De minderjarige verdachte is medeplichtig geweest aan een poging tot doodslag, waarbij op een zondagmiddag in…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat [verdachte] feit 1, primair (medeplegen poging moord) en feit 2 (het bezit van de gebruikte vuurwapens en munitie) heeft gepleegd.

De standpunten van de officier van justitie worden - voor zover van belang voor de beoordeling - besproken in paragraaf 3.3.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om [verdachte] vrij te spreken van het medeplegen van de poging tot moord dan wel poging tot doodslag (feit 1, primair) en de medeplichtigheid aan de poging tot moord (feit 1, subsidiair, impliciet primair). De advocaat voert geen verweer over de medeplichtigheid aan de poging tot doodslag (feit 1, subsidiair, impliciet subsidiair) en het bezit van de gebruikte vuurwapens en munitie (feit 2).

De advocaat voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden - voor zover van belang voor de beoordeling - hierna besproken onder paragraaf 3.3.

3.3.1

3.3.2.

3.3.3 (

Bewijs)overwegingen

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat [verdachte] :

feit 1, subsidiair
[medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] op 12 oktober 2025, te [woonplaats] , tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door die [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] voorgenomen misdrijf om opzettelijk anderen, te weten de bewoners van de (boven)woning(en) gelegen aan de [adres 2] , [adres 3] en [adres 4] van het leven te beroven, meermalen met automatische vuurwapens op voornoemde (boven)woningen hebben geschoten, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid,

tot het plegen van welk misdrijf verdachte op 12 oktober 2025 te [woonplaats] en Amsterdam opzettelijk behulpzaam is geweest en opzettelijk gelegenheid heeft verschaft, door
- die [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] met een auto (vanuit Amsterdam) naar voornoemde [straat] in [woonplaats] te rijden en

feit 2
op 12 oktober 2025, te Amsterdam en Utrecht tezamen en in vereniging met anderen

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. [verdachte] wordt daarvan vrijgesproken.

De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd. Dit benadeelt [verdachte] niet.

Kwalificatie

De bewezenverklaarde feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

feit 1, subsidiair : medeplichtigheid aan het medeplegen van een poging tot doodslag, meermalen gepleegd;

feit 2 : medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II, onderdeel 2º, meermalen gepleegd

en

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

Strafbaarheid feiten en [verdachte]

De feiten en [verdachte] zijn strafbaar.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat [verdachte] (voor de door haar bewezen geachte feiten) wordt veroordeeld tot:

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om te volstaan met het opleggen van een (deels) voorwaardelijke jeugddetentie en de maximale taakstraf. Daarbij verzoekt de advocaat om geen langere onvoorwaardelijke jeugddetentie aan [verdachte] op te leggen dan de dagen die hij in voorarrest heeft doorgebracht.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder [verdachte] deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van [verdachte] en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

[verdachte] is medeplichtig geweest aan een poging tot doodslag, waarbij op een zondagmiddag met automatische vuurwapens 36 kogels op drie bovenwoningen zijn afgevuurd. [verdachte] , die niet in het bezit van een rijbewijs was, is hierbij de chauffeur van de vluchtauto geweest. Ook heeft [verdachte] de schietpartij gefilmd als bewijs voor de opdrachtgever. De bewoners zijn zonder dat duidelijk is geworden waarom slachtoffer geworden van een aanslag op hun thuisomgeving. Er is gespeeld met hun levens. Dat er niemand (zwaar) gewond is geraakt of is komen te overlijden, is niet aan de verdachte te danken. Uit de slachtofferverklaring van [slachtoffer] blijkt dat deze gebeurtenis hem veel angst en stress heeft bezorgd en nog steeds veel vragen oproept. Het schieten met automatische vuurwapens op woningen roept daarnaast in de gehele samenleving gevoelens van angst, onveiligheid en afschuw op.

De rechtbank vindt het ernstig en zorgelijk dat [verdachte] puur en alleen voor het geld bereid is geweest om behulpzaam te zijn bij dit ernstige strafbare feit en dat hij niet heeft stilgestaan bij de gevolgen van zijn handelen voor de slachtoffers. Tegelijkertijd vindt de rechtbank het positief dat [verdachte] verantwoordelijkheid voor zijn handelen heeft genomen en spijt heeft betuigd.

Daarnaast heeft [verdachte] zich samen met de medeverdachten schuldig gemaakt aan het voorhanden hebben van de vuurwapens en munitie die bij het schietincident zijn gebruikt. Het ongecontroleerde bezit van vuurwapens met munitie brengt in het algemeen een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen mee, omdat het bezit van een vuurwapen al snel kan leiden tot het gebruik ervan, met alle gevolgen van dien. Deze zaak is daarvan een schokkend voorbeeld. Daarnaast leidt vuurwapenbezit tot gevoelens van angst en onveiligheid in de maatschappij. Gelet op de toename van vuurwapenbezit en het gevaarzettende karakter daarvan, dient er streng tegen te worden opgetreden.

Persoonlijke omstandigheden van [verdachte]

Bij de strafoplegging kijkt de rechtbank naar het strafblad van [verdachte] van 27 augustus 2026, waaruit blijkt dat [verdachte] niet eerder bij de strafrechter is geweest voor (soortgelijke) strafbare feiten.

Het advies van de Raad

De Raad heeft op 22 september 2026 een rapportage over [verdachte] opgesteld. Sinds de schorsing van de voorlopige hechtenis heeft [verdachte] mooie stappen in zijn ontwikkeling gezet. [verdachte] laat steeds vaker zien dat hij nadenkt over de gevolgen van zijn keuzes en verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen handelen. De Raad vindt het belangrijk dat deze positieve ontwikkeling (verder) wordt voortgezet.

De Raad schat het recidiverisico in op laag. De Raad ziet veel beschermende factoren in het leven van [verdachte] , die de kans op herhaling van strafbaar gedrag verlagen. Zo heeft [verdachte] een stabiele thuissituatie, positieve dagbesteding, pro-sociale vrienden en een positieve houding en vaardigheden. Wel kan een risicofactor zijn dat [verdachte] zorgen, spanningen of problemen lang met zich meedraagt voordat hij deze deelt met anderen. Het is belangrijk dat [verdachte] leert om tijdig te bespreken wat er in hem omgaat. Op die manier houdt zijn omgeving zicht op hem en kunnen zij waar nodig ondersteuning bieden of bijsturen.

De Raad adviseert om geen langere onvoorwaardelijke jeugddetentie op te leggen dan de dagen die [verdachte] al in voorarrest heeft doorgebracht. [verdachte] heeft zijn leven goed op de rit en een onvoorwaardelijke jeugddetentie zou deze positieve lijn doorbreken. Vanwege de ernst van de bewezenverklaarde feiten vindt de Raad een (deels) voorwaardelijke jeugddetentie wel passend. De Raad adviseert om aan [verdachte] een (deels) voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen, met daaraan (in het kort) de volgende bijzondere voorwaarden gekoppeld: (1) meldplicht, (2) zinvolle dagbesteding in de vorm van school en/of werk, en (3) meewerken aan begeleiding van de IFA-coach. De Raad adviseert om daarnaast nog een onvoorwaardelijke werkstraf aan [verdachte] op te leggen.

Op de zitting heeft de raadsmedewerkster aangegeven dat zij adviseert om een proeftijd van twee jaar aan het voorwaardelijk strafdeel te verbinden. [verdachte] zal volgend jaar aan een nieuwe opleiding beginnen, waarbij hij nieuwe sociale contacten zal maken en hij nieuwe uitdagingen zal tegenkomen. Een proeftijd van twee jaar is daarom passend om zo een vinger aan de pols te kunnen houden.

Het advies van de jeugdreclassering

De jeugdreclassering heeft op 24 september 2026 een rapportage over [verdachte] opgesteld. Tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis heeft [verdachte] een positieve ontwikkeling laten zien. Hij heeft zich aan alle schorsingsvoorwaarden gehouden en is niet opnieuw in contact met de politie gekomen. Op dit moment zijn er geen grote zorgen over de ontwikkeling van [verdachte] . Wel is het belangrijk dat [verdachte] over zinvolle dagbesteding in de vorm van school en/of werk blijft beschikken en dat de specialistische begeleiding van de IFA-coach wordt voortgezet, zodat de positieve ontwikkeling kan worden vastgehouden en verder kan worden versterkt. Gelet op de ernst van de bewezenverklaarde feiten en het belang om de positieve ontwikkeling van [verdachte] te blijven monitoren, vindt de jeugdreclassering het wenselijk dat er een jeugdreclasseringskader aanwezig blijft. Dit biedt een stok achter de deur en, indien nodig, de mogelijkheid om in te grijpen. De jeugdreclassering adviseert om de jeugdreclasseringsmaatregel voor de duur van één jaar op te leggen.

Straf

De rechtbank overweegt dat een poging doodslag één van de meest ernstige strafbare feiten is waar iemand zich aan schuldig kan maken. Het opzettelijk behulpzaam zijn daarbij is dus ook een heel ernstig feit. In beginsel zou de ernst van het feit dan ook een onvoorwaardelijke jeugddetentie rechtvaardigen voor een langere periode dan de 60 dagen die [verdachte] in voorarrest heeft gezeten. Dit is ook wat de officier van justitie heeft geëist. Zij vindt dat [verdachte] nog een tijd terug moet naar de jeugdgevangenis.

Gelet op de verantwoordelijkheid die [verdachte] voor zijn daden heeft genomen én zijn persoonlijke omstandigheden vindt de rechtbank het toch niet passend om [verdachte] terug naar de jeugdgevangenis te sturen. Een onvoorwaardelijke jeugddetentie zou de positieve stappen die [verdachte] in het afgelopen jaar heeft gezet doorkruisen en de kans op recidive juist vergroten. De rechtbank zal daarom een onvoorwaardelijke jeugddetentie opleggen die niet langer duurt dan de dagen die [verdachte] in voorarrest heeft gezeten, te weten 60 dagen. De rechtbank vindt het belangrijk dat naast de onvoorwaardelijke jeugddetentie nog een forse voorwaardelijke jeugddetentie wordt opgelegd, zodat [verdachte] nog een flinke straf boven zijn hoofd heeft hangen en hopelijk niet nog eens in de fout gaat. Aan het voorwaardelijk strafdeel zullen de algemene en de bijzondere voorwaarden uit het raadsadvies worden verbonden om [verdachte] ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen en als extra motivatie om mee te werken aan de (jeugdreclasserings)begeleiding.

In afwijking van het advies van de jeugdreclassering, maar in lijn met het advies van de Raad, verbindt de rechtbank aan het voorwaardelijk strafdeel een proeftijd van twee jaar. Gelet op de ernst van het bewezenverklaarde vindt de rechtbank het belangrijk dat de jeugdreclassering langere tijd bij [verdachte] betrokken kan blijven, zodat zij kan toezien op de ontwikkeling van [verdachte] en kan helpen om de positieve ontwikkeling (verder) door te zetten. Als [verdachte] deze positieve lijn weet vast te houden, kan de jeugdreclassering het toezicht en de begeleiding na verloop afschalen. [verdachte] moet goed snappen dat hij hiermee een bijzondere kans krijgt die hij goed moet benutten.

De rechtbank vindt dat [verdachte] met de onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 60 dagen nog niet voldoende gevolgen heeft ervaren van zijn daden. Daarom legt de rechtbank hem ook een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 200 uren op. Dat is de maximale werkstaf in het jeugdstrafrecht.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat de volgende straf passend en geboden is:

De voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het (al geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie verzoekt de rechtbank om de telefoon van [verdachte] verbeurd te verklaren, omdat daarop foto’s van de vuurwapens zijn aangetroffen. De handschoen mag terug worden gegeven aan [verdachte] .

Standpunt van de verdediging

De advocaat kan zich vinden in het standpunt van de officier van justitie.

Verbeurdverklaring

De rechtbank zal de telefoon van [verdachte] verbeurd verklaren, omdat met behulp van de telefoon feit 1, subsidiair, is gepleegd. Zo heeft [verdachte] de schietpartij met zijn telefoon moeten filmen, zodat bewezen kon worden dat de schietpartij ook daadwerkelijk had plaatsgevonden.

Teruggave aan [verdachte]

De rechtbank zal de teruggave gelasten van de handschoen aan [verdachte] , omdat het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave daarvan verzet.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] (feit 1, subsidiair, impliciet subsidiair)

[slachtoffer] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 5.418,62, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 3.418,62 voor vergoeding van materiële schade en € 2.000,00 voor vergoeding van immateriële schade (smartengeld). Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De gemachtigde van de benadeelde partij heeft op de zitting verzocht om de materiële schadepost ‘toekomstige eigen risicokosten’ ten bedrage van € 770,00 niet-ontvankelijk te verklaren.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de vordering van de benadeelde partij voor een bedrag van € 2.648,62 aan materiële schade en voor een bedrag van € 2.000,00 aan immateriële schade hoofdelijk kan worden toegewezen. De officier van justitie verzoekt het toewijsbare bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert geen verweer over de vordering tot schadevergoeding.

Materiële schade

Het gedeelte van de vordering dat ziet op de schade in en aan de woning van de benadeelde partij is voldoende onderbouwd en namens de verdachte niet (gemotiveerd) betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat deze schade in rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde feit. De rechtbank wijst dit deel van de vordering (€ 1.773,62) daarom toe.

De rechtbank verklaart de benadeelde partij, zoals verzocht in de toelichting op de vordering, niet-ontvankelijk in het deel van de vordering dat ziet op de schadepost ‘toekomstige eigen risicokosten’ (€ 770,00), nu het op dit moment nog onduidelijk is of deze schade, voor zover al toewijsbaar, zich in de toekomst zal verwezenlijken.

De rechtbank verklaart de benadeelde partij ook niet-ontvankelijk in de schadepost ‘huurkosten’ (€ 875,00). De benadeelde partij heeft een maand aan huurkosten van zijn woning gevorderd, omdat hij (tijdelijk) niet in zijn woning kon en wilde verblijven. De benadeelde partij heeft daarom bij een vriend en bij zijn moeder verbleven. De rechtbank oordeelt dat deze kosten niet in rechtstreeks verband staan met het bewezenverklaarde feit. De benadeelde partij had deze huurkosten ook gemaakt als de schietpartij niet had plaatsgevonden, en niet is gebleken dat de benadeelde partij extra kosten voor het verblijf bij anderen heeft moeten maken.

Immateriële schade

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij in dit geval op deze laatste grondslag is gebaseerd.

Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.

De benadeelde partij heeft met de verklaringen van een vriend, zijn moeder en zijn werkgever voldoende concrete gegevens overgelegd waaruit de gevolgen van het bewezenverklaarde blijken. Zo volgt uit de verklaringen van een vriend en zijn moeder dat de benadeelde ongeveer een maand niet in zijn woning heeft durven verblijven. Ook blijkt uit de verklaring van de werkgever dat de benadeelde anderhalve maand niet heeft gewerkt. Gelet op de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde, is de rechtbank van oordeel dat hij door het strafbare feit op andere wijze in zijn persoon is aangetast.

Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat de gevraagde vergoeding billijk is. De rechtbank wijst dit deel van de vordering van de benadeelde partij daarom geheel toe.

Totaal toegewezen bedrag

De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij dus toe tot een bedrag van € 3.773,62 bestaande uit € 1.773,62 aan materiële schade en € 2.000,00 aan immateriële schade.

Wettelijke rente

De rechtbank wijst de gevorderde wettelijke rente toe vanaf 12 oktober 2025 (de datum van het ontstaan van de schade) tot de dag dat [verdachte] de schadevergoeding volledig heeft betaald.

Proceskosten

Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. In dit geval hebben zowel [verdachte] als de benadeelde partij op punten ongelijk gekregen. Omdat [verdachte] aansprakelijk is voor de schade die door het door hem gepleegde feit is ontstaan en omdat een substantieel deel van de gevorderde schade wordt toegewezen, moet [verdachte] de kosten vergoeden die de benadeelde partij heeft gemaakt.

De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partij kosten heeft gemaakt voor het indienen en toelichten van de vordering en begroot de kosten daarom op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partij de schadevergoeding niet zelf bij [verdachte] hoeft te incasseren, maar dat de Staat dit voor hem doet. De rechtbank bepaalt daarom dat [verdachte] een bedrag van € 3.773,62 aan de Staat moet betalen. Dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 12 oktober 2025.

Als een verdachte niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van de verdachte) worden toegepast. Gelet op de jonge leeftijd van [verdachte] vindt de rechtbank het echter niet passend om gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregel te verbinden. De rechtbank bepaalt de duur van de gijzeling daarom op 0 dagen.

[verdachte] mag de schadevergoeding ook rechtstreeks betalen aan de benadeelde partij. Als hij dat heeft gedaan, is hij niet langer verplicht om aan de Staat te betalen.

Hoofdelijkheid

Omdat [verdachte] het strafbare feit waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met mededaders [medeverdachte 1] (parketnummer: 16/269039-25) en [medeverdachte 2] (parketnummer: 16/269010-25) heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (juridische term: hoofdelijk aansprakelijk). Hetzelfde geldt voor de toe te wijzen proceskosten. Voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij of aan de Staat heeft betaald, hoeft [verdachte] dat deel van de schadevergoeding en de proceskosten niet meer aan de benadeelde partij of de Staat te betalen.