Civiel recht overig

Mislukte samenwerking in het kader van de overname (contractsoverneming) van een groot bouwproject. Overnemer…

Rechtbank Oost-Brabant, 28 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Oost-Brabant
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
28 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
C/01/406019 / HA ZA 24/413
Procedure
Bodemzaak
Advocaat
mr. A.J. van den Hoven.
ECLI
ECLI:NL:RBOBR:2026:7568
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Mislukte samenwerking in het kader van de overname (contractsoverneming) van een groot bouwproject. Overnemer houdt (in)directe bestuurders en (in)directe aandeelhouders van de vennootschap van wie zij het project overnam aansprakelijk voor het verlies dat is geleden op dit project. Eiseres stelt dat willens en wetens een verkeerd beeld van (de winstgevendheid van) dat project is geschetst. De rechtbank oordeelt dat dat niet is komen vast te staan en wijst de daarop gebaseerde vorderingen af. Daarnaast wijst de rechtbank een vordering betreffende een (door) te betalen factuurbedrag af vanwege een geslaagd beroep op verrekening. De in reconventie gevorderde opheffing van door eiseres gelegd eigenbeslag wordt toegewezen.

Uitspraak

RECHTBANK OOST-BRABANT

Civiel Recht

Zittingsplaats ’s-Hertogenbosch

zaak- / rolnummer: C/01/406019 / HA ZA 24/413

Vonnis van 28 oktober 2026

in de zaak van

[eiser] B.V.,

te [plaats] ,

hierna te noemen: [eiser] ,

eiseres in conventie,

verweerster in reconventie,

advocaten: mr. S.A.L.L. Caris en mr. M.H. van Hooft,

tegen

1 [gedaagde 1] ,

te [plaats] ,

hierna te noemen: [gedaagde 1] ,

2. [gedaagde 2] B.V.,

te [plaats] ,

hierna te noemen: [gedaagde 2] ,

3. [gedaagde 3] ,

te [plaats] ,

hierna te noemen: [gedaagde 3] ,

4. [gedaagde 4] B.V.,

te [plaats] ,

hierna te noemen [gedaagde 4] ,

hierna samen te noemen: [gedaagden] (mannelijk enkelvoud),

gedaagde in conventie,

eiser in reconventie,

advocaat: mr. A.J. van den Hoven.

1 Waar gaat deze zaak over?

Deze zaak gaat over een mislukte samenwerking tussen [eiser] en [gedaagden]

In het kader van die samenwerking heeft [A] B.V. (hierna: [A] ), een dochtervennootschap van [eiser] , projecten overgenomen van [B] B.V. (hierna: [B] ). [B] is een dochtervennootschap van [gedaagde 2] . [B] werd bestuurd door [gedaagde 4] . Een van die projecten, met de naam [Naam project] , is verlieslatend geweest. [eiser] houdt [gedaagden] daarvoor aansprakelijk, omdat willens en wetens een verkeerd beeld van (de winstgevendheid van) dat project is geschetst, op basis waarvan het project is overgenomen. De uitkomst van de beoordeling van de rechtbank is dat [gedaagden] niet aansprakelijk is voor een geleden verlies op project [Naam project] , omdat niet vast is komen te staan dat willens en wetens een verkeerd beeld van de winstgevendheid van dat project is geschetst. Ook de andere vordering van [eiser] , die zag op een nog (door) te betalen factuurbedrag, wijst de rechtbank af. Alhoewel die vordering op zichzelf niet door [gedaagden] is betwist, komt de rechtbank tot het oordeel dat deze vordering door verrekening teniet is gegaan. De tegenvordering van [gedaagden] wijst de rechtbank toe, als gevolg waarvan het door [eiser] onder zichzelf gelegde beslag wordt opgeheven.

2 De procedure

2.1.

Het procesdossier bestaat uit de volgende stukken:

- het vonnis in incident van deze rechtbank van 9 oktober 2024, waarin de door [gedaagden] gevorderde voeging van deze zaak met de zaak met zaak/rolnummer 405819 HA ZA 24-405 is afgewezen, en de daarin genoemde processtukken;

- de akte wijziging van eis van [eiser] , tevens overlegging aanvullende producties, met producties 20 tot en met 33;

- de akte aanvullende producties van [gedaagden] met producties 15 en 16;

- de door beide partijen overgelegde pleitnotities.

2.2.

Op 22 september 2026 heeft de mondelinge behandeling van de zaak plaatsgevonden. Om organisatorische redenen vond de mondelinge behandeling niet plaats in Den Bosch, maar in de rechtbank Den Haag en wordt de zaak behandeld door rechters van die rechtbank, tevens rechters-plaatsvervangers in de rechtbank Oost-Brabant. Partijen hebben tijdens de mondelinge behandeling vragen van de rechtbank beantwoord en aan de hand van pleitnotities, die zijn overgelegd, hun standpunten nader toegelicht. De griffier heeft aantekeningen gemaakt.

2.3.

Ten slotte is vonnis bepaald op vandaag.

3 De feiten

3.1.

[gedaagde 2] is de houdstervennootschap van [gedaagde 1] Zij houdt alle aandelen in het geplaatste kapitaal van [B] . [B] hield zich bezig met gevelbekleding van grotere bouwprojecten. De projecten worden voornamelijk uitgevoerd vanuit [C] B.V. (hierna: [C] ). [gedaagde 2] houdt ook alle aandelen in [C] .

3.2.

[eiser] is de houdstervennootschap van de heer [bestuurder] (hierna: [bestuurder] ), die daarvan ook bestuurder is. Zij houdt alle aandelen in het geplaatste kapitaal van [A] , waarvan [bestuurder] eveneens de bestuurder is. [A] legt zich toe op het uitvoeren van projecten met staalframeproducten en daaraan gerelateerde producten.

3.3.

Op 30 november 2020 hebben [gedaagde 2] en [eiser] een intentieovereenkomst (hierna: de intentieovereenkomst) gesloten. In artikel 3.3 van de intentieovereenkomst is bepaald dat [A] de mogelijkheid heeft één of meerdere projecten, waaronder project [Naam project] , van [B] over te nemen. Mocht [A] besluiten een project niet over te nemen, dan zou dat project door [B] voor eigen rekening en risico worden uitgevoerd. In de intentieovereenkomst is tevens opgenomen:

“ Artikel 4 Due diligence

4.1

[eiser] en haar adviseurs zal door [gedaagde 2] en de betreffende onderdelen van de [B] in de gelegenheid worden gesteld een due diligence onderzoek uit te voeren met betrekking tot de van [gedaagde 2] over te nemen activa en aandelen in [B] . In het kader van het due diligence zullen naast financiële, fiscale en juridische aspecten ook operationele aspecten onderzocht worden.

4.2

[gedaagde 2] zal alle medewerking verlenen aan de uitvoering van het due diligence onderzoek en [eiser] en haar adviseurs alle informatie verschaffen die zij redelijkerwijze nodig hebben voor de uitvoering van het due diligence onderzoek. Zij staat er voor in dat de betreffende onderdelen van de [B] zulks ook zullen doen.

Artikel 5 Tijdspad en exclusiviteit

5.1

Partijen zullen ernaar streven bij hun verdere onderhandelingen het volgende tijdpad zoveel mogelijk in acht te nemen:

- 30 november 2020 : tekenen intentieovereenkomst;

- december 2020 : aanvang Due Diligence onderzoek;

- januari 2021 : afronden Due Diligence onderzoek;

[…]

-1 maart 2021 :”closing”, sluiten overeenkomsten, levering van activa en aandelen etc.

Artikel 6 Voorwaarden

6.1

De participatie door [eiser] vindt plaats onder de volgende opschortende voorwaarden, die voor 13 februari 2021 in vervulling dienen te zijn gegaan:

- De uitkomst van het in artikel 4 genoemde due diligence onderzoek dient een voor [eiser]

conveniërende uitkomst te hebben;

[…]”

3.4.

[gedaagde 2] en [eiser] zijn per 1 maart 2021 een samenwerking aangegaan. Kort samengevat hield deze samenwerking het volgende in:

- [gedaagde 2] en [eiser] richtten gezamenlijk [C] B.V. (hierna: [C] ) op. Zij werden ieder voor 50% aandeelhouder en werden ieder gezamenlijk bevoegd bestuurder;

- [gedaagde 2] verkocht en leverde alle aandelen in [C] aan [C] voor € 1;

- [gedaagde 2] verkocht en leverde een aantal machines aan [C] voor een bedrag van

€ 2.000.000;

- [B] droeg door middel van contractsovername bij overeenkomst van

1 maart 2021(hierna: de contractsovernemingsovereenkomst) een aantal projecten over aan [A] . Een van die projecten was project [Naam project] . Bij de contractsovernemingsovereenkomst was de ook door [eiser] geparafeerde overeenkomst met BAM inzake [Naam project] gevoegd;

- ter financiering van [C] verstrekten partijen elkaar diverse geldleningen.

3.5.

Aan de samenwerking is een einde gekomen toen op

7 februari 2022 een ‘Overeenkomst beëindiging samenwerking’ is gesloten (hierna: de beëindigingsovereenkomst). Daarin staat onder andere:

“Artikel 2 Overige afspraken

[…]

2.3

[…]

Deze Overeenkomst heeft als doel om tussen Partijen een definitieve beëindiging van de samenwerking te bewerkstelligen. Partijen doen om die reden afstand om deze Overeenkomst te ontbinden, vernietigen, wijziging, vergoeding te vorderen of anderszins te beëindigen. Partijen hebben de mogelijkheid gehad voorafgaand aan de Overeenkomst onderzoek te doen en/of zijn betrokken geweest bij de bedrijfsvoering en worden daarom geacht volledig op de hoogte te zijn van alle relevante feiten en omstandigheden.

[…]

Artikel 4 Finale kwijting

4.1

Hierbij:

(i) doen [gedaagde 2] , LFPH, LFP en de heer [gedaagde 1] enerzijds en [eiser] , LIB en de heer [bestuurder] anderzijds hierbij onherroepelijk en onvoorwaardelijk afstand van alle vorderingen, claims of aanspraken die zij over en weer (menen te) hebben of in de toekomst nog (menen te) krijgen in verband met hun samenwerking en de beëindiging daarvan;

(ii) verlenen [gedaagde 2] , LFPH, LFP en de heer [gedaagde 1] enerzijds en [eiser] , LIB en de heer [bestuurder] anderzijds elkaar hierbij onherroepelijk en onvoorwaardelijk algehele en finale kwijting in verband met hun samenwerking en de beëindiging daarvan; en

(iii) verklaren [gedaagde 2] , LFPH, LFP en de heer [gedaagde 1] enerzijds en [eiser] , LIB en de heer [bestuurder] jegens elkaar na deze finale kwijting uit welken hoofde ook niets meer van elkaar alsmede aan hen direct dan wel indirect gelieerde partijen, te vorderen te hebben. […];

behoudens de uit deze Overeenkomst voortvloeiende hiervoor genoemde betalingen en verplichtingen.

4.2

Ter voorkoming van misverstanden geldt ter verduidelijking van en in aanvulling op artikel 4.1 dat artikel 4.1 geen betrekking heeft op:

[…]

- overeenkomst tot contractsoverneming d.d. 1 maart 2021 tussen [B] en LIB (Bijlage 12);

[…]

Deze blijven derhalve onverminderd van kracht.

[…]”

3.6.

[B] heeft op 4 mei 2023 betaling ontvangen van factuur VFA-230001 ter hoogte van € 55.660 van [D] V.O.F. (hierna: [D] ). Diezelfde dag heeft [A] aan [B] verzocht om (door)betaling van datzelfde bedrag. [B] heeft dit bedrag niet aan [A] betaald.

3.7.

Op 5 maart 2024 is het faillissement van [B] uitgesproken.

3.8.

De rechtbank Rotterdam heeft bij vonnis van 1 mei 2024 [eiser] veroordeeld om aan [gedaagde 2] te betalen een bedrag van € 750.000, vermeerderd met de contractuele rente van 7% per jaar vanaf 31 maart 2021 tot aan de dag van volledige betaling. Deze vordering betreft een geldlening van [gedaagde 2] aan [eiser] , die [eiser] niet had terugbetaald.

3.9.

Op 5 juni 2024 heeft [eiser] beslag gelegd onder zichzelf op deze vordering van [gedaagde 2] .

4 Het geschil

in conventie

4.1.

De rechtbank begrijpt, mede op basis van de door [eiser] tijdens de mondelinge behandeling gegeven toelichting, dat zij – samengevat – na (nadere) wijziging van eis vordert dat de rechtbank bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

I. voor recht verklaart dat [gedaagden] , althans één of meer van hen, jegens [A] onrechtmatig heeft gehandeld en aansprakelijk is voor de schade, ter zake waarvan de vordering aan [eiser] is gecedeerd;

II.

primair

[gedaagden] hoofdelijk veroordeelt tot betaling aan [eiser] van € 1.273.821, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 30 april 2024, althans vanaf de dag van dagvaarding;

subsidiair

[gedaagden] hoofdelijk veroordeelt tot:

a. vergoeding aan [eiser] van de door [A] geleden schade, nader op te maken bij staat; en

b. betaling aan [eiser] van een voorschot van € 200.000, althans € 50.000, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, op die schadevergoeding;

in beide gevallen te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 30 april 2024, althans vanaf de dag van dagvaarding;

III. gedaagde 3 en 4 hoofdelijk veroordeelt tot betaling aan [eiser] van € 57.271,24, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente vanaf de dag van dagvaarding;

IV. [gedaagden] hoofdelijk veroordeelt in de kosten van deze procedure, daaronder begrepen de beslagkosten, nakosten en wettelijke rente.

4.2.

De rechtbank heeft [eiser] aldus begrepen dat zij aan haar vorderingen – samengevat – het volgende ten grondslag legt: [B] is jegens [A] tekortgeschoten in haar verplichtingen onder de contractsovernemingsovereenkomst van 1 maart 2021, voor zover die zag op de overname door [A] van de overeenkomst tussen [B] en BAM inzake project [Naam project] . De tekortkoming bestaat uit de mededelingen die zijn gedaan voorafgaand aan de overdracht om niet van project [Naam project] . Het project werd namelijk gepresenteerd als bijzonder winstgevend, maar was - mede als gevolg van een foutieve calculatie - ernstig verlieslatend, aldus [eiser] . Ook is [A] niet gewezen op bijzonderheden en risico’s met betrekking tot de montagekosten. Als gevolg van voorgaande omstandigheden is op grond van artikel 6:74 van het Burgerlijk Wetboek (BW) een schadevergoedingsvordering ontstaan van [A] op [B] . Deze vordering is door [A] aan [eiser] gecedeerd.

[gedaagde 2] en [gedaagde 1] zijn als (indirect) aandeelhouder van [B] aansprakelijk voor deze schade op grond van artikel 6:162 jo. 2:11 BW, omdat zij wisten of behoorden te weten dat project [Naam project] verlieslatend zou zijn en schade zou veroorzaken en dat [B] voor die schade geen verhaal bood. [gedaagde 4] en [gedaagde 3] zijn als (indirect) bestuurder eveneens aansprakelijk voor deze schade op grond van artikel 6:162 jo. 2:11 BW, omdat zij wisten of behoorden te weten dat [B] niet kon nakomen en geen verhaal zou bieden voor de schade van [A] . Het geheel van bovengenoemde handelingen levert tevens groepsaansprakelijkheid op voor [gedaagden] op grond van artikel 6:116 BW, aldus nog steeds [eiser] .

4.3.

Daarnaast vordert [eiser] (door)betaling van een bedrag dat [B] heeft ontvangen naar aanleiding van factuur 230100072 ter hoogte van € 55.660 (vermeerderd met buitengerechtelijke incassokosten is dat € 57.271,24). Dat bedrag kwam aan [A] toe en had moeten worden doorbetaald. Dat is niet gebeurd en ook die vordering is aan [eiser] gecedeerd. [gedaagde 4] en [gedaagde 3] zijn voor de schade van [A] op grond van verhaalsfrustratie als (indirect) bestuurder aansprakelijk.

4.4.

[gedaagden] voert verweer dat strekt tot afwijzing van de vorderingen, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de proceskosten.

4.5.

Op de stellingen van partijen in conventie wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

in reconventie

4.6.

[gedaagden] vordert in reconventie dat de rechtbank het op 5 juni 2024 door [eiser] ten laste van [gedaagde 2] gelegde eigenbeslag opheft, met veroordeling van [eiser] in de kosten van de procedure in reconventie.

4.7.

[gedaagden] legt daaraan – samengevat – ten grondslag dat de voorzieningenrechter het verlof ten onrechte heeft verleend. In de eerste plaats omdat het beslag louter bedoeld is om executie van het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 1 mei 2024 te frustreren en misbruik van bevoegdheid oplevert. In de tweede plaats is de verlofbeschikking onverenigbaar met de criteria die gelden voor de schorsing van de executie op grond van artikel 438 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Ten slotte is de opheffing van het eigenbeslag een gegeven met de afwijzing van de vorderingen in conventie, aldus [gedaagden]

4.8.

[eiser] voert verweer dat strekt tot afwijzing van deze vordering, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [gedaagden] in de proceskosten. Een eventuele toewijzing van de vordering zou volgens [eiser] niet uitvoerbaar bij voorraad moeten worden verklaard.

4.9.

Op de stellingen van partijen in reconventie wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5 De beoordeling

in conventie

Project [Naam project]

Insteek van de beoordeling

5.1.

[eiser] houdt [gedaagden] aansprakelijk voor de schade die [A] zou hebben geleden als gevolg van het overnemen van project [Naam project] . [B] zou tekort zijn geschoten in haar verplichtingen jegens [A] onder de overeenkomst tot contractsoverneming van 1 maart 2021 (artikel 6:74 BW) en [gedaagden] zouden, ieder voor zich en als groep, voor die wanprestatie op grond van onrechtmatige daad jegens [A] aansprakelijk zijn (secundaire aansprakelijkheid). Mede naar aanleiding van haar toelichting ter zitting, waarbij [eiser] heeft benadrukt dat zij [B] het willens en wetens verkeerd voorspiegelen van de winstgevendheid van project [Naam project] kwalijk neemt, ziet de rechtbank aanleiding de gestelde vordering van [A] op [B] , die aan de basis ligt van de vorderingen van [eiser] jegens [gedaagden] - met toepassing van artikel 25 Rv - te beoordelen als gegrond op onrechtmatig handelen (6:162 jo. 6:95 e.v. BW). Non-conformiteit, zoals door [eiser] betoogd, of een andere tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst tot contractsoverneming tussen [B] en [A] is naar het oordeel van de rechtbank niet aan de orde. Van een koopovereenkomst is geen sprake en dat aan de verplichting van [B] onder de contractsovernemingsovereenkomst - het overdragen om niet van project [Naam project] aan [A] - is voldaan, is tussen partijen niet in geschil.

5.2.

[gedaagden] heeft als meest verstrekkend verweer aangevoerd dat [eiser] haar rechten heeft verwerkt. Zij zou te laat hebben geklaagd over tekortkomingen ter zake de overdracht van project [Naam project] . In de hiernavolgende beoordeling ziet de rechtbank reden om dat verweer niet nu reeds te bespreken. Hetzelfde geldt voor het door [gedaagden] gevoerde verweer dat partijen in de beëindigingsovereenkomst afstand zouden hebben gedaan van alle vorderingen, claims en aanspraken in verband met de samenwerking en de beëindiging daarvan en zij elkaar daaromtrent finale kwijting hebben verleend.

Onrechtmatig handelen

5.3.

[eiser] verwijt [B] (en feitelijk die (indirecte) bestuurders en aandeelhouders van [B] ; [gedaagden] ) de mededelingen die zijn gedaan voorafgaand aan de overdracht van project [Naam project] . Het project werd gepresenteerd volgens [eiser] als bijzonder winstgevend (“de bruidsschat”; de reden waarom de meeromvattende deal werd gesloten, met een marge van ongeveer € 500.000), maar bleek juist ernstig verlieslatend. Tijdens uitvoering van het project is aan het licht gekomen dat de calculatie op basis waarvan was geoffreerd niet klopte. Het werk was voor een veel te lage prijs aangenomen en had nooit rendabel kunnen worden uitgevoerd. [eiser] onderbouwt dat met een verklaring van [E] , die bij de uitvoering van het project betrokken is geweest. De door [eiser] gestelde afwijking in de calculatie is bovendien van die orde van grootte dat [B] , althans [gedaagden] , als specialist op dit gebied moet hebben geweten dat hierdoor de montagekosten totaal verkeerd ingeschat waren en veel hoger uit zouden vallen. Hierover is niets gezegd tegen [A] . Het kan volgens [eiser] niet anders dan dat [B] , althans [gedaagden] , willens en wetens een veel rooskleuriger beeld heeft geschetst van project [Naam project] . In plaats van te waarschuwen voor risico’s in het werk, is project [Naam project] juist aangeprezen als een bijzonder winstgevend werk en op grond van die mededelingen heeft [A] het werk overgenomen. Als een deskundige partij als [B] / [gedaagden] dat soort mededelingen doet, hoeven [A] en [eiser] zelf geen onderzoek te doen naar zo’n project, aldus [eiser] .

5.4.

Alhoewel [gedaagden] niet zozeer heeft betwist dat project [Naam project] een verlieslatend project is geweest, heeft hij wel gemotiveerd betwist dat over de winstgevendheid met opzet een verkeerde voorstelling van zaken is gegeven. [gedaagden] heeft de conclusies van [E] gemotiveerd betwist en benadrukt dat de calculatie van project [Naam project] correct was toen die werd gemaakt en toen er op basis daarvan is geoffreerd. Op dat moment zou [B] het werk ook nog zelf, of op zijn minst in samenwerking met [A] , gaan uitvoeren, waardoor het voor zijn eigen risico was geweest als de calculatie onnauwkeurig was. Daarnaast voert [gedaagden] aan dat weliswaar in een overzicht een marge van € 500.000 voor project [Naam project] is opgenomen, maar dat dit geen garantie is; het was een prognose. Ook betwist [gedaagden] dat (andere) mededelingen zijn gedaan die als garantie bedoeld waren. Het overzicht dateert van voor de uitvoering van het project en tijdens de uitvoering van een complex werk als Project [Naam project] kan er nog van alles gebeuren. Een margegarantie ligt daarom ook niet voor de hand en is dus niet gegeven.

5.5.

[gedaagden] heeft voorts aangevoerd dat het verlies dat is geleden vooral het resultaat is geweest van externe factoren en eigen uitvoeringskeuzes van [A] . Het project heeft anderhalf jaar op de plank gelegen alvorens het werd uitgevoerd. Op dat moment waren er andere prijzen van toepassing dan ten tijde van de calculatie. Het coronavirus en de oorlog in Oekraïne hebben, zoals algemeen bekend, materiaal-, loon- en rentekosten doen stijgen. Ook tegenvallers met betrekking tot door derden aangeleverde materialen en de bereikbaarheid van het werk hebben voor vertraging en daarmee kostenstijging gezorgd. Ten slotte hebben ook de gemaakte keuzes in de, volgens [gedaagden] , onnodige inhuur van te dure arbeid en de uitbesteding van engineering een sterk negatieve invloed gehad op het rendement van project [Naam project] . Dit zijn allemaal factoren die pas na aanvang van het werk aan het licht zijn gekomen en waarvan vooraf dus nooit melding had kunnen worden gemaakt. Uit het voorgaande blijkt volgens [gedaagden] afdoende dat niet moedwillig een verkeerde voorstelling van zaken is gegeven.

5.6.

[gedaagden] wijst er ten slotte op dat [A] uitgebreid de mogelijkheid heeft gehad om zelf onderzoek te doen naar project [Naam project] tijdens het Due Diligence onderzoek (hierna: DD-onderzoek). Het contract tussen [B] en BAM met bijbehorende stukken was toen reeds beschikbaar. Eventuele risicovolle onderdelen van het werk waren op dat moment al inzichtelijk. Specifiek over de calculatie betoogt [gedaagden] dat, als die echt zo slecht was als [E] heeft gezegd, het lastig te begrijpen is dat [A] / [bestuurder] dat dan niet zelf heeft gezien tijdens het DD-onderzoek. [bestuurder] is met [eiser] zelf ook actief in de bouw en had kennis van staalbouw. [A] hoefde project [Naam project] ook niet over te nemen, maar wilde het blijkbaar graag hebben. Ten slotte vindt [gedaagden] het onbegrijpelijk dat [A] tijdens de uitvoering van het werk nooit een vraag aan [gedaagden] heeft gesteld op het moment dat zij tegen de beweerdelijke calculatiefouten aanliep, temeer nu [gedaagde 3] zich bereid had verklaard kosteloos beschikbaar te zijn voor advies en in hetzelfde pand kantoor hield als [A] .

5.7.

De rechtbank is op grond van het voorgaande van oordeel dat niet vast is komen te staan dat [B] (althans feitelijk [gedaagden] ) willens en wetens een positief beeld heeft geschetst van een zeker verlieslatend project [Naam project] . Het had op de weg gelegen van [eiser] haar stellingen daarover, die [gedaagden] gemotiveerd heeft betwist, nader te onderbouwen en dat heeft zij niet gedaan. [eiser] heeft bijvoorbeeld niet nader toegelicht waarom zij de vermelding van een marge van € 500.000 in een complex bouwproject als [Naam project] als een garantie mocht beschouwen. Er zijn daarvoor te veel onzekere factoren en bij project [Naam project] is naar het oordeel van de rechtbank als onweersproken vast komen te staan dat er bij de uitvoering van het werk - dus na de calculatiefase - daadwerkelijk veel onvoorziene tegenvallers zijn geweest en dat [A] bepaalde keuzes heeft gemaakt die niet in de calculatie waren meegenomen. De aanname van [eiser] dat het, gezien de conclusies van [E] , niet anders kan dan dat [B] c.q. [gedaagden] [A] met opzet op het verkeerde been heeft willen zitten, legt in het licht van de gemotiveerde betwisting van [gedaagden] dus onvoldoende gewicht in de schaal.

5.8.

De rechtbank overweegt in dat kader ook dat onweersproken is dat [gedaagde 3] zich bereid had verklaard beschikbaar te zijn voor vragen en advies tijdens de uitvoering. Dat past niet bij het beeld van een partij die een ander met opzet verkeerd informeert over een project. Verder baat het argument dat [A] geen onderzoek hoefde te doen naar project [Naam project] , omdat ‘de mededelingsplicht’ van [B] daaraan vooraf zou gaan, [eiser] niet. Het stellen van de vraag: “Zijn er nog bijzonderheden?”, zoals [eiser] ter zitting heeft verklaard, is onvoldoende om een professionele partij als [A] van een verdere onderzoeksplicht te ontslaan. [A] kende de prijsstelling en kon vóór de overname van het project kennisnemen van de daarop betrekking hebben de overeenkomst tussen [B] en BAM. Als [A] zichzelf niet deskundig genoeg achtte om een project als [Naam project] op waarde te kunnen schatten, dan had het op haar weg gelegen om een deskundige in te schakelen om mee te kijken in het DD-onderzoek.

5.9.

Alles overziend, kan de rechtbank zich niet aan de indruk onttrekken dat [A] zich heeft verslikt in de uitvoering van een complex project. Dat dit door allerlei (externe) omstandigheden een verlieslatend project werd, is voor [A] een strop, maar dit is niet te verwijten aan [B] c.q. [gedaagden] en komt dus voor risico van [A] zelf.

Conclusie [Naam project]

5.10.

De rechtbank komt tot de conclusie dat van onrechtmatig handelen (door [eiser] geduid als wanprestatie) van [B] jegens [A] in het kader van de overdracht van project [Naam project] geen sprake is geweest. De rechtbank komt daarom niet toe aan beoordeling van de (secundaire) aansprakelijkheden van [gedaagden] als (indirect) aandeelhouders en bestuurders van [B] . Dit geldt ook voor de gestelde groepsaansprakelijkheid. Een beoordeling van de door [gedaagden] gestelde rechtsverwerking (schending klachtplicht) en finale kwijting is bij deze stand van zaken ook niet meer van belang.

Doorbetaling factuur

5.11.

[eiser] vordert tevens (door)betaling van een bedrag dat [B] heeft ontvangen naar aanleiding van factuur 230100072 ter hoogte van € 55.660 (€ 57.271,24 inclusief buitengerechtelijke incassokosten). Dat bedrag had [B] aan [A] moeten betalen en dat heeft zij niet gedaan, aldus [eiser] .

5.12.

[gedaagden] betwist het bedrag en de onderliggende betalingsverplichting niet, maar voert het verweer dat hij als gevolg van verrekening is ontslagen van deze betalingsverplichting. [gedaagden] is op 6 maart 2023 met [eiser] verrekening overeengekomen, aldus [gedaagden] Nadat was gebleken dat [eiser] te weinig middelen had om een geldlening aan [gedaagde 2] af te lossen, hebben partijen afgesproken om, naast andere betalingen die [B] nog zou ontvangen, een nog door [B] te ontvangen en aan [A] door te betalen betaling van [D] te verrekenen met de vordering uit hoofde van die geldlening. Aan deze verrekening is vervolgens - net als dat het geval was bij andere verrekeningen - uitvoering gegeven door de financial controller van [A] . [gedaagden] onderbouwt deze stelling met een e-mail van 20 juni 2023 van de controller aan onder meer [gedaagde 1] en met onder meer [bestuurder] in cc, met in de onderwerpregel de tekst: “Aanvulling verrekening openstaande posten [A] inzake vordering [gedaagde 2] op [eiser] per 16-06-2023”. In deze e-mail staat: “Onderstaand de aanvulling per 16-06-2023 door de betaling van [D] op 16 juni jl. van factuur VFA-230001 aan [B] . Dit is de factuur van [A] aan [B] 230100072”. Daaronder is een overzicht opgenomen met daarin vier bedragen, waaronder de betaling van [D] . De e-mail wordt afgesloten met het verzoek: “Graag overeenkomstig verwerken.”

5.13.

[eiser] heeft betwist dat een afspraak tot verrekening van het betreffende factuurbedrag is gemaakt en heeft daartoe onder meer een schriftelijke verklaring van de controller van 23 januari 2024 overgelegd. Die schrijft daarin dat zij de e-mail van 20 juni 2023 onterecht zou hebben verzonden, omdat zij in de veronderstelling was dat de betaling van [D] verrekend kon worden. Zij schrijft onder meer:“Bij nader inzien had ik deze e-mail nooit mogen versturen, er is helemaal geen afspraak gemaakt met [ [bestuurder] ] over verrekening van openstaande posten van [B] bij Leebo Intelligente Bouwsystemen met vorderingen van [gedaagde 2] op [eiser] . […]”

5.14.

[eiser] heeft verder aangevoerd dat er op 6 maart 2023 een bespreking is geweest waar weliswaar is gesproken over verrekening ter aflossing van de geldlening van [gedaagde 2] , maar dat die afspraak alleen doorgang zou vinden als er een ‘totaal afspraak’ zou komen. Dat laatste is niet gebeurd, aldus [eiser] . Ook heef [eiser] erop gewezen dat uit de brief van de curator in het faillissement van [B] van 25 februari 2025 zou blijken dat er geen afspraak was om dit bedrag te verrekenen. Ten slotte voert [eiser] aan dat ook uit het feit dat de verrekening niet aan de orde is geweest in de procedure bij de rechtbank Rotterdam en dat bij executie van het vonnis van die rechtbank van 1 mei 2024 geen rekening is gehouden met verrekening, blijkt dat er geen verrekeningsafspraak is gemaakt.

5.15.

De rechtbank is van oordeel dat de door [gedaagden] gestelde verrekeningsafspraak is gemaakt, als gevolg waarvan het verrekeningsverweer slaagt. De rechtbank licht dat oordeel als volgt toe.

5.16.

Het staat vast dat er op 6 maart 2023 tussen partijen is gesproken over het verrekenen van door [B] nog te ontvangen bedragen met de vordering van [gedaagde 2] op [eiser] uit hoofde van geldlening. [eiser] heeft gesteld dat dit alleen in het kader van een totaalafspraak opgeld zou doen, maar heeft niet toegelicht wat dit dan voor totaalafspraak zou zijn.

5.17.

De door [gedaagden] als productie 15 overgelegde reeks e-mails met in de titel ”Verrekening openstaande posten [A] inzake vordering [gedaagde 2] op [eiser]” ondersteunen daarentegen het standpunt van [gedaagden] over de gemaakte verrekeningsafspraak. Uit deze e-mails blijkt vervolgens ook van de uitvoering van die afspraak door de controller van [A] vanaf april 2023. [bestuurder] zelf staat in cc bij e-mails met daarin verrekeningsoverzichten van april en juni 2023 en nergens uit blijkt dat hij het met die verrekeningen niet eens was. Dat is moeilijk te verenigen met de huidige stellingname van [eiser] , dat er geen verrekeningsafspraak bestond. Dat de controller van [A] , enkele dagen nadat het bedrag van [D] in het verrekeningsoverzicht is opgenomen, in een e-mail schrijft dat dat per abuis is gedaan, maakt voorgaande conclusie niet anders. Er was op dat moment al verrekend en de eenzijdige verklaring van de controller, dat de e-mail van 20 juni 2023 onterecht verzonden werd, tast de afspraak tot verrekening niet aan. Verder is de opmerking in haar schriftelijke verklaring dat er “helemaal geen” afspraak over verrekening zou zijn gemaakt tussen partijen, niet te rijmen met de e-mails van april en juni 2023 over verrekening van verschillende (andere) bedragen.

5.18.

De opmerking van de curator waarnaar [eiser] heeft verwezen, brengt de rechtbank ook niet tot een ander oordeel. De curator schrijft dat hij geen schriftelijk bewijs van de verrekeningsafspraak heeft gezien. De rechtbank heeft (inmiddels) wel schriftelijke onderbouwing gezien in de vorm productie 15 van [gedaagden] De verrekening van de factuur van [D] maakt ten slotte ook niet dat er iets wijzigt aan de vordering uit hoofde van geldlening zoals die bij de rechtbank Rotterdam aan de orde is geweest in 2024. Die vordering staat op zichzelf. Bij executie van die vordering is het aan [eiser] om aan te voeren dat een deel van de vordering is verrekend.

Conclusie doorbetaling factuur

5.19.

Het verrekeningsverweer van [gedaagden] slaagt en daarom wordt deze vordering van [eiser] afgewezen. De rechtbank komt niet meer toe aan beoordeling van de secundaire aansprakelijkheid van [gedaagde 4] en [gedaagde 3] als (indirect) bestuurders van [B] voor betaling van (schadevergoeding ter grootte van) het betreffende factuurbedrag.

Proceskosten

5.20.

Ten aanzien van de proceskosten bepaalt de rechtbank als volgt. [eiser] wordt in conventie in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van [gedaagden] betalen. Omdat het vonnis in het incident al een afzonderlijke proceskostenveroordeling bevatte, worden de proceskosten van [gedaagden] nu begroot

als volgt:

- griffierecht € 6.617,00

- salaris advocaat € 9.262,00 (2 punt x tarief VIII ad € 4.631,00)

- nakosten € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing

Totaal € 16.068,00

5.21.

Wettelijke rente over de proceskosten heeft [gedaagden] niet gevorderd en zal dus ook niet worden toegewezen.

in reconventie

Opheffing eigenbeslag

5.22.

[gedaagden] vordert opheffing van het eigenbeslag, omdat het verlof daarvoor ten onrechte zou zijn verleend (zie r.o. 4.7 hiervoor).

5.23.

Artikel 705 Rv bepaalt onder meer dat de opheffing van het beslag wordt uitgesproken bij verzuim van op straffe van nietigheid voorgeschreven vormen, indien summierlijk van de ondeugdelijkheid van het door de beslaglegger ingeroepen recht of van het onnodige van het beslag blijkt. Daarbij moet ook steeds een afweging van de wederzijdse belangen worden gemaakt. Uit de beoordeling van de vordering van [eiser] in conventie volgt dat voldoende aannemelijk is geworden dat de vordering waarop het conservatoire beslag is gebaseerd, ondeugdelijk is. De vordering tot opheffing van het beslag ligt daarmee voor toewijzing gereed, tenzij een belangafweging tot een ander oordeel zou leiden. [gedaagden] heeft toegelicht dat het beslag executie van eerdergenoemd onherroepelijk vonnis van de rechtbank Rotterdam frustreert. [gedaagden] kan daardoor een aanzienlijke rechtens toegewezen vordering niet executeren. Dat is op zichzelf voldoende belang voor opheffing van het beslag. Alhoewel [eiser] gemotiveerd heeft aangevoerd dat het haar rechtens was toegestaan eigenbeslag te leggen, heeft zij zich niet op een ander belang bij handhaving van het beslag beroepen, dan het voorkomen van de executie van het Rotterdamse vonnis. Dat legt onvoldoende gewicht in de schaal tegenover het belang van [gedaagden] bij opheffing. De rechtbank zal het gelegde beslag daarom opheffen.

Uitvoerbaar bij voorraadverklaring

5.24.

[eiser] heeft de rechtbank verzocht om de eventuele toewijzing van de vordering in reconventie niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren, omdat opheffing van het beslag onmiddellijke executie van de vordering van [gedaagde 2] mogelijk zou maken. Dit zou voor [eiser] grote en onomkeerbare gevolgen hebben.

5.25.

Nu de door [gedaagden] gevorderde uitvoerbaarheid bij voorraad wordt betwist, moet een belangafweging plaatsvinden. De maatstaf daarbij is of het belang van [gedaagden] bij uitvoerbaarheid bij voorraad, zwaarder weegt dan het belang van [eiser] bij behoud van de bestaande toestand totdat de uitspraak kracht van gewijsde heeft of op een eventueel rechtsmiddel is beslist. De rechtbank is van oordeel dat in voorgaande belangenafweging omtrent de opheffing van het beslag ligt besloten, dat ook de belangenafweging in het kader van de gevorderde uitvoerbaar bij voorraadverklaring uitvalt in het voordeel van [gedaagden] Zij zal de opheffing van het beslag dus uitvoerbaar bij voorraad verklaren.

Proceskosten

5.26.

[eiser] wordt in reconventie in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van [gedaagden] betalen. Omdat de vordering in reconventie slechts een ondergeschikte rol in het debat tussen partijen heeft gehad, waarvoor [gedaagden] niet substantieel additionele werkzaamheden heeft hoeven verrichten ten opzichte van de zaak in conventie, rechtvaardigen deze geen afzonderlijke proceskostenveroordeling. De rechtbank begroot de proceskosten in reconventie daarom op nihil.

6 De beslissing

De rechtbank

in conventie

6.1.

wijst de vorderingen af,

6.2.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van [gedaagden] , tot op heden begroot op

€ 16.068, te betalen binnen 14 dagen na aanschrijving daartoe. Als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet [eiser] € 98 extra aan nakosten betalen, plus de kosten van betekening,

in reconventie

6.3.

heft het op 5 juni 2024 door [eiser] ten laste van [gedaagde 2] gelegde eigenbeslag op,

6.4.

wijst het meer of anders gevorderde af,

6.5.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van [gedaagden] , tot op heden begroot op nihil,

in conventie en in reconventie

6.6.

verklaart de beslissingen onder 6.2, 6.3 en 6.5 uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. L. Kelkensberg, mr. L.P. Kruidenier en mr. M.A. Schueler en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026.

Productie 15 van [gedaagden] Productie 33D van [eiser] . Productie 22 van [eiser] , bijlage B bij de brief van de curator van 25 februari 2025, randnr. 44. Productie 33D van [eiser] . Productie 15 van [gedaagden] Hoge Raad 14 juni 1996, ECLI:NL:HR:1996:ZC2105. vgl. Hoge Raad 29 november 1996, ECLI:NL:HR:1996:ZC2215.