Socialezekerheidsrecht
Wmo 2015. Afwijzing aanvraag maatwerkvoorziening groepsbegeleiding. Niet is gebleken dat betrokkene…
Rechtbank Overijssel, 5 november 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6716 · Rechtbank Overijssel · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/bestuursrecht/socialezekerheidsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbove-2026-6716
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- ZWO 26/1341
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Socialezekerheidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6716
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Wmo 2015. Afwijzing aanvraag maatwerkvoorziening groepsbegeleiding. Niet is gebleken dat betrokkene begeleiding of dagbesteding nodig heeft. Uit het onderzoek is gebleken dat betrokkene in staat is om op eigen kracht aan de behoefte aan sociaal contact en participatie te voldoen. Voor zover betrokkene dit wel nodig zou hebben, blijkt uit het ondersteuningsplan dat zij ter compensatie van haar beperkingen gebruik kan maken van algemene voorzieningen. Beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: ZWO 26/1341
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres], uit [woonplaats], eiseres (hierna: mevrouw [eiseres]),
en
het college van burgemeester en wethouders van Hardenberg (hierna: het college),
gemachtigde: [gemachtigde].
Procesverloop
Bij besluit van 28 oktober 2025 heeft het college de aanvraag van mevrouw [eiseres] om een maatwerkvoorziening groepsbegeleiding op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015) afgewezen.
Mevrouw [eiseres] heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Met het bestreden besluit van 24 maart 2026 op het bezwaar van mevrouw [eiseres] is het college bij dit besluit gebleven.
Mevrouw [eiseres] heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 3 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: mevrouw [eiseres], bijgestaan door begeleider [naam], en de gemachtigde van het college.
Totstandkoming van het bestreden besluit
2. Mevrouw [eiseres] woont met haar echtgenoot in Dedemsvaart. In 2021 heeft zij een CVA gehad. Zij is negen weken opgenomen geweest in een revalidatiecentrum tot en met 31 januari 2025. Zij ervaart de gehele dag pijnklachten. De pijn belemmert haar bij het nemen van initiatief en het ondernemen van activiteiten. Zij wil graag meer onder de mensen zijn en meer contact met anderen hebben en samen activiteiten ondernemen. Mevrouw [eiseres] heeft zich daarom op 10 juli 2025 gemeld bij Samen Doen om in aanmerking te komen voor dagbesteding bij Balans Zorg & Budget, waar zij al begonnen is. Op 29 juli 2025 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen mevrouw [eiseres], de begeleider bij Balans Zorg & Budget en twee Wmo-consulenten van Samen Doen. Op
25 augustus 2025 heeft Samen Doen een ondersteuningsplan Wmo opgesteld. Vervolgens heeft besluitvorming plaatsgevonden, zoals vermeld onder 'Procesverloop'.
Standpunten van partijen
Het college stelt zich in het bestreden besluit op het standpunt dat mevrouw [eiseres] geen beperking heeft in de zelfredzaamheid of participatie die met een maatwerkvoorziening op grond van de Wmo 2015 gecompenseerd dient te worden. Voor zover hiervan al sprake is, is de Buurtkamer een beschikbare algemene voorziening die passend is voor de hulpvraag. Een eigen keuze voor een specifieke aanbieder of locatie valt niet onder de reikwijdte van de Wmo 2015, indien er een passende algemene voorziening beschikbaar is.
Mevrouw [eiseres] kan zich niet vinden in het standpunt van het college dat er geen sprake is van een beperking in de zelfredzaamheid of participatie. Haar beperkingen (chronische pijn, verminderde belastbaarheid, negatieve spiraal na langdurige isolatie) maken dat een algemene voorziening zoals de Buurtkamer onvoldoende is. Mevrouw [eiseres] stelt dat een maatwerkvoorziening op de locatie van de specifieke dagbesteding die zij nu bezoekt noodzakelijk is. De combinatie van creatieve dagbesteding, fysieke oefeningen in de sportschool van de dagbesteding en sociale contacten die haar psychosociale therapie ondersteunen, werken voor haar uitstekend. De Buurtkamer, die de gemeente als algemene voorziening aanwijst, biedt deze mogelijkheden niet.
Het college ziet in het aangevoerde geen aanleiding zijn standpunt te wijzigen. Hierbij heeft het college gewezen op het bestreden besluit, het advies van 3 maart 2026 van de Commissie Bezwaarschriften en het verweerschrift in bezwaar.
Beoordelingskader
Op grond van artikel 2.3.5 van de Wmo 2015 verstrekt het college een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de betrokkene ondervindt, voor zover hij/zij deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met behulp van andere personen uit het sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen.
Ingevolge artikel 2.1.3, eerste lid, van de Wmo 2015 heeft de gemeenteraad van de gemeente Hardenberg in de Verordening Maatschappelijke Ondersteuning Hardenberg 2023 (hierna: de Verordening) de regels vastgesteld ter uitvoering van het beleidsplan als bedoeld in artikel 2.1.2 van de Wmo 2015. In artikel 6.1 tot en met 6.4 van de Verordening is bepaald op welke wijze en op basis van welke criteria wordt vastgesteld of een maatwerkvoorziening wordt verstrekt.
Het college heeft in de Beleidsregels Wmo gemeente Hardenberg 2023 een uitwerking gegeven van het bepaalde in de Wmo 2015 en de Verordening.
Beoordeling door de rechtbank
5. De rechtbank beoordeelt of het college de maatwerkvoorziening voor groepsbegeleiding (dagbesteding) op goede gronden heeft geweigerd. De rechtbank is van oordeel dat het beroep van mevrouw [eiseres] niet slaagt. De rechtbank overweegt hiertoe als volgt.
Op 25 augustus 2025 heeft Samen Doen een ondersteuningsplan opgesteld. Daarin is geconcludeerd dat mevrouw [eiseres] op dat moment niet in aanmerking kwam voor een maatwerkvoorziening voor dagbesteding. Niet gebleken is dat er een noodzaak bestaat voor dagbesteding. Mevrouw [eiseres] is in staat om op eigen kracht invulling te geven aan haar behoefte aan sociaal contact en participatie. Daarbij is overwogen dat zij op eigen kracht al goed deelneemt aan het maatschappelijk leven. Zij gaat zelfstandig naar de sportschool, bezoekt beurzen en is in staat om afstanden af te leggen om haar sociale contacten te onderhouden of georganiseerde activiteiten bij te wonen. Haar bezoeken aan Happy Hour van Balans Zorg & Budget worden niet beschouwd als dagbesteding in de zin van de Wmo 2015. Er is bij haar deelname namelijk sprake van onvoorwaardelijkheid en vrijblijvendheid; er is geen gestructureerd programma, geen begeleiding zoals bedoeld binnen de Wmo-dagbesteding en ook geen indicatie of overeenkomst die haar deelname onderbouwt. Daarmee ontbreekt het aan de kenmerken die dagbesteding onder de Wmo typeren, zoals het bieden van ondersteuning, toezicht, structuur en het ontlasten van mantelzorgers. Daarnaast is Samen Doen van mening dat mevrouw [eiseres], mocht zij daar behoefte aan hebben, gebruik kan maken van algemene voorzieningen. De Buurtkamer en De Makelij bieden diverse activiteiten die zijn gericht op ontmoeting, daginvulling en sociaal contact. Deze voorzieningen staan open voor alle inwoners en kunnen bijdragen aan de wens van mevrouw [eiseres] om weer onder de mensen te zijn. Dat mevrouw [eiseres] enkele jaren geleden minder positieve ervaringen had met de Buurtkamer is geen reden om deze voorziening niet als algemene voorziening aan te merken. De beoordeling of een voorziening algemeen beschikbaar is, is namelijk niet afhankelijk van persoonlijke voorkeur, maar van het open karakter en de laagdrempelige toegang ervan voor inwoners.
De rechtbank ziet geen aanleiding het onderzoek onzorgvuldig te achten. Samen Doen heeft de hulpvraag van mevrouw [eiseres] uitgevraagd en heeft haar beperkingen in kaart gebracht. Mevrouw [eiseres] heeft behoefte aan meer sociale contacten. Zij wil meer onder de mensen zijn en wil samen activiteiten ondernemen. Uit het onderzoek is gebleken dat mevrouw [eiseres] in staat is om op eigen kracht aan deze behoefte te voldoen. Zij neemt immers uit eigen beweging en zonder inzet van een maatwerkvoorziening al deel aan het maatschappelijk leven. Zij gaat immers naar de sportschool, beurzen en naar het Happy Hour van Balans Zorg & Budget. Niet is gebleken dat zij daarbij begeleiding of dagbesteding nodig heeft.
Voor zover mevrouw [eiseres] dit wel nodig zou hebben, blijkt uit het ondersteuningsplan dat zij ter compensatie van haar beperkingen gebruik kan maken van algemene voorzieningen. Zij heeft gesteld dat deze algemene voorzieningen in haar geval niet passend zijn, maar heeft haar stelling niet met concrete feiten en omstandigheden onderbouwd. Er zijn geen aanknopingspunten voor het oordeel dat de algemene voorzieningen niet als een passende oplossing voor haar kunnen worden aangemerkt. Zij heeft met name niet aannemelijk gemaakt dat de Buurtkamer geen passende oplossing is, voor zover zij problemen ondervindt. Dat zij de voorkeur geeft aan dagbesteding bij Balans Zorg & Budget, maakt dit niet anders.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft.
7. Omdat het beroep ongegrond is, krijgt mevrouw [eiseres] het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. E. Hoekstra, rechter, in aanwezigheid van W. Veldman, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op
|
griffier |
de rechter is verhinderd deze uitspraak te ondertekenen |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hoger beroepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hoger beroepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.