegging over te gaan ten opzichte van de belangen van [onderbewindgestelde] . Indien de ontruiming plaatsvindt, zal dit geen situatie opleveren waarin sprake is van misbruik van recht in de zin van artikel 3:13 BW. Dat betekent dat de vordering tot schorsing van de ten uitvoerlegging van het vonnis van 7 september 2026 wordt afgewezen.

De bewindvoerder moet de proceskosten in de hoofdzaak betalen

3.11

De bewindvoerders hebben in de hoofdzaak ongelijk gekregen en moeten daarom hoofdelijk de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Hoofdelijke veroordeling betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij. De proceskosten van Centrada worden begroot op:

- salaris gemachtigde

€

577,00

(tarief × € 577,00)

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

721,00

4 De beslissing

De voorzieningenrechter:

in het incident

4.1

verklaart de bewindvoerder niet-ontvankelijk;

4.2

veroordeelt de bewindvoerders hoofdelijk in de proceskosten, aan de kant van Centrada begroot op nihil (nul);

in de hoofdzaak

4.3

wijst de vorderingen van de bewindvoerder af;

4.4

veroordeelt de bewindvoerders hoofdelijk in de proceskosten van € 721,-, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als de bewindvoerders niet op tijd aan de proceskostenveroordeling voldoen en het vonnis daarna wordt betekend, moeten de bewindvoerders ook hoofdelijk de kosten van betekening betalen.

Dit vonnis is gewezen door mr. G.J. Baken en in het openbaar uitgesproken op 26 oktober 2026.