Civiel recht overig
Eindvonnis. Eisers zijn niet geslaagd in hun bewijsopdracht. Er staat niet vast dat gedaagde ten val is…
Rechtbank Overijssel, 1 juli 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6498 · Rechtbank Overijssel · 1 juli 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbove-2026-6498
Zaakgegevens
Op 1 juli 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Almelo
- Datum uitspraak
- 1 juli 2026
- Datum publicatie
- 28 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/08/300927 / HA ZA 23-303
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. G.A. van Gorcom, mr. C.P.B. Kroep, mr. L.K. de Haan
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6498
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Eindvonnis. Eisers zijn niet geslaagd in hun bewijsopdracht. Er staat niet vast dat gedaagde ten val is gekomen als gevolg van gebrekkig (steiger)materiaal en/of te weinig valbeveiliging.
Procesgang
Rechtbank Overijssel · 19 maart 2025
ECLI:NL:RBOVE:2025:1512Rechtbank Overijssel · 1 juli 2026deze uitspraak
ECLI:NL:RBOVE:2026:6498
Uitspraak
RECHTBANK Overijssel
Civiel recht
Zittingsplaats Almelo
Zaaknummer: C/08/300927 / HA ZA 23-303
Vonnis van 1 juli 2026
in de zaak van
1 STONE-DSGN B.V.,
gevestigd en kantoorhoudende te Oss,
2. [eiser] ,
wonende te [woonplaats 1] ,
eisende partijen,
advocaat: mr. G.A. van Gorcom,
tegen
1 [gedaagde 1] B.V.,
gevestigd en kantoorhoudende te [vestigingsplaats] ,
advocaat: mr. C.P.B. Kroep,
2. [gedaagde 2] (h.o.d.n. [bedrijf] ),
wonende te [woonplaats 2] ,
advocaat: mr. L.K. de Haan,
gedaagde partijen.
Eisers zullen hierna gezamenlijk worden aangeduid met eisers. Eiseres sub 1 zal afzonderlijk worden aangeduid met Stone DSGN. Eiser sub 2 zal afzonderlijk worden aangeduid met [eiser] . Gedaagden zullen hierna gezamenlijk worden aangeduid met gedaagden. Gedaagde sub 1 zal hierna afzonderlijk worden aangeduid met [gedaagde 1] . Gedaagde sub 2 zal hierna afzonderlijk worden aangeduid met [gedaagde 2] .
1 De procedure
Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 19 maart 2025, en het daarin beschreven procesverloop tot dan toe,
- de akte van eisers van 19 juni 2025 met productie 30,
- het proces-verbaal van het getuigenverhoor van 2 juli 2025,
- het proces-verbaal van de contra-enquête van 10 december 2025,
- de conclusie na enquête van eisers van 11 februari 2026 met producties 31 en 32,
- de conclusie na enquête van [gedaagde 1] van 15 april 2026,
- de conclusie na enquête van [gedaagde 2] van 15 april 2026 met producties 4 en 5,
- de akte van eisers van 20 mei 2026 met producties 33 en 34,
- het e-mailbericht van [gedaagde 1] van 20 mei 2026 waarin zij vermeldt dat zij geen kennis heeft genomen van de conclusie na enquête van de zijde van medegedaagde, [gedaagde 2] , en dat deze conclusie en de akte van eisers geen deel uitmaakt van het procesdossier in de zaak tegen [gedaagde 1] , waarop de rechtbank een uitspraak zal nemen.
Vandaag wordt het eindvonnis uitgesproken.
2 Samenvatting van het geschil tot nu toe
[eiser] is op 28 november 2022 tijdens werkzaamheden op de bouw van een steiger gevallen, met letsel tot gevolg. Eisers vorderen een verklaring voor recht dat gedaagden ieder hoofdelijk aansprakelijk zijn op grond van een toerekenbare tekortkoming en/of onrechtmatige daad voor de gevolgen van het ongeval dat [eiser] is overkomen. Voorts vorderen eisers om gedaagden hoofdelijk te veroordelen tot betaling van de schade, nader op te maken bij staat en tot betaling van € 99.000,- bij wege van schadevergoeding of voorschot daarop. Gedaagden betwisten de vorderingen.
De rechtbank heeft in het tussenvonnis van 19 maart 2025 geoordeeld dat de (precieze) toedracht van het ongeval niet vast staat. Vast staat dat [eiser] van de steiger is gevallen, maar er is nog veel onduidelijk over wat er precies is gebeurd waardoor hij is gevallen. De rechtbank heeft in het tussenvonnis verder overwogen dat onvoldoende vast staat dat [eiser] daadwerkelijk is gevallen door een gebrek aan de steiger.
Tegen die achtergrond heeft de rechtbank bij tussenvonnis van 19 maart 2025 eisers in de gelegenheid gesteld om te bewijzen:
- dat [eiser] op 28 november 2022 ten val is gekomen als gevolg van gebrekkig (steiger)materiaal en/of te weinig valbeveiliging.
3 De verdere beoordeling
Formeel
In het tussenvonnis van 19 maart 2025 is reeds geoordeeld dat in deze zaak sprake is van subjectieve cumulatie en dat de zaken hun materiële en processuele zelfstandigheid behouden. Bij e-mailbericht van 20 mei 2026 heeft [gedaagde 1] er dan ook terecht op gewezen dat de conclusie na enquête van de zijde van [gedaagde 2] en de akte van eisers geen deel uitmaakt van het procesdossier in de zaak tegen [gedaagde 1] . [gedaagde 1] en [gedaagde 2] zijn nog steeds over en weer geen partij geworden in elkaars zaak.
De rechtbank blijft bij wat in het tussenvonnis is overwogen en beslist. Hierna zal de rechtbank ingaan op de vraag of eisers zijn geslaagd in hun bewijsopdracht.
Inhoudelijk
Eisers hebben in het kader van hun bewijsopdracht allereerst een nadere productie ingebracht (productie 30), betreffende een rapportage met bevindingen van dhr. Ing. Van den Nouwenland over de steiger. Vervolgens hebben eisers [eiser] en zijn zoon ( [naam 1] ) alsmede [naam 2] (eigenaar van een stucadoorsbedrijf) opgeroepen als getuigen. Op 10 december 2025 heeft de contra-enquête plaatsgevonden. [gedaagde 2] heeft daarbij de volgende getuigen laten horen: [gedaagde 2] , de heer [naam 3] (hengstenhouder/timmerman), de heer [naam 4] (tegelzetter), de heer [naam 5] (timmerman) en de heer [naam 6] (installateur). [gedaagde 1] heeft afgezien van een contra-enquête. Eisers hebben een conclusie na getuigenverhoren genomen en hebben (nogmaals productie 30 en) producties 31 en 32 in het geding gebracht. [gedaagde 1] heeft daarna bij akte een conclusie na enquête genomen. [gedaagde 2] heeft eveneens een antwoordconclusie na getuigenverhoren genomen en daarbij producties 4 en 5 in het geding gebracht. Ten slotte hebben eisers zich bij akte uitgelaten over de producties 4 en 5 van [gedaagde 2] . Hierbij hebben eisers producties 33 en 34 in het geding gebracht.
Standpunt eisers
Eisers stellen dat zij in de bewijsopdracht zijn geslaagd. In productie 30 hebben zij een rapportage in het geding gebracht met daarin de beschouwingen, gedachtes en bevindingen over de staat van de steiger van dhr. Ing. J. van den Nouweland (hierna: Van den Nouweland). Van den Nouweland heeft de foto van de steiger in de week voor het ongeval (bekend onder nummer 11.1) en een foto van de steiger na het ongeval (bekend onder nummer 4.1) beoordeeld. Hieruit volgt volgens eisers dat gedaagden deze steiger nooit zo hadden mogen aanbieden en dat deze niet voldeed aan regelgeving. Verder stellen eisers dat uit het rapport volgt dat dit ongeluk niet had kunnen gebeuren als deugdelijke borging aanwezig was geweest en de steigermaterialen op elkaar afgestemd waren.
Voorts stellen eisers dat uit de getuigenverklaring van [eiser] volgt dat hij bovenop de steiger stond en dat, zonder enige aanleiding of vooraankondiging, het bovenste steigerplankier (bret) het begaf. Verder volgt uit zijn verklaring dat hij niets aan de steiger heeft gedaan en dat de steiger was opgebouwd door [gedaagde 2] . Eisers stellen dat uit de verklaring van [naam 1] eveneens volgt dat het niet anders kan zijn geweest dan dat het materiaal brak of knakte. Volgens eisers is het duidelijk dat er die maandagochtend niets gebeurd was wat het ongeval kan verklaren, terwijl wel duidelijk is dat het om een steiger ging die niet deugdelijk was, gezien de bevindingen van de deskundige en de door hem genoemde regels en richtlijnen. Eisers verwijzen in dat verband naar producties 30 en 31. Ook stellen zij dat het ongeval gepaard ging met een forse knal en dat dit enkel veroorzaakt kan zijn door het onverwacht falen/breken van materiaal. Ten slotte betwisten eisers de verklaring van getuige [gedaagde 2] . In dat verband voeren zij aan dat de verklaringen van [gedaagde 2] onjuist en niet relevant zijn omdat de steiger onjuist en onveilig was opgebouwd en [eiser] geen enkele bemoeienis daarmee heeft gehad. De overige getuigenverklaringen aan de zijde van [gedaagde 2] worden door eisers ook betwist. Deze getuigenverklaringen zijn volgens eisers niet consistent, onvoldoende geloofwaardig en weinig concreet wat betreft datering en wat er gebeurd zou zijn.
Standpunt gedaagden
Gedaagden betwisten dat eisers zijn geslaagd in het leveren van het hen opgedragen bewijs. Op de stellingen van gedaagden wordt, voorzover van belang, hierna ingegaan.
Juridisch kader
Een feit is bewezen, als het voldoende aannemelijk is gemaakt. Het is niet vereist dat het feit onomstotelijk is komen vast te staan. Sommige feiten zijn naar hun aard sterk verweven met oordelen of interpretaties en kunnen slechts worden bewezen door aannemelijk te maken dat zij redelijkerwijs zijn af te leiden uit andere, meer ‘harde’ feiten. De rechtbank zal tegen deze achtergrond moeten bepalen of eisers in hun bewijsopdracht zijn geslaagd.
Voor de verklaringen van partijgetuigen geldt de beperking van artikel 164 lid 2 (oud) Rv, welk artikel nog op deze procedure toepasselijk is omdat de procedure voor
1 januari 2025 is ingeleid. Op grond van genoemd artikel kan een verklaring van een partij geen bewijs in haar voordeel opleveren als er geen aanvullende bewijzen voorhanden zijn die zodanig sterk zijn en zulke essentiële punten betreffen, dat zij haar verklaring als partijgetuige voldoende geloofwaardig maken.
Toegepast op deze zaak
Naar het oordeel van de rechtbank hebben eisers met hun aanvullende producties en afgelegde verklaringen onvoldoende aannemelijk gemaakt dat [eiser] ten val is gekomen als gevolg van gebrekkig (steiger)materiaal en/of te weinig valbeveiliging. Eisers hebben met hun productie 30 weliswaar de gedachtes, bevindingen en adviezen van
Van den Nouwenland in het geding gebracht, maar uit het rapport volgt niet dat
[eiser] ten val is gekomen als gevolg van gebrekkig materiaal en/of te weinig valbeveiliging. De rechtbank is het met [gedaagde 1] eens dat het rapport niet de situatie beschrijft op het moment van beschikkingstelling van de steiger aan eisers.
Van den Nouwenland is niet op de locatie geweest en heeft de steiger, het gebruikte materiaal en de valbeveiliging enkel op basis van twee foto’s beoordeeld. Verder hebben vijf getuigen verklaard dat [eiser] zelf veranderingen heeft aangebracht aan de steiger, onder meer door plankiers of schoren of buizen weg te halen.
De enkele overlegging van gegevens waaruit volgens Van den Nouwenland blijkt dat de steiger niet deugdelijk was is op zichzelf onvoldoende voor het bewijs dat
[eiser] is gevallen als gevolg van gebrekkig materiaal en/of te weinig valbeveiliging. De volgende omstandigheden zijn hiervoor naar het oordeel van de rechtbank redengevend.
Op grond van de verklaring van [eiser] is het mogelijk te concluderen dat het bovenste steigerplankier (bret) het begaf en dat hij daardoor is gevallen, maar deze verklaring levert, naar het oordeel van de rechtbank, wanneer wordt gekeken naar alle bewijsmiddelen in onderling verband en samenhang bezien, niet de vereiste redelijke mate van zekerheid daartoe op. [naam 1] heeft over het ongeval, onder meer, het volgende verklaard: “Ik heb het ongeval zien gebeuren. Ik keek naar boven toen het gebeurde. Ik hoorde een soort van knak en daarna een klap. Ik kon die knak duidelijk horen, terwijl ik toch beneden stond. Ik heb nooit iets aan de steiger veranderd.” Uit zowel de getuigenverklaring van [eiser] als die van [naam 1] volgt nog niet dat de oorzaak van de val gelegen is in het materiaal en/of het gebrek aan valbeveiliging. [gedaagde 2] heeft in zijn conclusie na enquête dan ook terecht erop gewezen dat [eiser] de enige is die heeft verklaard dat het bret (het plankier) zou zijn afgebroken en dat deze verklaring ook strijdig is met hetgeen hij eerder ten overstaan van expertisebureau Cordeat heeft verklaard. Bij Cordaet heeft [eiser] namelijk verklaard dat de steigerplank rechts is blijven hangen en aan één kant is losgeschoten. Gelet hierop is het de rechtbank niet duidelijk of het bret is afgebroken of dat de steigerplank aan één kant is losgeschoten. Verder is er te veel onduidelijk over hoe het een en ander heeft kunnen gebeuren.
Tegenover elkaar staan enerzijds de lezingen van [eiser] dat hij niets aan de steiger heeft veranderd en die van [naam 2] dat hij nooit heeft gezien dat [eiser] iets aan een steiger veranderde. Anderzijds zijn er de lezingen van de vijf getuigen die [gedaagde 2] in contra-enquête heeft opgeroepen, waarin wordt verklaard dat [eiser] zelf veranderingen heeft aangebracht aan de steiger, onder meer door plankiers of schoren of buizenweg te halen. [naam 1] heeft enkel verklaard dat hij niets aan de steiger heeft veranderd. Met uitzondering van de verklaring van [naam 1] ontbreekt het aan verklaringen van personen die het ongeval hebben zien gebeuren. En [naam 1] heeft niet verklaard wat volgens hem de oorzaak van de val is geweest. Er is ook onvoldoende indirect bewijs waaruit afgeleid kan worden dat het wel zo moet zijn dat de steiger zo onveilig was dat dit de enige oorzaak is waardoor [eiser] gevallen kan zijn. Eisers hebben met het rapport van Van den Nouwenland wel gesteld dat het zo is dat de steiger ondeugdelijk is, maar dat is onvoldoende. Van den Nouwenland heeft de steiger niet op locatie bekeken en het is gelet op de verklaringen van de getuigen in contra-enquête ook niet ondenkbaar dat [eiser] veranderingen aan de steiger heeft toegebracht. Dit is in het geheel niet meegenomen in het rapport. Ook is van belang dat de heer [naam 5] als getuige het volgende heeft verklaard: “Het steigermateriaal was van goede kwaliteit. Er was geen gebrekkig steigermateriaal en ook niet te weinig valbeveiliging. Voordat je een bord op kan tillen moet je de beveiliging los maken. Dat is echt een handeling die je moet verrichten. Het kan niet uit zichzelf los gaan.” Verder hecht de rechtbank ook waarde aan de volgende verklaring van getuige de heer [naam 6] : “Toen ik na het ongeval ter plaatse was, heb ik niet gezien dat er iets kapot was aan de steiger.”
De rechtbank oordeelt dat er gelet op het voorgaande teveel onduidelijk is over de oorzaak van de val.
Conclusie
De conclusie is dat eisers niet in hun bewijsopdracht zijn geslaagd. Nu eisers niet in hun bewijsopdracht zijn geslaagd, hebben zij ook niet bewezen dat [eiser] op 28 november 2022 ten val is gekomen als gevolg van gebrekkig (steiger)materiaal en/of te weinig valbeveiliging. Dit betekent dat de vorderingen van eisers moeten worden afgewezen.
Proceskosten [gedaagde 2]
Eisers zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde 2] worden begroot op:
|
- griffierecht |
€ |
2.837,00 |
|
|
- kosten getuigen |
€ |
740,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
8.204,00 |
(4 punten × € 2.051,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
11.970,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
Proceskosten [gedaagde 1]
Eisers zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde 1] worden begroot op:
|
- griffierecht |
€ |
2.837,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
7.178,50 |
(3,5 punten × € 2.051,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
10.204,50 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
4 De beslissing
De rechtbank
wijst de vorderingen van eisers af,
veroordeelt eisers in de proceskosten van [gedaagde 2] van € 11.970,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als eisers niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt eisers tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten van [gedaagde 2] als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
veroordeelt eisers in de proceskosten van [gedaagde 1] van € 10.204,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als eisers niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt eisers tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten van [gedaagde 1] als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. A.E. Zweers en in het openbaar uitgesproken op 1 juli 2026.