De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de opzettelijke invoer van cocaïne. De verdachte wordt…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft betoogd dat de verdachte dacht dat hij slechts twee kilogram drugs in zijn koffer mee zou nemen. Dat betekent volgens de raadsman dat de bewezenverklaring beperkt dient te worden tot die twee kilogram. Er was immers geen sprake van (voorwaardelijk) opzet van de verdachte op de invoer van de volledige hoeveelheid van circa vier kilogram cocaïne die in zijn koffer is aangetroffen. Voor het overige heeft de raadsman zich met betrekking tot het bewijs gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat

hij op 22 maart 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer opzettelijk een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, te weten cocaïne, binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht.

Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden met aftrek van het voorarrest.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om bij het bepalen van de strafmaat aansluiting te zoeken bij de nieuwe voorlopige uitgangspunten van de rechtbank Noord-Holland ten aanzien van koeriers op Schiphol. Indien de rechtbank toch uitgaat van de LOVS-oriëntatiepunten, heeft de raadsman verzocht om rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en deze in strafmatigende zin te betrekken. In dat kader heeft de raadsman erop gewezen dat de verdachte geen organiserende rol had maar slechts een koerier was, dat de verdachte in de veronderstelling was dat hij slechts twee kilogram drugs mee zou nemen, dat de verdachte een first offender is ten aanzien van de Opiumwet en op diens kwetsbare persoonlijke positie.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de opzettelijke invoer van 4.003,4 gram cocaïne. Dit is een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. De ingevoerde hoeveelheid was van dien aard, dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. De verspreiding van en handel in cocaïne gaan gepaard met vele andere vormen van criminaliteit. Ook om die reden worden in de regel forse straffen opgelegd voor de invoer van cocaïne.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 18 mei 2026 van de verdachte. Hieruit blijkt dat hij niet eerder strafrechtelijk is veroordeeld wegens misdrijven die vallen onder de Opiumwet.

De op te leggen straf

De rechtbank is van oordeel dat de aard en de ernst van het bewezen verklaarde feit een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen.

Bij het bepalen van de strafmaat heeft de rechtbank rekening gehouden met de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) met betrekking tot drugskoeriers. Daarbij is de rechtbank uitgegaan van 4.003,4 gram cocaïne, nu dit de hoeveelheid is die is aangetroffen in de koffer van de verdachte. Bij deze hoeveelheid wordt uitgegaan van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 36 tot 38 maanden. De rechtbank ziet evenwel in de persoonlijke omstandigheden van de verdachte aanleiding af te wijken van voormelde oriëntatiepunten. De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij onder druk werd gezet om drugs mee te nemen vanwege schulden van zijn familie. De rechtbank acht deze verklaring geloofwaardig, mede omdat de verdachte een eigen inkomen heeft waarvan hij rond kan komen en geen schulden heeft. Daarnaast zijn er geen aanwijzingen dat de verdachte zelf in een crimineel milieu verkeert. De op te leggen straf zal daarom lager uitvallen dan door de officier van justitie ter terechtzitting gevorderd.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van dertig maanden, met aftrek van voorarrest, passend en geboden is.

Tenuitvoerlegging

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv).