Veroordeling voor bedreiging en poging tot doodslag. De rechtbank veroordeelt verdachte tot een…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte de feiten 1 en 2 primair heeft gepleegd.

De standpunten van de officier van justitie worden – voor zover van belang voor de beoordeling – besproken in paragraaf 3.3.

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert geen verweer over het bewijs van feit 1 en feit 2 meer subsidiair. De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte vrij te spreken van feit 2 primair en subsidiair.

De advocaat voert verschillende verweren over het bewijs. Deze worden - voor zover van belang voor de beoordeling - hierna besproken onder paragraaf 3.3.

• de bekennende verklaring van de verdachte op de zitting van 21 oktober 2026;

• een proces-verbaal van aangifte van 17 maart 2026, genummerd PL0900-2026091272-2, pagina 7 e.v., houdende de verklaring van [slachtoffer] .

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

feit 1
op 16 maart 2026 te [woonplaats] , [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door die [slachtoffer] meermaals dreigend de woorden toe te voegen “Ik ga je vermoorden”;
feit 2 primair
op 16 maart 2026 te [woonplaats] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] , van het leven te beroven,
- die [slachtoffer] op de grond heeft geduwd en
- meermalen wisselend met zijn, verdachtes, handen en armen de keel van die [slachtoffer] vast heeft gepakt en heeft dicht geknepen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

feit 1

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht;

feit 2 primair

poging tot doodslag.

Strafbaarheid feiten en verdachte

De feiten en de verdachte zijn strafbaar.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan een gedeelte van 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar, met als bijzondere voorwaarden kort gezegd meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, een alcoholverbod, dagbesteding en een locatieverbod voor de woning van aangeefster.

De officier van justitie eist dat de bijzondere voorwaarden en het reclasseringstoezicht direct na de uitspraak van het vonnis ingaan (dadelijk uitvoerbaar zijn).

De officier van justitie persisteert bij de vordering tot tenuitvoerlegging van de op 26 mei 2025 door de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland voorwaardelijk opgelegde 26 dagen gevangenisstraf.

Standpunt van de verdediging

De advocaat voert aan dat in strafzaken met een vergelijkbare verdenking als de onderhavige kortere gevangenisstraffen zijn opgelegd dan de tijd die de verdachte thans reeds in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Dit maakt dat er geen ruimte meer is voor een voorwaardelijk strafdeel. De advocaat verzoekt de rechtbank om te volstaan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van maximaal 3 maanden en daarnaast geen voorwaardelijke straf op te leggen, maar de proeftijd van de straf, bedoeld in de vordering tot tenuitvoerlegging, te verlengen zodat het lopende reclasseringstoezicht kan worden voortgezet. Als de rechtbank toch een voorwaardelijke gevangenisstraf zou willen opleggen, zouden de bestaande voorwaarden nog aangevuld kunnen worden met een alcoholverbod en een dagbestedingsverplichting, zoals thans door de reclassering geadviseerd.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van deze straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zijn (ex-)partner in haar woning bedreigd en om het leven proberen te brengen. Hij heeft herhaaldelijk tegen haar gezegd dat hij haar zou gaan vermoorden terwijl hij haar heeft proberen te wurgen. Dit zijn zeer ernstige feiten. Dit soort feiten zijn uitermate beangstigend voor een slachtoffer. Het slachtoffer heeft gevreesd voor haar leven. Zij heeft zich hierdoor lange tijd niet veilig gevoeld in haar woning. De rechtbank acht de gevoelens van angst bij het slachtoffer invoelbaar en rekent het de verdachte zwaar aan dat hij het slachtoffer, in haar eigen woning, dergelijk leed heeft aangedaan.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

De rechtbank kijkt naar het strafblad van de verdachte van 2 juni 2026 waaruit blijkt dat eerder op 30 mei 2023 is veroordeeld voor soortgelijke feiten als de onderhavige.

De rechtbank houdt ook rekening met:

Uit het rapport van de psycholoog volgt dat er bij de verdachte sprake is van een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale trekken en aandachtsdeficiëntie en hyperactiviteitsstoornis, van het gecombineerde type. Daarnaast kent de verdachte een belast verleden wat maakt dat de hechting en de emotionele ontwikkeling onvoldoende tot stand zijn gekomen en hij moeilijkheden ervaart in de verbinding met anderen. Ook is er een verhoogde mate van impulsiviteit aanwezig en heeft de verdachte moeite rekening te houden met de gevolgen van zijn gedrag op de langere termijn of voor anderen. Deze stoornissen waren aanwezig ten tijde van het tenlastegelegde en het is zeer aannemelijk dat dit zijn gedragskeuzes en gedragingen heeft beïnvloed.

De psycholoog schrijft dat er sprake is van een matig tot hoog risico op de recidive is, zeker binnen het relationeel contact waarin hij kwetsbaar is. Daarentegen is er tevens sprake van enige bescherming en stelt de verdachte zich ook gemotiveerd op ten aanzien van gedragsverandering en behandeling. Dit maakt dat, zolang hij zich houdt aan afspraken, het risico als matig wordt ingeschat.

De psycholoog adviseert om de eerder ingezette behandeling door middel van EMDR voort te zetten om de verdachte minder kwetsbaar te maken wanneer pijnpunten worden aangeraakt. Daarnaast zal er binnen de behandeling aandacht moeten zijn voor de persoonlijkheid en de emotieregulatie. Naast behandeling gericht op de persoonlijkheid acht de psycholoog het raadzaam om in te zetten op de meer algemene risicofactoren die bij de verdachte voortkomen uit een beperkt vermogen om zijn leven te structureren en in te richten. Aangezien deze moeilijkheden gedeeltelijk voortkomen vanuit de ADHD is het aanbevolen om de verdachte door middel van begeleiding meer handvatten te geven om hier op een goede manier mee om te gaan. Geadviseerd wordt om de behandeling en begeleiding op te nemen als bijzondere voorwaarde bij een voorwaardelijk strafdeel.

De reclassering schrijft dat er gesproken kan worden van een patroon van huiselijk geweld. De reclassering schat het risico op recidive in als hoog. De reclassering adviseert om de verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen, met als bijzondere voorwaarden meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling bij De Waag, een alcoholverbod en meewerken aan dagbesteding. De reclassering adviseert daarnaast om de bijzondere voorwaarden en het reclasseringstoezicht dadelijk uitvoerbaar te verklaren.

Op de zitting is gebleken dat de verdachte en het slachtoffer weer contact hebben met elkaar en de relatie na detentie weer willen voortzetten. Het slachtoffer heeft daarom de rechtbank verzocht om aan de verdachte geen contactverbod, maar wel een locatieverbod voor haar woning op te leggen, enerzijds zodat haar kinderen niet geconfronteerd worden met situaties zoals die in deze zaak aan de orde zijn en anderzijds zodat zij een veilige plek heeft waar zij zich kan terugtrekken op momenten dat de relatie wat slechter verloopt.

Ter terechtzitting is aan de verdachte gevraagd wat hij nodig zou hebben om herhaling van dergelijk agressief en angstaanjagend gedrag te voorkomen. De verdachte heeft hierop meermalen verklaard dat zijn behandeling nog niet was afgerond, hetgeen de rechtbank als externaliserend heeft ervaren. Daarmee bedoelt de rechtbank dat deverdachte de oorzaken voor zijn gedrag buiten zichzelf legt.

Voorts gaf de verdachte ter zitting aan dat hij na invrijheidstelling zijn leven met het slachtoffer graag wil hervatten en dat hij bereid is mee te werken aan behandeling.

Het is de rechtbank tijdens het onderzoek ter terechtzitting opgevallen dat de verdachte zijn verbale geweld heeft erkend, maar dat hij kennelijk moeite heeft om zijn fysieke geweld volledig toe te geven. De rechtbank merkt hierbij op dat volgens de aangifte en de getuigenverklaringen het verbale en het fysieke geweld door de verdachte soms gelijktijdig hebben plaatsgehad. Voorts is de rechtbank opgevallen dat vde erdachte geen blijk van berouw voor zijn gedrag jegens het slachtoffer heeft getoond.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat de verdachte heeft blijk gegeven van een gebrek aan probleeminzicht en zelfreflectie. Dat baart zorgen voor de toekomst, zeker als de relatie tussen slachtoffer en de verdachte, zolang hij niet is uitbehandeld, wordt voortgezet.

Het is daarom van groot belang dat de verdachte er van moet worden doordrongen dat zijn handelingen volstrekt ontoelaatbaar zijn en dat behandeling noodzakelijk is.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat, gelet op de aard en de ernst van de strafbare feiten, en de omstandigheden waaronder zij zijn gepleegd, in beginsel een vrijheidsbenemende straf van aanzienlijke duur passend is. Maar ook is duidelijk dat behandeling wegens de psychische problematiek van de verdachte geboden is.

Strafkader en toerekenbaarheid

De rechtbank heeft de bevindingen en conclusies van de psycholoog goed gelezen en komt tot het oordeel dat bij de verdachte sprake is geweest van een impulsieve agressieve reactie die is beïnvloed door de stoornissen en door het alcoholgebruik van de verdachte. De rechtbank acht het zeer waarschijnlijk dat de psychische stoornissen van de verdachte ertoe hebben bijgedragen dat verdachte zich zo agressief richting het slachtoffer heeft gedragen en oordeelt daarom dat de bewezen verklaarde feiten in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend.

De rechtbank zal om die redenen volstaan met een gevangenisstraf waarvan een fors deel voorwaardelijk en met een zodanig onvoorwaardelijk deel dat de detentie van de verdachte niet al te lang meer hoeft voort te duren. Op deze wijze kan in het kader van bijzondere voorwaarden en een reclasseringstoezicht snel een begin worden gemaakt met de noodzakelijke behandeling.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een misdrijf dat is gericht tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, te weten poging tot doodslag. De rechtbank is van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte opnieuw een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal worden bevolen dat de bijzondere voorwaarden die de verdachte zullen worden opgelegd en het toezicht door de reclassering, dadelijk uitvoerbaar zijn.

[slachtoffer] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert de verdachte te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 3.733,21 voor feit 1 en feit 2, vermeerderd met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 733,21 voor vergoeding van materiële schade en € 3.000,00 voor vergoeding van immateriële schade.

De materiële schade bestaat uit de volgende onderdelen:

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie concludeert tot gedeeltelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 3.683,21, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, en niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij in de vordering voor het overige.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank primair de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering indien de rechtbank tot een vrijspraak komt. Subsidiair verzoekt de advocaat de rechtbank om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren ten aanzien van de materiële schadeposten omdat deze onvoldoende zijn onderbouwd. Ten aanzien van de immateriële schade verzoekt de advocaat het toe te wijzen bedrag te matigen tot een bedrag van € 500,00.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de rechtbank de vordering toewijst, zodat de voorwaardelijk aan de verdachte opgelegde straf ten uitvoer wordt gelegd. Volgens de officier van justitie heeft de verdachte zich niet gehouden aan de algemene voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig mag maken aan een strafbaar feit.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de proeftijd te verlengen.

Oordeel van de rechtbank

De verdachte heeft zich binnen de proeftijd opnieuw schuldig gemaakt aan strafbare feiten, nota bene vergelijkbaar met dat waaraan hij bij het eerdere vonnis schuldig is bevonden.

Daarmee heeft hij de aan de voorwaardelijk opgelegde straf verbonden algemene voorwaarde overtreden. De rechtbank ziet geen reden om af te wijken van het uitgangspunt dat in zo’n geval de eerder voorwaardelijk opgelegde straf alsnog ten uitvoer wordt gelegd.

De vordering zal worden toegewezen.