Bestuursrecht overig
Ongeldigverklaring rijbewijs wegens alcoholmisbruik. Psychiatrisch onderzoek voldoende zorgvuldig. Beroep…
Rechtbank Noord-Nederland, 26 oktober 2026
ECLI:NL:RBNNE:2026:4715 · Rechtbank Noord-Nederland · 26 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-nederland/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbnne-2026-4715
Zaakgegevens
Op 26 oktober 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Groningen
- Datum uitspraak
- 26 oktober 2026
- Datum publicatie
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- LEE 25/2647
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNNE:2026:4715
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ongeldigverklaring rijbewijs wegens alcoholmisbruik. Psychiatrisch onderzoek voldoende zorgvuldig. Beroep ongegrond. Verzoek om vergoeding ICT-kosten afgewezen.
Uitspraak
RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: LEE 25/2647
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 26 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser] , uit [woonplaats] , eiser
en
De directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen, het CBR
(gemachtigde: J.J. Kwant).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de ongeldigverklaring van het rijbewijs van eiser na een onderzoek naar zijn geschiktheid om motorrijtuigen te besturen vanwege zijn alcoholgebruik. Eiser betwist dat uit het onderzoek kan worden geconcludeerd dat sprake is van alcoholmisbruik in de zin van de Regeling eisen geschiktheid 2000 (de Regeling). Hij voert onder meer aan dat het psychiatrisch onderzoek niet zorgvuldig is verlopen, dat hij de vragen over zijn alcoholgebruik verkeerd heeft begrepen en dat de laboratoriumuitslagen geen betrouwbaar beeld geven van zijn alcoholgebruik. Ook voert hij aan dat hij door problemen met de website van het CBR geen tweede onderzoek heeft kunnen aanvragen. Verder wijst hij op de ingrijpende persoonlijke en financiële gevolgen van de ongeldigverklaring. De rechtbank beoordeelt aan de hand van deze beroepsgronden of het CBR zich op het standpunt mocht stellen dat ten tijde van het onderzoek bij eiser sprake was van alcoholmisbruik en dat hij daarom ongeschikt was voor het besturen van motorrijtuigen.
De rechtbank komt tot het oordeel dat het rijbewijs van eiser terecht ongeldig is verklaard. Eiser krijgt geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Op 17 februari 2025 is eiser als bestuurder van een motorrijtuig aangehouden voor rijden onder invloed van alcohol. Bij hem is een alcoholgehalte van 855 µg/l, overeenkomend met 1,967 ‰, vastgesteld.
Bij besluit van 24 februari 2025 heeft het CBR eiser een onderzoek naar zijn geschiktheid opgelegd en de geldigheid van zijn rijbewijs geschorst.
Het onderzoek heeft op 17 maart 2025 plaatsgevonden. Het onderzoek is uitgevoerd door een keurend arts/psychiater. In het verslag van bevindingen is geconcludeerd dat sprake is van alcoholmisbruik in de zin van de wet. Daarbij zijn als afwijkende bevindingen genoemd: het alcoholgebruik van eiser, afwijkende laboratoriumuitslagen en het feit dat eiser zijn rijbewijs voor zijn werkzaamheden nodig heeft.
Bij brief van 28 maart 2025 heeft het CBR aan eiser meegedeeld voornemens te zijn eisers rijbewijs ongeldig te verklaren. Daarbij is eiser gewezen op de mogelijkheid om een tweede onderzoek aan te vragen. Eiser heeft hiervan geen gebruikgemaakt.
Met het primaire besluit van 24 april 2025 heeft het CBR het rijbewijs van eiser ongeldig verklaard. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit.
Met het besluit van 8 juli 2025 heeft het CBR het verzoek van eiser om schadevergoeding in verband met de door hem gemaakte kosten voor de ICT-specialist afgewezen.
Met het bestreden besluit van 28 juli 2025 heeft het CBR het bezwaar ongegrond verklaard en de ongeldigverklaring gehandhaafd.
Eiser heeft tegen dit besluit beroep ingesteld. Het CBR heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 11 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van het CBR.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. Het CBR besluit tot ongeldigverklaring van het rijbewijs, als de uitslag van het onderzoek inhoudt dat betrokkene niet voldoet aan de bij ministeriële regeling vastgestelde eisen voor de lichamelijk en geestelijke geschiktheid voor het besturen van een of meer categorieën motorrijtuigen. Dit staat in artikel 134, tweede lid, van de Wegenverkeerswet (Wvw), gelezen in samenhang met artikel 27, aanhef en onder b, van de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011.
Personen die misbruik maken van alcohol zijn zonder meer ongeschikt voor het besturen van motorrijtuigen. Voor de beoordeling of sprake is van misbruik van alcohol is een specialistisch rapport vereist. Een strenge opstelling van de keurend arts is aangewezen, gezien de gevaren die het gebruik van deze middelen oplevert voor de verkeersveiligheid. Dit staat in hoofdstuk 2 en paragraaf 8.8 van de Regeling.
Ongeldig verklaring rijbewijs
4. De kern van het geschil is of het CBR zich op basis van het psychiatrisch onderzoek op het standpunt mocht stellen dat bij eiser ten tijde van dat onderzoek sprake was van alcoholmisbruik.
Het CBR mag in beginsel uitgaan van een door een deskundige opgesteld medisch rapport. Dat neemt niet weg dat het CBR moet beoordelen of het rapport naar inhoud en wijze van totstandkoming voldoende zorgvuldig en concludent is.Daarbij is het niet aan het CBR en ook niet aan de bestuursrechter om zelf te beoordelen of voor het medisch oordeel van de deskundige een voldoende feitelijke grondslag bestaat. Het gaat erom of het rapport zorgvuldig tot stand is gekomen, de daarin gevolgde redenering begrijpelijk is en de conclusies daarop aansluiten.
Als een belanghebbende concrete aanknopingspunten naar voren brengt voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het rapport, de begrijpelijkheid van de daarin gevolgde redenering of het aansluiten van de conclusies daarop, mag het CBR niet zonder nadere motivering op het rapport afgaan.
De zorgvuldigheid van het onderzoek
5. Eiser voert aan dat het onderzoek niet zorgvuldig is verlopen. Volgens hem verliet de psychiater tijdens het onderzoek meerdere keren de kamer om te telefoneren. Daardoor voelde eiser zich overvallen en nerveus en kon hij geen vragen stellen. Ook was voor hem niet helder wat het onderzoek precies inhield en waren sommige vragen onduidelijk.
De rechtbank ziet hierin geen grond voor het oordeel dat het onderzoek onzorgvuldig is uitgevoerd. Uit het rapport blijkt dat de verschillende onderdelen van het onderzoek zijn doorlopen en dat de psychiater de voor de beoordeling relevante onderwerpen met eiser heeft besproken. Dat de psychiater het onderzoek enkele keren heeft onderbroken, betekent op zichzelf niet dat het onderzoek niet zorgvuldig is uitgevoerd. Eiser heeft niet concreet gemaakt welke relevante informatie door de onderbrekingen niet of onjuist in het rapport is opgenomen. Ook blijkt uit het rapport niet dat eiser tijdens het onderzoek heeft aangegeven dat hij vragen niet begreep of bezwaar had tegen de wijze waarop het onderzoek verliep.
Dat eiser hierover een klacht heeft ingediend bij het Medisch Keuringsinstituut Nederland, maakt dat niet anders. Voor het oordeel dat het onderzoek onzorgvuldig is uitgevoerd, zijn concrete aanknopingspunten nodig waaruit volgt dat de wijze van onderzoek van invloed is geweest op de inhoud of conclusie van het rapport. Die aanknopingspunten heeft eiser niet gegeven. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om het psychiatrisch rapport al vanwege de wijze waarop het onderzoek is verlopen onvoldoende zorgvuldig te achten.
De bevindingen van de psychiater
6. De rechtbank stelt vast dat bij eiser op 17 februari 2025 een alcoholgehalte van 855 µg/l, overeenkomend met 1,967 ‰, is vastgesteld. Eiser heeft erkend dat hij onder invloed heeft gereden. Hij heeft tijdens het onderzoek verklaard dat hij zich vóór het rijden enigszins aangeschoten voelde en verminderd in staat was om te rijden. Eiser heeft erkend dat hij daarmee een fout heeft gemaakt en heeft daarvoor zijn oprechte excuses aangeboden. Hij heeft erop gewezen dat hij niet eerder ernstige verkeersovertredingen heeft begaan.
De rechtbank overweegt dat het rijden met een alcoholgehalte van bijna 2 ‰ op zichzelf onvoldoende is om te concluderen dat sprake is van alcoholmisbruik. Voor de beoordeling is van belang dat de psychiater zijn conclusie heeft gebaseerd op het geheel van de onderzoeksbevindingen.
Uit het rapport blijkt dat de psychiater meerdere bevindingen bij zijn beoordeling heeft betrokken, namelijk het hoge alcoholgehalte bij de aanhouding, het door eiser opgegeven alcoholgebruik, de laboratoriumuitslagen en het feit dat hij zijn rijbewijs nodig heeft voor zijn werkzaamheden. Deze gegevens moeten in onderlinge samenhang worden bezien.
Overmatig alcoholgebruik
7. De psychiater heeft onder meer betekenis toegekend aan het door eiser tijdens het onderzoek opgegeven alcoholgebruik. Op basis van de door eiser genoemde hoeveelheden heeft de psychiater het alcoholgebruik omgerekend naar ongeveer 35 alcoholische eenheden per week.
Eiser betwist dat dit gebruik representatief was voor zijn ‘normale’ alcoholgebruik. Volgens hem gebruikte hij in de periode in de aanloop naar carnaval (vanaf januari) meer alcohol dan gebruikelijk. Met kerst en oud en nieuw heeft hij ook gedronken, maar soms drinkt hij wekenlang niets.
De rechtbank is van oordeel dat dit niet betekent dat het CBR niet van het rapport mocht uitgaan of dat de redenering van de psychiater niet klopt. De psychiater heeft de door eiser genoemde hoeveelheden alcoholgebruik niet zonder meer als vaststaand structureel patroon aangenomen, maar deze informatie betrokken bij zijn beoordeling van het totale beeld. Daarbij is van belang dat eiser heeft verklaard dat hij gedurende de weken voorafgaand aan de aanhouding aanzienlijke hoeveelheden alcohol had gebruikt.
De rechtbank acht het daarom niet aannemelijk dat het door eiser beschreven alcoholgebruik uitsluitend betrekking had op een kortdurende, incidentele piek rond carnaval (dat overigens van 1 maart tot 4 maart 2025 plaatsvond). Dat eiser de door hem tijdens het onderzoek verstrekte informatie achteraf anders kwalificeert, maakt niet dat de psychiater deze informatie niet bij zijn beoordeling mocht betrekken of dat de redenering van de psychiater niet klopt.
Laboratoriumuitslagen
8. De psychiater heeft ook betekenis toegekend aan de laboratoriumuitslagen. De bloedwaarden zijn op 11 maart 2025 bepaald, ruim drie weken na de aanhouding. De psychiater heeft de op dat moment nog afwijkende waarden betrokken bij zijn beoordeling en deze in samenhang bezien met de door eiser beschreven hoeveelheid alcoholgebruik. Uit het rapport volgt dat de CDT-waarde van eiser 2,2% bedroeg – waarbij 2,0% als afkappunt wordt genoemd – en de GGT-waarde 193 U/L – waarbij 74 U/L het afkappunt is. De psychiater heeft deze waarden als afwijkend aangemerkt en geduid als passend bij recent overmatig alcoholgebruik.
Eiser heeft aangevoerd dat hij na de aanhouding op 17 februari 2025 geen alcohol meer heeft gedronken. Volgens hem kunnen de verhoogde waarden daarom worden verklaard door het alcoholgebruik in de periode vóór de aanhouding, waaronder de aanloop naar carnaval. Hij wijst er bovendien op dat het onderzoek relatief kort na de aanhouding heeft plaatsgevonden.
De gemachtigde van het CBR heeft ter zitting toegelicht dat de CDT-waarde een halfwaardetijd heeft van ongeveer twee weken en dat de test een beeld kan geven van overmatig alcoholgebruik over een langere periode, die ook enkele maanden kan beslaan. Volgens het CBR zijn de vastgestelde waarden daarom sterke aanwijzingen voor alcoholmisbruik. Dat eiser stelt dat hij na de aanhouding niet meer heeft gedronken, maakt volgens het CBR niet dat de waarden geen betekenis meer hebben; om die waarden na ruim drie weken nog zo verhoogd aan te treffen, moet sprake zijn geweest van fors of langdurig alcoholgebruik.
De rechtbank ziet geen aanleiding om de medische duiding van deze laboratoriumuitslagen voor onjuist te houden. Het is niet aan de rechtbank om zelfstandig te beoordelen welke betekenis aan de afzonderlijke laboratoriumwaarden moet worden toegekend. Dat eiser stelt dat hij na de aanhouding niet meer heeft gedronken, maakt niet dat de laboratoriumuitslagen geen betekenis kunnen hebben voor de beoordeling. Juist in samenhang met het door eiser beschreven alcoholgebruik mochten deze uitslagen bij de beoordeling worden betrokken.
Rijbewijs nodig voor werkzaamheden
9. In het rapport is ook genoemd dat eiser zijn rijbewijs nodig heeft voor zijn werkzaamheden. Eiser heeft toegelicht dat hij als zelfstandige in de machinebouw werkt en zijn rijbewijs nodig heeft voor onder meer het vervoer van gereedschap en lasapparatuur. Ook heeft hij hierbij gewezen op het financiële belang van zijn rijbewijs voor zijn gezin.
De rechtbank stelt voorop dat het belang dat eiser heeft bij zijn rijbewijs op zichzelf geen aanwijzing voor alcoholmisbruik vormt. Ook het feit dat eiser ondanks dat belang onder invloed is gaan rijden, is daarvoor op zichzelf niet doorslaggevend. De rechtbank begrijpt uit het rapport dat de psychiater deze omstandigheid heeft betrokken bij de beoordeling van het geheel van de onderzoeksbevindingen.
Voor zover de psychiater deze omstandigheid heeft betrokken bij zijn beoordeling van de persistentie van het alcoholgebruik, ziet de rechtbank daarin geen grond om de redenering in het rapport onvoldoende begrijpelijk te achten. De psychiater heeft kennelijk van belang geacht dat eiser, ondanks het grote belang dat hij zelf aan zijn rijbewijs toekende, toch onder invloed is gaan rijden. Deze omstandigheid is een van de factoren die in het rapport zijn betrokken. De conclusie van alcoholmisbruik berust, zoals hiervoor is overwogen, op het geheel van de bevindingen.
De rechtbank is op grond van wat zij hiervoor heeft overwogen van oordeel dat het rapport van de psychiater inhoudelijk niet tegenstrijdig en concludent is. De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de door de psychiater gestelde diagnose alcoholmisbruik. Dat betekent dat het CBR zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser ongeschikt is voor het besturen van een motorrijtuig en het rijbewijs van eiser terecht ongeldig heeft verklaard.
De gevolgen voor eiser
10. Eiser heeft uitvoerig gewezen op de gevolgen die de ongeldigverklaring van zijn rijbewijs voor hem hebben gehad. Hij werkt als zelfstandige in de machinebouw en had zijn rijbewijs nodig voor het vervoer van gereedschap en lasapparatuur. Zijn gezin is volgens hem financieel afhankelijk van zijn inkomen. Eiser stelt dat hij ook om die reden in de strafrechtelijke procedure zijn rijbewijs eerder heeft teruggekregen. Doordat hij gedurende langere tijd niet over zijn rijbewijs beschikte, is zijn omzet gedaald en heeft hij naar eigen zeggen veel inkomsten verloren. Dit heeft geleid tot spanningen en frustraties en heeft ook gevolgen gehad voor zijn relatie. Eiser heeft verklaard dat hij financieel vrijwel niets meer over heeft en dat de situatie hem depressief heeft gemaakt. Eiser heeft verder aangevoerd dat hij inmiddels contact heeft gezocht met zijn huisarts en de GGZ en dat hij sinds de aanhouding geen alcohol meer heeft gedronken. Ook heeft hij erop gewezen dat hij inmiddels opnieuw is onderzocht door een andere psychiater en dat deze hem rijgeschikt heeft verklaard.
Uit vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat de toepasselijke bepalingen uit de Wvw 1994 en de Regeling geen ruimte laten om een belangenafweging te maken. Artikel 134, tweede lid, van de Wvw 1994 heeft een dwingend karakter. Als sprake is van een in de Regeling aangewezen geval, moet het CBR de daarbij behorende maatregel opleggen. Voor een belangenafweging is daarom in beginsel geen ruimte. Dit ligt anders in de strafrechtelijke procedure.
Volgens vaste rechtspraak kan de rechter alleen in zeer uitzonderlijke gevallen oordelen dat de Regeling buiten toepassing moet blijven, omdat de gevolgen van de Regeling onevenredig uitwerken. De rechtbank is van oordeel dat daarvan geen sprake is. De rechtbank begrijpt dat de ongeldigverklaring voor eiser ingrijpende persoonlijke en financiële gevolgen heeft gehad. Ook neemt de rechtbank kennis van zijn verklaring dat hij zijn alcoholgebruik serieus heeft genomen en hulp heeft gezocht. Het CBR heeft echter een zwaarder gewicht mogen toekennen aan het zwaarwegende algemeen belang van de verkeersveiligheid dan aan het persoonlijk belang van eiser om zijn rijbewijs te behouden. Bij veel mensen zal het ongeldig verklaren van het rijbewijs, net als bij eiser, leiden tot problemen ten aanzien van het verrichten van werkzaamheden. De problemen van eiser wegen echter niet op tegen het belang van de verkeersveiligheid.
Tot slot overweegt de rechtbank dat de onderhavige bestuursrechtelijke procedure, die heeft geleid tot het ongeldig verklaren van eisers rijbewijs, de verkeersveiligheid dient en daarmee los staat van de strafrechtelijke procedure. Dit betekent dat het CBR het rijbewijs terecht ongeldig heeft verklaard.
Het verzoek om schadevergoeding
11. Eiser voert aan dat hij door problemen op de website van het CBR niet in staat is geweest een tweede onderzoek naar zijn geschiktheid aan te vragen. Om de oorzaak van deze problemen te achterhalen, heeft hij een ICT-specialist ingeschakeld. Eiser heeft hiervoor een bedrag van ongeveer € 800,- betaald. Hij heeft het CBR verzocht dit bedrag te vergoeden. Ook stelt eiser dat hij door de periode waarin hij zonder rijbewijs heeft gezeten inkomsten is misgelopen.
De gemachtigde van het CBR heeft ter zitting toegelicht dat hij navraag heeft gedaan naar storingen in de betreffende periode. Volgens de gemachtigde waren er echter geen storingen in de betreffende periode. Eiser heeft zijn stelling dat tijdens de gehele aanvraagperiode sprake was van een storing, niet met objectieve gegevens onderbouwd.
De rechtbank stelt vast dat het CBR op 8 juli 2025 afzonderlijk op het verzoek van eiser om vergoeding van de kosten van de ICT-specialist heeft beslist. Tijdens de zitting heeft eiser opnieuw aandacht gevraagd voor deze kosten en heeft hij toegelicht waarom hij vindt dat het CBR deze moet vergoeden. De gemachtigde van het CBR is daarop ingegaan. Gelet op wat partijen hierover ter zitting over en weer hebben verklaard, merkt de rechtbank het betoog van eiser aan als een verzoek om schadevergoeding als bedoeld in artikel 8:90 van de Awb.
De bestuursrechter is op verzoek van een belanghebbende bevoegd een bestuursorgaan te veroordelen tot vergoeding van schade die de belanghebbende lijdt als gevolg van een onrechtmatig besluit of een andere onrechtmatige handeling ter voorbereiding van een onrechtmatig besluit.
De rechtbank stelt voorop dat zij in deze uitspraak geen grond heeft gezien voor het oordeel dat het CBR het rijbewijs van eiser ten onrechte ongeldig heeft verklaard. Er is hier dan ook geen sprake van een onrechtmatig besluit. Ook is niet gebleken dat het CBR bij de voorbereiding van dat besluit onrechtmatig heeft gehandeld. De rechtbank heeft immers geoordeeld dat het psychiatrisch onderzoek voldoende zorgvuldig is uitgevoerd.
Verder heeft eiser ook niet aannemelijk gemaakt dat hij door een storing op de website van het CBR de gehele aanvraagperiode niet in staat is geweest een tweede onderzoek aan te vragen. De rechtbank is daarom van oordeel dat niet is gebleken dat de ICT-kosten het gevolg zijn van een onrechtmatig besluit of een andere onrechtmatige handeling van het CBR.
Voor zover eiser stelt dat hij schade heeft geleden doordat hij gedurende langere tijd niet over zijn rijbewijs kon beschikken en daardoor inkomsten is misgelopen, overweegt de rechtbank dat ook deze schade niet het gevolg is van een onrechtmatig besluit of een andere onrechtmatige handeling van het CBR. Dat eiser door de ongeldigverklaring van zijn rijbewijs financiële gevolgen heeft ondervonden, maakt niet dat het CBR gehouden is die schade te vergoeden. De rechtbank wijst het verzoek om schadevergoeding daarom af.
Conclusie en gevolgen
12. Het beroep is ongegrond. Het bestreden besluit kan daarom in stand blijven. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten en ook niet van zijn gestelde schade.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Broere, rechter, in aanwezigheid van mr. K. Lenting, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 26 oktober 2026.
|
griffier |
rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving
Wegenverkeerswet 1994
Artikel 130, eerste lid
Indien bij de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen personen een vermoeden bestaat dat de houder van een rijbewijs niet langer beschikt over de rijvaardigheid dan wel over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid, vereist voor het besturen van een of meer categorieën van motorrijtuigen waarvoor dat rijbewijs is afgegeven, doen zij daarvan zo spoedig mogelijk schriftelijk mededeling aan het CBR onder vermelding van de feiten en omstandigheden die aan het vermoeden ten grondslag liggen. Bij ministeriële regeling worden de feiten en omstandigheden aangewezen die aan het vermoeden ten grondslag dienen te liggen en worden ter zake van de uitoefening van deze bevoegdheid nadere regels vastgesteld.
Artikel 131
1. Indien een schriftelijke mededeling als bedoeld in artikel 130, eerste lid, is gedaan, besluit het CBR in de bij ministeriële regeling aangegeven gevallen, respectievelijk tot:
[…]
b. een onderzoek naar de rijvaardigheid of de geschiktheid.
Het besluit wordt zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen vier weken na ontvangst van de mededeling genomen.
Artikel 134
1. Het CBR stelt zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen vier weken na ontvangst van de bevindingen van de deskundige of deskundigen, de uitslag van het onderzoek vast. Van deze uitslag doet het CBR mededeling aan betrokkene. Indien een of meer deskundigen bij hun bevindingen hebben aangetekend dat inzage daarvan naar hun oordeel kennelijk ernstig nadeel voor betrokkene zou opleveren, deelt het CBR de bevindingen schriftelijk mede aan de door betrokkene aangewezen vertrouwensarts.
2. Het CBR besluit tot ongeldigverklaring van het rijbewijs indien de uitslag van het onderzoek daartoe aanleiding geeft. Bij ministeriële regeling worden de gevallen aangewezen waarin daarvan sprake is.
3. Indien het CBR voornemens is het rijbewijs ongeldig te verklaren, deelt het dit mede aan de houder, tevens onder mededeling van de bevoegdheid van betrokkene om binnen twee weken een tweede onderzoek te verlangen. De aan dit tweede onderzoek verbonden kosten, waarvan de hoogte door het CBR wordt vastgesteld, komen ten laste van betrokkene. De artikelen 132 en 133 alsmede het eerste en het vierde lid van dit artikel zijn van overeenkomstige toepassing. De in de eerste volzin bedoelde mededeling wordt niet gedaan, indien het rijbewijs van de houder inmiddels op grond van artikel 123b ongeldig is geworden.
[…]
Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011
Artikel 27, aanhef en onder b
Het CBR besluit tot ongeldigverklaring van het rijbewijs, bedoeld in artikel 134, derde lid, van de wet, indien de uitslag van het onderzoek, respectievelijk de onderzoeken, inhoudt dat betrokkene niet voldoet aan de bij ministeriële regeling vastgestelde eisen met betrekking tot de lichamelijke en geestelijke geschiktheid voor het besturen van een of meer categorieën motorrijtuigen.
Regeling eisen geschiktheid rijvaardigheid 2000
Artikel 2
De eisen met betrekking tot de lichamelijke en geestelijke geschiktheid tot het besturen van motorrijtuigen worden vastgesteld overeenkomstig de bij deze regeling behorende bijlage.
Artikel 8.8 van de bijlage
Voor de beoordeling of sprake is van misbruik van psychoactieve middelen is een specialistisch rapport vereist.
Personen die misbruik maken van dergelijke middelen zijn zonder meer ongeschikt.
Indien zij aannemelijk of aantoonbaar zijn gestopt met dit misbruik, dient een recidiefvrije periode van een jaar te zijn gepasseerd voordat zij door middel van een herkeuring - op basis van een specialistisch rapport geschikt - kunnen worden geacht.
Een strenge opstelling van de keurend arts is aangewezen, gezien de gevaren die het gebruik van deze middelen oplevert voor de verkeersveiligheid.