Strafrecht overig
De 18-jarige verdachte heeft een ander meerdere malen met een mes in hals, gezicht, bil en arm gestoken…
Rechtbank Midden-Nederland, 3 november 2026
ECLI:NL:RBMNE:2026:7854 · Rechtbank Midden-Nederland · 3 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-midden-nederland/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbmne-2026-7854
Zaakgegevens
Op 3 november 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Midden-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Lelystad
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Datum publicatie
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- 16.015056.26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7854
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De 18-jarige verdachte heeft een ander meerdere malen met een mes in hals, gezicht, bil en arm gestoken. Poging doodslag wettig en overtuigend bewezen. Geen geslaagd beroep op noodweer(exces): geen sprake (meer) van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding. Toepassing ASR. Jeugddetentie 180 dagen, waarvan 136 voorwaardelijk, en werkstraf 60 uur,
Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Strafrecht
Zittingsplaats Lelystand
Parketnummer: 16.015056.26
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 3 november 2026 in de strafzaak van:
[verdachte] ,
geboren op [2007] in [geboorteplaats] ,
wonende op het adres: [adres] in [woonplaats] ,
hierna: de verdachte.
1 Zitting
De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van 20 oktober 2026.
Op de zitting waren aanwezig:
-
de verdachte;
-
de officier van justitie: mr. A.L. Rinsma;
-
de advocaat van de verdachte: mr. J.M. Buchel;
-
een jeugdreclasseerder van Samen Veilig Midden-Nederland (hierna: SAVE).
2 Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat:
primair
op 15 januari 2026 in Almere heeft geprobeerd om [slachtoffer] te doden, door hem meerdere keren met een mes in zijn hals/ nek, gezicht, bil/ zij en arm te steken.
Subsidiair is dit ten laste gelegd als poging tot het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel en meer subsidiair als mishandeling.
De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis.
3 Bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft gepleegd.
De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.
Standpunt van de verdediging
De advocaat van de verdachte verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van de poging tot doodslag, zoals primair ten laste gelegd, omdat niet kan worden bewezen dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet had om [slachtoffer] te doden.
De advocaat heeft geen verweren gevoerd over het subsidiair ten laste gelegde en het meer subsidiair ten laste gelegde.
Oordeel van de rechtbank
Bewijsmiddelen
De rechtbank oordeelt dat het primaire feit (poging doodslag) is bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan.
Bewijsoverwegingen
Inleiding
Op 15 januari 2026 rond 12:50 uur heeft er tussen de verdachte en het slachtoffer [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) een ruzie plaatsgevonden. Deze ruzie vond plaats in Almere op de kruising Lofotenweg met de Terschellingstraat in bijzijn van meerdere omstanders. Tijdens deze ruzie heeft de verdachte een mes gepakt en [slachtoffer] gestoken als gevolg waarvan [slachtoffer] letsel heeft opgelopen in zijn hals, gezicht, arm en billen. De verdachte heeft zelf ook steekletsel opgelopen. Volgens de verdachte was de ruzie een vervolg op een gebeurtenis die tussen hen de dag ervoor plaatsvond.
Bewijsoverweging
Uit de camerabeelden, waarvan gedeeltes ook op de zitting zijn getoond, in combinatie met hetgeen verdachte op zitting heeft verklaard, volgt dat de verdachte een woordenwisseling heeft met [slachtoffer] . In de buurt van [slachtoffer] staan zo’n zes tot acht omstanders. Op een zeker moment geeft [slachtoffer] de verdachte een kopstoot, gevolgd door in elk geval twee keer een vuistslag. De verdachte deinst daarop achteruit en komt op een afstand van circa een meter van [slachtoffer] te staan. De verdachte pakt een mes uit zijn broekband en rent met het mes in zijn hand terug naar [slachtoffer] en maakt stekende bewegingen naar [slachtoffer] . [slachtoffer] weert zich van die aanval af en de verdachte en [slachtoffer] raken in een worsteling. Tijdens deze worsteling blijft de verdachte stekende bewegingen naar [slachtoffer] maken.
Uit het letselonderzoek blijkt dat [slachtoffer] een snijwond heeft van 3,5 cm in zijn hals (links), een snijwond heeft in zijn gezicht van 1,5 cm ter hoogte van zijn linker kaakrand, twee snijwonden op zijn billen van respectievelijk 2 en 1 cm en een snijwond op zijn linkerarm van 5 cm.
Op basis van het voorgaande komt de rechtbank tot de conclusie dat de verwondingen van [slachtoffer] zijn ontstaan doordat de verdachte hem meerdere keren heeft gestoken met een mes.
Poging doodslag
De rechtbank komt tot het oordeel dat niet is gebleken dat de verdachte de intentie (het volle opzet) heeft gehad op het overlijden van het slachtoffer. Wel kan voorwaardelijk opzet van de verdachte op de dood van [slachtoffer] worden aangenomen.
Voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg is aanwezig als de verdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaardt dat dat gevolg zal intreden. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het moet gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten, dat wil zeggen: een in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid. Voor de vaststelling dat de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan zo’n kans is bovendien vereist dat de verdachte wetenschap heeft van de aanmerkelijke kans dat het gevolg kan intreden en dat hij die kans ten tijde van de gedraging bewust heeft aanvaard (op de koop toe heeft genomen).
Uit het feitencomplex volgt dat de verdachte [slachtoffer] meerdere keren heeft gestoken met een mes. Dit heeft hij gedaan in een hectische en benarde situatie waarbij hij [slachtoffer] op ongecontroleerde wijze steekt. [slachtoffer] is bij dit steken daadwerkelijk geraakt in zijn hals, gezicht, bil en arm. Door een persoon met een mes in de hals en in het gezicht te steken, zeker op ongecontroleerde wijze, ontstaat de aanmerkelijke kans dat die persoon daardoor komt te overlijden. In de hals bevinden zich immers belangrijke slagaders. Deze zijn dusdanig kwetsbaar dat de aanmerkelijke kans bestaat dat, wanneer hierin wordt gesneden, dit de dood van het slachtoffer tot gevolg kan hebben. Gelet op de uiterlijke verschijningsvorm van zijn handelen, kan het niet anders dan dat verdachte de aanmerkelijke kans op het overlijden van [slachtoffer] als gevolg van meststeken bewust heeft aanvaard. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de verdachte voorwaardelijk opzet had op de dood van [slachtoffer] .
De rechtbank acht daarom de primair tenlastegelegde poging tot doodslag bewezen.
Bewezenverklaring
De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:
hij op of omstreeks 15 januari 2026 te Almere ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] van het leven te beroven, meermalen, althans eenmaal met een mes, althans een scherp/puntig voorwerp in de hals/nek en/of gezicht, althans het bovenlichaam en/of bil/zij, althans het onderlichaam en/of de linkerarm, althans het lichaam van die [slachtoffer] heeft gestoken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.
4 Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:
Primair: Poging tot doodslag
Strafbaarheid feit en de verdachte
Het feit en de verdachte zijn strafbaar.
Beroep op rechtvaardigingsgrond/schulduitsluitingsgrond
De advocaat heeft op de zitting bepleit dat de verdachte heeft gehandeld uit noodweer, zoals bedoeld in artikel 41, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht (verder: Sr). Zij heeft daartoe gesteld dat de verdachte zich geconfronteerd zag met een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding waartegen de verdachte zich heeft moeten verdedigen. De advocaat voert daarvoor aan dat de verdachte de dag ervoor door [slachtoffer] was beroofd van spullen en door hem is bedreigd met een mes. Op de dag van de ruzie is de verdachte [slachtoffer] tegengekomen waarbij [slachtoffer] op de verdachte afkwam met een groep van acht personen. Nadat de verdachte [slachtoffer] de beroofde spullen terugvroeg, kreeg hij van hem een kopstoot en meerdere vuistslagen. Ook had [slachtoffer] , en een vriend van hem, op dat moment al een mes vast. De advocaat stelt dat de verdachte hierop een mes heeft gepakt om het dreigende gevaar af te wenden. Nadat de verdachte naar beneden werd getrokken, zijn capuchon over zijn hoofd werd getrokken en hij werd geduwd, geslagen en aan hem werd getrokken, heeft hij zich verdedigd met een mes opdat hij zou worden losgelaten. Als de rechtbank van oordeel is dat de verdachte daarin te ver is gegaan, dan is sprake van noodweerexces.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de verdachte geen beroep kan doen op noodweer of noodweerexces.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank oordeelt dat de verdachte zich niet kan beroepen op noodweer, en ook niet op noodweerexces. Op de camerabeelden is te zien dat de verdachte, nadat [slachtoffer] hem een kopstoot en vuistslagen had gegeven, op afstand van [slachtoffer] kwam te staan. De verdachte pakte vervolgens een mes en rende met het mes in zijn hand op [slachtoffer] af en maakte meerdere stekende bewegingen in zijn richting.
Volgens vaste jurisprudentie slaagt een beroep op noodweer niet als de gedraging van de verdachte niet op grond van zijn bedoeling, of op grond van de uiterlijke verschijningsvorm van zijn gedraging, kan worden aangemerkt als verdediging, maar – in de kern bezien – als aanvallend. De rechtbank oordeelt dat de handelingen van verdachte zoals hiervoor beschreven op geen enkele manier blijk geven van een defensieve bedoeling. Op het moment dat de verdachte op afstand kwam te staan van [slachtoffer] , was er geen sprake meer van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding. In plaats van zich te onttrekken aan de situatie, heeft de verdachte [slachtoffer] met een mes aangevallen. Op de camerabeelden is te zien dat de verdachte daarop direct stekende bewegingen maakt en [slachtoffer] zich daartegen probeert af te weren. De rechtbank verwerpt daarom het beroep op noodweer.
Omdat de rechtbank vindt dat de verdachte zich niet hoefde te verdedigen (geen noodweersituatie), kan de verdachte ook geen geslaagd beroep doen op noodweerexces. De verdachte is dus strafbaar voor het geweld dat hij heeft gebruikt.
5 Straf en/of maatregel
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie verzoekt het jeugdstrafrecht toe te passen en eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie van 180 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan 136 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Als bijzondere voorwaarden eist de officier van justitie de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door Reclassering Nederland in haar reclasseringsadvies van 14 oktober 2026. Ook eist de officier van justitie een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 60 uur.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt eveneens het jeugdstrafrecht toe te passen. Daarnaast verzoekt de advocaat dat aan de verdachte geen langere jeugddetentie wordt opgelegd dan de verdachte al in voorarrest heeft gezeten.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank legt aan de verdachte een jeugddetentie op van 180 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan 136 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en met de bijzondere voorwaarden zoals vermeld in het hierna te noemen reclasseringsrapport van 14 oktober 2026. Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte een taakstraf op in de vorm van een werkstraf van 60 uur, te vervangen door 30 dagen jeugddetentie als de verdachte deze werkstraf niet of niet goed uitvoert
Bij het bepalen van deze straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.
Ernst en omstandigheden van het feit
Verdachte heeft geprobeerd [slachtoffer] te doden door hem meerdere keren met een mes te steken waaronder in zijn hals en in zijn gezicht. [slachtoffer] heeft als gevolg van dit steken snijwonden opgelopen. Dit is een zeer ernstig feit. Het begon met een woordenwisseling tussen de verdachte en [slachtoffer] . Deze woordenwisseling mondde uit in een confrontatie waarbij [slachtoffer] de verdachte een kopstoot heeft gegeven en hem heeft geslagen. Daarop heeft de verdachte, toen hij inmiddels op afstand van [slachtoffer] stond, een mes gepakt en [slachtoffer] aangevallen. Gelet op de aanval met het mes was de verdachte er klaarblijkelijk op uit om het mes te gebruiken en [slachtoffer] te verwonden. De verdachte heeft met zijn handelen op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van [slachtoffer] en hem bewust pijn en letsel toegebracht. Dat de verwondingen van [slachtoffer] meevielen en slechts hoefden te worden gehecht is een wonder te noemen; het had veel erger kunnen aflopen. Nog naarder maakt het dat de verdachte in de worsteling die ontstond, zelf ook steekwonden heeft opgelopen die ook voor hem ernstig hadden kunnen aflopen.
Dit alles heeft plaatsgevonden overdag, in een woonwijk en in de nabijheid van een tiental omstanders die getuige waren van dit ernstig geweld. Dergelijk gedrag in het openbaar zorgt in de maatschappij voor gevoelens van onrust en onveiligheid.
Persoonlijke omstandigheden van de verdachte
De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 21 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor enig delict.
De rechtbank heeft verder kennisgenomen van het advies van Reclassering Nederland van 14 oktober 2026. Daaruit volgt dat de verdachte zijn praktische leefgebieden op orde heeft. Verder blijkt uit het rapport dat de verdachte beperkte handelingsvaardigheden heeft op het gebied van impulsiviteit, het overzien van de consequenties van zijn handelen en beïnvloedbaar is. De reclassering adviseert bij een veroordeling een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, contactverbod met [slachtoffer] , het volgen van onderwijs en andere voorwaarden het gedrag betreffende. Voor het uitvoeren van een taakstraf ziet de reclassering geen contra-indicaties. Ten aanzien van een gevangenisstraf merkt de reclassering als contra-indicatie op dat dit een goede voortzetting van zijn opleiding zal doorkruisen.
Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van de brief van een medewerker van SAVE van 21 september 2026 waarin zij schrijft dat de verdachte baat heeft bij voortzetting van de begeleiding en het onderzoeken van passende behandeling, zoals door SAVE ingezet tijdens zijn schorsing van de voorlopige hechtenis. Opgemerkt wordt dat de verdachte goed meewerkt aan het schorsingstoezicht en -begeleiding.
Jeugdstrafrecht
Ten tijde van het plegen van het strafbare feit was de verdachte 18 jaar oud. Op grond van artikel 77c Sr kan bij een jongvolwassen verdachte die ten tijde van het strafbare feit meerderjarig is, maar nog onder de 23 jaar, het jeugdstrafrecht worden toegepast, als de rechtbank daarvoor grond vindt in de persoonlijkheid van de verdachte of de omstandigheden waaronder dit feit is gepleegd.
Reclassering Nederland adviseert in voorgenoemd advies toepassing van het jeugdstrafrecht omdat de verdachte nog pedagogisch beïnvloedbaar is en baat heeft bij het lopende jeugdreclasseringstraject dat in het kader van de schorsing van zijn voorlopige hechtenis aan hem is opgelegd. Voortzetting van dit kader is wenselijk en alleen mogelijk in het jeugdstrafrecht.
De rechtbank ziet aanknopingspunten voor toepassing van het jeugdstrafrecht. De rechtbank stelt vast dat bij de verdachte sprake is van beperkte handelingsvaardigheden en pedagogische beïnvloeding van de verdachte nog altijd tot de mogelijkheden behoort en hij daarbij gebaat zal zijn. Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat het toepassen van het jeugdstrafrecht van belang is voor een zo gunstig mogelijke verdere ontwikkeling van de verdachte, en ook in het belang van de maatschappij, om de verdachte er in de toekomst van de weerhouden zich opnieuw schuldig te maken aan het plegen van strafbare feiten.
Strafkader
Wat de verdachte heeft gedaan is ernstig. De rechtbank vindt dat de verdachte daarvoor een straf moet krijgen.
De rechtbank vindt het vooral belangrijk dat de verdachte niet opnieuw dit soort feiten pleegt. Alles afwegende vindt de rechtbank een deels voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf in de vorm van een werkstraf, zoals aan het begin van deze paragraaf weergegeven, passend en geboden. Het voorwaardelijke strafdeel moet een stok achter de deur zijn om de verdachte ervan te weerhouden nieuwe strafbare feiten te plegen.
De voorlopige hechtenis
De rechtbank heft het al geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
6 In beslag genomen voorwerpen
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat het in beslag genomen kledingstuk moet worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende.
Standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt teruggave van het kledingstuk.
Oordeel van de rechtbank
Omdat niet duidelijk is van wie het in beslag genomen kledingstuk is, zal de rechtbank bepalen dat dit zal worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende.
7 Toegepaste wetsartikelen
De opgelegde straffen zijn gebaseerd op de volgende wetsartikelen:
- artikel 45, 77c, 77g, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 287 van het Wetboek van Strafrecht.
8 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
-
verklaart bewezen dat de verdachte het feit (primair) heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 3.4 is omschreven;
-
verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1 is vermeld;
strafbaarheid verdachte
- verklaart de verdachte strafbaar voor het primaire feit bewezen verklaarde;
straf
-
veroordeelt de verdachte tot een jeugddetentie van 180 dagen;
-
bepaalt dat de tijd, door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
-
bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 136 dagen, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden voorwaarden niet heeft nageleefd;
-
stelt daarbij een proeftijd van 2 jaren vast;
-
als algemene voorwaarden gelden dat de verdachte :
zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;
- stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte:
zich gedurende de proeftijd houdt aan de aanwijzingen van de gecertificeerde instelling Samen Veilig Midden- Nederland (SAVE) in Almere en zich meldt op afspraken met de jeugdreclassering zo vaak de jeugdreclassering dat nodig vindt;
zich gedurende de proeftijd diagnostisch laat onderzoeken waarbij dit in elk geval IQ-onderzoek omvat, en zich, indien geïndiceerd, laat behandelen door De Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de jeugdreclassering en zolang de jeugdreclassering de behandeling nodig vindt;
gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met [slachtoffer] , geboren op [2009] ;
gedurende de proeftijd onderwijs volgt aan het MBO en zich daarnaast zal inspannen voor het verkrijgen en behouden van een bijbaan en/of een andere zinvolle vrijetijdsbesteding, zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt;
aan de reclassering inzicht en openheid geeft over zijn sociale netwerk en hierover met de jeugdreclassering in gesprek gaat, zolang de jeugdreclassering dit nodig vindt;
- waarbij SAVE Jeugdreclassering opdracht wordt gegeven als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
- veroordeelt de verdachte tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 60 uren;
beveelt dat voor het geval de verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 30 dagen vervangende jeugddetentie;
beslag
- gelast de bewaring van het volgende voorwerp: kleding;
voorlopige hechtenis
- heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis.
Dit vonnis is gewezen door mr. mr. drs. S.M. van Meer, voorzitter, mr. H. den Haan en mr. B.A. Nijs, rechters, in tegenwoordigheid van mr. T. Lap als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.
De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis te ondertekenen.
Bijlage I: De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
primair:
hij op of omstreeks 15 januari 2026 te Almere ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] van het leven te beroven, meermalen, althans eenmaal met een mes, althans een scherp/puntig voorwerp in de hals/nek en/of gezicht, althans het bovenlichaam en/of bil/zij, althans het onderlichaam en/of de linkerarm, althans het lichaam van die [slachtoffer] heeft gestoken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair:
hij op of omstreeks 15 januari 2026 te Almere ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen meermalen, althans eenmaal met een mes, althans een scherp/puntig voorwerp in de hals/nek en/of gezicht, althans het bovenlichaam en/of bil/zij, althans het onderlichaam en/of de linkerarm, althans het lichaam van die [slachtoffer] heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
meer subsidiair:
hij op of omstreeks 15 januari 2026 te Almere [slachtoffer] heeft mishandeld, door meermalen, althans eenmaal met een mes, althans een scherp/puntig voorwerp in de hals/nek en/of gezicht, althans het bovenlichaam en/of bil/zij, althans het onderlichaam en/of de linkerarm, althans het lichaam van die [slachtoffer] te steken;
Bijlage II: Bewijsmiddelen
Een proces-verbaal van bevindingen, inhoudende een beschrijving van camerabeelden, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Ik zag dat twee personen tegenover elkaar stonden. Ik zag dat persoon 2, persoon 1 een kopstoot gaf. Ik zag dat persoon 2 persoon 1 meerdere keren sloeg. Ik zag dat personen 1 en 2 elkaar niet meer vasthielden en dat er ongeveer een meter afstand tussen hen zat. Ik zag dat persoon 2 bleef staan en dat persoon 1 met zijn rechterhand iets pakte ter hoogte van zijn rug. Ik zag dat persoon 1 op persoon 2 afrende. Ik zag dat persoon 1 stekende bewegingen maakt naar/ tegen persoon 2. Persoon 1 zou verdachte [verdachte] zijn en persoon 2 verdachte [slachtoffer] . Dit is gebaseerd op de herkenning van het proces-verbaal van bevindingen 2026015873-104 waarbij verdachte [slachtoffer] wordt herkend als de persoon die de stekende bewegingen maakt.
Een verklaring van de verdachte, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Ik ging naar [slachtoffer] om mijn spullen terug te halen die hij de dag ervoor had afgepakt. Ik had een mesje bij mij. [slachtoffer] gaf mij een kopstoot. Ook kreeg ik twee stompen. [slachtoffer] liet mij een mes zien. Ik heb [slachtoffer] gestoken. Ik heb niet gezien waar ik stak.
Een proces-verbaal van bevindingen, inhoudende een beschrijving van de verklaring van [getuige] , voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Wij kwamen omstreeks 13:10 uur ter plaatse. Wij werden door meerdere omstanders aangesproken dat zij wat hadden gezien. Ik raakte in gesprek met [getuige] . Zij verklaarde dat zij had gezien [verdachte] tijdens de ruzie een mes trok en probeerde de andere jongen te steken. Kort hierna sprak ik [getuige] weer. Zij vertelde dat [verdachte] een mes trok en [slachtoffer] probeerde te steken. [slachtoffer] pakte het mes van [verdachte] af en stak hierna [verdachte] .
Een letselonderzoek- en verslag Forensische Geneeskunde GGD Flevoland, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Gemelde toedracht: een steekpartij tussen verschillende personen. Snijwond in de hals met een lengte van 3,5 cm. Past zeer goed bij toedracht. Snijwond van 1,5 cm ter hoogte van de linker kaakrand. Past zeer goed bij toedracht. Op de linkerzijde van de rechterbil een snijwond van 2 cm en op de linkerzijde van de rechterbil een snijwond van 1 cm. De wonden passen zeer goed bij de toedracht. Op de linker bovenarm een snijwond van 5 cm. Past zeer goed bij de toedracht.