Verdachte wordt vrijgesproken van het medeplegen van het vervoeren/voorhanden hebben van iets meer dan één…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte vrij te spreken van het ten laste gelegde, gelet op de getuigenverklaring die medeverdachte [medeverdachte] op de zitting van 28 februari 2025 heeft afgelegd. Deze verklaring bevestigt wat verdachte van meet af aan heeft gezegd, namelijk dat verdachte het pakket wel uit het raam heeft gegooid, maar niet wist wat erin zat. De officier van justitie gelooft niet dat verdachte op voorhand wist van de aanwezigheid van het pakket met cocaïne in de auto. Toen hij het pakket uit het raam gooide wel, maar dat was omdat het onverhoeds in zijn schoot werd geworpen. Verdachte heeft het maar heel kort in zijn handen gehad.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak van het ten laste gelegde bepleit. Verdachte wist niet dat er verdovende middelen in de auto lagen. Uit de getuigenverklaring van de medeverdachte op de terechtzitting, die overeenkomt met de verklaringen van verdachte, blijkt dat verdachte onverhoeds en ongewild een pakket in zijn handen gedrukt kreeg en dit pakket direct uit het raam heeft gegooid. Onder dergelijke omstandigheden kan niet van beschikkingsmacht in de zin van de Opiumwet worden gesproken.

Het oordeel van de rechtbank

Uit het onderzoek op de terechtzitting en het dossier leidt de rechtbank af dat verdachte op 17 november 2024 als bijrijder in een door de medeverdachte bestuurde huurauto zat. Nadat de auto een stopteken van de politie had gekregen, zag een agent dat er vanaf de bijrijdersstoel een pakket uit de auto werd gegooid. De politie vond het pakket terug op de vluchtstrook en uit onderzoek is gebleken dat het pakket iets meer dan één kilo cocaïne bevatte. Vanaf het moment van hun aanhouding hebben verdachte en de medeverdachte belastende verklaringen over elkaar afgelegd. Beide verdachten verklaarden niet te hebben geweten dat er een pakket met cocaïne in de auto lag, totdat de ander het pakket plotseling tevoorschijn haalde.

Op de terechtzitting heeft de medeverdachte echter een andere, voor verdachte ontlastende, getuigenverklaring afgelegd. De medeverdachte heeft verklaard dat iemand hem € 300,- had geboden om met een huurauto een pakket met cocaïne op te halen in Apeldoorn en af te leveren in Utrecht. Verdachte is bij de medeverdachte in de auto gestapt zonder dat hij hiervan op de hoogte was. Op enig moment heeft de medeverdachte de auto geparkeerd, waarna een onbekend gebleven persoon op de achterbank van de auto heeft plaatsgenomen en het pakket met cocaïne onder een stoel heeft gelegd. Nadat deze persoon weer uit de auto was gestapt, is de medeverdachte samen met verdachte richting Utrecht gereden. Pas toen de auto een stopteken van de politie had gekregen, heeft de medeverdachte aan verdachte verteld dat er een pakket met cocaïne in de auto lag. Verdachte schrok hiervan en heeft het pakket met cocaïne op verzoek van de medeverdachte uit het raam gegooid.

De verklaring van de medeverdachte komt overeen met de verklaringen die verdachte steeds heeft afgelegd. Hoewel het opmerkelijk te noemen is dat verdachte niet heeft gemerkt dat de onbekend gebleven persoon iets achterliet in de auto dan wel daar geen vragen over heeft gesteld, is de rechtbank van oordeel dat er onvoldoende overtuigend bewijs is dat verdachte voorafgaande wetenschap had van de aanwezigheid van (het pakket met) de cocaïne in de auto.

Wel kan worden vastgesteld dat verdachte hiervan wist toen hij het pakket, tijdens de politieachtervolging, in zijn schoot geworpen kreeg en vervolgens uit het raam gooide. Dit leidt echter niet tot bewezenverklaring van medeplegen van het vervoeren of voorhanden hebben van de cocaïne, omdat verdachte slechts kort en onverhoeds (door het handelen van een ander) over het pakket beschikte. Verdachte zal daarom worden vrijgesproken van het aan hem ten laste gelegde.