Socialezekerheidsrecht

Wmo 2015. Beroep niet tijdig beslissen. Wanneer is de beslistermijn geëindigd? Bijzonder geval?

Rechtbank Noord-Nederland, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Nederland
Zittingsplaats
Groningen
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
3 november 2026
Zaaknummer
LEE 26/2838
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNNE:2026:4698
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Wmo 2015. Beroep niet tijdig beslissen. Wanneer is de beslistermijn geëindigd? Bijzonder geval?

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Bestuursrecht

zaaknummer: LEE 26/2838


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 3 november 2026 in de zaak tussen

[naam] en [naam], uit [woonplaats], eisers

wettelijk vertegenwoordigers van [de jeugdige],

(gemachtigde: A. Bottema),

en

het college van burgemeester en wethouders van Pekela, het college

(gemachtigde: mr. E.F. van der Goot).

Inleiding en procesverloop

1. Eisers hebben op 3 mei 2024 bij het college een melding gedaan voor maatschappelijke ondersteuning, waarna het college een onderzoek is gestart. De bevindingen van het onderzoek heeft het college weergegeven in het onderzoeksverslag van 21 januari 2025 en op diezelfde dag aan eisers verzonden met het advies het ondertekend terug te sturen. Op die manier konden eisers een aanvraag indienen. Het college heeft op 12 maart 2025 de aanvraag ontvangen.

1.1.

Met een besluit van 14 maart 2025 heeft het college de aangevraagde woningaanpassing afgewezen, omdat woonbemiddeling naar een huurwoning met een verhuiskostenvergoeding beschikbaar is.

1.2.

Eisers hebben bezwaar gemaakt tegen dat besluit.

1.3.

Eisers hebben beroep ingesteld, omdat het college volgens hen niet op tijd heeft beslist op het bezwaar.

1.4.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

1.5.

Omdat het beroep kennelijk gegrond is, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.

Beoordeling door de rechtbank

Standpunten partijen

2. Op 16 april 2025 heeft het college het bezwaarschrift van eisers ontvangen. Dat hebben zij aangevuld op 29 mei 2025. Eisers hebben op 20 juli 2025 ingestemd met uitstel van de beslistermijn tot 15 september 2025. Met verder uitstel hebben zij niet ingestemd. Zij hebben meermaals aangedrongen op het nemen van een beslissing op bezwaar. Eisers hebben het college op 8 april 2026 in gebreke gesteld en het college verzocht binnen twee weken alsnog een besluit te nemen. Zij hebben daarop geen reactie van het college ontvangen. Zij verzoeken de rechtbank daarom het college op te dragen binnen een korte termijn alsnog te beslissen op hun bezwaarschrift en een dwangsom vast te stellen voor elke dag dat het college zich niet aan de termijn houdt. Daarnaast verzoeken eisers om schadevergoeding vanwege het overschrijden van de redelijke termijn.

2.1.

Het college stelt zich op het standpunt dat de beslistermijn is geëindigd op 2 juni 2026, zodat de ingebrekestelling te vroeg is ingediend. Het was voor eisers dan ook nog niet mogelijk om beroep in te stellen tegen het niet tijdig nemen van een besluit. Na het voorlopig bezwaarschrift is de beslistermijn met 22 dagen opgeschort totdat de gronden zijn ontvangen. Om tot een informele oplossing te komen is de beslistermijn verlengd tot 15 september 2025 vanwege de zomervakantie. Bij brief van 14 oktober 2025 heeft het college de beslistermijn met zes weken verdaagd. De hoorzitting is uitgesteld op verzoek van eisers’ gemachtigde. Tijdens de hoorzitting op 3 december 2025 is de beslistermijn verder uitgesteld om offertes op te vragen. Het college heeft maximaal vier weken om twee op te vragen offertes van aannemers te kunnen beoordelen. Op 2 juni 2026 heeft het college gereageerd op de uitgebrachte offertes. De beslistermijn wordt verlengd met alle dagen waarmee de beslistermijn opgeschort of uitgesteld is. Als het beroep wel ontvankelijk is, verzoekt het college om een beslistermijn van zes weken, omdat sprake is van een bijzonder geval. Zo is mogelijk ook een onderzoek op grond van het omgevingsrecht nodig, mocht een woningaanpassing worden toegekend, aldus het college.

De beoordeling van het beroep

3. Een beroep dat gericht is tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is om tijdig een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken na de dag waarop de belanghebbende het bestuursorgaan schriftelijk heeft medegedeeld dat het in gebreke is.

3.1.

In het midden kan blijven of sprake is van een voorlopig bezwaarschrift zonder gronden of met summiere gronden. De beslistermijn is namelijk geëindigd op 14 september 2025. Anders dan het college betoogt, is de beslistermijn daarna niet verlengd met 74 dagen omdat eisers akkoord waren met het eerste uitstelverzoek. Een dergelijke verlenging kan alleen bij opschorting van de beslistermijn. Omdat de beslistermijn al geëindigd was, was verdaging op 14 oktober 2025, opschorting tot 3 december 2025 of verder uitstel op 3 december 2025 niet meer mogelijk.

3.2.

Eisers hebben het college op 8 april 2026 in gebreke gesteld en sindsdien zijn meer dan twee weken verstreken.

3.3.

Omdat het college nog geen besluit heeft genomen, bepaalt de rechtbank dat het college dit alsnog moet doen. Dit moet het college doen binnen twee weken na het verzenden van deze uitspraak. Het college heeft namelijk eisers op 4 juni 2026 gemaild dat het binnen twee weken na ontvangst van het advies van de commissie zal beslissen op het bezwaar. Het advies van de commissie is op 10 augustus 2026 aan het college verzonden. Daarnaast is niet gebleken van een bijzonder geval dat noopt tot een langere beslistermijn dan de reeds verstreken periode in bezwaar.

3.4.

De rechtbank bepaalt dat het college een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door het college. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-.

Bestuurlijke dwangsom

4. Nu het college na ontvangst van de ingebrekestelling nog niet beslist heeft op het bezwaar, is het college de maximale dwangsom met inachtneming van artikel 4:17, leden 1, 2 en 3, van de Awb verschuldigd aan eisers.

Redelijke termijn

5. De rechtbank wijst het verzoek om schadevergoeding vanwege het overschrijden van de redelijke termijn af. Artikel 6 van het EVRM heeft betrekking op behandeling van een procedure binnen een redelijke termijn door de rechter en niet door een bestuursorgaan. Er heeft nog geen inhoudelijke behandeling van het geschil in beroep plaatsgevonden.

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep is kennelijk gegrond. Dat betekent dat eisers gelijk krijgen, het college de onder 3.3 genoemde termijn krijgt om alsnog een besluit te nemen en aan het college de onder 3.4 genoemde dwangsom wordt opgelegd. Het college moet de bestuurlijke dwangsom aan eisers betalen. Het verzoek om schadevergoeding wijst de rechtbank af.

6.1.

Omdat het beroep gegrond is, moet college het griffierecht en € 467,- aan proceskosten (1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van
€ 934,- en een wegingsfactor van 0,5) aan eiseres vergoeden. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep gegrond;

  • vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;

  • draagt het college op binnen twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit op bezwaar bekend te maken;

  • bepaalt dat het college aan eisers een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-;

  • stelt de door het college te betalen bestuurlijke dwangsom vast op € 1.442,-;

  • wijst het verzoek om schadevergoeding af;

  • bepaalt dat het college het griffierecht van € 54,- aan eisers moet vergoeden;

  • veroordeelt het college tot betaling van € 467,- aan proceskosten aan eisers.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van mr. O.J.J.C. Koopmans, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2026.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over verzet

Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.

Dit staat (onder andere) in artikel 6:12 van de Awb. Uit de systematiek van de Awb vloeit voort dat een bestuursorgaan eerst de beslistermijn verdaagt en dan verlengt, tenzij sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 7:14 in samenhang met artikel 4:15, tweede lid, Awb. Zie Kamerstukken II 1988/89, 21 221, nr. 3, p. 152-153 (memorie van toelichting) en Kamerstukken II 2008/09, 31 751, nr. 4, p. 4 (advies Raad van State en nader rapport). Op grond van artikel 7:10, derde lid, van de Awb. Op grond van artikel 7:14 in samenhang met artikel 4:15, tweede lid, aanhef en onder b, van de Awb. Op grond van artikel 7:10, vierde lid, van de Awb. Op grond van artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb. Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Zie de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 28 april 2009, ECLI:NL:CRVB:2009:BI2748. Besluit proceskosten bestuursrecht.