Strafrecht overig

De verdachte heeft zich gedurende een periode van zes maanden schuldig gemaakt aan meerdere strafbare feiten…

Rechtbank Noord-Holland, 2 november 2026

Zaakgegevens

Op 2 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Zittingsplaats
Alkmaar
Datum uitspraak
2 november 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
1531159925
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNHO:2026:14874
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De verdachte heeft zich gedurende een periode van zes maanden schuldig gemaakt aan meerdere strafbare feiten. Het meest ernstige feit betreft een poging tot zware mishandeling op 17 november 2025, waarbij hij het slachtoffer meerdere malen met een mes in de rug heeft gestoken. Het slachtoffer heeft daardoor letsel opgelopen en moest medisch worden behandeld in het ziekenhuis. Daarnaast heeft de verdachte tweemaal winkeldiefstal gepleegd, waarvan één keer met geweld tegen een winkelmedewerker. Verder heeft hij op 17 juli 2025 door gevaarlijk rijgedrag in Ede een voetganger aangereden en is hij daarna doorgereden zonder zich om het slachtoffer te bekommeren. Het slachtoffer liep daarbij ernstig letsel op, waaronder hoofdletsel en een open beenbreuk. De rechtbank legt aan de verdachte een jeugddetentie op van 150 dagen, waarvan 102 dagen voorwaardelijk, met aftrek van 48 dagen voorarrest. Aan het voorwaardelijk deel verbindt de rechtbank een proeftijd van twee jaar met de algemene voorwaarde dat de verdachte in die periode geen strafbare feiten pleegt, naast de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden. Daarnaast krijgt de verdachte een werkstraf van 40 uur, subsidiair 20 dagen jeugddetentie. De vordering van de benadeelde partij wordt gedeeltelijk toegewezen tot een bedrag van € 7.700,00, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel en wettelijke rente. Ook gelast de rechtbank de tenuitvoerlegging van twee eerder voorwaardelijk opgelegde werkstraffen van 60 uur respectievelijk 20 uur.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Familie & Jeugd

Locatie Alkmaar

Meervoudige kamer jeugdstrafzaken

Parketnummers: 15/311599-25, 15/304762-25, 02/220745-25, 05/286908-25 en 02/087210-24 (vord. tul) en 09/111998-25 (vord. tul) (ttz. gev) (P)

Uitspraakdatum: 2 november 2026

Tegenspraak

Vonnis

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting met gesloten deuren van 19 oktober 2026 in de zaak tegen:

[de verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] te [plaats] ( [land] ),

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres

[adres] .

De rechtbank heeft de zaken, die bij afzonderlijke dagvaardingen onder de bovenvermelde parketnummers zijn aangebracht, gevoegd.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,

[de OvJ] en van wat de verdachte en zijn raadsvrouw, mr. M.A. Docter, advocaat te Alkmaar, naar voren hebben gebracht.

Op de zitting is verder het woord gevoerd door [vertegenwoordiger van de raad] van de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad), [vertegenwoordiger van de jeugdereclassering] van De Jeugd- & Gezinsbeschermers, gevestigd te Alkmaar (hierna: de jeugdreclassering), [de begeleider] , de begeleider van de verdachte van Co-operatief Zorg en [de voogd] , de voogd van het Nidos.

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van de vordering van de benadeelde partij

[de benadeelde partij 1] en van wat namens de benadeelde partij door zijn advocaat, mr. S.M. Diekstra, hierover naar voren is gebracht.

1 Tenlastelegging

Aan de verdachte is in de zaak met parketnummer 15/311599-25 ten laste gelegd dat:

(verder te noemen) feit 1

hij op of omstreeks 17 november 2025 te Heiloo ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [de benadeelde partij 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen meermalen met een mes in de rug en/of het bovenbeen, althans het lichaam van die [de benadeelde partij 1] heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 17 november 2025 te Heiloo [de benadeelde partij 1] heeft mishandeld, door die

[de benadeelde partij 1] meermalen met een mes in de rug en/of het bovenbeen, althans het lichaam te steken.

Aan de verdachte is in de zaak met parketnummer 15/304762-25 ten laste gelegd dat:

(verder te noemen) feit 2

hij op of omstreeks 12 november 2025 te Zwolle, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een of meerdere winkelgoederen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [de supermarkt] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [de benadeelde partij 2] , gepleegd met het oogmerk gemakkelijk te maken, en/of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door die [de benadeelde partij 2] een of meerdere malen op/tegen het hoofd, althans het lichaam te slaan.

Aan de verdachte is in de zaak met parketnummer 02/220745-25 ten laste gelegd dat:

(verder te noemen) feit 3

hij op of omstreeks 4 augustus 2025 te Oisterwijk, althans in Nederland, een (grote) hoeveelheid kleding, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [de winkel] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Aan de verdachte is in de zaak met parketnummer 05/286908-25 ten laste gelegd dat:

(verder te noemen) feit 4

dat hij, als degene die al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Ede [adres] , op of omstreeks 17 juli 2025 de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl daardoor, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, een ander (te weten

[de benadeelde partij 3] ), aan wie bij dat ongeval letsel was toegebracht, in hulpeloze toestand werd achtergelaten.

2 Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaardingen geldig zijn, zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaken, de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en datgeen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3 Bewijs

3.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.

3.2.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich ten aanzien van feit 1 primair op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging. Volgens de verdediging komt de verdachte een beroep op noodweer toe, dan wel op noodweerexces. Verder heeft de verdediging bepleit dat de verdachte moet worden vrijgesproken, omdat geen sprake is van opzet, ook niet in voorwaardelijke zin, nu de verdachte niet met kracht heeft gestoken. Ten aanzien van feit 2 heeft de verdediging bepleit dat de verdachte partieel moet worden vrijgesproken. De verdachte bekent de diefstal, maar het ten laste gelegde geweld kan volgens de verdediging niet wettig en overtuigend worden bewezen. Ten aanzien van feit 3 heeft de verdediging zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Tot slot heeft de verdediging ten aanzien van feit 4 bepleit dat de verdachte moet worden vrijgesproken, omdat hij de aangever niet in hulpeloze toestand heeft achtergelaten en niet wist dat het slachtoffer letsel had opgelopen.

3.3.

Oordeel van de rechtbank

3.3.1.

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.

3.3.2.

Nadere bewijsmotivering feit 1

Op basis van het dossier en het onderzoek op de terechtzitting, stelt de rechtbank het volgende vast. In de avond van 17 november 2025 is de verdachte vlakbij [plaats] in Heiloo. Hij rijdt op zijn fatbike en komt aangever [de benadeelde partij 1] en getuige [de getuige 1] tegen. Op enig moment steekt de verdachte [de benadeelde partij 1] meerdere keren met een mes. De verdachte raakt [de benadeelde partij 1] hierbij in zijn rug. [de benadeelde partij 1] pakt het mes van de verdachte af en verwondt daardoor zijn duim. Uit de medische verklaring blijkt dat [de benadeelde partij 1] drie snijwonden in zijn rug en een snijwond aan zijn linkerduim heeft opgelopen.

Voor een bewezenverklaring van poging tot zware mishandeling is vereist dat sprake is van een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel en dat de verdachte opzet op het toebrengen van dit letsel heeft gehad. De rechtbank overweegt dat niet vast is komen te staan dat de verdachte vol opzet heeft gehad op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij [de benadeelde partij 1] . De rechtbank kan namelijk niet vaststellen dat de aangever is gestoken met het doel om hem zwaar te verwonden toe te brengen. De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of de verdachte met zijn handelen bewust de aanmerkelijke kans op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij [de benadeelde partij 1] heeft aanvaard. De rechtbank overweegt als volgt.

De verdachte heeft met een mes op korte afstand bewegingen richting de rug van [de benadeelde partij 1] gemaakt, waarbij de verdachte de rug van [de benadeelde partij 1] drie keer heeft geraakt. Het is een feit van algemene bekendheid dat zich in het bovenlichaam diverse kwetsbare organen bevinden en dat deze met een messteek, al dan niet met kracht, in de rug geraakt kunnen worden. Zonder medisch handelen, kan dat leiden tot zeer ernstig letsel. Hieruit volgt dat een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel bij [de benadeelde partij 1] aanwezig was, nu de verdachte meerdere keren van korte afstand richting de rug van [de benadeelde partij 1] heeft gestoken en hem ook daadwerkelijk heeft geraakt. Dat de verdachte niet met kracht in de rug van de aangever zou hebben gestoken, doet hier, wat daar ook van zij, dan ook niet aan af. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte die kans bewust heeft aanvaard. Het met een mes steken in de rug (of andere plek in het bovenlichaam) moet naar zijn uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zozeer gericht op het toebrengen van zwaar letsel dat het niet anders kan dan dat de verdachte de kans daarop ook bewust heeft aanvaard.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij [de benadeelde partij 1] , zodat de rechtbank het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen acht.

3.3.3.

Nadere bewijsmotivering feit 2

Op basis van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting, stelt de rechtbank vast dat de verdachte op 12 november 2025 samen met de medeverdachte in de [de supermarkt] in Zwolle was. De verdachte heeft ter zitting bekend dat hij een blikje RedBull heeft gestolen uit de [de supermarkt] en dat hij samen met de medeverdachte was. Ook de medeverdachte heeft bij de politie verklaard dat de verdachte een blikje RedBull had gestolen. De rechtbank is op basis hiervan van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal in vereniging.

De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of de diefstal is gevolgd door geweld, gepleegd om de vlucht mogelijk te maken en/of het bezit van de gestolen spullen te verzekeren. De rechtbank overweegt als volgt.

Door de verdachte is op de terechtzitting verklaard dat hij een zwarte jas aan had en de medeverdachte een beige jas. Op de camerabeelden van de [de supermarkt] van het bewuste moment is te zien dat de jongen met de zwarte jas een groene broek aan heeft. De aangever heeft verklaard dat hij, na de diefstal in de winkel, achter de verdachte en de medeverdachte is aangegaan. Buiten sprak hij de jongen met de zwarte jas, verdachte dus, aan en pakte daarbij het geopende blikje RedBull uit zijn hand. De verdachte, de medeverdachte en een derde jongen die zich buiten bij hen had gevoegd, liepen vervolgens weg, waarna de verdachte begon te rennen. De aangever ging er achter aan en op een gegeven moment is het tot een worsteling gekomen. Terwijl de aangever op de grond lag, is hij twee maal op zijn achterhoofd geslagen door de verdachte. Dat het tussen de verdachte en de aangever tot een worsteling is gekomen en dat het de verdachte is geweest die de aangever heeft geslagen, wordt bevestigd door de verklaring van getuige [de getuige 2] . Hij heeft verklaard dat hij een man met een zwarte jas en groene trainingsbroek zag wegrennen die achtervolgd werd door een medewerker van de [de supermarkt] . De getuige heeft ook gezien dat de man met de zwarte jas en de groene trainingsbroek deze medewerker met zijn rechterhand een vuistslag gaf.

De rechtbank acht dan ook de ten laste gelegde diefstal in vereniging gevolgd van geweld tegen [de benadeelde partij 2] (om de vlucht mogelijk te maken en/of het bezit van het gestolene te verzekeren) bewezen.

3.4.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat:

Parketnummer 15-311599-25

feit 1 (primair):

hij op 17 november 2025 te Heiloo ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [de benadeelde partij 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen door meermalen met een mes in de rug van die [de benadeelde partij 1] te steken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Parketnummer 15-304762-25

feit 2:

hij op 12 november 2025 te Zwolle, tezamen en in vereniging met een ander winkelgoederen, die aan [de supermarkt] , toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd gevolgd van geweld tegen [de benadeelde partij 2] , gepleegd met het oogmerk om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door die [de benadeelde partij 2] meerdere malen tegen het hoofd te slaan.

Parketnummer: 02-220745-25

feit 3:

hij op 4 augustus 2025 te Oisterwijk een hoeveelheid kleding, die aan [de winkel] , toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

Parketnummer 05-286908-25

feit 4:

dat hij, als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Ede [adres] , op 17 juli 2025 de voornoemde plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl daardoor, naar hij redelijkerwijs moest vermoeden, een ander (te weten [de benadeelde partij 3] ), aan wie bij dat ongeval letsel was toegebracht, in hulpeloze toestand werd achtergelaten;

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens wat op de terechtzitting is besproken, is verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1: poging zware mishandeling;


feit 2: diefstal, gevolgd van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heter daad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzijde vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;

feit 3: diefstal;

feit 4: overtreding van artikel 7, eerste lid, onderdeel c van de Wegenverkeerswet 1994.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.

5 Strafbaarheid van verdachte

5.1.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte ten aanzien van het ten laste gelegde feit 1 moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging, omdat hem een geslaagd beroep op noodweer dan wel noodweerexces toekomt. De verdediging heeft daartoe gesteld dat sprake was van een wederrechtelijke aanranding waartegen de verdachte zich mocht verdedigen. Er was sprake van twee tegen één, dus een ongelijke strijd. [de benadeelde partij 1] en [de getuige 1] lagen namelijk bovenop hem, waarna de verdachte heeft geprobeerd ze van hem af te duwen, maar dit lukte de verdachte niet. Hij kon op dat moment ook niet weglopen. De verdachte zag geen andere uitweg dan het pakken van het mes en hiermee te steken.

5.2.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het beroep op noodweer niet slaagt.

5.3.

Oordeel van de rechtbank

Voor een geslaagd beroep op noodweer is vereist dat sprake is van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding of een onmiddellijk dreigend gevaar voor een wederrechtelijke aanranding, waartegen de verdachte zich noodzakelijkerwijs diende te verdedigen. Een beroep op noodweer wordt aangenomen wanneer de gedraging van degene die zich op noodweer beroept, noodzakelijk en ook proportioneel was. Voor het slagen van een beroep op noodweer is voldoende dat de verdediging aannemelijk maakt dat de feitelijke omstandigheden die zo’n situatie opleveren zich hebben voorgedaan.

De rechtbank acht de feiten en omstandigheden die de verdediging aan het verweer ten grondslag heeft gelegd, niet aannemelijk geworden. De verklaring van de verdachte, dat hij heeft hij gestoken toen hij op de grond lag met bovenop hem [de benadeelde partij 1] en [de getuige 1] , wordt niet bevestigd door verklaringen van getuigen of ander bewijs. De verklaringen over het moment van steken lopen uiteen. Volgens de verdachte heeft hij gestoken toen hij al ruzie had, in gevecht was en op de grond lag. Volgens [de benadeelde partij 1] werd hij gestoken toen de verdachte aan kwam fietsen. De rechtbank kan uit het dossier en het onderzoek op de terechtzitting niet vaststellen op welk moment [de benadeelde partij 1] is gestoken door de verdachte. Ook is niet vast te stellen of aan het steken eerst een woordenwisseling en/of gevecht vooraf is gegaan. De beelden in het dossier en de verklaringen van getuigen [de getuige 1] en [de getuige 3] geven hier ook geen duidelijkheid over. De rechtbank acht het dus niet aannemelijk geworden dat de verdachte zich bevond in een situatie waarin hij zich moest verdedigen tegen een ogenblikkelijke of onmiddellijk dreigende wederrechtelijke aanranding. Daarom slaagt het beroep op noodweer en ook het beroep op noodweerexces niet. Het verweer wordt dus verworpen.

Er is ook geen andere omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is derhalve strafbaar.

6 Motivering van de straf

6.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 120 dagen, waarvan 73 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en met aftrek van het voorarrest (47 dagen). De officier van justitie heeft gevorderd dat aan het voorwaardelijke strafdeel naast de algemene voorwaarden, de bijzondere voorwaarden worden verbonden zoals geadviseerd door de Raad in het rapport van 12 oktober 2026 en dat aanvullend een contactverbod met het slachtoffer [de benadeelde partij 1] wordt opgelegd. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot het verrichten van een werkstraf voor de duur van 80 uren, bij niet verrichten te vervangen door 40 dagen jeugddetentie.

6.2.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft bepleit de verdachte te veroordelen tot een taakstraf van 120 uren waarvan 60 uren voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en met aftrek van het voorarrest (49 dagen).

6.3.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en door de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

De aard en de ernst van de feiten

De verdachte heeft zich in een periode van zes maanden schuldig gemaakt aan meerdere strafbare feiten. De meest ingrijpende gedraging van de verdachte betreft het feit van

17 november 2025. Hij heeft zich daarbij schuldig gemaakt aan een poging tot zware mishandeling, door het slachtoffer meerdere keren met een mes in de rug te steken. Het slachtoffer is daarbij gewond geraakt en heeft hiervoor in het ziekenhuis medische behandeling moeten ondergaan. De verdachte heeft hiermee een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Dit blijkt ook uit de vordering tot schadevergoeding en de slachtofferverklaring waarin staat dat het slachtoffer nog steeds last heeft van wat er is gebeurd.

Daarnaast heeft de verdachte zich tweemaal schuldig gemaakt aan winkeldiefstal, waarbij hij op 12 november 2025 ook geweld heeft gebruikt tegen de winkelmedewerker. Winkeldiefstallen zijn hinderlijke feiten die het gevoel van onveiligheid in de maatschappij vergroten. De verdachte heeft bij het plegen van deze feiten kennelijk gehandeld vanuit financiële motieven en heeft daarbij ook inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer.

Verder is de verdachte op 17 juli 2025 door gevaarlijk rijgedrag in Ede in aanrijding gekomen met een voetganger. Na de aanrijding is hij, ondanks de klap die de aanrijding veroorzaakte, doorgereden zonder zich ervan te vergewissen hoe het met het slachtoffer ging. Het slachtoffer heeft als gevolg van de aanrijding aanzienlijk letsel opgelopen, waaronder letsel aan het hoofd en een open beenbreuk waarvoor hij meerdere keren is geopereerd. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij zich onder deze omstandigheden aan de plaats van het ongeval heeft onttrokken en het slachtoffer, zonder zich om zijn toestand te bekommeren, heeft achtergelaten.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op:

- het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie van

3 september 2026, waaruit blijkt dat de verdachte al eerder veroordeeld is voor onder meer (winkel)diefstal en mishandeling;

- het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport van 12 oktober 2026 door

[raadsmedewerker] , als raadsmedewerker verbonden aan de Raad. De Raad adviseert de rechtbank aan de verdachte een deels voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen onder de algemene- en bijzondere voorwaarden en daarnaast een geheel onvoorwaardelijke taakstraf, in de vorm van een werkstraf.

Met betrekking tot de persoon van de verdachte overweegt de rechtbank nog het volgende.

De Raad schat het algemene recidiverisico als zeer hoog in en het dynamische recidiverisico als laag. Dat betekent dat op basis van veranderbare factoren, zoals vrijetijdsbesteding, school en middelengebruik, een beperkte kans op herhaling van delictgedrag bestaat. Wel zijn meerdere risicofactoren naar voren gekomen die die kans op recidive kunnen vergroten, zoals problemen met agressieregulatie. De verdachte lijkt bovendien gevoelig voor probleemsituaties en vindt het moeilijk om zich daaraan te onttrekken, ongeacht of hij daar zelf direct bij betrokken is. Ten aanzien van deze verdenkingen is de Raad van mening dat de verdachte onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor zijn delictgedrag. Tegelijkertijd zien de professionals bij de verdachte de afgelopen maanden een positieve ontwikkeling. De verdachte lijkt geen contact meer te hebben met een groep antisociale jongeren en ervaart sinds zijn ouders in Nederland zijn, sinds februari 2026, meer rust. De Raad acht het van belang dat de verdachte een duidelijke consequentie ervaart voor zijn delictgedrag. Daarom adviseert de Raad een voorwaardelijke jeugddetentie, als stok achter de deur om zich aan de voorwaarden te houden. Daarnaast vindt de Raad een werkstraf passend. Ook vindt de Raad het belangrijk dat gedurende een langere periode zicht blijft op de verdachte door middel van verplichte jeugdreclassering.

Op de zitting heeft de Raad aanvullend naar voren gebracht dat de verdachte zich niet lijkt te realiseren wat er in de samenleving van hem wordt verwacht. Volgens de Raad is het belangrijk dat verdere hulpverlening wordt ingezet gericht op agressieregulatie en het omgaan met conflictsituaties.

De jeugdreclassering heeft ter zitting toegelicht dat de verdachte de afgelopen periode een positieve ontwikkeling heeft doorgemaakt. De schoolgang verloopt nog stroef, maar de verdachte verschijnt inmiddels op school en doet zijn best op zijn werk. Ook op de groep, waar de verdachte verblijft, gaat het goed. Hij werkt goed samen en houdt zich aan de regels. De verdachte kan voorlopig op de groep blijven wonen, maar omdat zijn ouders inmiddels ook in Nederland wonen, gaat hij mogelijk op den duur bij hen wonen.

Conclusie rechtbank over de op te leggen straf

De rechtbank heeft, naast het hiervoor genoemde, ook straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en de LOVS-oriëntatiepunten voor de straftoemeting voor minderjarigen in aanmerking genomen.

Alles afwegende zal de rechtbank aan de verdachte opleggen een jeugddetentie voor de duur van 150 dagen, waarvan 102 dagen voorwaardelijk, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. De rechtbank gaat daarbij uit van 48 dagen voorarrest. De rechtbank zal aan het voorwaardelijk deel van de opgelegde straf een proeftijd van twee jaren verbinden. Aan deze proeftijd wordt de algemene voorwaarde verbonden dat de verdachte zich gedurende deze twee jaar niet schuldig maakt aan enig strafbaar feit en daarnaast de bijzondere voorwaarden zoals die door de Raad zijn geadviseerd. De rechtbank ziet geen aanleiding om een contactverbod met het slachtoffer van feit 1 aan de verdachte op te leggen nu niet is gebleken dat de verdachte op enig moment pogingen heeft ondernomen om contact te zoeken met het slachtoffer en zelf aangeeft daar ook geen behoefte aan te hebben.

Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte een taakstraf in de vorm van een werkstraf op voor de duur van 40 uren, bij het niet of naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 20 dagen jeugddetentie.

7 Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel

7.1.

Vordering benadeelde partij [de benadeelde partij 1] (feit 1)

Namens de benadeelde partij [de benadeelde partij 1] is een vordering tot schadevergoeding van € 8.750,00 ingediend tegen de verdachte wegens immateriële schade die hij als gevolg van het onder 1. ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.

7.2.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, zoals verzocht.

7.3.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft primair bepleit dat de vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk moet worden verklaard. De verdediging heeft subsidiair bepleit dat de immateriële schadevergoeding aanzienlijk moet worden gematigd, waarbij de rechtbank volgens de verdediging aansluiting moet zoeken bij hoofdstuk 10 onder c van de Rotterdamse schaal.

7.4

Het oordeel van de rechtbank

De benadeelde partij heeft, op grond van artikel 6:106, eerste lid van het Burgerlijk Wetboek, recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van de immateriële schade. De verdediging betwist niet het bestaan van immateriële schade als gevolg van het strafbare feit maar wel de hoogte van het gevorderde bedrag. De rechtbank zal de gevorderde immateriële schadevergoeding begroten aan de hand van de Rotterdamse Schaal.

In dit geval sluit de rechtbank aan bij hoofdstuk 10, categorie b van de Rotterdamse Schaal, te weten middelzware littekenvorming. Vaststaat dat de benadeelde letsel heeft opgelopen dat heeft geleid tot littekenvorming, waarvan hij nog steeds de gevolgen ondervindt. Gelet op de aard en de ernst van het letsel acht de rechtbank een bedrag van € 6.500,00 billijk. Daarnaast sluit de rechtbank voor het tweede letsel, de duim, aan bij hoofdstuk 13 van de Rotterdamse Schaal, te weten licht letsel. Vaststaat dat de benadeelde partij een snijwond aan de linkerduim heeft opgelopen, waarvoor hechtingen noodzakelijk waren, zonder dat sprake is van blijvende functiestoornis. Gelet op de aard en de ernst van dit letsel acht de rechtbank een bedrag van € 1.000,00 billijk. In samenhang met het eerste letsel komt de rechtbank, met toepassing van Aanbeveling 5 dat het tweede letsel voor 50% mee telt, tot een totaalbedrag van € 7.000,00.

De rechtbank ziet, in afwijking van de vordering van de benadeelde partij, aanleiding om dit bedrag met 10% te verhogen, nu sprake is van ernstig verwijtbaar handelen. De verdachte heeft de benadeelde partij namelijk gestoken met een mes en de benadeelde partij heeft als gevolg daarvan ernstig letsel opgelopen. Dit leidt tot een toewijsbare immateriële schadevergoeding van € 7.700,00.

De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij daarom toewijzen tot een bedrag van € 7.700,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 november 2025 tot aan de dag der algehele voldoening. De vordering zal voor het overige niet-ontvankelijk worden verklaard.

Daarnaast moet de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezenverklaarde handelen aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 november 2025 tot aan de dag der algehele voldoening.

8 Vorderingen tot tenuitvoerlegging (02/087210-24 en 09/111998-25)

8.1.1.

Vonnis waarvan tenuitvoerlegging wordt gevorderd 02/087210-24

Bij vonnis van 24 maart 2025 van de kinderrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, in de zaak met parketnummer 02/087210-24, is de verdachte onder meer veroordeeld tot een werkstraf van 60 uren voorwaardelijk. Ten aanzien van die voorwaardelijke straf is de proeftijd op twee jaren bepaald onder de algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

De mededeling als bedoeld in artikel 366a Sv is op 23 juni 2025 aan de verdachte toegezonden.

De proeftijd is ingegaan op 8 april 2025 en was ten tijde van het indienen van de vordering van de officier van justitie niet geëindigd.

8.1.2.

Vonnis waarvan tenuitvoerlegging wordt gevorderd 09/111998-25

Bij vonnis van 10 juli 2025 van de kinderrechter van deze rechtbank, in de zaak met parketnummer 09/111998-25, is de verdachte onder meer veroordeeld tot een werkstraf van 40 uren, waarvan 20 uren voorwaardelijk. Ten aanzien van die voorwaardelijke straf is de proeftijd op twee jaren bepaald onder de algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

De mededeling als bedoeld in artikel 366a Sv is op 10 september 2025 aan de verdachte toegezonden.

De proeftijd is ingegaan op 25 juli 2025 en was ten tijde van het indienen van de vordering van de officier van justitie niet geëindigd.

8.2.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft bij vorderingen van 13 november 2025 gevorderd dat de rechtbank zal gelasten dat die voorwaardelijke straffen alsnog ten uitvoer zullen worden gelegd. Op de zitting van 19 oktober 2026 heeft de officier van justitie deze vorderingen gehandhaafd.

8.3.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vorderingen tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straffen moeten worden afgewezen, primair omdat de verdediging vrijspraak heeft bepleit ten aanzien van het feit waaraan de vorderingen zijn gekoppeld. Subsidiair heeft de verdediging verzocht de proeftijd te verlengen, omdat de verdachte bij tenuitvoerlegging zou worden overvraagd en het momenteel goed met hem gaat.

8.4.

Advies van de Raad

De Raad heeft geadviseerd om de proeftijd behorende bij de voorwaardelijk aan de verdachte opgelegde werkstraffen te verlengen.

8.5.

Oordeel van de rechtbank

De bewezen verklaarde feiten zijn gepleegd na de vonnissen van 24 maart 2025 en

10 juli 2025, en voor het einde van de proeftijden die daarin zijn vastgesteld. Door het plegen van deze feiten heeft de verdachte de aan die vonnissen verbonden algemene voorwaarde, inhoudende dat hij voor het einde van de proeftijd geen nieuwe strafbare feiten zou plegen, niet nageleefd. De rechtbank zal daarom de tenuitvoerlegging gelasten van beide voorwaardelijke werkstraffen, voor de duur van 60 respectievelijk 20 uren.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

36f, 45, 47, 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg, 302, 310, 311, 312 van het Wetboek van Strafrecht en 7 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994.

10 Beslissing

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4. weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een jeugddetentie voor de duur van honderdvijftig (150) dagen.

Bepaalt dat de tijd die de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, te stellen op achtenveertig (48) dagen, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk opgelegde deel van de jeugddetentie in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Beveelt dat een gedeelte van de jeugddetentie groot honderdtwee (102) dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van twee jaren.

Stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Stelt als bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- zich zal houden aan de afspraken en (huis)regels van zijn woonplek;

- dagbesteding behoudt in de vorm van school/werk en/of stage;

- meewerkt aan hulpverlening, gericht op agressieregulatie en conflictbeheersing, zolang de jeugdreclassering dit nodig acht.

Geeft opdracht aan de Jeugd- en Gezinsbeschermers, gevestigd te [plaats] ,

een gecertificeerde instelling die jeugdreclassering uitvoert, tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.

Stelt verder als voorwaarden dat de veroordeelde is gehouden om, ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking te verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aan te bieden en medewerking te verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen en het zich melden bij de reclasseringsinstelling zo vaak en zolang als de reclasseringsinstelling dit noodzakelijk acht.

Veroordeelt de verdachte tot het verrichten van veertig (40) uren taakstraf in de vorm van een werkstraf, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door twintig (20) dagen jeugddetentie.

Beslissing over de vordering van de benadeelde partij

Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [de benadeelde partij 1] geleden schade tot een bedrag van € 7.700,00 als vergoeding voor de immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 november 2025 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [de benadeelde partij 1] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting.

Veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.

Legt de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer

[de benadeelde partij 1] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 7.700,00 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 november 2025 tot aan de dag der algehele voldoening. Indien de schadevergoedingsmaatregel niet of niet volledig wordt voldaan, kan gijzeling worden toegepast met een totale maximumduur van 0 dagen.

Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.

Beslissing over vorderingen tenuitvoerlegging

Wijst toe de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van 24 maart 2025 van de kinderrechter in de zaak met parketnummer 02/087210-24 opgelegde voorwaardelijke straf voor de duur van 60 uren, opgelegd bij vonnis van de kinderrechter van 24 maart 2025.

Wijst toe de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van 10 juli 2025 van de meervoudige jeugdstrafkamer in de zaak met parketnummer 09/111998-25 opgelegde voorwaardelijke straf. voor de duur van 20 uren, opgelegd bij vonnis van de kinderrechter van 10 juli 2025.

Beslissing over voorlopige hechtenis

Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte in de zaak met parketnummer 15/311599-25.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. A.K. Mireku, voorzitter,

mr. E.G. van Roest en mr. M.E. Kleijn, rechters, allen tevens kinderrechter,

in tegenwoordigheid van de griffier, mr. J.E. Bos,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 2 november 2026.