Naar inhoud
Uitspraken.nl
Terug naar zoeken

Materieel strafrecht

Veroordeling voor diefstal en het meermaals overtreden van een gebiedverbod. Aan verdachte wordt opgelegd een…

Rechtbank Noord-Nederland, 10 november 2026

ECLI:NL:RBNNE:2026:4776 · Rechtbank Noord-Nederland · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-nederland/strafrecht/materieel-strafrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbnne-2026-4776

Zaakgegevens

Op 10 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Nederland
Zittingsplaats
Groningen
Datum uitspraak
10 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
18/233057-26
Rechtsgebied
Strafrecht Materieel strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNNE:2026:4776
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor diefstal en het meermaals overtreden van een gebiedverbod. Aan verdachte wordt opgelegd een ISD-maatregel voor de duur van 2 jaren.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Afdeling strafrecht

Locatie Groningen

parketnummer 18/233057-26

ter terechtzitting gevoegde parketnummers 18/182139-26, 18/186772-26, 18/212756-26

vordering na voorwaardelijke veroordeling parketnummers 18/116223-25, 18/179469-23, 18/194896-23, 21/000054-26

Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d.

10 november 2026 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1983 te [geboorteplaats] ,

zonder vaste woon- of verblijfplaats,

thans gedetineerd te [instelling] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 27 oktober 2026.

Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. P.T. Huisman, advocaat te Groningen.

Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. J.G.F. van Boven.

Namens VNN is reclasseringswerker [reclasseringsmedewerker] als deskundige verschenen.

1 Tenlastelegging

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

Parketnummer 18/233057-26

hij op of omstreeks 16 augustus 2026 te Groningen een tas, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [winkel] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Parketnummer 18/182139-26

hij op of omstreeks 26 juni 2026 te Groningen opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel, te weten een gebiedsverbod, kenmerk [nummer 1] krachtens een wettelijk voorschrift, te weten artikel 172a van de Gemeentewet, gedaan door of namens de burgemeester van de gemeente Groningen, in elk geval een ambtenaar als bedoeld in artikel 184 Wetboek van Strafrecht,

eerste en/of tweede lid, inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 17 april 2026 tot en met 17 juli 2026 niet mocht bevinden in/op gebied 1, 2 en 3, zoals aangegeven op de

bijgevoegde plattegrond, door, zich op voornoemde datum om 10:05u in/op [straatnaam 1] , althans op een openbare weg of plaats gelegen in voornoemd gebied te bevinden.

Parketnummer 18/186772-26

hij op of omstreeks 1 juli 2026 te Groningen opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel, te weten een gebiedsverbod, kenmerk [nummer 1] krachtens een wettelijk voorschrift, te weten artikel 172a van de Gemeentewet, gedaan door of namens de burgemeester van de gemeente Groningen, in elk geval een ambtenaar als bedoeld in artikel 184 Wetboek van Strafrecht,

eerste en/of tweede lid, inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 17 april 2026 tot en met 17 juli 2026 niet mocht bevinden in/op gebied 1, 2 en 3, zoals aangegeven op de

bijgevoegde plattegrond, door, zich op voornoemde datum om 05:53u in/op de [straatnaam 2] , althans op een openbare weg of plaats gelegen in voornoemd gebied te bevinden.

Parketnummer 18/212756-26

hij op of omstreeks 10 juli 2026 te Groningen opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel, te weten een gebiedsverbod, kenmerk [nummer 1] , krachtens een wettelijk voorschrift, te weten artikel 172a van de Gemeentewet, gedaan door of namens de burgemeester van de gemeente Groningen, in elk geval een ambtenaar als bedoeld in artikel 184 Wetboek van Strafrecht,

eerste en/of tweede lid, inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 17 april 2026 tot en met 17 juli 2026 niet mocht bevinden in/op gebied 1, 2 en 3, zoals aangegeven op de

bijgevoegde plattegrond, door, zich op voornoemde datum om 23:46u in/op [straatnaam 3] , althans op een openbare weg of plaats gelegen in voornoemd gebied te bevinden.

2 Beoordeling van het bewijs

2.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft veroordeling gevorderd voor alle ten laste gelegde feiten.

2.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen bewijsverweer gevoerd en stelt zich op het standpunt dat alle ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend kunnen worden bewezen.

2.3

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht alle feiten wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. Nu verdachte deze feiten duidelijk en ondubbelzinnig heeft bekend, volstaat de rechtbank met een opgave van de bewijsmiddelen overeenkomstig artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering.

Deze opgave luidt als volgt:

Parketnummer 18/233057-26

  1. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 27 oktober 2026;

  2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d. 16 augustus

2026, opgenomen op pagina 5 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026226404 d.d. 17 augustus 2026, inhoudend de verklaring van [naam] namens [winkel] .

Parketnummer 18/182139-26

  1. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 27 oktober 2026;

  2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aanhouding d.d. 26 juni

2026, opgenomen op pagina 9 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026172951 d.d. 3 juli 2026, inhoudend het relaas van verbalisant.

Parketnummer 18/186772-26

  1. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 27 oktober 2026;

  2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aanhouding verdachte

d.d. 26 juni 2026, opgenomen op pagina 8 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2026178096 d.d. 1 juli 2026, inhoudend het relaas van verbalisant.

Parketnummer 18/212756-26

  1. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 27 oktober 2026;

  2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 11 juli

2026, opgenomen op pagina 1 e.v. van het BRS-dossier met nummer [nummer 2] d.d. 16 juli 2026, inhoudend het relaas van buitengewoon opsporingsambtenaar.

3 Bewezenverklaring

De rechtbank acht de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat:

Parketnummer 18/233057-26

hij op 16 augustus 2026 te Groningen een tas, die geheel aan [winkel] , toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Parketnummer 18/182139-26

hij op 26 juni 2026 te Groningen opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel, te weten een gebiedsverbod, kenmerk [nummer 1] krachtens een wettelijk voorschrift, te weten artikel 172a van de Gemeentewet, gedaan namens de burgemeester van de gemeente Groningen, inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 17 april 2026 tot en met 17 juli 2026 niet mocht bevinden in gebied 1, 2 en 3, door, zich op voornoemde datum om 10:05u op [straatnaam 1] , te bevinden.

Parketnummer 18/186772-26

hij op 1 juli 2026 te Groningen opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel, te weten een gebiedsverbod, kenmerk [nummer 1] krachtens een wettelijk voorschrift, te weten artikel 172a van de Gemeentewet, gedaan namens de burgemeester van de gemeente Groningen, inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 17 april 2026 tot en met 17 juli 2026 niet mocht bevinden in gebied 1, 2 en 3, door, zich op voornoemde datum om 05:53u in de [straatnaam 2] te bevinden.

Parketnummer 18/212756-26

hij op 10 juli 2026 te Groningen opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel, te weten een gebiedsverbod, kenmerk [nummer 1] , krachtens een wettelijk voorschrift, te weten artikel 172a van de Gemeentewet, gedaan namens de burgemeester van de gemeente Groningen, inhoudende dat hij, verdachte, zich in de periode van 17 april 2026 tot en met 17 juli 2026 niet mocht bevinden in gebied 1, 2 en 3, door, zich op voornoemde datum om 23:46u op [straatnaam 3] , te bevinden.

Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

4 Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde levert op:

Parketnummer 18/233057-26

diefstal;

Parketnummer 18/182139-26

opzettelijk niet voldoen aan een bevel, krachtens wettelijk voorschrift gedaan door een ambtenaar met de uitoefening van enig toezicht belast;

Parketnummer 18/186772-26

opzettelijk niet voldoen aan een bevel, krachtens wettelijk voorschrift gedaan door een ambtenaar met de uitoefening van enig toezicht belast;

Parketnummer 18/212756-26

opzettelijk niet voldoen aan een bevel, krachtens wettelijk voorschrift gedaan door een ambtenaar met de uitoefening van enig toezicht belast.

Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.

5 Strafbaarheid van verdachte

De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.

6 Strafmotivering

6.1

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna: ISD-maatregel) voor de duur van twee jaren, zonder aftrek van de duur van het voorarrest.

6.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft aangevoerd dat de vordering tot het opleggen van de ISD-maatregel dient te worden afgewezen nu volgens de verdediging niet aan het vereiste van artikel 38m lid 1 onder 2 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) is voldaan. De raadsman heeft daartoe aangevoerd dat verdachte in de afgelopen vijf jaren niet ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf is veroordeeld, waarvan ook reeds de tenuitvoerlegging heeft plaatsgevonden. De raadsman stelt zich op het standpunt dat de eerdere veroordelingen van verdachte voor artikel 184 Sr niet meetellen voor dit vereiste, nu dit geen feiten zijn waarvoor voorlopige hechtenis is toegestaan.

Indien de rechtbank tot een voordeling komt, pleit de raadsman voor het opleggen van een straf met een voorwaardelijk deel, waarbij als bijzondere voorwaarde kan worden gesteld dat verdachte zich laat behandelen in een kliniek.

6.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en de rapportage van de reclassering, het uittreksel uit de justitiële documentatie, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.

De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een winkeldiefstal en het meermaals overtreden van een gebiedsverbod. Dit zijn hinderlijke feiten die in de maatschappij in het algemeen, en de diefstal bij de betreffende winkel in het bijzonder, overlast en schade veroorzaken. Uit zijn uitgebreide justitiële documentatie blijkt bovendien dat verdachte zich de afgelopen jaren herhaaldelijk schuldig heeft gemaakt aan soortgelijke, overlastgevende, strafbare feiten.

De reclassering adviseert in haar rapport van 14 oktober 2026 om een onvoorwaardelijke ISD-maatregel aan verdachte op te leggen. Uit het rapport blijkt dat verdachte sinds november 2022 geregistreerd staat als veelpleger. De kern van het delictgedrag wordt gevormd door een actieve alcoholverslaving in samenhang met een onbehandelde posttraumatische stressstoornis. Dakloosheid, het ontbreken van dagbesteding en inkomen en een netwerk in het gebruikersmilieu houden dit patroon in stand. De afgelopen jaren zijn zowel ambulante als klinische interventies ingezet om het recidiverisico te verminderen. Geen van de ingezette trajecten heeft geleid tot een duurzaam positief effect. Verdachte bleef strafbare feiten plegen. De reclassering stelt dat de beschikbare interventiemogelijkheden binnen de bestaande kaders zijn uitgeput en dat enkel een onvoorwaardelijke ISD-maatregel voor de duur van 2 jaren, de maximale justitiële druk genereert die nodig is om te kunnen komen tot gedragsverandering en recidivebeperking.

Tijdens de behandeling ter terechtzitting heeft de deskundige het advies van de reclassering nader toegelicht en bevestigd.

De rechtbank is, anders dan de raadsman, van oordeel dat aan de wettelijke vereisten voor het opleggen van de ISD-maatregel is voldaan en dat de ISD-maatregel in onderhavig geval ook de enige passende afdoening is. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

De rechtbank stelt in de eerste plaats vast dat één van de door verdachte begane feiten (diefstal onder parketnummer 18/233057-26), een misdrijf betreft waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Verdachte is in de vijf jaren hieraan voorafgaand ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf veroordeeld, terwijl de onderhavige feiten zijn begaan na de tenuitvoerlegging van deze straffen. De opvatting van de raadsman, dat de eerdere veroordelingen van verdachte voor artikel 184 Sr niet hierbij meetellen, vindt geen steun in het recht. Vereist is immers enkel dat sprake is van een misdrijf, niet dat het een feit betreft waarvoor voorlopige hechtenis is toegestaan. De rechtbank verwerpt daarom het verweer van de raadsman. Ten overvloede, ook indien de rechtbank de eerdere veroordelingen op grond van artikel 184 Sr buiten beschouwing zou laten, zou dit niet tot een ander oordeel leiden. Uit de uitgebreide justitiële documentatie van verdachte blijkt immers dat ook zonder deze veroordelingen aan het vereiste van drie onherroepelijke veroordelingen, waarbij een vrijheidsbenemende straf geheel ten uitvoer is gelegd, is voldaan.

Gelet op het reclasseringsrapport en de eerdere veroordelingen van verdachte, dient er ernstig rekening mee worden gehouden dat verdachte opnieuw een misdrijf zal begaan. De rechtbank is daarom van oordeel dat de veiligheid van personen en goederen het opleggen van de ISD-maatregel vereist. Gezien het vorenstaande acht de rechtbank de oplegging van de maatregel geboden ter beveiliging van de maatschappij en ter beëindiging van de recidive van verdachte.

De rechtbank ziet, net als de reclassering, geen reëel alternatief voor een andere afdoening dan de oplegging van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel. In het verleden hebben noch (on)voorwaardelijke gevangenisstraffen, noch tal van verschillende interventies geleid tot blijvende gedragsverandering bij verdachte. Het is dan ook niet te verwachten dat een nieuwe interventie buiten het kader van de ISD-maatregel dit keer wel tot gedragsverandering en vermindering van het recidiverisico zal leiden.

De rechtbank legt aan verdachte op een onvoorwaardelijke ISD-maatregel voor de duur van twee jaren. Om de beëindiging van de recidive van verdachte en het leveren van een bijdrage aan de oplossing van zijn problematiek alle kansen te geven en voorts ter optimale bescherming van de maatschappij, is het van belang dat voldoende tijd wordt genomen. Daarom zal de rechtbank de maatregel voor de maximale termijn van twee jaren opleggen. De tijd die verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, wordt door de rechtbank niet in mindering gebracht op de duur van de maatregel.

De rechtbank legt de ISD-maatregel op ten aanzien van het onder parketnummer 18/23305726, bewezenverklaarde. Ten aanzien van de feiten onder de overige parketnummers overweegt de rechtbank dat dit geen feiten zijn waarvoor de ISD-maatregel kan worden opgelegd. De rechtbank zal verdachte ten aanzien van deze feiten schuldig verklaren zonder oplegging van een straf of maatregel.

7 Vordering na voorwaardelijke veroordeling

De officier van justitie heeft bij vordering van 1 oktober 2026 de tenuitvoerlegging gevorderd van de volgende opgelegde voorwaardelijke straffen:

  1. Parketnummer 18/116223-2: een gevangenisstraf van 6 weken waarvan 4 weken voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren (politierechter Noord-Nederland, locatie Assen, 23 april 2025)

  2. Parketnummer 18/179469-23: een gevangenisstraf van 1 week voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren (politierechter Noord-Nederland, locatie Groningen, 1 februari 2024)

  3. Parketnummer 18/194896-23: een gevangenisstraf van 6 maanden waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren (politierechter Noord-Nederland, locatie Leeuwarden, 14 augustus 2023)

  4. Parketnummer 21/000054-26: een gevangenisstraf van 1 maand voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren (meervoudige strafkamer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, 19 mei 2026)

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft, gelet op zijn vordering tot oplegging van de ISD-maatregel, gevorderd dat alle vorderingen tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk opgelegde straf moeten worden afgewezen.

Standpunt van de raadsman

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat, mocht de rechtbank tot een bewezenverklaring komen, de vordering tenuitvoerlegging onder parketnummer 18/19489623 dient te worden afgewezen aangezien het hier een andersoortig feit betrof dan thans ten laste gelegd.

Oordeel van de rechtbank

Hoewel veroordeelde de bewezenverklaarde feiten heeft begaan voor het einde van de proeftijden, is de rechtbank met de officier van justitie van oordeel dat alle vorderingen dienen te worden afgewezen. Gelet op de op te leggen ISD-maatregel, acht de rechtbank de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen niet opportuun.

8 Toepassing van wetsartikelen

De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38m, 38n, 310 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.

Uitspraak

De rechtbank

Verklaart het ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.

In de zaak met parketnummer 18/233057-26

Veroordeelt verdachte tot:

plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van twee jaren.

In de zaak met parketnummer 18/182139-26, parketnummer 18/186772-26 en 18/212756-26

bepaalt dat geen straf of maatregel zal worden opgelegd.

Beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordelingen onder parketnummer 18/116223-25:

Wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf, opgelegd bij vonnis van de politierechter van de Rechtbank Noord-Nederland, locatie Assen van 23 april 2025.

Beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordelingen onder parketnummer

18/179469-23:

Wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf, opgelegd bij vonnis van de politierechter van de Rechtbank Noord-Nederland, locatie Groningen van 1 februari 2024.

Beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordelingen onder parketnummer

18/194896-23:

Wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf, opgelegd bij vonnis van de politierechter van de Rechtbank Noord-Nederland, locatie Leeuwarden van 14 augustus 2023.

Beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordelingen onder parketnummer

21/000054-26:

Wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf, opgelegd bij vonnis van de meervoudige kamer van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden van 19 mei 2026.

Dit vonnis is gewezen door mr. T.R. Bosker, voorzitter, mr. M.A.M. Wolters en mr.

S. Zwarts, rechters, bijgestaan door mr. K. ten Hoorn Boer, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 10 november 2026.