Verdachte heeft zich op 17 april 2023 schuldig gemaakt aan een zware mishandeling door het slachtoffer…

Locatie Assen

parketnummer 18-103233-23

ter terechtzitting gevoegd parketnummer 18-235467-24

Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 10 november 2026 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte

geboren op [geboortedatum] 1991 te [geboorteplaats] , inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen:

[adres] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 20 oktober 2026. Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. A.M. Veld, advocaat te Koekange. Het openbaar ministerie is ter

terechtzitting vertegenwoordigd door mr. G.R. Stoeten. Het onderzoek is gesloten op 10 november 2026.

Parketnummer 18-103233-23:

1

hij op of omstreeks 17 april 2023 te [plaats] , gemeente De Wolden aan [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere botbreuken, althans ernstig letsel aan zijn hoofd (waarbij operatief ingrijpen noodzakelijk is), heeft toegebracht door deze [slachtoffer 1] :

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 17 april 2023 te [plaats] , gemeente De Wolden ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen met dat opzet

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden

hij op of omstreeks 17 april 2023 te [plaats] , gemeente De Wolden [slachtoffer 1] heeft mishandeld door

2

hij op of omstreeks 17 april 2023 te [plaats] , gemeente De Wolden [slachtoffer 2] heeft mishandeld door meermalen in het gezicht en/of linkerzij, althans het lichaam, van [slachtoffer 2] te stompen/slaan.

Parketnummer 18-235467-24:

hij op of omstreeks 17 maart 2023, te [plaats] , [slachtoffer 2] heeft mishandeld door het geven van een klap met de vuist en/of te duwen en te trekken, waardoor verdachte bovenop die [slachtoffer 2] is beland, ten gevolge waarvan verdachte een hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam van

die [slachtoffer 2] teweeg heeft gebracht.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft veroordeling gevorderd voor het onder parketnummer 18-103233-23 onder 1 primair en 2 ten laste gelegde en voor het onder parketnummer 18-235467-24 ten laste gelegde.

Standpunt van de verdediging

Parketnummer 18-103233-23, feit 1 en 2:

De raadsvrouw heeft bepleit dat verdachte een geslaagd beroep op noodweer toekomt. Dit dient bij bewezenverklaring van de primair ten laste gelegde zware mishandeling te leiden tot ontslag van alle rechtsvervolging. Bij beoordeling van het subsidiair ten laste gelegde dient dit te leiden tot vrijspraak.

Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde heeft de raadsvrouw bepleit dat verdachte moet worden vrijgesproken, omdat verdachte [slachtoffer 2] enkel van zijn rug af zou hebben geduwd. Dit levert geen mishandeling op.

Parketnummer 18-235467-24:

De raadsvrouw heeft primair bepleit dat verdachte moet worden vrijgesproken van het ten laste gelegde, omdat er enkel sprake is geweest van duw- en trekwerk dat geen pijn of letsel tot gevolg had voor aangever. Subsidiair komt verdachte een geslaagd beroep op noodweer toe. Verdachte heeft verklaard dat aangever met een mes op hem en zijn zus afkwam. Een verdediging hiertegen was noodzakelijk.

Verdachte had nadien ook een snijwond aan zijn vinger. Dit leidt ertoe dat verdachte dient te worden vrijgesproken.

Oordeel van de rechtbank

Ieder bewijsmiddel is -ook in onderdelen- slechts gebruikt voor het feit waarop het volgens zijn inhoud betrekking heeft.

Op 17 april 2023 heb ik [slachtoffer 1] een vuistslag op het hoofd gegeven. Hij viel hierdoor direct op de grond. Ik heb [slachtoffer 1] twee vuistslagen gegeven met mijn rechterhand. Mijn rechterhand bleek hierna gebroken te zijn. Daarna raakte ik in een worsteling met [slachtoffer 2] . Ik heb hem daarbij misschien twee klappen in het gezicht gegeven.

Wij waren op de akker met zijn drieën, aan de [adres] . Ik hoorde dat [verdachte] en [medeverdachte] terug kwamen met de loslopende honden. Toen kwam [verdachte] , en die liep naar [slachtoffer 1] . Hij zei tegen [slachtoffer 1] "Wij moeten even praten" en sloeg direct hierna met gebalde vuist mijn man [slachtoffer 1] . Hij ging gelijk gevloerd en was knock-out.

Ik zag dat [verdachte] en [medeverdachte] ons tegemoet liepen. Toen wij voor hun huis waren, hoorde ik [verdachte] zeggen: "Ik moet jou nog even wat vragen". Ik zag dat [verdachte] keek in de richting van mijn vader en [verdachte] liep ook recht op mijn vader af. Ik zag dat [verdachte] zijn, volgens mij, rechter hand balde tot een vuist. Ik zag dat [verdachte] al lopende uithaalde met zijn vuist in de richting van mijn vader. Ik zag dat [verdachte] op minder dan een armlengte bij mijn vader vandaan stond op het moment dat de vuist het gezicht van mijn vader raakte. Ik zag dat mijn vader achterover viel, met zijn hoofd in het zand. Ik zag vervolgens dat [verdachte] bovenop mijn vader ging zitten. Ik zag dat [verdachte] voornamelijk met zijn rechter hand op het gezicht van mijn vader sloeg. Deze hand was nog steeds tot een vuist gebald. Ik denk dat mijn vader ongeveer drie keer met de vuist is geslagen door [verdachte] .

Ik bracht mijn rechterarm onder de oksel van [verdachte] langs, waardoor ik [verdachte] van mijn vader af kon trekken. Ik zag dat [verdachte] weer ging staan. Ik vermoed dat ik door [verdachte] naar voren werd getrokken, want ik verloor mijn balans en hierdoor kwam ik op mijn knieën terecht. Toen begon hij met beide - tot vuist gebalde handen - op mij in te slaan. Ik voelde meerdere doffe klappen namelijk op mijn hoofd.

Datum onderzoek: 18 april 2023

Betrokkene: [slachtoffer 1] , geboren [geboortedatum] 1962

Samengevat werden de volgende bevindingen gedaan:

Er werden forse zwellingen en bloeduitstortingen aan het aangezicht gezien, waarbij de rechter pupil niet reageerde op licht. Een breuk aan de achterzijde van de oogkas beiderzijds zonder verplaatsing van de botten, een breuk van de kaakbijholte rechts met verplaatsing van de botten en betrokkenheid van de onderzijde van de oogkas, met hierbij geringe uitstulping van de inhoud van de oogkas naar de bijholte, zonder knelling, links met beperkte verplaatsing van de botten. Aan de linkerzijde loopt de breuk van de neusbijholte door tot het gehemelte, de neusholte en bodem van de oogkas zonder uitstulping van de inhoud van de oogkas. Daarnaast meerdere breuken aan de buitenzijde van de rechteroogkas, doorlopend naar de schedelbasis met verplaatsing van de botten. Gebroken kaak rechts. Concluderend werden er uitgebreide aangezichtsbreuken aangetroffen met breuk van de schedelbasis en een gebroken kaak.

Tijdens de opname werden de aangezichtsletsels op 21 april 2023 operatief behandeld en werden de breuken vastgezet met schroeven en plaatjes.

Verwachting (blijvende) beperking:

Het is de verwachting dat betrokkene het komende jaar klachten van uitval van de gevoelszenuw van het aangezicht kan ervaren met mogelijk blijvende uitval van deze zenuw en de hierbij horende klachten. Het is de verwachting dat betrokkene in meer of mindere mate klachten van dubbelzien blijft ervaren.

Datum onderzoek: 18 april 2023

Betrokkene: [slachtoffer 2] , geboren [geboortedatum] 2000

Hoofd

Letsel 1: Aan de rechterzijde van de kaak, circa 1 cm onder het rechteroor, is een ronde onscherp begrensde blauwrode verkleuring zichtbaar met een diameter van circa 2 cm. Het betreft een bloeduitstorting.

Bewijsoverweging

Feitenvaststelling

De rechtbank stelt op grond van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen en het verhandelde ter terechtzitting het volgende vast. De familie [familienaam 1] (bestaande uit onder andere [slachtoffer 1] , [naam 1] en hun zoon [slachtoffer 2] ) en de familie [familienaam 2] (bestaande uit onder andere verdachte [verdachte] en zijn zus [medeverdachte] ) wonen sinds 2012/2013 in dezelfde straat tegenover elkaar. Om onduidelijk gebleven redenen is er sinds 2015 sprake van een ruzie, waarbij onder andere sprake was van pesterijen, beschuldigingen over en weer en berichten op sociale media. Door verschillende instanties is meerdere keren, helaas zonder succes, geprobeerd te bemiddelen. In de avond van 17 april 2023 was de familie [familienaam 1] op hun akker bezig om afrasteringspaaltjes weg te halen. Verdachte en zijn zus waren op hetzelfde moment de honden aan het uitlaten. Verdachte en zijn zus verklaren beiden dat zijn zus naar eigen zeggen op een eerder moment door [slachtoffer 1] met een schep op haar hoofd is geslagen. Zijn zus zat nog met veel vragen over dit incident en wilde hier antwoorden op hebben. Daarom liepen verdachte en zijn zus gezamenlijk naar de familie [familienaam 1] , waarna een fysieke confrontatie ontstond tussen verdachte en [slachtoffer 1] , tussen verdachte en [slachtoffer 2] en tussen de zus van verdachte en [naam 1] . Over de aanleiding en volgorde van de confrontaties lopen de verklaringen uiteen.

Voor de vaststelling van de feiten acht de rechtbank het van belang dat zowel [naam 1] als haar zoon [slachtoffer 2] gelijkluidend hebben verklaard over het begin van de confrontatie, namelijk dat verdachte zich als eerste tot [slachtoffer 1] wendde en hem vrijwel direct met de vuist in het gezicht sloeg. [slachtoffer 1] viel hierdoor op de grond. Verdachte en zijn zus verklaren daarentegen dat juist familie [familienaam 1] de aanval inzette. De rechtbank ziet echter discrepanties in hun verklaringen. Volgens de verklaring van de zus van verdachte bij de politie heeft zij [slachtoffer 1] aangesproken en kwam [naam 1] vervolgens op haar afgerend met een prikpaal. Verdachte heeft verklaard dat zijn zus juist [naam 1] aansprak en [naam 1] daarop reageerde door te slaan met een prikpaal. Ter terechtzitting heeft verdachte hierover daarentegen verklaard dat [medeverdachte] [naam 1] of [slachtoffer 1] heeft aangesproken.

Verdachte en zijn zus hebben aldus wisselend verklaard over de aanleiding en de aanvang van het geweld. Daartegenover staan de verklaringen van [naam 1] en haar zoon [slachtoffer 2] die nagenoeg op alle punten overeenkomen en ook worden ondersteund door de overige inhoud van het dossier. Zo bevindt zich in het dossier een uitgewerkte geluidsopname van de Apple Watch van [naam 1] waaruit blijkt dat direct nadat een mannenstem zegt "nu even normaal doen" en "vrouwen slaan of niet" een geluid te horen is wat lijkt op een klap. Hoewel de uitgewerkte geluidsopname niet is gedateerd en er geen stemherkenning heeft plaatsgevonden, past de geluidsopname bij de verklaringen van [naam 1] en [slachtoffer 2] dat verdachte [slachtoffer 1] heeft aangesproken en hem direct daarna heeft geslagen. Ook past de geluidsopname bij de verklaring van verdachte (en zijn zus) dat zij verhaal wilden gaan halen bij familie [familienaam 1] vanwege een eerder incident waarbij [slachtoffer 1] [medeverdachte] zou hebben geslagen.

De rechtbank gaat daarom ten aanzien van de aanvang van de gebeurtenis uit van de volgorde van de gebeurtenissen zoals door [naam 1] en [slachtoffer 2] is weergegeven. De rechtbank wordt gesterkt in haar overtuiging doordat verdachte niet heeft kunnen duiden met welk ander doel hij en zijn zus die avond de confrontatie opzochten met familie [familienaam 1] .

De rechtbank stelt op basis van deze verklaringen dan ook vast dat verdachte als eerste de aanval inzette door [slachtoffer 1] een vuistslag in het gezicht te geven. [slachtoffer 1] is na de eerste vuistslag direct op de grond gevallen en heeft vervolgens in ieder geval nog één rake vuistslag in het gezicht gehad van verdachte. [slachtoffer 2] heeft gezien dat het (verdere) slaan gebeurde terwijl verdachte op [slachtoffer 1] zat. [slachtoffer 2] heeft geprobeerd zijn vader te helpen door verdachte van zijn vader af te trekken, waarna verdachte in een worsteling met [slachtoffer 2] raakte. In deze worsteling heeft verdachte [slachtoffer 2] meerdere keren geslagen in het gezicht.

De vuistslagen in het gezicht van [slachtoffer 1] zijn met een zodanige kracht gegaan dat [slachtoffer 1] meerdere botbreuken in het gezicht heeft opgelopen. Bij verdachte is na de uitoefening van het geweld een gebroken hand geconstateerd.

Feit 1

De rechtbank stelt op grond van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen vast dat verdachte meermalen met zijn vuist met kracht in het gezicht van [slachtoffer 1] heeft geslagen onder meer terwijl verdachte op hem zat en [slachtoffer 1] na de eerste vuistslag al gevloerd was.

Als gevolg van het handelen van verdachte heeft [slachtoffer 1] een breuk van de schedelbasis en meerdere botbreuken in zijn gezicht opgelopen. Een breuk aan beide achterkanten van zijn oogkas, een breuk van de kaakbijholte en een breuk van de neusbijholte die door het gehemelte, de neusholte en de bodem van de oogkas loopt. Daarnaast meerdere breuken aan de buitenzijde van de rechteroogkas en een gebroken kaak. Tijdens een operatie zijn de breuken vastgezet met schroeven en plaatjes. Er heeft ook een tweede operatie plaatsgevonden. De verwachting is dat aangever klachten van uitval van de gevoelszenuw van het aangezicht kan blijven ervaren. Ook de klachten van dubbelzien kunnen blijven. De rechtbank is van oordeel dat dit letsel als zwaar lichamelijk letsel moet worden aangemerkt.

De rechtbank dient vervolgens te beoordelen of verdachte door bovengenoemde handelingen ook (voorwaardelijk) opzet had om [slachtoffer 1] dat zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Van vol opzet is sprake indien verdachte willens en wetens heeft gehandeld, dat wil zeggen dat verdachte heeft gehandeld

met de bedoeling [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Naar het oordeel van de rechtbank is daarvan geen sprake. Verdachte heeft verklaard dat hij een dergelijke bedoeling niet had. Dit neemt echter niet weg dat verdachte handelingen kan hebben verricht waardoor hij in voorwaardelijke zin opzet kan hebben gehad op zwaar lichamelijk letsel van [slachtoffer 1] .

Van voorwaardelijk opzet is sprake wanneer verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel zou bekomen. Vereist is dat verdachte wetenschap had van die aanmerkelijke kans en ook dat hij die kans ten tijde van de gedraging bewust heeft aanvaard (op de koop toe heeft genomen).

De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedragingen en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het slaan met gebalde vuist in/tegen het gezicht roept naar algemene ervaringsregels niet zonder meer een aanmerkelijk risico op zwaar lichamelijk letsel in het leven. Om een aanmerkelijk risico aan te nemen dient het dossier informatie te bevatten over de intensiteit van de gedragingen. De rechtbank overweegt in dat verband dat verdachte met gebalde vuist meermalen met flinke kracht in het gezicht van [slachtoffer 1] heeft geslagen. Vaststaat immers dat de hand van verdachte na het uitoefenen van het geweld gebroken bleek te zijn. Daarnaast overweegt de rechtbank dat [slachtoffer 1] , nadat verdachte hem een eerste vuistslag had gegeven, direct gevloerd werd en ten val is gekomen. Verdachte is daarna op [slachtoffer 1] gaan zitten en heeft hem nog een vuistslag in het gezicht gegeven, terwijl [slachtoffer 1] weerloos op de grond lag. In het licht van deze omstandigheden kan er naar het oordeel van de rechtbank worden aangenomen dat er sprake is geweest van een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel. Door toch zo te slaan als hij heeft gedaan, heeft verdachte deze kans bewust aanvaard, zodat sprake is van voorwaardelijk opzet van verdachte.

Feit 2

De rechtbank stelt op grond van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen vast dat verdachte meermalen een klap in het gezicht van [slachtoffer 2] heeft gegeven.

Noodweer

Op basis van de verklaringen van [naam 1] en [slachtoffer 2] staat vast dat ten aanzien van verdachte geen sprake is geweest van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding waartegen de verdediging noodzakelijk was. Uit de bewijsmiddelen blijkt juist dat de agressie uitging van verdachte zelf en niet van de familie [slachtoffer 1] en tevens dat verdachte vrijwel direct een krachtige vuistslag in het gezicht van [slachtoffer 1] heeft gegeven. Gelet op het vorengaande faalt het beroep op noodweer.

Conclusie

De rechtbank is daarom van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich op 17 april 2023 schuldig heeft gemaakt aan de zware mishandeling van [slachtoffer 1] en de mishandeling van [slachtoffer 2] .

De rechtbank acht het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring. De rechtbank past de volgende bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten zoals hieronder zakelijk weergegeven.

Op 17 maart 2023 liepen mijn zus en ik langs het huis van [slachtoffer 2] aan de [adres] . Er heeft een worsteling plaatsgevonden. Het zou best kunnen dat er klappen zijn uitgedeeld en dat ik hem daarbij heb geraakt.

Ik kreeg een melding op de telefoon dat één van de camera's geen verbinding meer had. Ik ben gaan kijken en zag dat de kabel eruit was getrokken. Verderop in de straat stonden personen. Ik vroeg aan hun of zij de camera hadden gesloopt. Ik kreeg geen reactie en ben weggelopen. Ik had op dat moment mijn telefoon in mijn handen omdat ik hier de zaklamp op had. Tijdens dat ik wegliep kwam er iemand achter me aan en beukte mij op de grond. Ik zag dat dit [verdachte] betrof. Ik lag op de grond. [verdachte] pakte mij vast in een houdgreep. Hij had zijn arm om mijn nek zodat ik niet meer kon bewegen. Tijdens dat hij me vasthad kreeg ik klappen op mijn hoofd. Deze klappen waren met een vuist. Ik voelde op dat moment gelijk een pijn op mijn hoofd. Doordat er aan mij werd getrokken belandden we vervolgens in de greppel, voor het huis van de overburen. Daar ging het nog verder met slaan op mijn hoofd. Ik heb hierdoor schaafwonden aan mijn arm, en last van mijn nek en hoofdpijn.

Ik heb een audio-opname beluisterd die door aangever [slachtoffer 2] is aangeleverd bij zijn aangifte. Ik heb de aangever aangemerkt als: man 1 en de verdachte als man 2.

Vanaf 00:00:45 uur:

Man 1: Waarom knip je die kabel door? Man 2: Opdonderen, weg!

Man 1: What de fuck!

Man l: Au au!

Man 1: What de fuck man! au au! AU! AU! What the fuck man! Man 1: AU! AU!

Man 1: What the fuck doe je man! AU AU! Man 1: WHAT THE FUCK! AU!

Man 1: AAAUW!

Man 1: AAAUW! What de fuck man! AAaUW! Man 1: AAAUW! AAAUW! WHAT THE FUCK! AU!

Man 1: What the fuck is dit!? Man 2: Je wou me aanvallen hé?

Man 1: Ik viel helemaal niemand aan! Man 2: Nou serieus!

Man 1: Waar the fuck heb je het over!? Man 2: Rot op man!

Man 1: What the fuck man! AU!

Man 1: [naam 4] (fonetische gespeld) Bel 112! Hij heeft mij net mishandeld en hij heeft mijn telefoon!

Ik heb de camerabeelden bekeken die afkomstig waren van een camera die zich aan het woonhuis van de familie [slachtoffer 1] bevindt. Deze beelden zijn van 17 maart 2023.

Op video [bestandsnaam] zag ik dat na vijf seconden er een lamp ging branden, waarna ik zag dat [slachtoffer 2] naar buiten liep. Ik zag dat [slachtoffer 2] , langs de auto liep die naast het huis geparkeerd was, waarna hij zijn oprit afliep in de richting van de weg.

Bewijsoverweging

De rechtbank stelt op grond van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen en het verhandelde ter terechtzitting het volgende vast. In de nacht van 17 maart 2023 kreeg aangever [slachtoffer 2] een melding op zijn telefoon dat één van de beveiligingscameras geen verbinding meer had. Toen aangever buiten de cameras ging controleren, zag hij verderop in de straat twee personen staan. Dit bleken verdachte en zijn zus [medeverdachte] te zijn. Er ontstaat een confrontatie waarbij aangever heeft verklaard dat hij werd aangevallen door verdachte en [medeverdachte] . Verdachte heeft daarentegen verklaard dat aangever met een mes op hen afkwam en zich daarmee geconfronteerd zag met een onmiddellijke dreiging voor een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding waartegen hij zich moest verdedigen. Bij deze verdediging zouden er volgens verdachte klappen uitgedeeld kunnen zijn.

De rechtbank gaat uit van de verklaring van aangever. Er bevindt zich in het dossier een beschrijving van een geluidsfragment. Uit die beschrijving blijkt dat aangever het als eerste uitschreeuwt van de pijn. De rechtbank maakt hier uit op dat verdachte de agressor is geweest en de aanval heeft ingezet. Bovendien is op dit geluidsfragment te horen dat aangever eerst vraagt naar de kabel van zijn cameras. De rechtbank stelt vast dat het geluidsfragment naadloos aansluit bij het verhaal van aangever en de aangifte daarom voldoende ondersteunt. De rechtbank acht de feiten en omstandigheden die de verdediging aan het verweer ten grondslag heeft gelegd dan ook niet aannemelijk geworden. De verklaring van verdachte dat aangever hem aanviel met een mes of überhaupt dat aangever op dat moment een mes bij zich had, wordt niet gesteund door het dossier. Dat verdachte nadien een snijwond aan zijn vinger had, acht de rechtbank daarvoor onvoldoende. Op het geluidsfragment is niet te horen dat verdachte als eerste pijn heeft. Dat alleen aangever wist dat er op dat moment een geluidsopname werd gemaakt, doet daar niet aan af. Het beroep op noodweer wordt dan ook verworpen.

Parketnummer 18-103233-23:

1

hij op 17 april 2023 te [plaats] , gemeente De Wolden aan [slachtoffer 1] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten meerdere botbreuken aan zijn hoofd (waarbij operatief ingrijpen noodzakelijk is), heeft toegebracht door deze [slachtoffer 1] :

2

hij op 17 april 2023 te [plaats] , gemeente De Wolden [slachtoffer 2] heeft mishandeld door meermalen in het gezicht en de linkerzij van [slachtoffer 2] te stompen/slaan.

Parketnummer 18-235467-24:

hij op 17 maart 2023, te [plaats] , [slachtoffer 2] heeft mishandeld door het geven van een klap met de vuist en te duwen en te trekken.

Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Parketnummer 18-103233-23:

Parketnummer 18-235467-24:

Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.

Parketnummer 18-103233-23, feit 1:

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte een beroep op noodweer toekomt, omdat hij geconfronteerd zou zijn geweest met een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding, dan wel het onmiddellijk dreigend gevaar daarvoor. De raadsvrouw heeft daartoe de volgende feiten en omstandigheden aangevoerd. Verdachte en zijn zus [medeverdachte] verklaren dat [medeverdachte] werd aangevallen door [naam 1] . [medeverdachte] en [naam 1] raakten hierdoor in een worsteling terecht.

Verdachte heeft verklaard dat hij vervolgens zag dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] ook met gebalde vuisten op zijn zus afkwamen. Er was dus sprake van een onmiddellijke dreiging dat zijn zus door hen geslagen zou worden en een verdediging hiertegen was noodzakelijk. Verdachte heeft hierop [slachtoffer 1] teruggeslagen en daarmee hetzelfde middel gebruikt als waarmee de aanval plaatsvond. De verdediging was proportioneel en verdachte dient daarom ontslagen te worden van alle rechtsvervolging.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het beroep op noodweer verworpen dient te worden, omdat de aangevoerde feiten en omstandigheden niet aannemelijk zijn geworden.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat, gelet op de eerder vastgestelde feiten en omstandigheden, voor verdachte geen sprake was van een noodweersituatie. Zoals vastgesteld, heeft verdachte als eerste en vrijwel direct een vuistslag in het gezicht van [slachtoffer 1] gegeven. Het scenario dat verdachte heeft geschetst, vindt geen steun in andere bewijsmiddelen. Nu geen sprake is geweest was van een noodweersituatie, wordt het verweer van de verdediging verworpen.

De rechtbank acht verdachte dan ook strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het onder parketnummer 18-103233-23 onder 1 primair en onder 2 ten laste gelegde en onder parketnummer 18-235467-24 ten laste gelegde, wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 270 dagen, met aftrek van de dagen doorgebracht in voorlopige hechtenis, waarvan 249 dagen voorwaardelijk en een proeftijd van twee jaren. De officier van justitie vordert daarnaast een taakstraf van 240 uren en een locatie- en contactverbod als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) voor een periode van drie jaar.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft bepleit rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn en dat verdachte zich al ruim drie jaar houdt aan schorsingsvoorwaarden. In het licht daarvan is een gevangenisstraf niet passend.

Oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en de rapportages van Reclassering Nederland van onder meer 18 september 2026, het verdachte betreffende uittreksel uit de justitiële documentatie, de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging. De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich op 17 april 2023 schuldig gemaakt aan een zware mishandeling door het slachtoffer meermalen met zijn vuist in het gezicht te slaan. Dat verdachte zich daarbij niet heeft ingehouden, blijkt wel uit het feit dat het slachtoffer [slachtoffer 1] meerdere botbreuken in het gezicht en een schedelbasisfractuur heeft opgelopen en dat verdachte zijn hand heeft gebroken. Het slachtoffer lag na de eerste vuistslag al weerloos op de grond, maar dat heeft verdachte er niet van weerhouden om door te gaan. In dezelfde vechtpartij heeft verdachte ook het slachtoffer [slachtoffer 2] in het gezicht geslagen, terwijl hij juist het geweld tegen zijn vader [slachtoffer 1] probeerde te stoppen. Verdachte is ter plekke als een razende tekeergegaan. Met zijn handelen heeft hij een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de slachtoffers.

Ook een maand eerder, op 17 maart 2023, heeft verdachte de fysieke confrontatie opgezocht met zijn buurman [slachtoffer 2] door hem een klap te geven en te duwen en te trekken.

Persoon van verdachte

De reclassering heeft meerdere rapporten over verdachte opgemaakt en daarin kort samengevat het volgende vermeld. Het handelen van verdachte heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met opgehoopte emoties. Het blijft moeilijk inschatten of er enkel sprake was van beperkte impuls- en emotieregulatie of dat het geweld ook instrumenteel was. De risicos voor herhaling zijn gelegen in de beperkte copingvaardigheden van verdachte. Er zijn geen signalen van agressieproblematiek bij verdachte, behalve de jarenlange ruzie met de buren. Op dit moment komt verdachte zo weinig mogelijk aan het oude adres en verblijft hij het grootste deel van de tijd in zijn woning in Spanje of Zeeland. De reclassering adviseert geen forensische zorg of reclasseringstoezicht, omdat risicomanagement niet nodig lijkt.

De straf

Naar het oordeel van de rechtbank rechtvaardigen de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten, in het bijzonder de zware mishandeling, oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Voor de hoogte daarvan heeft de rechtbank gelet op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De oriëntatiepunten van het LOVS gaan voor het opzettelijk toebrengen van zeer zwaar lichamelijk letsel zonder gebruikmaking van een wapen uit van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden. Het slachtoffer heeft meerdere botbreuken in het gezicht opgelopen met cognitieve beperkingen en beelden van dubbelzien tot gevolg. Gelet op dit letsel neemt de rechtbank deze categorie als uitgangspunt.

Een gevangenisstraf voor de duur van acht maanden acht de rechtbank ook in dit geval passend. De rechtbank wijkt hiermee in strafverzwarende zin af van de eis van de officier van justitie. Gelet op de aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten acht de rechtbank de eis van de officier van justitie ontoereikend en kan niet worden volstaan met een andere sanctie dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

De rechtbank kent, in strafmatigende zin, bijzonder gewicht toe aan het forse tijdsverloop. In artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. De redelijke termijn is in deze zaak met een jaar en zes maanden overschreden. Als gevolg hiervan zal de rechtbank een strafkorting toepassen van twee maanden (zijnde 25%).

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, met aftrek van de dagen die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.

Vrijheidsbeperkende maatregel

De rechtbank ziet voorts aanleiding om ter beveiliging van de maatschappij en ter voorkoming van strafbare feiten aan verdachte vrijheidsbeperkende maatregelen als bedoeld in artikel 38v Sr op te leggen. Deze maatregelen houden in dat verdachte gedurende drie jaren op geen enkele wijze direct of indirect contact zal opnemen met [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedatum] 1962, [naam 1] , geboren op [geboortedatum] 1967 en [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedatum] 2000. Daarnaast houden de maatregelen in dat verdachte zich gedurende drie jaren niet bevindt binnen een straal van 100 meter rond het perceel [adres] . De rechtbank zal bepalen dat voor iedere keer dat verdachte (een van de) voornoemde maatregelen overtreedt veertien dagen vervangende hechtenis zal worden toegepast, met een maximum van zes maanden.

Parketnummer 18-103233-23:

Standpunt van de officier van justitie

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 1] :

De officier van justitie heeft zich ten aanzien van de materiële schadeposten op het standpunt gesteld dat de kosten voor de telefoon, bankpassen, GoPro en het verlies aan verdienvermogen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard. De overige materiële schadeposten kunnen worden toegewezen.

Ten aanzien van de immateriële schade heeft de officier van justitie gevorderd de post te matigen tot een bedrag van 75.000,00.

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 2] :

De officier van justitie acht de materiële schade toewijsbaar en vordert een matiging naar 1.500,00 met betrekking tot de immateriële schade.

Standpunt van de verdediging

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 1] :

De raadsvrouw heeft, gelet op de hoogte van de vordering, primair verzocht de vordering geheel niet-ontvankelijk te verklaren. Zij heeft daarbij benadrukt dat er zich complexe posten in de vordering bevinden die de nodige deskundigheid vragen, zoals de huishoudelijke hulp en het verlies aan verdienvermogen. Nu verdachte enkel een strafrechtadvocaat heeft, ontbreekt er gespecialiseerde bijstand op dit gebied en is er geen sprake van een gelijkwaardige verhouding.

Met betrekking tot de inhoudelijke vordering heeft de raadsvrouw aangevoerd dat de posten met betrekking tot de kleding, telefoon, GoPro en de reiskosten onvoldoende zijn onderbouwd. Er is geen noodzaak geweest voor de rapporten met medische adviezen, zodat deze post afgewezen dient te worden en de beoordeling van de kosten voor het rekenrapport NRL hoort thuis in een civiele procedure.

Ten aanzien van de immateriële schade heeft de raadsvrouw bepleit dat sprake is van een andere categorie van de Rotterdamse schaal dan waar benadeelde van uitgaat. Er is geen blijvend letsel. De raadsvrouw acht een vergoeding van 5.000,00 passend.

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 2] :

De raadsvrouw heeft bepleit dat de materiële schadepost onvoldoende is onderbouwd en om die reden niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. Ten aanzien van de immateriële schade acht de raadsvrouw een vergoeding van 250,00 passend en verwijst daarbij naar de Rotterdamse schaal.

Oordeel van de rechtbank

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 1] Materiële schade

De rechtbank is ten aanzien van de schadeposten ziekenhuisdaggeldvergoeding, de kleding, de medische adviezen en de kosten voor het eigen risico van de jaren 2023 tot en met 2025 van oordeel dat uit het dossier voldoende blijkt dat dit schade is die is ontstaan als gevolg van het bewezenverklaarde feit. Wat betreft de kleding van benadeelde geldt dat deze als gevolg van de zware mishandeling grotendeels onder het bloed zat. Gebruikmakend van haar schattingsbevoegdheid ex artikel 6:97 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) schat de rechtbank de hoogte van de schade van de kleding op 300,00 en daarmee acht zij het gevorderde bedrag daarvoor redelijk.

Ten aanzien van de gevorderde reiskosten is de rechtbank van oordeel dat uit het dossier voldoende blijkt dat benadeelde de reiskosten van en naar de huisarts, het ziekenhuis te Meppel, de revalidatiearts in Meppel, de kaakchirurg in Zwolle, de praktijkondersteuner van de huisarts en de oogarts heeft gemaakt als gevolg van het bewezenverklaarde feit. Hetzelfde geldt voor de kosten naar het [ziekenhuis] tussen 23 januari 2024 en 17 december 2024 en op 16 december 2025. Bij de overige reiskosten is onvoldoende onderbouwd dat deze kosten het rechtstreekse gevolg zijn van het bewezenverklaarde feit. Bij die reiskosten is bovendien toegelicht dat die zijn gemaakt door de familieleden van [slachtoffer 1] , zodat het niet om eigen schade van de benadeelde gaat. De reiskosten worden dan ook tot een bedrag van 752,40 toegewezen.

De rechtbank acht onvoldoende onderbouwd dat benadeelde partij schade heeft geleden aan de telefoon, bankpassen en GoPro als gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering zal ten aanzien van deze posten niet-ontvankelijk worden verklaard.

De rechtbank is daarnaast met de verdediging van oordeel dat er in het kader van het strafproces onvoldoende ruimte is om een volledig debat te voeren over de complexe posten van verlies aan verdienvermogen en de huishoudelijke hulp, die zijn begroot door een partijdeskundige aan de hand van een aantal onzekere factoren en hypothetische uitgangspunten. Nu de rechtbank niet verzekerd acht dat de verdediging, als gevolg van de beperkte ruimte die een strafproces daarvoor biedt, in voldoende mate in de gelegenheid is geweest om naar voren te brengen hetgeen zij ter staving van het verweer tegen de vordering kunnen aanvoeren en, voor zover nodig en mogelijk, daarvan bewijs te leveren, is de rechtbank van oordeel, gelet op het bepaalde in artikel 6 lid 1 EVRM, dat de benadeelde partij ten aanzien van deze posten, evenals de kosten voor het rekenrapport, om die reden in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk dient te worden verklaard.

De rechtbank wijst de kosten voor het inwinnen van medisch advies toe, omdat deze kosten voldoen aan de vereisten van artikel 6:96 BW. Deze schade bedraagt 1.936,00.

De rechtbank zal de materiële schade tot een bedrag van 5.485,40 toewijzen, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 april 2023 en de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering verklaren. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft daarnaast een vergoeding van 103.125,00 aan immateriële schade gevorderd. Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij immateriële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde feit. Aangezien de benadeelde partij zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen, heeft hij op grond van artikel 6:106 sub b BW recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding. Bij het vaststellen van de omvang van de geleden schade heeft de rechtbank acht geslagen op de Rotterdamse schaal.

De rechtbank heeft aansluiting gezocht bij hoofdstuk 9.1 en de categorie (a) van de Rotterdamse schaal. Het slachtoffer heeft meerdere forse gezichtsfracturen opgelopen, waaronder een vijftal Le Fort-breuken. De rechtbank acht een bedrag van 25.000,00 ten aanzien van dit letsel billijk.

De vordering tot vergoeding van immateriële schade als gevolg van vermoeidheidsklachten en overige cognitieve klachten wordt niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank is van oordeel dat het debat over deze schadepost in een civielrechtelijke procedure moet worden gevoerd, waarbij beide partijen van deskundige rechtsbijstand zijn voorzien. In dit stadium is het voor de rechtbank onduidelijk welke cognitieve beperkingen het slachtoffer nog ervaart, en in welke mate en in hoeverre het slachtoffer als gevolg van het bewezenverklaarde feit arbeidsongeschikt is verklaard.

De rechtbank verhoogt het toewijsbare bedrag van 25.000,00 met een percentage van 25% wegens het ernstige verwijt dat de verdachte te maken valt met betrekking tot het toebrengen van het letsel.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank de immateriële schade wegens een deel van het opgelopen lichamelijke letsel naar billijkheid vast op 31.250,00, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 april 2023. Verdachte zal veroordeeld worden tot betaling van dit bedrag aan de benadeelde partij en ten aanzien van het meer of anders gevorderde in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard.

Schadevergoedingsmaatregel

Nu de aansprakelijkheid van verdachte vaststaat, zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen om te bevorderen dat verdachte de schade zal vergoeden.

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 2] Materiële schade

De benadeelde partij heeft een vergoeding gevorderd van gemiste inkomsten. De rechtbank acht onvoldoende aannemelijk dat de benadeelde partij deze materiële schade heeft geleden en dat dit het gevolg is geweest van het bewezenverklaarde feit. Zo heeft de benadeelde partij in juni 2023, dus na de bewezenverklaarde mishandeling, nog een vergelijkbaar inkomen als in de maanden voorafgaand aan de mishandeling verdiend. Niet onderbouwd is waaraan de daling van inkomsten in de maand juli 2026 te wijten is en evenmin waarom die daling het gevolg is van de bewezenverklaarde mishandeling. De vordering zal dan ook worden afgewezen.

Immateriële schade

Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij immateriële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde feit. Aangezien de

benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen heeft hij op grond van artikel 6:106 sub b BW recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding. Bij het vaststellen van de omvang van de geleden schade heeft de rechtbank rekening gehouden met het ontbreken van blijvende beperkingen en de verwachte genezingsduur van één week, zoals in het letselverslag van forensisch arts [arts] d.d. 25 juli 2023 wordt genoemd.

De rechtbank acht een bedrag van 500,00 billijk en zal de vordering tot dit bedrag toewijzen, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 april 2023. De verdachte zal veroordeeld worden tot betaling van dit bedrag aan de benadeelde partij en het meer of anders gevorderde zal niet-ontvankelijk worden verklaard.

Schadevergoedingsmaatregel

Nu de aansprakelijkheid van verdachte vaststaat, zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen om te bevorderen dat verdachte de schade zal vergoeden.

De rechtbank heeft gelet op de artikelen 36f, 38v, 38w en 57 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.Uitspraak

Verklaart het onder 18-103233-23 onder 1 primaire en onder 2 ten laste gelegde en onder parketnummer 18-235467-24 ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.

Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.

Veroordeelt verdachte tot:

Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht.

De maatregel dat de veroordeelde voor de duur van 3 (drie) jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met:

De maatregel dat de veroordeelde voor de duur van 3 (drie) jaren zich niet bevindt binnen een straal van 100 meter rond het perceel [adres] .

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan (een van) de maatregelen wordt voldaan. De duur van de vervangende hechtenis bedraagt 14 (veertien) dagen voor iedere keer dat niet aan (een van) de maatregelen wordt voldaan, met een maximum van 6 (zes) maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregelen niet op.

Vordering van benadeelde partij [slachtoffer 1] - 18-103233-23 feit 1:

Wijst de vordering van de benadeelde partij gedeeltelijk toe en veroordeelt verdachte om aan [slachtoffer 1] te betalen:

Verklaart de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] voor het overige niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Legt aan verdachte de verplichting op om ten behoeve van [slachtoffer 1] aan de Staat te betalen een bedrag van 36.735,40 (zegge: zesendertigduizend zevenhonderdvijfendertig euro en veertig cent), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 april 2023 tot de dag van algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit 5.485,40 aan materiële schade en 31.250,00 aan immateriële schade.

Bepaalt dat bij gebreke van volledig verhaal van de betalingsverplichting aan de Staat gijzeling voor de duur van 180 dagen kan worden toegepast. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat als verdachte voldoet aan de betalingsverplichting aan de benadeelde partij of aan de Staat, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd van de betalingsverplichting aan beiden.

Ten aanzien van de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 2] - 18-103233-23 feit 2:

Wijs de vordering van de benadeelde partij gedeeltelijk toe en veroordeelt verdachte om aan [slachtoffer 2] te betalen:

Verklaart de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] voor het overige niet-ontvankelijk.

Legt aan verdachte de verplichting op om ten behoeve van [slachtoffer 2] aan de Staat te betalen een bedrag van 500,00 (zegge: vijfhonderd euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 april 2023 tot de dag van algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit immateriële schade.

Bepaalt dat bij gebreke van volledig verhaal van de betalingsverplichting aan de Staat gijzeling voor de duur van 5 dagen kan worden toegepast. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat als verdachte voldoet aan de betalingsverplichting aan de benadeelde partij of aan de Staat, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd van de betalingsverplichting aan beiden.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.R. Eising, voorzitter, mr. J. Faber en mr. L.E. Ettema, rechters, bijgestaan door mr. N.J. Aarts, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 10 november 2026.