Verkort strafvonnis. Bewezenverklaring voor het vervaardigen en in bezit hebben van kinderpornografisch…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit ten aanzien van de tenlastegelegde periode na 1 juli 2023 en zich voor het overige op het standpunt gesteld dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is om tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit te komen en heeft zich ten aanzien daarvan gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat

hij in de periode van 1 maart 2014 tot en met 18 december 2023, te Den Helder, althans in Nederland, meermalen gegevensdragers, te weten een Medion computer (IBN 1556213) en OPPO telefoon (IBN 1556216) en Medion harddisk (IBN 1556222) en Medion USB stick 128GB (IBN 1556224) en Medion USB stick (IBN 1556227) en merkloze USB stick (IBN 1556232) bevattende afbeeldingen van seksuele gedragingen, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken heeft vervaardigd en in bezit heeft gehad

welke seksuele gedragingen - zakelijk weergegeven - bestonden uit:

het met een penis vaginaal penetreren van het lichaam van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt (Foto 1 van de toonmap, bladzijde 13 van het einddossier) en
het met een vinger betasten en aanraken van het geslachtsdeel van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt bij zichzelf
(Foto 16 van de toonmap, bladzijde 13-14 van het einddossier) en

het geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt, waarbij deze persoon gekleed is en poseert in een omgeving in een
erotisch getinte houding (op een wijze) die niet bij haar leeftijd past en waarbij deze persoon zich vervolgens in opeenvolgende afbeeldingen van haar kleding ontdoet en de (onnatuurlijke) pose en de wijze van kleden van deze persoon nadrukkelijk het ontblote geslachtsdeel en de borsten van deze persoon in beeld gebracht worden waarbij de afbeelding een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en strekt tot seksuele prikkeling
(Foto’s 6, 7 en 8, bladzijde 14 van het einddossier) en

het houden van een stijve penis bij het gezicht van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet had bereikt (waarbij) de afbeelding (aldus) (telkens) een onmiskenbaar seksuele strekking heeft en strekt tot seksuele prikkeling
(Foto 11, bladzijde 14 van het einddossier)

en hij aldus van het plegen van dit misdrijf een gewoonte heeft gemaakt.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaar onder de algemene en bijzondere voorwaarden, zoals geadviseerd door de reclassering. De officier van justitie heeft daarnaast gevorderd aan de verdachte een taakstraf op te leggen van 240 uur. De officier van justitie heeft bij haar eis rekening gehouden met een strafkorting in verband met de overschrijding van de redelijke termijn van twee jaar, het positieve advies van de reclassering dat over de verdachte is uitgebracht, dat hij van meet af aan verantwoordelijkheid heeft genomen en openheid van zaken heeft gegeven, dat hij bij het vervaardigen geen nieuwe slachtoffers heeft gemaakt en dat de verdachte naar aanleiding van het ten laste gelegde door zijn ex-vriendin in zijn rug is gestoken en daardoor ernstig letsel heeft opgelopen.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht rekening te houden met het tijdsverloop van de zaak, het positieve reclasseringsadvies over de verdachte, dat hij openheid van zaken heeft gegeven, het bij de vervaardiging ging om amateuristisch knip- en plakwerk in bestaande foto’s en dat de verdachte zich niet schuldig heeft gemaakt aan de verspreiding van kinderpornografisch materiaal. Zij heeft verzocht de verdachte een geldboete op te leggen of een geheel voorwaardelijke taakstraf met daaraan gekoppeld de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. Hiermee wordt de positieve ontwikkeling die de verdachte heeft doorgemaakt, voortgezet.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en ook de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich gedurende een zeer lange periode (ongeveer negen jaar) schuldig gemaakt aan het vervaardigen maar vooral het bezitten van een grote hoeveelheid kinderpornografisch materiaal. Het is een feit van algemene bekendheid dat de gevolgen die deze kinderen hiervan in psychische en fysieke zin ondervinden, zeer ingrijpend zijn.

De rechtbank houdt de verdachte medeverantwoordelijk voor het seksueel misbruik en de exploitatie van jonge kinderen omdat hij, door (op grote schaal) kinderporno te verzamelen, heeft bijgedragen aan het instandhouden van de vraag naar kinderporno. Voor een effectieve bestrijding van kinderporno is noodzakelijk dat niet alleen de personen die kinderporno maken worden vervolgd en bestraft, maar ook degenen die kinderporno verzamelen. Ook heeft de verdachte kinderporno vervaardigd middels fotoshop en/of knip- en plakwerk, onder meer door afbeeldingen van zichzelf te combineren met kinderpornografisch of ander materiaal. De verdachte heeft zich hierbij laten leiden door zijn eigen (seksuele) behoeften en ten koste van de kinderen die ernstig misbruikt worden bij het maken van kinderporno. Wel houdt de rechtbank er in het voordeel van de verdachte rekening mee dat hij bij het vervaardigen gebruik heeft gemaakt van bestaand materiaal, waarbij geen nieuwe slachtoffers zijn gemaakt.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte van 11 mei 2026. Hieruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit, zodat dit niet in zijn nadeel meeweegt.

Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van de reclasseringsrapporten van 28 november 2025 en 29 april 2026. Hieruit blijkt dat de verdachte zich vrijwillig heeft aangemeld bij de forensische polikliniek De Waag voor een forensische ambulante zedenbehandeling. Hij is gemotiveerd en stelt zich leerbaar op. De behandeling bevindt zich nog in de diagnostische fase, welke fase wordt gebruikt om zicht te krijgen op gedragspatronen, motieven die hebben geleid tot het delict gedrag en onderzoek naar wat nodig is om recidive te voorkomen. Het risico op recidive wordt als laag-gemiddeld ingeschat. Dit alles weegt de rechtbank in het voordeel van de verdachte mee.

De op te leggen straf

Voor het bewezenverklaarde feit geldt een taakstrafverbod en normaliter wordt in dit soort zaken een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur opgelegd. De rechtbank is echter – met de officier van justitie – van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf in deze zaak niet noodzakelijk is om de strafdoelen (vergelding, algemene en speciale preventie) te dienen. Daarbij is voor de rechtbank van belang dat de verdachte vanaf het begin openheid van zaken heeft gegeven, het kwalijke van zijn handelen inziet en vrijwillig is gestart met een behandeling die positief verloopt. De rechtbank houdt er ook rekening mee dat de ex-partner van de verdachte, die de aanwezigheid van de kinderporno heeft gemeld bij de politie, direct daaraan voorafgaand de verdachte in zijn schouder heeft gestoken, waardoor hij met een klaplong in het ziekenhuis is opgenomen. Het voorgaande leidt ertoe dat de rechtbank een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 120 dagen zal opleggen, in combinatie met een taakstraf. Vanwege het geldende taakstrafverbod zal de rechtbank echter bepalen dat van die 120 dagen gevangenisstraf 119 dagen voorwaardelijk zijn.

Overschrijding redelijke termijn

In artikel 6, eerste lid, van het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat de behandeling van een zaak ter terechtzitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaren nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden, zoals de ingewikkeldheid van de zaak, de invloed van de verdachte op het procesverloop en de wijze waarop de zaak door de bevoegde autoriteiten is behandeld.

De rechtbank is van oordeel dat in deze zaak de aanvangsdatum van de redelijke termijn moet worden gesteld op 18 december 2023, het moment waarop de gegevensdragers onder de verdachte in beslag zijn genomen en aan de politie is medegedeeld dat daarop kinderpornografisch materiaal aanwezig was. De verdachte kon er vanaf dat moment van uitgaan dat hij strafrechtelijk zou worden vervolgd. Nu het eindvonnis op 23 juni 2026 wordt gewezen, is sprake van een overschrijding van de redelijke termijn met ongeveer zeven maanden. De rechtbank is van oordeel dat deze overschrijding niet aan de verdachte valt toe te rekenen en dat niet anderszins is gebleken van bijzondere omstandigheden. De politie heeft aangegeven vanwege capaciteitsproblemen niet eerder dan in april 2025 (bijna 1,5 jaar na de inbeslagname) het onderzoek te kunnen oppakken. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van de straf die zou zijn opgelegd als de redelijke termijn niet zou zijn overschreden.

Zoals hiervoor overwogen, zal de rechtbank de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen opleggen, waarvan 119 dagen voorwaardelijk. Hieraan zal de rechtbank een proeftijd verbinden van twee jaar, om de verdachte ervan te weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit. De rechtbank zal aan de voorwaardelijke straf de bijzondere voorwaarden koppelen zoals geadviseerd door de reclassering. De overschrijding van de redelijke termijn resulteert er in dat de rechtbank in plaats van een taakstraf van 150 uur een taakstraf van 120 uur zal opleggen.