Veroordeling voor het medeplegen van diefstal van een bestelbus met daarin een lading pakketten. De rechtbank…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen verweer gevoerd ten aanzien van de bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

4. Het oordeel van de rechtbank

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de

volgende bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank, nu de verdachte dit feit heeft bekend

en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit, zal volstaan met een opsomming van de

bewijsmiddelen, te weten:

Het hiervoor vermelde proces-verbaal is in de wettelijke vorm opgemaakt door personen die daartoe bevoegd zijn en voldoet ook overigens aan de daaraan bij wet gestelde eisen.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

hij, op 17 maart 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een of meer anderen,

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een

gevangenisstraf voor de duur van negen maanden waarvan drie maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren, met aftrek van voorarrest. Aan het voorwaardelijk strafdeel dienen de bijzondere voorwaarden, zoals geadviseerd door de reclassering in het rapport van 13 juli 2026, te worden verbonden.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om aan de verdachte geen langere onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen dan de duur van de inverzekeringstelling. De raadsman wijst daarbij op de persoonlijke omstandigheden, de proceshouding van de verdachte, artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) en op het feit dat de verdachte op het gebied van vermogensdelicten een first offender is. De raadsman heeft de rechtbank daarnaast verzocht om ambtshalve kritisch te kijken naar de geadviseerde oplegging van de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden als bijzondere voorwaarde.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

De ernst van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan diefstal van een bestelbus met daarin een lading pakketten. Diefstal van voertuigen met goederen vormen voor de transportsector een grote bron van schade. Dit levert niet alleen directe schade op, maar ook indirecte schade zoals verhoogde verzekeringspremies en het moeten nemen van steeds verdergaande, kostbare maatregelen ter voorkoming van deze criminaliteit. Dergelijke feiten verstoren de rechtsorde en brengen in de maatschappij gevoelens van onrust en ergernis naar boven.

De rechtbank gaat ervan uit dat hierbij sprake was van een vooropgezet plan en niet – zoals de verdachte heeft verklaard – van elkaar opvolgende impulsieve beslissingen. Dit plan blijkt onder meer uit het feit dat de verdachte als bijrijder naar Haarlem reed, hij de bedrijfskleding van [benadeelde 2] toen al bij zich had, gedurende enige tijd bij het bedrijventerrein van [bedrijf] in Haarlem is gaan posten totdat de bestelbus van [benadeelde 2] daar aankwam en werd ingeladen met goederen van [bedrijf] en hij vervolgens de bestelbus van [benadeelde 2] met lading – waarbij de verdachte wist dat er waardevolle goederen in werden vervoerd en waarvan hij het kenteken had genoteerd – naar het depot van [benadeelde 2] is gevolgd. Hij heeft zich ondertussen in de auto omgekleed en is bij het depot van [benadeelde 2] uit de auto gestapt in de bedrijfskleding van [benadeelde 2]. De verdachte is daarna – met een smoes – het terrein van [benadeelde 2] opgekomen. In het depot liep hij gericht naar de betreffende bus, controleerde nog het kenteken, stapte in en reed hier direct mee weg. De verdachte heeft in elk geval eerder die dag contact met zijn neef die hem later in Haarlem opwachtte met eigen vervoer om de waardevolle lading uit de [benadeelde 2] bus over te nemen.

Tot slot is er sprake van medeplegen met in elk geval de neef van de verdachte (en een mogelijke niet nader door de verdachte genoemde derde persoon) en had de lading een hoge waarde (de pakketten van [bedrijf] alleen al vertegenwoordigden een waarde van ongeveer € 350.000). Doordat de politie de [benadeelde 2] bus op tijd op het spoor was, is de verdachte met zijn neef door de politie betrapt bij het overladen van de lading in Haarlem en zijn zowel de bus als de pakketten teruggegaan naar de rechthebbenden.

De persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op het strafblad van 4 juni 2026 van de verdachte, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor vermogensfeiten. De rechtbank zal het strafblad van de verdachte daarom niet in zijn nadeel meewegen.

Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van het reclasseringsrapport van 13 juli 2026. Omdat de verdachte geen openheid van zaken heeft gegeven, heeft de reclassering het recidiverisico niet kunnen inschatten. Wel maakt de reclassering zich zorgen over de schulden van de verdachte, zijn huisvesting en zijn sociale netwerk. De reclassering maakt in het rapport melding van een belast verleden, waarbij hij op jonge leeftijd abrupt op straat is komen te staan. De reclassering adviseert om aan de verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met bijzondere voorwaarden, zodat het risico op recidive kan worden beperkt. De verdachte heeft op de zitting van 23 juli 2026 verklaard dat hij bereid is om zich te houden aan de geadviseerde bijzondere voorwaarden. Ook heeft hij zelf al hulp gezocht bij de gemeente en zijn er verschillende trajecten gestart om zijn leven op de rit te krijgen. Daarnaast heeft de verdachte ervoor gezorgd dat hij werk heeft en heeft hij inmiddels een contract voor onbepaalde tijd. De motivatie van de verdachte is op de rechtbank oprecht overgekomen. Gelet op de ingezette trajecten, adviseert de reclassering om aan de verdachte geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

De op te leggen straf

De rechtbank is van oordeel dat de aard en ernst van het bewezen verklaarde feit zonder meer een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigt. De rechtbank weegt hierbij ook mee dat de verdachte de diefstal in vereniging heeft gepleegd en dat hij bij de diefstal een planmatige werkwijze heeft gehanteerd. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat het een lading betrof met daarin in elk geval elektronica met een verkoopwaarde van ongeveer € 350.000,-, die aan de rechthebbende is geretourneerd.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de hoogte van de straf rekening gehouden met de oriëntatiepunten zoals vastgesteld in het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) en gekeken naar straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd. Volgens deze oriëntatiepunten is het uitgangspunt bij een first offender voor ladingdiefstal een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden. Hetzelfde geldt voor diefstal van een vrachtwagen. De rechtbank ziet echter in de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder de door hemzelf ingezette hulptrajecten, zijn jonge leeftijd, belaste verleden, zijn arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd en zijn bereidheid om zich aan de door de reclassering adviseerde voorwaarden te houden (inclusief de geadviseerde gedragsinterventie), aanleiding om aan de verdachte een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen om zo de ingezette hulptrajecten niet te doorkruizen en er voor te zorgen dat de verdachte ervan wordt weerhouden nieuwe strafbare feiten te plegen.

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen waarvan 177 dagen voorwaardelijk passend, met een proeftijd van twee jaren en met aftrek van de dagen dat de verdachte in voorarrest heeft gezeten. Aan het voorwaardelijk strafdeel worden de geadviseerde bijzondere voorwaarden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering, zodat de verdachte met hulp van de reclassering kan werken aan meer stabiliteit op de verschillende leefgebieden. Gelet op de inhoud van het reclasseringsadvies ziet de rechtbank aanleiding om ook de door de reclassering geadviseerde gedragsinterventie cognitieve vaardigheden als bijzondere voorwaarde op te leggen. Om de ernst van het feit te benadrukken, legt de rechtbank daarnaast een taakstraf voor de duur van 180 uren op.