Strafrecht overig

De rechtbank veroordeelt een 21-jarige man tot een jeugddetentie van achttien maanden, waarvan drie maanden…

Rechtbank Overijssel, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Almelo
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
08/247590-25, 16/278043-24 (TUL) en 16208995-22 (TUL) (P)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:6893
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De rechtbank veroordeelt een 21-jarige man tot een jeugddetentie van achttien maanden, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren, een meldplicht bij de reclassering en betaling van een schadevergoeding van € 1.500,00. Daarnaast beveelt de rechtbank de tenuitvoerlegging twee eerdere voorwaardelijk opgelegde taakstraffen van totaal 80 uren. De verdachte heeft tegen betaling samen met anderen een vuurwerkbom bij de zonnestudio geplaatst, aangestoken en gefilmd voor zijn opdrachtgever.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team Strafrecht

Meervoudige kamer

Zittingsplaats Almelo

Parketnummers: 08/247590-25, 16/278043-24 (TUL) en 16208995-22 (TUL) (P)

Datum vonnis: 12 november 2026

Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 2005 in [geboorteplaats] ,

nu verblijvende in de P.I. [locatie] .

1 Het onderzoek op de terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 17 september 2026 en 29 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsman mr. S. de Korte, advocaat in Utrecht, naar voren is gebracht.

Ook heeft de rechtbank kennis genomen van wat namens de benadeelde partijen [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1] ) en [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2] ) door mr. S. Kool, advocaat te Doetinchem, is aangevoerd en wat namens de benadeelde partij [slachtoffer 3] (hierna: [slachtoffer 3] ) door mr. P.G.J.M. Boonen, advocaat te Sittard, is aangevoerd.

2 De tenlastelegging

De verdenking komt er na aanpassing van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van 30 maart 2026, kort gezegd, op neer dat verdachte samen met anderen een explosie heeft veroorzaakt, waarbij gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen is ontstaan.

Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:

hij op of omstreeks 7 augustus 2025 te [plaats] , in ieder geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een pand aan de [adres 1] , door een explosief aan/bij het pand te bevestigen/plaatsen en deze tot ontploffing te brengen, en daarvan gemeen gevaar voor

- (delen van) dat pand en/of (delen van) (een) aangrenzende woning(en) en/of voor de in dat pand en/of in die aangrenzende woning(en) aanwezige goederen en/of voor in de omgeving van dat pand aanwezige goederen, in elk geval gemeen gevaar voor goederen en/of

- levensgevaar voor in (een) aangrenzende woning(en) aanwezige perso(o)n(en) en/of voor de in de omgeving van dat pand aanwezige perso(o)n(en), in elk geval levensgevaar voor een ander of anderen en/of

- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor in (een) aangrenzende wonig(en) aanwezige perso(o)n(en) en/of voor de in de omgeving van dat pand aanwezige perso(o)n(en), in elk geval gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander of

anderen, te duchten was.

3 De bewijsmotivering

3.1

Inleiding

De zaak tegen verdachte is onderdeel van een groter strafrechtelijk onderzoek, genaamd Koala25. Dit onderzoek richt zich op meerdere incidenten in de periode van 26 juni 2025 tot en met 26 augustus 2025 in [plaats] en Hengelo, waarbij het steeds om dezelfde benadeelde partij, [slachtoffer 1] , gaat. De zaak van verdachte ziet alleen op zaaksdossier 4 van dat onderzoek, namelijk de explosie die op 7 augustus 2025 heeft plaatsgevonden bij een zonnestudio aan de [adres 1] . Op dat moment was niet [slachtoffer 1] , maar [naam] (hierna: [naam] ) eigenaar van de zonnestudio.

Die dag heeft omstreeks 03:55 uur een ontploffing plaatsgevonden bij de zonnestudio. Omwonenden hebben een harde knal gehoord en zagen een enorme flits. Verbalisanten hebben schade geconstateerd die qua aard past bij een heftige explosie: de onderzijde van de deur van de zonnestudio was volledig weggeblazen, de ruiten waren versplinterd en binnen in het pand was de gang bezaaid met glas en hout. Een gedeelte van de voordeur was dwars door het pand geblazen en werd gevonden bij de achterdeur. Bij het huis aan de overkant van de straat waren zeven ruiten gebarsten.

3.2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen.

3.3

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft bepleit verdachte partieel vrij te spreken voor de bestanddelen levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen, omdat niet kan worden vastgesteld dat in deze concrete situatie levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten was.

3.4

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank komt op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen tot een bewezenverklaring van het samen met anderen opzettelijk teweegbrengen van een explosie bij de zonnestudio aan de [adres 1] op 7 augustus 2025. Verdachte heeft de feitelijkheden bekend en door of namens hem is slechts partieel vrijspraak bepleit. De rechtbank zal dan ook conform artikel 359, derde lid, laatste volzin, Sv, volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen.

Gevaarzetting

De explosie is veroorzaakt door het aansteken van een zelfgemaakte explosieve constructie. Er zijn geen resten van het gebruikte explosief gevonden. Verdachte heeft verklaard dat het ging om een fles met grijs poeder, waar een Cobra 6 in zat. De fles zat in een tas met daarin nog meer grijs poeder.

Het explosief is op de grond tegen de deur gezet van de zonnestudio. Uit het forensisch onderzoek ter plaatse blijkt dat door het afsteken van dit explosief in en rondom het pand veel schade is ontstaan. De ruiten van de panden aan de andere zijde van de weg werden door de druk verbroken. Over de volledige breedte van het pand op het trottoir lagen glassplinters en delen hout. De onderzijde van de rechterdeur was volledig weggeblazen. Nagenoeg alle ruiten van de tweedelige deur en de houten drempel waren verbroken. Ook binnen in de woning was de gang bezaaid met stukken hout en glas. De balie ombouw was geperforeerd door glas en/of hout. Een onderdeel van de buitendeur was door de volledige gang naar binnen geblazen en werd terug gevonden bij de achterdeur. Meerdere stukken hout en glas waren als secundaire fragmentatie door de muren en plafond gegaan.

In het forensisch onderzoek staat dat gelet op de verwoestende werking van het explosief aan het gebouw, gesteld kan worden dat ook het te duchten levensgevaar aanwezig was. De ernst van de gevolgen van de explosie is onder meer afhankelijk van de locatie van personen ten opzichte van de explosie. Indien er sprake was geweest van lichaamscontact met de explosie zou er ernstig tot dodelijk lichamelijk letsel kunnen ontstaan door de drukgolf en de hitte.

Op afstanden verder weg is het van de specifieke omstandigheden afhankelijk of en tot

welk letsel de hitte en drukgolf leiden. Afgaande van een explosie veroorzaakt door,

een Cobra met circa 100 gram flitspoeder, kan deze binnen een halve meter longschade en tot op enkele meters afstand van de explosie tot permanente gehoorschade zoals trommelvliesbreuk leiden. Daarnaast kan letsel optreden door de impact van scherven en brokstukken. Op relatief korte afstand kunnen hete fragmenten van het gebruikte explosief en diens verpakking verwondingen aan de huid veroorzaken. Het explosief heeft de omgeving aantoonbaar beschadigd; dat betekent dat scherven en brokstukken in dit geval met hoge snelheden zijn weggeslingerd. De brokstukken bestonden voornamelijk uit glas en hout. Deze zijn op het terrein rondom de explosie teruggevonden. Deze wegslingerende delen kunnen tot op tientallen meters afstand (in een vrije baan) lichamelijk tot zeer zwaar lichamelijk letsel veroorzaken.

De rechtbank stelt vast dat de zonnestudio midden in een woonwijk ligt en zich bevindt in een oud pand van hout in het centrum van [plaats] . In datzelfde pand bevindt zich een woning (huisnummer [nummer 1] ) en het pand is direct verbonden aan de woning met huisnummer [nummer 2] .

Het is een feit van algemene bekendheid dat een explosie bij een voordeur van een pand kan leiden tot brand in dat pand. Brand is een ongrijpbaar middel dat zich snel en onbeheerst kan ontwikkelen, vooral als in een pand veel hout is verwerkt en het zich bevindt op een locatie midden in een oude woonwijk, waar de huizen dicht op elkaar staan, zoals hier het geval is. Door het vuur en de rookontwikkeling kan al snel een levensbedreigende situatie ontstaan.

Gelet op de kracht en de mogelijke gevolgen van een explosief zoals is gebruikt, de locatie waar en het tijdstip waarop deze tot ontploffing is gebracht, was, naast gevaar voor goederen, ook gevaar voor zwaar lichamelijk letsel en levensgevaar naar algemene ervaringsregels voorzienbaar. Dat in de zonnestudio zelf niemand aanwezig was op het moment van de explosie doet daaraan niet af. Gelet op het tijdstip waarop de explosie heeft plaatsgevonden was de kans immers zeer groot dat er in de aangrenzende woningen mensen lagen te slapen, wat ook zo was in de woningen op nummer [nummer 1] en [nummer 2] en in de woning aan de [adres 2]

die zich bevindt aan de overkant van de straat op 20 meter van de zonnestudio. Bij laatstgenoemde woning zijn zeven ruiten aan de straatzijde gebarsten.

De rechtbank acht dan ook op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen bewezen dat door de explosie, gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten is geweest.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het teweegbrengen van een explosie, met gemeen gevaar voor goederen, gevaar voor zwaar lichamelijk letsel en levensgevaar voor personen.

3.5

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 7 augustus 2025 te [plaats] , tezamen en in vereniging met anderen,

opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een pand aan de [adres 1] , door een explosief bij het pand te plaatsen en deze tot ontploffing te brengen, en daarvan gemeen gevaar voor

- delen van dat pand en delen van aangrenzende woningen en voor de in dat pand en in die aangrenzende woningen aanwezige goederen en voor in de omgeving van dat pand aanwezige goederen, en

- levensgevaar voor anderen en

- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen,

te duchten was.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 47 en 157 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert op:

het misdrijf: opzettelijk in vereniging een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is.

5 De strafbaarheid van verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezen verklaarde feit.

6 De op te leggen straf of maatregel

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geëist dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren, met aftrek van de tijd die verdachte al heeft doorgebracht in voorarrest, waarvan één jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De officier van justitie heeft gevorderd daarbij de bijzondere voorwaarden op te leggen zoals de reclassering deze heeft geadviseerd in haar rapport van 28 augustus 2026.

6.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht rekening te houden met de proceshouding van verdachte. Verdachte heeft meteen openheid van zaken gegeven. Hij heeft verantwoordelijkheid voor zijn aandeel genomen en heeft oprecht spijt van zijn handelen. De raadsman heeft bepleit een deels voorwaardelijke straf op te leggen, zodat de door de reclassering voorgestelde bijzondere voorwaarden kunnen worden opgelegd.

6.3

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en de ernst van het gepleegde feit

Verdachte heeft tegen betaling samen met anderen een vuurwerkbom bij de zonnestudio geplaatst, aangestoken en gefilmd voor zijn opdrachtgever. Dergelijke explosies zijn niet alleen bedreigend en beangstigend voor de gebruikers en omwonenden van het betreffende pand, maar leiden ook tot hevige onrust en gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving in het algemeen. Verdachte heeft met zijn handelen onverantwoorde risico’s genomen en de veiligheid van personen en goederen ernstig in gevaar gebracht.

De rechtbank vindt het zeer zorgelijk dat de verdachte bereid was om tegen betaling zo’n ernstig strafbaar feit te plegen en neemt het de verdachte kwalijk dat hij bij het plegen van het feit enkel heeft gedacht aan zijn eigen financiële gewin, zonder daarbij na te denken over de gevolgen van zijn handelen voor anderen.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie betreffende verdachte van 15 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit, maar wel meermalen is veroordeeld voor vermogens- en geweldsdelicten. Ten tijde van dit strafbare feit liep verdachte in twee proeftijden.

De rechtbank heeft kennis genomen van de pro Justitia rapportage van N.A. Schoenmaker, GZ-psycholoog van 2 maart 2026, waarin verdachte wordt beschreven als een inmiddels 20-jarige jongeman waarbij sprake is van een stoornis in het gebruik van cannabis. Hiervan was ook sprake ten tijde van het ten laste gelegde. Hij kan onnadenkend en impulsief zijn, voortkomend uit mogelijke ADHD. Verdachte is qua persoonlijkheid weinig dominant, afwachtend, gemakkelijk over te halen en hij komt niet voor zichzelf op. De psycholoog adviseert het ten laste gelegde in een (licht) verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. Het risico op herhaling wordt door de psycholoog op laag tot matig ingeschat. Er bestaan beschermende factoren: een goed contact met moeder, zijn begeleider en enkele goede vrienden en verdachte heeft positieve levensdoelen, zoals het vinden van een dagbesteding en het verwerven van eigen financiële middelen. De psycholoog ziet geen aanleiding voor het toepassen van het jeugdstrafrecht, omdat verdachte niet op verstandelijk beperkt niveau functioneert, hij in het contact niet jonger overkomt dan zijn kalenderleeftijd en een pedagogische aanpak niet effectief blijkt. De psycholoog adviseert geen behandeling, maar praktische begeleiding zodat verdachte kan toewerken naar zelfstandigheid, autonomie en naar het zelf maken van keuzes en beslissingen.

De rechtbank heeft ook kennis genomen de adviezen van de reclassering van 10 december 2025 en 28 augustus 2026. De reclassering kan zich vinden in de conclusies van de psycholoog voor wat betreft de diagnose en toerekenbaarheid. De reclassering maakt zich zorgen over verdachte. Het ontbreekt in zijn leven aan structuur, zelfstandigheid en autonomie. De reclassering acht begeleid/beschermd wonen met intensieve, praktische begeleiding noodzakelijk om te kunnen toewerken naar meer zelfstandigheid. De reclassering ziet dat verdachte een positieve ontwikkeling heeft doorgemaakt. Hij betuigt spijt, hij toont zelfinzicht en verantwoordelijkheid en wil wat van zijn leven gaan maken. De reclassering schat het risico op herhaling in als gemiddeld. In het advies van 10 december 2025 adviseert de reclassering het adolescentenstrafrecht toe te passen. Na ontvangst van het NIFP-rapport adviseert de reclassering het volwassenstrafrecht toe te passen. De reclassering adviseert een (deels) voorwaardelijke straf met de volgende bijzondere voorwaarden: meldplicht, een gedragsinterventie praktische vaardigheden, ambulante behandeling, een verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, het vinden van een dagbesteding, meewerken aan het aflossen van schulden en de beheersing van het middelengebruik.

Strafoplegging

Verminderde toerekeningsvatbaarheid

De rechtbank kan zich vinden in de op goede gronden getrokken conclusie over de verminderde toerekeningsvatbaarheid en neemt die over. De rechtbank zal verdachte het bewezen verklaarde feit in verminderde mate toerekenen.

Toepassing adolescentenstrafrecht

Verdachte was ten tijde van het plegen van het bewezen verklaarde feit 19 jaar oud en dus meerderjarig. Ten aanzien van een jongvolwassen verdachte die ten tijde van het begaan van het strafbare feit meerderjarig is, maar nog niet de leeftijd van 23 jaar heeft bereikt, kan het adolescentenstrafrecht worden toegepast als omstandigheden gelegen in de persoon van de verdachte of omstandigheden waaronder het feit is begaan daartoe aanleiding geven.

De rechtbank zal ondanks het advies van de psycholoog en het laatste advies van de reclassering toepassing geven aan het adolescentenstrafrecht. Uit beide rapporten komt naar voren dat verdachte functioneert op de grens van zwakbegaafd en beneden gemiddeld intelligent, waarbij het opvalt dat hij een atypische lage score heeft op werkgeheugen, hetgeen een probleem zal zijn voor zijn functioneren in het dagelijks leven. Hij is onnadenkend, impulsief en het ontbreekt hem aan structuur, zelfstandigheid en autonomie. Hij heeft moeite met het onthouden van afspraken en is beïnvloedbaar. Hij is niet in staat zelf zijn financiën te beheren. Verdachte woont niet zelfstandig en heeft begeleiding nodig op allerlei gebieden om te kunnen toegroeien naar meer zelfstandigheid. De indruk die de rechtbank ter terechtzitting heeft gekregen van verdachte is dat hij jonger oogt dan zijn kalenderleeftijd en sluit verder bij bovenstaande bevindingen aan. Daar komt bij dat inmiddels is gebleken dat de ondersteuning die verdachte eerder vanuit Mazazorg kreeg niet passend was bij zijn behoeften. Er kan dan ook niet worden geconcludeerd dat een pedagogische aanpak eerder niet effectief is geweest en niet zinvol zal zijn.

Alles overwegende schat de rechtbank in dat de verdere ontwikkeling van verdachte gebaat is bij een kader van toezicht en begeleiding, waarbij ruimte is voor gedragsverandering. De rechtbank is dan ook van oordeel dat er grond is af te wijken van het uitgangspunt van het toepassen van het volwassenenstrafrecht en zal toepassing geven aan het jeugdstrafrecht.

Strafmaat

Gezien de ernst van het feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke jeugddetentie. Bij de bepaling van de duur van de jeugddetentie heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en de hiervoor omschreven rol die verdachte heeft gehad bij het bewezen verklaarde. De rechtbank heeft de proceshouding van verdachte meegewogen in positieve zin. Verdachte heeft openheid van zaken gegeven over zijn handelen en heeft inzicht getoond in de foute keuzes die hij heeft gemaakt. Verdachte heeft ter terechtzitting spijt betoond en zijn excuses gemaakt richting de slachtoffers.

De rechtbank zal verdachte ook een voorwaardelijk strafdeel opleggen als stok achter de deur voor verdachte om geen strafbare feiten meer te plegen en als kans om met de hulp en begeleiding van de reclassering weer grip op zijn leven te krijgen.

Alles afwegende acht de rechtbank een jeugddetentie voor de duur van 18 maanden met aftrek van de tijd die verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan een gedeelte van drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, passend en geboden. De rechtbank zal bij het voorwaardelijk gedeelte van de straf de bijzondere voorwaarden opleggen zoals de reclassering deze heeft geadviseerd.

Het is, gelet op het reclasseringsadvies, aan de volwassenenreclassering om te controleren of de verdachte zich aan alle voorwaarden gaat houden.

7 De schade van benadeelden

7.1

De vorderingen van de benadeelde partijen

Benadeelde partij [slachtoffer 1]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert primair verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 213.834,92, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 161.684,92 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade wordt een bedrag van € 52.150,00 gevorderd.

Subsidiair heeft [slachtoffer 1] verzocht de verdachten uit zaaksdossier 4 hoofdelijk te veroordelen tot een schadevergoeding ter hoogte van de schade die veroorzaakt is door de explosie op
7 augustus 2025. Dat komt neer op een totaalbedrag van € 8.318,68, bestaande uit:

Immateriële schade € 5.215,00;

Materiële kosten € 3.166,68.

Benadeelde partij [slachtoffer 3]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van

€ 13.933,74, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 7.433,74 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade (geestelijk letsel door shockschade) wordt een bedrag van € 6.500,00 gevorderd.

Benadeelde partij [slachtoffer 2]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van
€ 13.858,26, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 7.358,26 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade (geestelijk letsel door shockschade) wordt een bedrag van € 6.500,00 gevorderd.

7.2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de hoogte van de toe te wijzen vorderingen van de benadeelde partijen.

7.3

Het standpunt van de verdediging

Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 1]

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is van groepsaansprakelijkheid, zodat de vordering wat betreft de schade voor zover deze voortkomt uit de zaken 1, 2, 3 en 5 niet-ontvankelijk verklaard dient te worden. De materiële schade die is ontstaan uit het verlies van arbeidsvermogen door de verkoop van de zonnestudio komt voort uit zaak 1. In deze zaak is daarom geen sprake van rechtstreekse schade. Daarbij levert de beoordeling van het verlies van arbeidsvermogen een onevenredige belasting van het strafproces op, nu niet te beoordelen is welk gedeelte van die schade aan het incident van 7 augustus 2025 te koppelen is. Wat betreft de immateriële schade kan niet worden vastgesteld welk gedeelte van die schade is toe te rekenen aan verdachte. De raadsman verzoekt de vordering voor dat gedeelte niet-ontvankelijk te verklaren. Subsidiair heeft de raadsman bepleit dat toerekening op basis van 10% niet medisch onderbouwd is en verzoekt hij de vordering ook voor dat gedeelte niet-ontvankelijk te verklaren. Meer subsidiair heeft de raadsman de hoogte van de immateriële schade betwist.

Ten aanzien van de vorderingen van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3]

De raadsman heeft aangevoerd dat niet is vast te stellen welk deel van de materiële schade rechtstreeks voortkomt uit het ten laste gelegde feit dat door verdachte is gepleegd. Het vormt een onevenredige belasting van het strafproces om dat nader uit te zoeken. Wat betreft de gevorderde schokschade is niet voldaan aan de confrontatie-eis en de raadsman heeft dan ook verzocht de vorderingen voor dat gedeelte niet-ontvankelijk te verklaren.

7.4

Het oordeel van de rechtbank

7.4.1

Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 1]

Groepsaansprakelijkheid

heeft in haar primaire vordering alle schade uit alle voorvallen in 2025 gevorderd bij alle verdachten en heeft zich op het standpunt gesteld dat sprake is van groepsaansprakelijkheid.

De rechtbank is van oordeel dat zij niet kan vaststellen dat sprake is van groepsaansprakelijkheid in de zin van artikel 6:166 lid 1 van het burgerlijk wetboek (BW). [slachtoffer 1] laat na toe te lichten dat, en zo ja waarom, verdachte behoort tot een ‘groep’ in de zin van voormeld artikel. In het onderzoek Koala25 spelen verschillende incidenten op verschillende momenten een rol. Uit niets blijkt dat alle verdachten tezamen een en dezelfde groep vormden. Het enkele feit dat meerdere incidenten gevolgen hebben voor een en dezelfde benadeelde partij is daartoe evident onvoldoende. De rechtbank zal de vordering voor dat deel niet ontvankelijk verklaren.

Verlies van arbeidsvermogen

Op 7 augustus 2025 was [slachtoffer 1] geen eigenaar meer van de zonnestudio, zij had de zonnestudio toen al verkocht. Het gevorderde verlies van arbeids-/verdienvermogen waarbij de exploitatie van de zonnestudio als referentiepunt wordt gehanteerd, betreft daarom geen rechtstreekse schade die is ontstaan door het bewezenverklaarde feit. De rechtbank zal de benadeelde partij voor dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering voor dit deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Overige materiële schadeposten

Uit de onderbouwing van de vordering blijkt dat een deel van de gevorderde schade is ontstaan in de periode voor 7 augustus 2025. Die posten betreffen evident geen rechtstreekse schade van deze explosie. Voor de overige posten is niet te herleiden of deze kosten gemaakt zijn ten gevolge van de explosie op 7 augustus 2025 of (mede) ten gevolge van de andere incidenten. De rechtbank kan niet vaststellen of en voor welk gedeelte sprake is van rechtstreekse schade en zal de benadeelde partij voor dit gedeelte niet ontvankelijk verklaren in haar vordering.

Immateriële schade

Op 7 augustus 2025 was [slachtoffer 1] geen eigenaar meer van de zonnestudio. Naar het oordeel van de rechtbank is uit de context van het dossier echter wel op te maken dat de explosie bedoeld was voor [slachtoffer 1] . De gevorderde immateriële schade kan daarom wel gezien worden als rechtstreekse schade die is ontstaan door het bewezenverklaarde feit.

Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank overweegt dat van aantasting in de persoon op andere wijze als bedoeld in artikel 6:106 lid 1 onder b BW in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Ook als het bestaan van geestelijk letsel niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in art. 6:106 lid 1 onder b BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is.

De rechtbank is van oordeel dat de aard en de ernst van de normschending in de onderhavige zaak zodanig is, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze.

Door een gz-psycholoog is bij [slachtoffer 1] een posttraumatische-stressstoornis en een angststoornis vastgesteld naar aanleiding van “gebeurtenissen die zich hebben plaatsgevonden vanaf juni 2025” (productie 4, blz. 1). [slachtoffer 1] droomt regelmatig van explosieven en schrikt daar wakker van, ze ervaart continu sombere gevoelens en angst en heeft elke dag herinneringen aan de bedreigende situatie door de opzettelijke ontploffing bij haar zonnestudio.

Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. De Rotterdamse schaal bevat een richtlijn voor ‘bedreigende situaties door opzettelijke ontploffing”. De rechtbank neemt de binnen die categorie genoemde bandbreedte van € 1.000,00 tot € 8.000,00 als uitgangspunt. In dit geval was geen sprake van explosie bij de woning van [slachtoffer 1] , maar bij haar voormalige zaak waar zij op dat moment niet aanwezig was.

Gelet op deze omstandigheden en de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van

€ 1.500,00 billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk.

Verdachte is voor de schade naar burgerlijk recht met zijn medeverdachten hoofdelijk aansprakelijk. Dit betekent dat de verdachte tegenover de benadeelde partij voor het hele bedrag aansprakelijk is.

7.4.2

Ten aanzien van de vorderingen van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3]

Materiële schade

Op grond van artikel 51f, eerste lid, Sv, kan degene die rechtstreeks schade heeft geleden door een strafbaar feit zich ter zake van zijn vordering tot schadevergoeding als benadeelde partij voegen in het strafproces. Deze bepaling beoogt primair de kring van voegingsgerechtigden te beperken tot één of meer slachtoffers van het strafbare feit. Doorgaans kan alleen het slachtoffer zelf zich als benadeelde partij voegen in het strafproces. Artikel 51a Sv omschrijft het slachtoffer als degene die als rechtstreeks gevolg van een strafbaar feit vermogensschade of ander nadeel heeft ondervonden.

Naar het oordeel van de rechtbank valt de door [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] gestelde materiële schade niet onder rechtstreekse schade als bedoeld in artikel 51f, eerste lid, Sv. De schade is ontstaan bij een ander, namelijk bij [slachtoffer 1] , omdat de explosie plaatsvond bij haar voormalige zonnestudio. Daarmee behoren [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] voor wat betreft de materiële schade niet tot de groep voegingsgerechtigden als bedoeld in artikel 51f, eerste lid Sv. De rechtbank zal [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk verklaren in dat gedeelte van hun vordering.

Immateriële schade: Schokschade

[slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] vorderen vergoeding van schokschade. Schokschade komt voor toewijzing in aanmerking als de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van een hevige emotionele schok door het waarnemen van het door de verdachte gepleegde strafbare feit, of door de directe confrontatie met de ernstige gevolgen ervan. Schokschade zal zich met name kunnen voordoen als de benadeelde partij en het slachtoffer een nauwe affectieve relatie hadden en het slachtoffer bij het ten laste gelegde is gedood of verwond.

Van dat laatste is in deze zaak geen sprake, want [slachtoffer 1] was niet aanwezig bij de zonnestudio op het moment van de explosie, noch zijn beide benadeelden direct geconfronteerd met de explosie. De rechtbank is van oordeel dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor het toekennen van schokschade en zal de vordering van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] voor dit deel van hun vorderingen niet-ontvankelijk verklaren.

7.5

De schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij [slachtoffer 1] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het feit is toegebracht.

De rechtbank ziet in de toepassing van het adolescentenstrafrecht aanleiding om, voor het geval verdachte niet voldoet aan zijn verplichtingen uit hoofde van de op te leggen schadevergoedingsmaatregel, het aantal dagen gijzeling op nul te stellen.

8 De vorderingen tenuitvoerlegging

De officier van justitie heeft gevorderd dat de vordering ten uitvoerlegging van de zaak met parketnummer 16/208995-22 bij vonnis van de meervoudige strafkamer van de rechtbank Midden-Nederland van 31 oktober 2023 opgelegde voorwaardelijke taakstraf voor de duur van veertig uren zal worden toegewezen.

De officier van justitie heeft tevens gevorderd dat de vordering ten uitvoerlegging van de zaak met parketnummer 16/278043-24 bij vonnis van de politierechter van de rechtbank Midden-Nederland van 22 november 2024 opgelegde voorwaardelijke taakstraf voor de duur van veertig uren zal worden toegewezen.

De raadsman heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De rechtbank is van oordeel dat de vorderingen van de officier van justitie moeten worden toegewezen. Het is gebleken dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd aan het plegen van een nieuw strafbaar feit heeft schuldig gemaakt, zoals naar voren komt uit de verdere inhoud van dit vonnis.

9 De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 77c, 77g, 77i, 77x, 77y, 77z, 77aa en 77gg Sr.

10 De beslissing

De rechtbank:

bewezenverklaring

- verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

strafbaarheid feit

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

het misdrijf: opzettelijk in vereniging een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is;

strafbaarheid verdachte

- verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie voor de duur van 18 (achttien) maanden;

- bepaalt dat van deze jeugddetentie een gedeelte van 3 (drie) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien de verdachte voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:

- stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

De rechter kan de tenuitvoerlegging ook gelasten indien de verdachte gedurende de

proeftijd van 2 (twee) jaren de navolgende bijzondere voorwaarden

niet is nagekomen:

- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte:

- zich gedurende de proeftijd meldt bij de reclassering op de door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zo lang deze instelling dat nodig acht;

- binnen de proeftijd deelneemt aan een gedragsinterventie die gericht is op praktische vaardigheden, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt. Verdachte houdt zich aan de afspraken en aanwijzingen van de trainer;

- zich gedurende de proeftijd laat behandelen door De Waag of een soortgelijke

zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start na aanmelding door de toezichthouder.

De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling;

- gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, verblijft in

een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang met intensieve, praktische ondersteuning, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start na ingang van de proeftijd en bij het vinden van een geschikte aanbieder. Verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt;

- zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of

vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur;

- meewerkt mee aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Verdachte geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden en werkt mee aan bewindvoering, indien de reclassering dit nodig acht;

- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik

en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol, cannabis, 3MMC en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek/ademonderzoek/speekseltest en de reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

- draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat de verdachte:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;

- bepaalt dat de tijd die de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft gezeten geheel in mindering zal worden gebracht;

schadevergoeding

ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 1]

- wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] toe tot een bedrag van € 1.500,00 (bestaande uit immateriële schade);

- veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] van een bedrag van € 1.500,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 7 augustus 2025 met dien verstande dat als en voor zover al door een mededader uit zaaksdossier 4 (gedeeltelijk) is betaald, verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;

- veroordeelt de verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

- legt de maatregel op dat de verdachte verplicht is ter zake van het bewezen verklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.500,00, (zegge: vijftienhonderd euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 7 augustus 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van nul dagen kan worden toegepast,(een en ander voor zover dit bedrag niet door een mededader uit zaaksdossier 4 zal zijn voldaan).

- bepaalt dat als de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van de verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als de verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

- bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 3]

- bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 3] in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen;

ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 2]

- bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 2] in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen;

opheffing bevel voorlopige hechtenis

- heft het bevel tot voorlopige hechtenis op met ingang van de dag dat het voorarrest gelijk wordt aan de opgelegde onvoorwaardelijke straf;

tenuitvoerlegging voorwaardelijke straffen met parketnummers 16/208995-22 en

16/278043-24

- beveelt de tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de meervoudige strafkamer van de rechtbank Midden-Nederland van 31 oktober 2023 met parketnummer 16/208995-22 voorwaardelijk opgelegde taakstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen jeugddetentie;

- beveelt de tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de politierechter van de rechtbank Midden-Nederland van 22 november 2024 met parketnummer 16/278043-24 opgelegde taakstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen jeugddetentie.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.M.F. Schreurs, voorzitter, mr. R.G.J. Gehring en

mr. J.G.M. Fluttert, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. de Bruin, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 12 november 2026.

Buiten staat

mr. J.G.M. Fluttert is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage bewijsmiddelen

Leeswijzer

Deze bijlage maakt deel uit van het vonnis en bevat de bewijsmiddelen.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Oost-Nederland uit Onderzoek KOALA25 met onderzoeksnummer ON2R025049. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar pagina’s van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.

  1. Het proces-verbaal van de terechtzitting van 17 september 2026, voor zover inhoudende de bekennende verklaring van verdachte;

  2. Het proces-verbaal van verhoor verdachte van 14 oktober 2025, met dossiernummer 2025299562-220, pagina 2431 tot en met 2438;

  3. Het proces-verbaal van bevindingen met dossiernummer 2025375647-1 van 8 september 2025, pagina 2099 tot en met 2109;

  4. Proces-verbaal forensisch explosie onderzoek plaats delict, met dossiernummer PL0600-2025376105-31, pagina 2195 tot en met 2197;

  5. Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 1] met nummer 250807-520-561, pagina 2080;

  6. Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 2] met nummer PL0600-2025299562-250, pagina 2089 en 2090;

  7. Het proces-verbaal verhoor getuige [getuige 3] , met dossiernummer ON2R025049. 000701-266, pagina 2191 tot en met 2192, in samenhang bezien met het proces-verbaal verhoor getuige [getuige 3] met dossiernummer 2025299562-264, pagina 965 en 966;

  8. Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 4] met nummer PL0600-2025375647-22, pagina 2086 en 2087.