Insolventierecht
Verlenging schuldsaneringsregeling nadat bij toelating een eerdere ingangsdatum was bepaald.
Rechtbank Midden-Nederland, 8 oktober 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7022 · Rechtbank Midden-Nederland · 8 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/civiel-recht/insolventierecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7022
Zaakgegevens
Op 8 oktober 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over insolventierecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 8 oktober 2026
- Datum publicatie
- 13 oktober 2026
- Zaaknummer
- R.16/26/1057
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Insolventierecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7022
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verlenging schuldsaneringsregeling nadat bij toelating een eerdere ingangsdatum was bepaald.
Uitspraak
RECHTBANK Midden-Nederland
Team Insolventie
Zittingsplaats Utrecht
Insolventienummer: R.16/26/1057
Vonnis van 8 oktober 2026
in de schuldsaneringsregeling van
[A] ,
geboren op [geboortedatum] 1956 te [geboorteplaats] ,
wonende te [adres] , [postcode] [woonplaats] ,
hierna te noemen: [A] .
1 De procedure
De procedure bestaat uit:
- het toelatingsvonnis van 24 maart 2026;
- het aanvangsverslag van de bewindvoerder van 26 april 2026;
- het eindverslag van de bewindvoerder van dinsdag 28 juli 2026;
- de brief met de laatste stand van zaken van de bewindvoerder van 21 september 2026.
Op 25 september 2026 heeft een terechtzitting als bedoeld in artikel 353 Fw
plaatsgevonden. Op deze terechtzitting zijn mevrouw [A] , mevrouw [B] (saneringsbewindvoerder), mevrouw [C] (dochter [D] ) en mevrouw [E] (dochter [F] ) verschenen. De griffier heeft tijdens de zitting aantekeningen gemaakt.
2 De achtergronden
Bij vonnis van 24 maart 2026 is [A] toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp) met benoeming van [B] tot bewindvoerder. De ingangsdatum is vastgesteld op 25 januari 2024, de duur op 33 maanden en de einddatum op 23 september 2026. [A] is gedurende de zes maanden (van 24 maart 2026 tot 23 september 2026) ontheven van de verplichting tot afdracht aan de boedel en van haar inspanningsplicht. De medewerkings- en informatieplichten van [A] jegens de bewindvoerder golden wel gedurende deze zes maanden van de Wsnp-regeling.
De rechtbank heeft een eerdere ingangsdatum bepaald, omdat [A] heeft gespaard voor haar schuldeisers middels beslag dat is gelegd door [onderneming] . Dit blijkt ook uit de stukken die zijn ingediend bij het Wsnp verzoek. Het definitieve oordeel over de nakomingen van de verplichtingen in het minnelijk traject voorafgaand aan het Wsnp-traject, op basis van het onderzoek en de bevindingen van de bewindvoerder, laat de rechtbank aan de rechter-commissaris.
Op 6 september 2026 heeft de bewindvoerder verslag uitgebracht aan de rechter-commissaris over de nakoming van de verplichtingen in het minnelijk traject.
Uit het verslag van de bewindvoerder blijkt in de maanden juli 2025 tot en met december 2025 sprake was van afloscapaciteit. In de maanden juli tot en met september 2025 lag er geen loonbeslag. In de maanden oktober tot en met december 2025 lag er opnieuw loonbeslag. Ondanks dit beslag resteerde ook in deze maanden, uitgaande van de toepasselijke vrij te laten bedrag (VTLB) berekening en de daadwerkelijke ontvangen inkomsten, afloscapaciteit.
Daarnaast is gebleken dat op 5 november 2024 een bedrag van € 930,22 op de rekening van [A] is bijgeschreven met als omschrijving erfdeel nalatenschap [G] . Dit bedrag is als inkomen in het boedeloverzicht opgenomen.
De bewindvoerder komt tot de conclusie dat gedurende de onderzochte periode [A] een bedrag van in totaal € 4.072,69 beschikbaar had moeten stellen voor haar schuldeisers.
3 De beoordeling
Artikel 349a lid 1 Fw geeft een regel om de termijn van de schuldsaneringsregeling te bepalen. De toepassing van deze regel is niet eenvoudig. Het komt erop neer dat mogelijk is gemaakt dat de looptijd van de schuldsaneringsregeling eerder ingaat dan dat de uitspraak is gedaan. De bedoeling van de bepaling is om het schuldhulpverleningstraject te verkorten. Dit schuldhulpverleningstraject bestaat uit een minnelijk deel en een wettelijk deel. Om in aanmerking te komen voor een vervroegd aanvangsmoment van het wettelijke deel, moet de schuldenaar in het minnelijke deel hebben voldaan aan bepaalde verplichtingen. Dit betekent maximaal aflossen op schulden, op basis van de normen voor bepaling van het VTLB en zich inspannen om zo veel mogelijk geld voor de schuldeisers te verzamelen. Deze verplichtingen lijken op de verplichtingen uit het wettelijke traject, maar kunnen daarvan verschillen.
In dit geval heeft [A] een verzoek gedaan een eerdere ingangsdatum te hanteren, namelijk 25 januari 2024, omdat dit de datum is dat zij is begonnen met sparen voor haar schuldeisers. Daartoe is gesteld dat er middels loonbeslag voldoende is afgedragen aan de schuldeisers. In de uitspraak van 24 maart 2026 heeft de rechter de ingangsdatum van deze schuldsaneringsregeling bepaald op 25 januari 2024. De reguliere looptijd van de schuldsaneringsregeling van 18 maanden, was dus al verstreken. Daarom heeft de rechter ook bepaald dat de schuldsaneringsregeling nog zes maanden zou duren, zodat de bewindvoerder na de uitspraak nog genoeg tijd zou hebben om schuldeisers aan te schrijven, een eindverslag op te stellen en een uitdeling voor te bereiden. De rechter heeft daarbij bepaald dat [A] gedurende deze zes maanden niets meer hoeft af te dragen aan de boedel. De medewerkings- en informatieplichten tegenover de bewindvoerder zijn wel blijven gelden.
De bewindvoerder heeft verslag uitgebracht over de vraag of [A] haar
afspraken in het minnelijke voortraject is nagekomen. Dat bleek niet het geval. [A] had gedurende het minnelijke traject weldegelijk spaarcapaciteit, naast het gelegde beslag. Zij kon ongeveer € 200,- per maand sparen. Daarnaast had zij een bedrag van € 930,22 ontvangen uit een nalatenschap, welk bedrag zij ook voor de schuldeisers apart had moeten zetten. Nu, zes maanden later, moet dus worden vastgesteld dat ten onrechte een eerder aanvangsmoment werd bepaald.
Het voorgaande heeft tot gevolg dat de termijn van de schuldsaneringsregeling op
grond van artikel 349a lid 3 Fw alsnog moet worden verlengd. Gedurende deze verlenging kunnen de tekortkomingen uit het minnelijke traject alsnog worden rechtgezet.
In deze zaak spelen echter wel enkele bijzondere omstandigheden, die een rol spelen bij de beslissing om de schuldsaneringsregeling weer te verlengen. [A] heeft zich namelijk gehouden aan de afspraken die zij met de schuldhulpverlening had gemaakt. Haar is verteld dat zij niet hoefde te sparen, omdat er beslag was gelegd en daarop heeft [A] ten onrechte, maar wel begrijpelijk, vertrouwd. Verder geldt hier de bijzondere omstandigheid dat [A] , op het moment dat de uitspraak tot toepassing van de schuldsanering werd gedaan, geen inspanningsverplichting heeft. Zij is 70 jaar oud en heeft een ernstige vorm van parkinson. De spaarcapaciteit van [A] bedraagt op dit moment ongeveer € 200,- per maand. Dat zou betekenen dat, om de geconstateerde tekortkoming te kunnen herstellen, de schuldsaneringingsregeling met 20 maanden zou moeten worden verlengd. Dit gaat voorbij aan het doel van de wettelijke regeling om de termijn waarbinnen iemand aanspraak kan maken op een schone lei te verkorten. Als [A] geen verzoek om verkorting van de termijn had gedaan, had zij ongeveer € 3.600,- voor de schuldeisers bijeen gebracht. Echter, omdat er nu al zes maanden zijn verstreken, is het voor haar ook niet meer mogelijk dit bedrag bijeen te brengen.
Gelet op het voorgaande, zullen de tekortkomingen in het minnelijke traject niet
aan [A] worden toegerekend, met uitzondering van het feit dat [A] het bedrag uit de nalatenschap niet heeft gespaard. Deze tekortkoming moet wel worden hersteld.
Aangezien het bedrag van € 930,22 op dit moment niet kan worden voldaan zal de
rechtbank de duur van de schuldsaneringsregeling met twaalf maanden verlengen of zoveel korter als het bedrag van € 930,22 is betaald. Derhalve zal de termijn als bedoeld in artikel 349a Fw op maximaal 45 maanden worden bepaald.
4 De beslissing
De rechtbank:
bepaalt dat de toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt verlengd;
stelt de termijn als bedoeld in artikel 349a Fw, gedurende welke de toepassing van
de schuldsanering van kracht is, vast op maximaal 45 maanden te rekenen vanaf de dag van de uitspraak tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, derhalve tot 23 september 2027.
Dit is de beslissing van mr. P.J. Neijt, rechter, in samenwerking met mr. L.G.J.F.J. Lenders, griffier. Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken op 8 oktober 2026.