Civiel recht overig
deelgeschil. collega glijdt uit op gladde trap en raakt ambulancechauffeur die daarbij letsel oploopt…
Rechtbank Overijssel, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6825 · Rechtbank Overijssel · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbove-2026-6825
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Enschede
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 8 november 2026
- Zaaknummer
- 12227233 \ EJ VERZ 26-149
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6825
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
deelgeschil. collega glijdt uit op gladde trap en raakt ambulancechauffeur die daarbij letsel oploopt. werkgever aansprakelijk?
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Enschede
Zaaknummer / rekestnummer: 12227233 \ EJ VERZ 26-149
Beschikking van 28 oktober 2026
in de zaak van
[verzoekster] ,
te [woonplaats],
verzoekende partij,
hierna te noemen: [verzoekster],
gemachtigde: mr. S. Lennips,
tegen
1 STICHTING AMBULANCE OOST LOCATIE HENGELO,
te Hengelo,
2. de rechtspersoon naar buitenlands recht
MSIG EUROPE SE,
te Amstelveen,
verwerende partijen,
hierna samen te noemen: Ambulance Oost en/of MSIG,
gemachtigde: mr. H.M. Kruitwagen en mr. A. Waage.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift met producties
- het verweerschrift met producties
- de mondelinge behandeling van 30 september 2026.
De beschikking is bepaald op vandaag.
2 De feiten
[verzoekster], in dienst bij Ambulance Oost als ambulancechauffeur, is op
2 augustus 2023 een arbeidsongeval overkomen. Op die datum werd zij met twee collega’s opgeroepen voor een inzet in Hengelo, om ter plaatse de situatie van de patiënt te beoordelen en, indien nodig, zorg te verlenen en vervoer naar het ziekenhuis te realiseren. Bij aankomst bleek dat de patiënt zich bevond in een bovenwoning, die uitsluitend bereikbaar was via een trap met houten treden. De trap was ook voorzien van een verticaal verplaatsbaar plateau (plateaulift). Het was een regenachtige dag. De trap was voorzien van groene aanslag. [verzoekster] en haar collega’s kregen van aanwezigen in de woning de waarschuwing dat de trap glad was.
Van de situatie en de trap zijn later (dus niet ten tijde van/ vlak na het incident) foto’s gemaakt. Het gaat om onder meer de volgende foto’s:
[afbeelding]
[afbeelding]
[verzoekster] en haar collega’s besloten dat de patiënt naar het ziekenhuis moest worden vervoerd. De patiënt is, zittend op een rollator, via de plateaulift naar beneden gegaan. [verzoekster] en haar twee collega’s gingen via de trap. Collega [collega 1] ging het eerst van de trap en daarna volgden [verzoekster] en als laatste haar collega [collega 2].
Nadat [verzoekster] beneden was aangekomen, althans zich op of nabij de begane grond bevond, is [collega 2], die achter haar via de trap naar beneden liep, met de ene hand aan de leuning en in de andere hand een spoedkoffer (ALS-koffer) van circa 10 kilo, uitgegleden. Hij gleed met de benen naar voren naar beneden en raakte daarbij met zijn voet de rechterknie van [verzoekster], in de knieholte. Als gevolg hiervan heeft [verzoekster] letsel opgelopen. Zij is inmiddels drie maal geopereerd aan de knie. De exacte hoogte van de schade moet nog worden vastgesteld.
Op 1 mei 2024 heeft [verzoekster] Ambulance Oost aansprakelijk gesteld voor de materiele en immateriële schade die zij heeft opgelopen als gevolg van het arbeidsongeval. Op 20 december 2024 heeft Ambulance Oost, althans haar verzekeraar MSIG, na onderzoek, aansprakelijkheid voor het ongeval van de hand gewezen.
3 Het verzoek en het verweer
[verzoekster] verzoekt de kantonrechter bij wijze van deelgeschil in de zin van artikel 1019w van het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering (Rv) te verklaren voor recht dat Ambulance Oost en MSIG hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door [verzoekster] geleden en nog te lijden schade voortvloeiende uit het ongeval, op één van de door haar genoemde gronden, met veroordeling van Ambulance Oost en MSIG in de (buiten-) gerechtelijke kosten zoals verzocht in het verzoekschrift.
Volgens [verzoekster] heeft Ambulance Oost niet aan de op haar rustende zorgplicht zoals bedoeld in artikel 7:658 BW voldaan en is zij daarom aansprakelijk.
[verzoekster] stelt in dit verband dat op Ambulance Oost de verplichting rustte om haar werknemers adequaat voor te bereiden op niet alledaagse situaties, zoals de situatie die zich ten tijde van het ongeval voordeed. [verzoekster] was op een voor haar onbekende locatie en er was sprake van een natte houten buitentrap, die door alg en mos bijzonder glad was. De voorbereiding door Ambulance Oost had in ieder geval het verstrekken van concrete en op de praktijk toegesneden instructies moeten omvatten, zoals het veilig gebruik van trappen onder risicovolle omstandigheden, het één voor één afdalen of het houden van voldoende afstand tussen medewerkers. Dergelijke aanwijzingen ontbraken, waardoor [verzoekster] en haar collega’s zelf moesten besluiten hoe zij de trap veilig konden betreden, terwijl zij tegelijkertijd hun aandacht moesten richten op de patiënt en het tijdig vervoer naar het ziekenhuis. Het risico dat een medewerker uitglijdt en een collega meesleurt, was voorspelbaar gelet op de omstandigheden ter plaatse. Het ontbreken van concrete richtlijnen en aanvullende veiligheidsmaatregelen, terwijl het risico op een ongeval als het onderhavige voorzienbaar was, vormt een schending van de zorgplicht als bedoeld in artikel 7:658 BW.
Subsidiair doet zij een beroep op artikel 7:611 BW, in het bijzonder op de daaruit voortvloeiende verplichting voor werkgevers om zorg te dragen voor een adequate verzekering tegen schade die werknemers in de uitoefening van de werkzaamheden kunnen lijden. Volgens [verzoekster] was er in het onderhavige geval ten onrechte geen adequate verzekering. Voor schadegevallen als de onderhavige zou een verzekeringsplicht moeten worden aangenomen omdat het onder de gegeven omstandigheden (waaronder het als hulpverlener hebben van een structureel risicovolle werkomgeving met weinig handelingsvrijheid) onredelijk is om werknemers als [verzoekster] op te laten draaien voor de kosten van het ongeval.
Meer subsidiair stelt [verzoekster] dat Ambulance Oost aansprakelijk is op grond van artikel 6:170 BW. Haar collega [collega 2] heeft onder de gegeven omstandigheden onrechtmatig gehandeld jegens [verzoekster] en Ambulance Oost is als werkgever voor dat onrechtmatig handelen aansprakelijk.
Ambulance Oost en MSIG verzetten zich tegen toewijzing van het verzoek en voeren daartoe het volgende aan. Er is geen sprake van een zorgplichtschending ex artikel 7:658 BW. Ambulance Oost heeft alle maatregelen getroffen die redelijkerwijs van haar konden worden verwacht om te voorkomen dat een werknemer in de uitoefening van de werkzaamheden schade lijdt. Zo is het verplicht dat medewerkers veiligheidsschoenen dragen, mede met het oog op uitglij/valgevaar. Zowel [verzoekster] als [collega 2] droeg veiligheidsschoenen type S3 ten tijde van het ongeval. Verder zijn er diverse trainingen of cursussen die onder meer zijn gericht op het veilig en professioneel ambulancezorg verlenen. In de RI & E van Ambulance Oost is vermeld dat de medewerkers zijn opgeleid om altijd en overal de veiligheid te beoordelen. Het treffen van nadere maatregelen was redelijkerwijs ook niet mogelijk. Ambulance Oost heeft geen zeggenschap over en kennis van de betreffende werklocatie. Het is voor haar feitelijk onmogelijk om ten aanzien van ook voor haar onbekende locaties instructies te geven over de veiligheid ter plaatse ten aanzien van die locaties. Ook het houden van nader toezicht op alle mogelijke werklocaties kan uiteraard niet van haar worden gevergd. Niet alleen is het onmogelijk en ondoenlijk om dergelijk toezicht te houden, ook kan van een werkgever niet verwacht worden dat zij maatregelen treft ten aanzien van algemeen bekende gevaren. Het afdalen van een trap is bij uitstek een alledaagse en gebruikelijke handeling, waarbij in algemene zin een risico op vallen of struikelen bestaat. De werkgever mag er dan ook op vertrouwen dat de werknemer de algemene oplettendheid en normale voorzichtigheid in acht neemt. Het standpunt dat Ambulance Oost instructies had moeten geven over het veilig gebruik van trappen onder risicovolle omstandigheden, over het één voor één afdalen van de trap of over het houden van voldoende afstand tussen medewerkers is niet houdbaar. Ook het feit dat het regende die dag, waardoor de kans dat men uitglijdt mogelijk groter wordt, is een algemeen bekend risico waarvan [verzoekster] en haar collega’s op de hoogte (behoren te) zijn. Daar komt bij dat [verzoekster] en haar collega’s gewaarschuwd waren voor het risico op uitglijden en het is dan eens te minder aannemelijk dat het ongeval door het geven van nog meer waarschuwingen of instructies zou zijn voorkomen. Daarnaast dient de ervaring van de medewerker betrokken te worden in het oordeel dat van enige zorgplichtschending geen sprake is. [verzoekster] werkt al 25 jaar als ambulancechauffeur, waardoor zij meer dan voldoende ervaring heeft met het betreden van onbekende locaties en het moeten inschatten van de veiligheidsrisico’s. Dit geldt ook voor [collega 2], die eveneens meer dan 25 jaar in dienst is bij Ambulance Oost.
Ambulance Oost betwist uitdrukkelijk dat nadere instructies het ongeval hadden kunnen voorkomen. Van enig causaal verband tussen de veronderstelde zorgplichtschending en het ongeval is hoe dan ook geen sprake. Ook bij nadere instructies zou het ongeval zich hebben voorgedaan. In het onderhavige geval is sprake van een ongelukkige samenloop van omstandigheden of een huis- tuin- en keukenongeval.
Er is ook geen sprake van een schending van artikel 7:611 BW. Ambulance Oost stelt voorop dat, als artikel 7:658 BW van toepassing is, omdat sprake is van schade opgelopen in de uitoefening van werkzaamheden, aan artikel 7:611 BW in beginsel geen betekenis meer toekomt. In dit geval heeft [verzoekster] haar schade opgelopen tijdens de uitoefening van haar werkzaamheden zodat artikel 7:658 BW van toepassing is. De vordering dient reeds hierom te worden afgewezen.
De door [verzoekster] gestelde verzekeringsplicht is bovendien niet aan de orde. Het is vaste rechtspraak dat uitsluitend in enkele specifieke gevallen ex artikel 7:611 BW op de werkgever een verzekeringsplicht rust, en het gaat dan om verkeersongevallen. Een uitbreiding van de verzekeringsplicht tot andere arbeidsongevallen is volgens de Hoge Raad niet gewenst. Het standpunt van [verzoekster] dat op Ambulance Oost een dergelijke verzekeringsplicht rust is dan ook onjuist. Dat er volgens [verzoekster] sprake is van een structureel risicovolle werkomgeving en een handelingsvrijheid ontbreekt, wat daarvan ook zij, maakt dit niet anders.
Er is evenmin sprake van onrechtmatig handelen door een ondergeschikte van Ambulance Oost ex artikel 6:170 BW. Vereist is dat de ondergeschikte van Ambulance Oost -[collega 2]- zelf een onrechtmatige daad heeft gepleegd jegens [verzoekster]. Collega [collega 2] is wel met [verzoekster] in aanraking gekomen maar van onrechtmatig handelen is geen sprake. [collega 2] had de ene hand aan de leuning en in de andere hand de noodkoffer. Hij rende niet op dat moment en droeg veiligheidsschoenen met rubberen zool. [collega 2] heeft daarmee gehandeld zoals in de gegeven omstandigheden van hem mocht verwacht. Ook hier spelen de ervaring en de deskundigheid van de betrokkenen een relevante rol. [collega 2] en [verzoekster] zijn beiden ervaren ambulance hulpverleners en van hen mag onder meer verwacht worden dat zij bedacht zijn op de risico’s die inherent zijn aan het verrichten van hun werkzaamheden op onbekende locaties. Het valt niet in te zien welke (extra) voorzorgsmaatregelen [collega 2] had moeten treffen om een ongeval te kunnen voorkomen: hij liep rustig de trap af, had de leuning vast en droeg adequate veiligheidsschoenen. Het standpunt dat [collega 2] meer afstand had moeten houden is onjuist. Het ongeval is ontstaan door het uitglijden van [collega 2]. Van een persoon die een trap afloopt kan redelijkerwijs niet worden verlangd dat hij een zodanige afstand tot zijn voorganger bewaart dat de gevolgen van iedere mogelijke val volledig worden uitgesloten. [collega 2] had voor de val tenminste enkele treden afstand gehouden van [verzoekster]. De conclusie is dat [collega 2] niet onrechtmatig heeft gehandeld en van aansprakelijkheid ex artikel 6:170 BW geen sprake is.
Er is geen sprake van hoofdelijke aansprakelijkheid van Ambulance Oost en MSIG. Aan MSIG kan geen zelfstandig verwijt worden gemaakt, zij is niet aansprakelijk te houden voor de gestelde gevolgen van het ongeval. De verklaring voor recht is dan ook niet toewijsbaar. [verzoekster] kan verder geen rechten ontlenen aan de directe actie. Ambulance Oost is niet aansprakelijk en dus niet schadeplichtig jegens [verzoekster] en daarmee ligt ook het verzoek ten aanzien van MSIG voor afwijzing gereed. Indien er wel een vergoedingsplicht wordt aangenomen dan geldt dat de directe actie beperkt is tot het bedrag dat Ambulance Oost op grond van de gesloten verzekeringsovereenkomst van MSIG te vorderen heeft en dat betekent in elk geval dat het toepasselijk eigen risico op de eventuele vordering van [verzoekster] in mindering moet worden gebracht.
Er is ook geen plaats voor het begroten van of het veroordelen in de verzochte (buitengerechtelijke) kosten. De kosten kunnen hoogstens worden begroot omdat Ambulance Oost niet aansprakelijk is. Ambulance Oost en MSIG betwisten verder dat de voor de beoordeling van de begroting van de verzochte kosten geldende dubbele redelijkheidstoets wordt gehaald. De bestede tijd van 22,5 uur is buitensporig gelet op de omvang en beperkte complexiteit van het geschil en het financiële belang. Er worden ook kosten opgevoerd van een zekere mevrouw [naam] en haar uurtarief is noch in het verzoekschrift noch op de declaratie vermeld. Uit de declaratie kan worden afgeleid dat haar uurtarief € 280 bedraagt en dat is niet te rechtvaardigen temeer nu zij geen advocaat is. Uit recente beschikkingen in vergelijkbare kwesties blijkt dat de redelijke kosten voor het hele deelgeschil circa € 5.000,- bedragen, niet de verzochte € 13.500,00. Hooguit € 5.000,00 komt voor begroting in aanmerking, aldus Ambulance Oost en MSIG.
4 De beoordeling
Bevoegdheid
De kantonrechter van de rechtbank Overijssel, locatie Enschede, is -zoals tussen partijen overigens ook niet in geschil is- bevoegd van het op artikel 7:658 BW gegronde geschil tussen [verzoekster] en Ambulance Oost kennis te nemen. Het verzoek van
[verzoekster] jegens MSIG is gebaseerd op artikel 7:954 BW. Deze vordering is in beginsel ter beoordeling voorbehouden aan de rechtbank, kamer voor handelszaken. Het komt de kantonrechter in dit geval echter inefficiënt en onpraktisch voor indien de beslissing niet door dezelfde rechter wordt genomen. [verzoekster] kan MSIG op grond van artikel 7:954 BW immers alleen rechtstreeks aanspreken uit de door Ambulance Oost afgesloten verzekering indien MSIG een uitkering aan Ambulance Oost verschuldigd is. Daarvoor is (in ieder geval) nodig dat Ambulance Oost aansprakelijk is tegenover [verzoekster] op grond van artikel 7:658 BW. De kantonrechter ziet daarom af van ambtshalve verwijzing naar de rechtbank, kamer voor handelszaken. Daarmee wordt voorkomen dat de zaken bij verschillende rechters komen. Partijen hebben overigens ook geen bezwaar tegen afdoening door de kantonrechter.
[verzoekster] heeft zich tot de kantonrechter gewend met een verzoek als bedoeld in artikel 1019w Rv. In dit artikel is de mogelijkheid van een deelgeschilprocedure opgenomen. De kantonrechter moet beoordelen of er sprake is van schade die wordt geleden door dood of letsel. Ook moet de kantonrechter beoordelen of er sprake is van een geschil omtrent een deel van wat partijen verdeeld houdt.
De deelgeschilprocedure biedt betrokkenen bij een geschil over schade als gevolg van dood of letsel in de buitengerechtelijke onderhandelingsfase een eenvoudige en snelle toegang tot de rechter, om de totstandkoming van een minnelijke regeling te bevorderen. In verband hiermee moet de kantonrechter eerst beoordelen of de verzochte beslissing kan bijdragen aan de totstandkoming van een vaststellingsovereenkomst. Als dit onvoldoende het geval is, moet het verzoek worden afgewezen (artikel 1019z Rv).
In dit geval verschillen partijen -kort gezegd- van mening over het antwoord op de vraag of Ambulance Oost aansprakelijk is voor de schade die [verzoekster] heeft geleden en/of nog zal lijden als gevolg van het arbeidsongeval op 2 augustus 2023. Met een oordeel hierover kan de ontstane impasse tussen partijen worden doorbroken en kunnen de onderhandelingen in principe worden voortgezet. Dit betekent dat de kantonrechter het verzoek inhoudelijk zal bespreken.
schending zorgplicht?
Artikel 7:658 lid 1 BW roept een zorgplicht voor de werkgever in het leven ten aanzien van veilige arbeidsomstandigheden voor zijn werknemers. Komt vast te staan dat de werknemer bij de uitoefening van zijn werkzaamheden schade heeft geleden, dan is de werkgever in beginsel op grond van artikel 7:658 lid 2 BW aansprakelijk. De op de werkgever rustende zorgplicht gaat (dus) ver, maar niet zo ver dat de werkgever zijn werknemers tegen iedere vorm van gevaar moet beschermen en hen absolute veiligheid moet bieden bij de uitoefening van hun werkzaamheden. Anders gezegd; voormeld artikel houdt een schuldaansprakelijkheid in, geen risicoaansprakelijkheid.
Vast staat dat [verzoekster] een ongeval is overkomen in de uitoefening van haar werkzaamheden en dat zij daardoor schade heeft geleden. Daarvoor is Ambulance Oost in beginsel aansprakelijk tenzij zij aantoont dat zij aan haar zorgplicht heeft voldaan. Van (een beroep op) opzet of roekeloosheid is in deze zaak geen sprake.
Welke veiligheidsmaatregelen de werkgever moet nemen om te voorkomen dat de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden schade lijdt, hangt af van de omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de werkzaamheden, de kans dat zich een ongeval zal voordoen, de ernst die de gevolgen van een ongeval kunnen hebben en de mate van bezwaarlijkheid van de te nemen veiligheidsmaatregelen.
Voor de omvang van de zorgplicht van de werkgever, en meer in het bijzonder ten aanzien van de vraag wat in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs op dit punt van de werkgever kan worden gevergd, is in dit geval ook relevant dat het ongeval heeft plaatsgevonden bij een patiënt, in een voor partijen onbekende omgeving, waar de werkgever geen enkele zeggenschap heeft ten aanzien van de gesteldheid, de inrichting en het gebruik door anderen en de veiligheid.
Vast staat dat Ambulance Oost in algemene zin maatregelen heeft genomen bestaande uit het geven van diverse trainingen gericht op het veilig en professioneel ambulancezorg verlenen (maar die niet specifiek zien op het veilig afdalen van trappen) en uit het verplicht stellen van het dragen van veiligheidsschoenen. [verzoekster] en
[collega 2] droegen ten tijde van het ongeval veiligheidsschoenen van type S3 met rubberen zool. Volgens [verzoekster] lag het op de weg van Ambulance Oost om concrete en op de praktijk toegesneden instructies te geven die zien op het veilig gebruik van trappen onder risicovolle omstandigheden, zoals die zich hebben voorgedaan op 2 augustus 2023, en zij noemt daarbij bijvoorbeeld het één voor één moeten afdalen of het moeten houden van voldoende afstand tussen medewerkers.
Ambulancemedewerkers als [verzoekster] en [collega 2] komen voor de uitoefening van hun functie op de meest uiteenlopende locaties en van Ambulance Oost kan niet worden verwacht specifieke instructies te geven voor elke mogelijk gevaarlijke situatie bij patiënten thuis. Ambulancemedewerkers dienen bij gebrek aan toezicht door de werkgever op de werkplek in beginsel zelf de veiligheid in te schatten en daarnaar te handelen. Daarbij komt dat het gebruik van een trap een alledaagse activiteit is waarvoor de werkgever geen nadere maatregelen hoeft te treffen en waarbij hij erop mag vertrouwen dat de werknemer de algemene oplettendheid en normale voorzichtigheid aan de dag legt.
Van schending van de zorgplicht door Ambulance Oost is daarom geen sprake.
schending verzekeringsplicht ex art. 7:611 BW
Volgens [verzoekster] moet er een verzekeringsplicht worden aangenomen voor schadegevallen als de onderhavige omdat het onder de omstandigheden (waaronder het als hulpverlener hebben van een structureel risicovolle werkomgeving met weinig handelingsvrijheid) onredelijk is om haar op te laten draaien voor de kosten van het ongeval.
Tijdens de mondelinge behandeling is duidelijk geworden dat Ambulance Oost een ongevallenverzekering heeft en dat die verzekering heeft geleid tot een betaling aan
[verzoekster] van een bedrag van € 3.000,00. Aan de orde is de vraag of er voor
Ambulance Oost een verzekeringsplicht moet worden aangenomen (ook) voor de overige schade die [verzoekster] heeft geleden.
Uit het arrest van de Hoge Raad van 11 november 2011 blijkt dat een dergelijke verzekeringsplicht niet kan worden aangenomen. Uit het arrest blijkt onder meer
-dat in de rechtspraak van de Hoge Raad is aanvaard dat art. 7:611 BW in een bepaalde categorie van gevallen ook toepassing kan vinden bij ongevallen die binnen het bereik van 7:658 BW vallen, in die zin dat gelet op de eisen van goed werkgeverschap van de werkgever gevergd kan worden zorg te dragen voor een behoorlijke verzekering ten behoeve van de werknemer,
-dat het daarbij alleen gaat om, kort gezegd, verkeersongevallen,
-dat die uitzondering wordt gerechtvaardigd door een samenstel van factoren als de aan deelneming aan het wegverkeer verbonden bijzondere gevaren,
-dat de uitzondering bij de huidige stand van de wetgeving tot die gevallen beperkt moet blijven omdat het hier gaat om een uitzondering op de in art. 7:658 BW neergelegde regel dat de werkgever slechts voor arbeidsongevallen aansprakelijk is indien hij is tekortgeschoten in zijn zorgplicht ter voorkoming van ongevallen, welke uitzondering niet tot een te ver gaande aantasting van die regel mag leiden,
-dat op zichzelf goede argumenten bestaan om werknemers een verdergaande, algemene bescherming tegen het risico van ongevallen in verband met hun werkzaamheden te bieden dat art. 7:658 BW biedt, maar het op de weg van de wetgever ligt om een regeling daarvoor te maken. Op grond hiervan kan geen verzekeringsplicht zoals door [verzoekster] is bedoeld worden aangenomen.
aansprakelijkheid o.g.v. art. 6:170 BW jo art. 6:162 BW
Volgens [verzoekster] is Ambulance Oost aansprakelijk op grond van artikel 6:170 BW omdat haar collega [collega 2] onder de gegeven omstandigheden onrechtmatig heeft gehandeld jegens [verzoekster]. Ambulance Oost is als werkgever voor dat onrechtmatig handelen aansprakelijk.
Ambulance Oost heeft onder meer gesteld dat van onrechtmatig handelen zijdens een ondergeschikte van Ambulance Oost ([collega 2]) geen sprake is geweest. Het valt niet in te zien welke (extra) voorzorgsmaatregelen [collega 2] had moeten treffen om het ongeval te kunnen voorkomen. Hij liep rustig de trap af, had de trapleuning vast en droeg adequate veiligheidsschoenen.
De kantonrechter is met Ambulance Oost van oordeel dat [collega 2] niet onrechtmatig heeft gehandeld door de trap zo af te dalen zoals hij heeft gedaan.
Bij het afdalen van een gladde trap moet de nodige voorzichtigheid en veiligheid in acht worden genomen, helemaal als men in één hand een noodkoffer heeft, zoals [collega 2] had, maar die eisen heeft [collega 2] ook in acht genomen door rustig, met veiligheidsschoenen en met de andere vrije hand aan de leuning, de trap af te dalen, met enkele traptreden verschil tussen hem en [verzoekster]. Het gaat bij een glad geworden buitentrap te ver om onrechtmatig handelen aan te nemen als men handelt zoals [collega 2] heeft gehandeld en (in verband met uitglijdgevaar) niet heeft gewacht tot de trap geheel vrij was, althans niet die afstand heeft gehouden die bij eventueel uitglijden het raken van een voorganger zou voorkomen.
De conclusie is dat Ambulance Oost niet aansprakelijk is en op het verweer tegen de hoofdelijke aansprakelijkheid van MSIG verder niet ingegaan hoeft te worden.
Kosten deelgeschil
De kantonrechter moet op grond van artikel 1019aa lid 1 Rv de kosten van de deelgeschilprocedure begroten. Dat geldt ook als een verzoek in deelgeschil wordt afgewezen. Alleen als de deelgeschilprocedure volstrekt onnodig of onterecht is ingesteld, hoeven de kosten van de procedure niet te worden begroot. Van deze laatste situatie is in dit geval geen sprake.
Bij de begroting van de kosten moet de kantonrechter de redelijke kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 Burgerlijk Wetboek (BW) in aanmerking nemen. Daarbij moet de kantonrechter de dubbele redelijkheidstoets hanteren; zowel het inroepen van de rechtsbijstand als de daarvoor gemaakte kosten moeten redelijk zijn.
[verzoekster] begroot de kosten op een bedrag van in totaal € 9.293,33 incl. btw voor werkzaamheden door mr. Lennips en € 4.555,36 incl. btw voor werkzaamheden van schaderegelaar [naam], samen € 13.848,69 inclusief btw, te vermeerderen met het griffierecht. Ambulance Oost en MSIG voeren onder verwijzing naar kostenbegrotingen in vergelijkbare zaken aan dat het aantal bestede uren onredelijk is en dat het uurtarief van [naam] bovenmatig is, nu zij geen advocaat is.
De kantonrechter is het met Ambulance Oost en MSIG eens dat zonder nadere toelichting, die ontbreekt, niet valt in te zien dat het uurloon van schaderegelaar mevrouw [naam], volgens Ambulance Oost en MSIG circa € 280,00 per uur, redelijk is. Gelet op het feit dat het hier gaat om een relatief eenvoudig geschil, waarbij er geen discussie is over de toedracht, enkel over de vraag of de werkgever aansprakelijk is, komen bovendien de door mr. Lennips en mevrouw [naam] in totaal gemaakte uren onredelijk hoog voor. Zo wordt voor het opstellen van het verzoekschrift bijvoorbeeld meer dan 20 uur in rekening gebracht en bevat de pleitnota van mr. Lennips veel herhaling van wat al in het verzoekschrift staat.
De redelijke kosten voor het opstellen van het verzoekschrift en de verdere behandeling van de zaak als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW zullen door de kantonrechter dan ook worden begroot op 25 uren × € 220,00 (exclusief btw), dus op € 5.500,00, te vermeerderen met btw en met het door [verzoekster] betaalde griffierecht van € 93,00.
Omdat de aansprakelijkheid niet is komen vast te staan, zal de kantonrechter de kosten alleen begroten en Ambulance Oost (en MSIG) niet veroordelen tot betaling daarvan.
De kantonrechter zal deze uitspraak niet uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals [verzoekster] vraagt, omdat niet rechtstreeks tegen een beschikking in een deelgeschilprocedure kan worden opgekomen. Dit volgt uit artikel 1019bb Rv.
5 De beslissing
De kantonrechter
wijst de verzoeken van [verzoekster] af,
begroot de kosten van dit deelgeschil op € 5.500,00, te vermeerderen met btw en met het door [verzoekster] betaalde griffierecht van € 93,00.
|
Deze beschikking is gegeven door mr. E. Horsthuis en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026. |
||
|
! |
! |
|
|
! |