Vrijspraak openlijke geweldpleging/mishandeling op het voetbalveld.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het primair ten laste gelegde feit en tot bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde feit.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 120 uren.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft integrale vrijspraak bepleit.

Vrijspraak

Op 3 oktober 2020 heeft er een voetbalwedstrijd plaatsgevonden tussen de voetbalteams [team verdachte] en [team slachtoffers] bij de voetbalclub [voetbalclub] . Tijdens de tweede speelhelft is er door meerdere personen geweld uitgeoefend tegen de grensrechter [slachtoffer 1] (hierna: de grensrechter) en een speler [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2] ) van het team [team slachtoffers] .

De rechtbank stelt voorop dat van het "in vereniging" plegen van geweld sprake is, indien de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld, zij het dat deze bijdrage zelf niet van gewelddadige aard behoeft te zijn. De enkele omstandigheid dat iemand aanwezig is in een groep die openlijk geweld pleegt is niet zonder meer voldoende om hem te kunnen aanmerken als iemand die "in vereniging" geweld pleegt. Beoordeeld zal moeten worden of de door de verdachte geleverde – intellectuele en/of materiële – bijdrage aan het delict van voldoende gewicht is.

De grensrechter heeft verklaard dat een toeschouwer tijdens de voetbalwedstrijd een nare opmerking maakte en dat hij de persoon daar op aansprak. Toen de grensrechter zich wilde omdraaien om weg te lopen werd hij gelijk omringd door meerdere toeschouwers en een enkele speler van de tegenpartij. Nog voordat hij zich om kon draaien werd hij door een persoon die achter hem stond van achteren in zijn gezicht geslagen. Door die klap raakte hij uit balans en werd hij door meerdere personen tegen de grond gewerkt en geslagen.

Door meerdere getuigen behorend tot het voetbalteam [team slachtoffers] is verklaard dat een mannelijke toeschouwer met een bril de eerste klap heeft uitgedeeld aan de grensrechter. Volgens de getuige [slachtoffer 2] was deze persoon een speler van [team verdachte] . De getuige [getuige] heeft verklaard dat zij later via sociale media een foto van deze toeschouwer hebben gezocht en daarbij op de foto van de verdachte zijn gestuit. Deze foto maakt deel uit van de aangifte van de grensrechter.

De verdachte heeft verklaard dat hij als toeschouwer bij de voetbalwedstrijd aanwezig was. Volgens de verdachte werd er door een iemand een opmerking gemaakt waarop de grensrechter die persoon met twee handen bij zijn keel vastgreep. Als reactie hierop heeft de verdachte de grensrechter een duw gegeven. De grensrechter zou vervolgens achter de verdachte aan zijn gelopen en de verdachte van achter op zijn oog hebben geslagen. De verdachte zou door de klap van de grensrechter door zijn hurken zijn gegaan en niets hebben meegekregen van het daarop volgende uitgeoefende geweld tegen de grensrechter en [slachtoffer 2] .

Naar het oordeel van de rechtbank kan op basis van de verklaringen in het dossier niet worden vastgesteld dat de verdachte degene is geweest die de eerste klap aan de grensrechter heeft uitgedeeld. De grensrechter heeft niet gezien wie hem de eerste klap heeft gegeven en de getuigen hebben geen specifiek signalement gegeven van de betreffende persoon. Dat het zou gaan om een toeschouwer met een bril is onvoldoende onderscheidend. Door zowel getuigen van [team slachtoffers] als door de verdachte is verklaard dat er ondanks de toen geldende coronamaatregelen meerdere toeschouwers aanwezig waren bij de wedstrijd. Gelet op de wijze waarop de foto van de verdachte in beeld is gekomen, in combinatie met het ontbreken van een duidelijk signalement in de getuigenverklaringen, kan de foto van de verdachte niet bijdragen aan het bewijs dat hij de eerste klap aan de grensrechter heeft gegeven.

De duw die de verdachte naar eigen zeggen aan de grensrechter heeft gegeven, moet naar het oordeel van de rechtbank los worden gezien van het daarna jegens de grensrechter uitgeoefende geweld en kan om die reden niet worden gekwalificeerd als een significante bijdrage daaraan.

De rechtbank is van oordeel dat op grond van het voorgaande – nu niet is gebleken dat de verdachte op enige wijze door verbale of fysieke handelingen de geweldshandelingen heeft ondersteund of anderszins heeft bijgedragen aan het ontstaan of het voortduren daarvan – niet is komen vast te staan dat de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het tenlastegelegde geweld, zodat het primair ten laste gelegde feit niet kan worden bewezen en de verdachte daarvan zal worden vrijgesproken.

Gelet op het voorgaande kan ook het subsidiair ten laste gelegde feit niet worden bewezen en zal de verdachte daarvan worden vrijgesproken.