Belastingrecht

Wet WOZ, artikel 17, tweede lid – de heffingsambtenaar heeft de waarde niet aannemelijk gemaakt met de voor…

Rechtbank Noord-Nederland, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Nederland
Zittingsplaats
Leeuwarden
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
20 oktober 2026
Zaaknummer
AWB_LEE 25/2953
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNNE:2026:4514
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Wet WOZ, artikel 17, tweede lid – de heffingsambtenaar heeft de waarde niet aannemelijk gemaakt met de voor woningen in aanbouw toe te passen 60%-regeling, nu verkoopcijfer waarover 60% is berekend niet inzichtelijk tot stand is gekomen – waarde per waardepeildatum 1 januari 2024 is bij onveranderde toestand niet per definitie gelijk aan de waarde per waardepeildatum 1 januari 2025 – geen schending gelijkheidsbeginsel – beroep gegrond, waarde in goede justitie

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Zittingsplaats Leeuwarden

Bestuursrecht

zaaknummer: LEE 25/2953


uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van 27 oktober 2026 in de zaak tussen

[belanghebbende] , uit [woonplaats] , belanghebbende,

en

de heffingsambtenaar van de gemeente Vlieland

(gemachtigde: [naam] ).

Samenvatting

1.1.

Deze uitspraak gaat over de vaststelling van de WOZ-waarde van de onroerende zaak aan de [adres 1] (de woning) voor het belastingjaar 2025. Belanghebbende is het niet eens met de vastgestelde waarde en vindt dat die lager moet worden vastgesteld. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak of de heffingsambtenaar de WOZ-waarde van de woning voor belastingjaar 2025 niet hoger heeft vastgesteld dan de waarde in het economisch verkeer.

1.2.

De rechtbank komt tot het oordeel dat de waarde op een te hoog bedrag is vastgesteld. Dat betekent dat het beroep gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dat heeft.

Procesverloop

2.1.

De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde van de woning op de waardepeildatum 1 januari 2024 (belastingjaar 2025) vastgesteld op € 218.000.

2.2.

De heffingsambtenaar heeft het bezwaar van belanghebbende tegen de vastgestelde waarde bij uitspraak op bezwaar van 9 juli 2025 gegrond verklaard en de waarde verlaagd naar € 175.000.

2.3.

Belanghebbende heeft beroep ingesteld tegen de uitspraak op bezwaar. De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

2.4.

De rechtbank heeft het beroep op 6 oktober 2026 op een zitting behandeld. Hieraan hebben belanghebbende en de gemachtigde van de heffingsambtenaar deelgenomen.

Feiten

3.1.

De woning is een recreatiewoning (appartement) met een woonoppervlakte van 32 m2.

3.2.

De woning is op 15 augustus 2023 door brand verwoest. In 2025 heeft renovatie plaatsgevonden.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

4. Op grond van artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ wordt de waarde van de woning bepaald op de waarde die aan de woning dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Deze waarde is naar de bedoeling van de wetgever “de prijs welke door de meestbiedende koper besteed zou worden bij aanbieding ten verkoop op de voor de zaak meest geschikte wijze na de beste voorbereiding”.

5. De heffingsambtenaar moet, in het licht van wat belanghebbende heeft aangevoerd, aannemelijk maken dat hij de WOZ-waarde van de woning niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld. Naar het oordeel van de rechtbank is hij hierin niet geslaagd. Dan is het vervolgens aan belanghebbende om de door hem voorgestane waarde aannemelijk te maken. De rechtbank oordeelt dat hij daarin ook niet geslaagd is. Dat betekent dat de rechtbank de WOZ-waarde van de woning zelf schattenderwijs (in goede justitie) vaststelt, en wel op een bedrag van € 145.000. Hieronder licht zij dit oordeel toe.

Standpunten van partijen

6.1.

De heffingsambtenaar verwijst voor de onderbouwing van de vastgestelde waarde naar de waardematrix die hij in de beroepsfase heeft overgelegd. Daarin heeft hij de verkoopcijfers gebruikt van drie in hetzelfde appartementencomplex gelegen woningen, namelijk:

- [adres 2] , groot 32 m2, verkocht op 7 september 2023 voor € 237.500 (vastgestelde waarde € 175.000);

- [adres 2] , groot 47 m2, verkocht op 2 december 2022 voor € 475.000 (vastgestelde waarde € 197.000);

- [adres 3] , groot 35 m2, verkocht op 4 juli 2022 voor € 323.000 (vastgestelde waarde € 190.000).

Op de zitting heeft de heffingsambtenaar toegelicht dat het waardedrukkende effect van de brand in augustus 2023 in de WOZ-waardes van de appartementen is verwerkt. De appartementen van 32 m2 zijn daarom voor waardepeildatum 1 januari 2024 alle op een waarde van € 175.000 vastgesteld.

6.2.

De heffingsambtenaar wijst in het bijzonder op het goed vergelijkbare appartement [adres 2] , met dezelfde woonoppervlakte. Dit appartement is vóór de brand verkocht en daarna geleverd. De prijs is daarom aangepast naar € 235.022 (exclusief VvE-bijdrage van € 2.478). Voor de WOZ-waarde is met een extra aftrek gerekend van € 60.000, wat voor belastingjaar 2025 tot een WOZ-waarde van € 175.000 leidt, zijnde ongeveer 60% van de geschatte verkoopprijs. Dat percentage komt overeen met het voortgangspercentage dat de heffingsambtenaar op basis van de richtlijnen van de Waarderingskamer voor objecten in aanbouw toepast (hierna: de 60%-regeling).

7. Op de zitting is komen vast te staan dat aan het beroep van belanghebbende in het bijzonder de volgende drie argumenten ten grondslag liggen:

i. de waarde voor belastingjaar 2025 moet gelijk zijn aan de waarde voor belastingjaar 2024 (€ 106.000);

ii. de heffingsambtenaar heeft het gelijkheidsbeginsel geschonden;

iii. de heffingsambtenaar heeft ten onrechte de 60%-regeling toegepast op een calamiteitenpand, terwijl die regeling voor woningen in aanbouw geldt.

Het oordeel van de rechtbank

i. Moet de waarde voor belastingjaar 2025 gelijk zijn aan de waarde voor belastingjaar 2024?

8. Belanghebbende stelt dat de waarde voor belastingjaar 2024 is vastgesteld op een bedrag van € 106.000 en dat er tussen 1 januari 2024 en 1 januari 2025 niets aan de woning is veranderd. De waarde voor belastingjaar 2025 moet daarom ook op € 106.000 worden vastgesteld, omdat de toestand van de woning op 1 januari 2024 en 1 januari 2025 identiek was.

9. Deze stelling van belanghebbende kan naar het oordeel van de rechtbank geen stand houden. In de Wet WOZ is bepaald dat de waarde van een onroerende zaak elk jaar opnieuw, onafhankelijk van de waarde van het jaar ervoor, wordt vastgesteld aan de hand van naar de waardepeildatum geïndexeerde verkoopcijfers van vergelijkbare woningen die rond de waardepeildatum (in beginsel maximaal een jaar vóór of na de waardepeildatum) zijn gerealiseerd. De WOZ-waarde van een eerder belastingjaar is daarom niet relevant voor de waardebepaling. Verder impliceert belanghebbende met zijn stelling dat de waarde van een woning in een bepaalde toestand naar het waardepeil van de woningmarkt op 1 januari 2024 exact gelijk is aan de waarde van diezelfde woning naar het waardepeil van de woningmarkt op 1 januari 2025. Dat voor zijn woning in onveranderde staat op 1 januari 2025 geen hogere prijs zou kunnen worden verkregen dan op 1 januari 2024 heeft hij echter niet onderbouwd, laat staan aannemelijk gemaakt. Dat in bepaalde gevallen wordt gewaardeerd naar de toestand van 1 januari van het jaar vólgend op dat van de waardepeildatum (in dit geval: waardepeildatum 1 januari 2024, toestandsdatum 1 januari 2025) doet daar niet aan af. Waardepeildatum en toestandsdatum zijn namelijk twee verschillende begrippen. Deze beroepsgrond slaagt niet.

ii. Heeft de heffingsambtenaar het gelijkheidsbeginsel geschonden?

10. Belanghebbende wijst erop dat de heffingsambtenaar de waarde van het appartement [adres 4] voor belastingjaar 2025 heeft verlaagd naar € 197.000. Het verschil tussen de WOZ-waarde van belanghebbendes woning en die van het volledig nieuw opgebouwde appartement [adres 4] is dus slechts € 22.000. Het betekent ook dat de waarde van [adres 4] ten opzichte van het vorige jaar maar met 35% is gestegen en belanghebbendes woning met 65%. Volgens hem is daarom het gelijkheidsbeginsel geschonden.

11. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de heffingsambtenaar het gelijkheidsbeginsel niet geschonden. De woning aan de [adres 4] is namelijk niet (nagenoeg) identiek zoals bedoeld in de uitspraak van de Hoge Raad van 8 juli 2005. Voor een geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel (en als uitvloeisel daarvan de zogenaamde meerderheidsregel) zou belanghebbende namelijk aannemelijk moeten maken dat voor twee (nagenoeg) identieke woningen die slechts verwaarloosbare verschillen vertonen, een lagere WOZ-waarde is vastgesteld. Daarin is belanghebbende niet geslaagd. Daargelaten dat [adres 4] een woonoppervlakte heeft van 47 m2 (in plaats van 32 m2), heeft belanghebbende zelf juist gesteld dat [adres 4] niet vergelijkbaar is, omdat dat appartement helemaal opnieuw is opgebouwd. Deze beroepsgrond slaagt daarom ook niet.

iii. Heeft de heffingsambtenaar met toepassing van de 60%-regeling de vastgestelde waarde aannemelijk gemaakt?

12. Belanghebbende voert aan dat de heffingsambtenaar uitgaat van een waardestijging die is gebaseerd op een regeling die geldt voor woningen in aanbouw, maar niet voor een calamiteitenpand. De heffingsambtenaar gaat bij het verkoopcijfer van de referentiewoning [adres 2] bovendien uit van een fictieve situatie (namelijk dat er geen brand in het complex zou hebben plaatsgevonden). Dat past volgens belanghebbende niet binnen de WOZ-systematiek.

13.1.

De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar er niet in geslaagd is de waarde te onderbouwen aan de hand van de 60%-regeling. Daargelaten of hij de 60%-regeling voor woningen in aanbouw wel naar analogie mocht toepassen op woningen met ernstige brandschade, is de rechtbank van oordeel dat de wijze waarop de heffingsambtenaar vorm heeft gegeven aan deze regeling, onduidelijk is. De aftrek van € 60.000 is volgens de heffingsambtenaar gebaseerd op het geschatte verkoopcijfer van [adres 2] . Hij heeft echter op geen enkele wijze onderbouwd hoe hij aan dat geschatte verkoopcijfer komt, anders dan dat dit gebaseerd is op “kennis en kunde”. Dat vindt de rechtbank als onderbouwing te mager. Deze beroepsgrond slaagt daarom.

13.2.

Dan komt de vraag aan de orde of belanghebbende de door hem voorgestane waarde aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank heeft al geoordeeld dat belanghebbendes stelling dat de waarde gelijk moet zijn aan de waarde voor belastingjaar 2024, geen stand kan houden (zie onder 9). Hij is dus ook niet in zijn bewijslast geslaagd. De rechtbank stelt de waarde daarom schattenderwijs, daarbij alle feiten en omstandigheden in aanmerking nemende, vast op € 145.000.

Conclusie en gevolgen

14. Het beroep is gegrond en de rechtbank zal de uitspraak op bezwaar vernietigen.

15. Omdat de rechtbank het beroep gegrond zal verklaren, zal zij bepalen dat de heffingsambtenaar het door belanghebbende betaalde griffierecht vergoedt. Ook zal zij de heffingsambtenaar in de proceskosten van belanghebbende veroordelen. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 568,22 (€ 71,90 aan reiskosten op basis van openbaar vervoer 2e klas en € 496,32 aan verletkosten). De heffingsambtenaar heeft dit bedrag niet betwist.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de uitspraak op bezwaar;

- vermindert de waarde van de woning per waardepeildatum 1 januari 2024 voor het belastingjaar 2025 tot een bedrag van € 145.000;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar;

- veroordeelt de heffingsambtenaar in de proceskosten van belanghebbende tot een bedrag van € 568,22;

- draagt de heffingsambtenaar op het betaalde griffierecht van € 53 aan belanghebbende te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. P.G. Wijtsma, rechter, in aanwezigheid van D.A. van der Beek, griffier.

griffier

rechter

Uitgesproken in het openbaar op 27 oktober 2026.

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.

Kamerstukken II 1992/93, 22 885, nr. 3, blz. 44. Zie voor een uitgebreide toelichting op de bewijslast in WOZ-geschillen Hoge Raad 14 oktober 2005, ECLI:NL:HR:2005:AU4300. Zie artikel 18, derde lid, van de Wet WOZ. ECLI:NL:HR:2005:AT8945. De uitspraak van de Hoge Raad van 8 juli 2005 geeft een uitgebreide toelichting op de toepassing van het gelijkheidsbeginsel en de daaruit voortvloeiende meerderheidsregel in WOZ-zaken.