Strafrecht overig
De rechtbank veroordeelt een 22-jarige man tot een gevangenisstraf van 48 maanden, waarvan negen maanden…
Rechtbank Overijssel, 12 november 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6899 · Rechtbank Overijssel · 12 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbove-2026-6899
Zaakgegevens
Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Almelo
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 08/220246-25 (P)
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6899
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De rechtbank veroordeelt een 22-jarige man tot een gevangenisstraf van 48 maanden, waarvan negen maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren, een meldplicht bij de reclassering en betaling van een schadevergoeding van € 2.164,33. De verdachte heeft tegen betaling een vuurwerkbom bij de midden in een woonwijk gelegen zonnestudio geplaatst, aangestoken en dit alles gefilmd voor zijn opdrachtgever.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team Strafrecht
Meervoudige kamer
Zittingsplaats Almelo
Parketnummer: 08/220246-25 (P)
Datum vonnis: 12 november 2026
Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 2004 in [geboorteplaats] ,
nu verblijvende in de P.I. [locatie] .
1 Het onderzoek op de terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 11 september 2026 en 29 oktober 2026.
De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsman mr. N. Claassen, advocaat in Rotterdam, naar voren is gebracht.
Ook heeft de rechtbank kennis genomen van de door benadeelde partij [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1] ) voorgedragen slachtofferverklaring en van wat namens de benadeelde partijen [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2] ) en [slachtoffer 3] (hierna: [slachtoffer 3] ) door mr. S. Kool, advocaat te Doetinchem, is aangevoerd en van wat namens [slachtoffer 1] door mr. P.G.J.M. Boonen, advocaat te Sittard, is aangevoerd.
2 De tenlastelegging
De verdenking komt er, na aanpassing van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van 30 maart 2026, kort gezegd, op neer dat verdachte samen met anderen een explosie heeft veroorzaakt, waarbij gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen is ontstaan.
Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
hij op of omstreeks 26 juni 2025 te [plaats 1] , in ieder geval in Nederland,
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een pand aan de [adres] , door een explosief, bevestigd aan een fles gevuld met benzine, althans een (zeer) licht ontvlambare vloeistof, aan/bij het pand te bevestigen/plaatsen en deze aan te steken/tot ontploffing te brengen, ten gevolge waarvan een explosie en/of brand is ontstaan, en daarvan gemeen gevaar voor
- ( delen van) dat pand en/of (delen van) (een) aangrenzende woning(en) en/of voor de in dat pand en/of in die aangrenzende woning(en) aanwezige goederen en/of voor in de omgeving van dat pand aanwezige goederen, in elk geval gemeen gevaar voor goederen en/of
- levensgevaar voor in (een) aangrenzende woning(en) aanwezige perso(o)n(en) en/of voor de in de omgeving van dat pand aanwezige perso(o)n(en), in elk geval levensgevaar voor een ander of anderen en/of
- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor in (een) aangrenzende wonig(en) aanwezige perso(o)n(en) en/of voor de in de omgeving van dat pand aanwezige perso(o)n(en), in elk geval gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander of anderen, te duchten was.
3 De bewijsmotivering
Inleiding
De zaak tegen verdachte is onderdeel van een groter strafrechtelijk onderzoek, genaamd Koala25. Dit onderzoek richt zich op meerdere incidenten in de periode van 26 juni 2025 tot en met 26 augustus 2025 in [plaats 1] en Hengelo, waarbij het steeds om dezelfde benadeelde partij, [slachtoffer 2] , gaat. De zaak van verdachte ziet alleen op zaaksdossier 1 van dat onderzoek, namelijk de explosie die op 26 juni 2025 heeft plaatsgevonden bij een zonnestudio aan de [adres] in [plaats 1] .
Op die dag omstreeks 04:53 uur heeft een ontploffing plaatsgevonden bij de zonnestudio. Omwonenden hebben een harde knal gehoord en verbalisanten hebben schade geconstateerd die qua aard past bij een explosie; de toegangsdeur van het pand zag zwart van het roet, voor de deur zagen de verbalisanten een zwarte plek op het trottoir en zij roken een geur van verbrand plastic. Op het trottoir troffen de verbalisanten een zwartgeblakerd en verbrand plastic flesje aan en op de straat voor het pand lagen vuurwerkresten.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft bepleit dat verdachte partieel dient te worden vrijgesproken voor de bestanddelen levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor personen, omdat niet kan worden vastgesteld dat in deze concrete situatie levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten was.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank komt op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen tot een bewezenverklaring van het samen met anderen opzettelijk teweegbrengen van een explosie bij de zonnestudio aan de [adres] in [plaats 1] op 26 juni 2025. Verdachte heeft dit feit bekend en door of namens hem is slechts partieel vrijspraak bepleit. De rechtbank zal dan ook conform artikel 359, derde lid, laatste volzin Sv, volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen.
Gevaarzetting
De explosie is veroorzaakt door het aansteken van een zogenaamde vuurwerkbrandstofcombinatie (VBC), een zelfgemaakte explosieve constructie waarbij twee Super Cobra 6 vuurwerkartikelen met dubbelzijdig tape aan de zijkant van een 1,5-literfles met motorbenzine bevestigd waren. Bij de simultane explosie van twee ‘Super COBRA 6’ vuurwerkartikelen treden als effecten een drukgolf (gepaard gaande met een luide knal) en hitte (vuurverschijnselen met felle witte flits) op. Alleen al door de luide knal geldt tot op tientallen meters afstand van de explosie gevaar voor gehoorschade (al dan niet permanent). Door de toevoeging van de fles met motorbenzine wordt de kans op brandschade en letsel door brand ten gevolge van de ontploffing van de geïmproviseerde explosieve constructie sterk vergroot. Er ontstaat gevaar voor brandwonden als een persoon in contact komt met de vuurbal en/of brandende vloeistof. Ook kan brandbare kleding die een persoon draagt vlam vatten. Door de ontploffing kunnen omgevingsmaterialen schade oplopen en/of verscherven. Door eventuele scherfwerking kan er voor personen binnen meerdere meters tot de ontploffende constructie gevaar voor ernstig lichamelijk letsel tot dodelijk letsel ontstaan. Door de vuurbal en de plasjes nabrandende motorbenzine kunnen eventueel in de omgeving aanwezige brandbare materialen ontsteken en zo tot (vervolg)brand leiden.
De VBC is op de grond schuin tegen de deur gezet van de zonnestudio. De zonnestudio ligt midden in een woonwijk en bevindt zich in een oud pand van hout in het centrum van [plaats 1] . In datzelfde pand bevindt zich een woning (huisnummer [nummer 1] ) en het pand is direct verbonden aan de woning met huisnummer [nummer 2] .
Het is een feit van algemene bekendheid dat een explosie bij een voordeur van een pand kan leiden tot brand in dat pand. Brand is een ongrijpbaar middel dat zich snel en onbeheerst kan ontwikkelen, vooral als in een pand veel hout is verwerkt en het zich bevindt op een locatie midden in een oude woonwijk, waar de huizen dicht op elkaar staan, zoals hier het geval is. Door het vuur en de rookontwikkeling kan al snel een levensbedreigende situatie ontstaan.
Gelet op de kracht en de mogelijke gevolgen van een VBC zoals is gebruikt, de locatie waar en het tijdstip waarop deze tot ontploffing is gebracht, was, naast gevaar voor goederen, ook gevaar voor zwaar lichamelijk letsel en levensgevaar naar algemene ervaringsregels voorzienbaar. Dat in de zonnestudio zelf niemand aanwezig was op het moment van de explosie doet daaraan niet af. Gelet op het tijdstip waarop de explosie heeft plaatsgevonden was de kans immers zeer groot dat er in de aangrenzende woningen mensen lagen te slapen, wat ook zo was in de woning op nummer [nummer 2] .
De rechtbank acht dan ook op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen bewezen dat door de explosie van de VBC, gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten is geweest.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het teweegbrengen van een explosie, met gemeen gevaar voor goederen, gevaar voor zwaar lichamelijk letsel en levensgevaar voor personen.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 26 juni 2025 te [plaats 1] , tezamen en in vereniging met anderen,
opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een pand aan de [adres] , door een explosief, bevestigd aan een fles gevuld met benzine, bij het pand te plaatsen en deze aan te steken, ten gevolge waarvan een explosie en brand is ontstaan, en daarvan gemeen gevaar voor
- delen van dat pand en delen van aangrenzende woningen en voor de in dat pand en in die aangrenzende woningen aanwezige goederen en voor in de omgeving van dat pand aanwezige goederen en
- levensgevaar voor anderen en
- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen,
te duchten was.
De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.
4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 47 en 157 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:
het misdrijf: opzettelijk in vereniging een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is.
5 De strafbaarheid van verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezen verklaarde feit.
6 De op te leggen straf of maatregel
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geëist dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren, met aftrek van de tijd die verdachte al heeft doorgebracht in voorarrest.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht rekening te houden met de proceshouding van verdachte. Verdachte heeft al bij de rechter-commissaris openheid van zaken gegeven. Hij heeft verantwoordelijkheid voor zijn aandeel genomen en heeft oprecht spijt van zijn handelen. De raadsman heeft vervolgens gewezen op de rol van verdachte. Verdachte was weliswaar de uitvoerder van deze explosie, maar is als beïnvloedbare jongeman voor het karretje van anderen gespannen om deze actie uit te voeren. De raadsman heeft verzocht rekening te houden met de rapportage van de reclassering, waarin de reclassering opmerkt nog mogelijkheden te zien voor begeleiding. Volgens de raadsman kan worden volstaan met een deels voorwaardelijke straf, primair gelijk aan het voorarrest en subsidiair een beperkt onvoorwaardelijk deel met een substantieel voorwaardelijk gedeelte, waaraan de door de reclassering genoemde voorwaarden kunnen worden gekoppeld.
De gronden voor een straf of maatregel
Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.
De aard en de ernst van het gepleegde feit
Verdachte heeft tegen betaling een vuurwerkbom bij de midden in een woonwijk gelegen zonnestudio geplaatst, aangestoken en dit alles gefilmd voor zijn opdrachtgever. Dergelijke explosies zijn niet alleen bedreigend en beangstigend voor de gebruikers en omwonenden van het betreffende pand, maar leiden ook tot hevige onrust en gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving in het algemeen. Verdachte heeft met zijn handelen onverantwoorde risico’s genomen en de veiligheid van personen en goederen ernstig in gevaar gebracht.
De rechtbank vindt het zeer zorgelijk dat de verdachte bereid was om tegen betaling zo’n ernstig strafbaar feit te plegen en neemt het de verdachte kwalijk dat hij bij het plegen van het feit enkel heeft gedacht aan zijn eigen financiële gewin, zonder daarbij na te denken over de gevolgen van zijn handelen voor anderen.
De persoon van verdachte
De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie betreffende verdachte van 10 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte in Nederland niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit, maar wel in januari 2025 in Duitsland is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee jaren voor een poging brandstichting.
De rechtbank heeft verder kennis genomen van het reclasseringsadvies van 26 augustus 2026. De reclassering ziet de financiën en het sociaal netwerk van verdachte als een risico. Hij had ten tijde van het strafbare feit geen werk en dagbesteding en hij had schulden. Het lijkt dat er sprake was van een impulsieve keuze om geld te verdienen, waarbij verdachte niet goed over de gevolgen van zijn handelen heeft nagedacht. Verdachte lijkt door zijn gebrekkige probleemoplossende vaardigheden niet zelf in staat stabiliteit op de diverse leefgebieden tot stand te brengen. De reclassering schat het risico op herhaling dan ook in als gemiddeld tot hoog.
De reclassering adviseert het volwassenenstrafrecht toe te passen. Verdachte maakt een volwassen indruk en de reclassering ziet geen noodzaak tot interventies of het opleggen van maatregelen uit het jeugdstrafrecht. De reclassering adviseert verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met de volgende bijzondere voorwaarden: meldplicht, een gedragsinterventie cognitieve vaardigheden, het vinden van een dagbesteding en het aflossen van zijn schulden door het treffen van afbetalingsregelingen.
Strafoplegging
De rechtbank heeft rekening gehouden met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en heeft daarbij in strafverzwarende zin rekening gehouden met het feit dat verdachte kort voor het bewezen verklaarde feit een soortgelijk feit heeft gepleegd in Duitsland. Verdachte heeft kennelijk niet geleerd van zijn fouten. De rechtbank heeft voorts rekening gehouden met de rol die verdachte bij de explosie heeft gespeeld. Hij was degene die het explosief heeft aangestoken.
De rechtbank heeft de proceshouding van verdachte meegewogen in positieve zin. Verdachte heeft openheid van zaken gegeven over zijn handelen en heeft inzicht getoond in de foute keuzes die hij heeft gemaakt. Verdachte heeft ter terechtzitting spijt betoond en zijn excuses gemaakt richting de slachtoffers.
De rechtbank acht uit het oogpunt van vergelding en ter beveiliging van de maatschappij een vrijheidsbeneming van lange duur op zijn plaats. De rechtbank zal verdachte echter ook een voorwaardelijk strafdeel opleggen als stok achter de deur om geen strafbare feiten meer te plegen en als kans om met de hulp en begeleiding van de reclassering weer grip op zijn leven te krijgen.
Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden met aftrek van de tijd die verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan negen maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, passend en geboden. De rechtbank zal bij het voorwaardelijk gedeelte van de straf de bijzondere voorwaarden opleggen zoals de reclassering deze heeft geadviseerd.
De in beslag genomen voorwerpen
De officier van justitie heeft het standpunt ingenomen dat de telefoon verbeurd verklaard dient te worden, omdat het feit is voorbereid met behulp van de telefoon. De in beslag genomen kleding kan wat betreft de officier van justitie terug worden gegeven aan verdachte.
De raadsman heeft verzocht de telefoon en de kleding terug te geven aan verdachte.
De rechtbank zal de teruggave aan de verdachte gelasten van de aan verdachte toebehorende op de beslaglijst vermelde telefoon en kleding, aangezien deze niet vatbaar zijn voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet.
7 De schade van benadeelden
De vorderingen van de benadeelde partijen
Benadeelde partij [slachtoffer 2]
heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van
€ 213.834,92, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan.
De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:
- verlies van arbeidsvermogen € 148.195,00;
overige materiële kosten totaal € 13.489,92;
- kosten overnachting elders
- vervangende kleding/toiletspullen/medicatie
- extra reiskosten
- schade in woning door ingooien ruiten
- onbenutte lidmaatschappen
- zorgkosten
- kosten deskundigen
- brievenbus op schutting
- kosten leenauto
Totale materiële kosten € 161.684,92.
Ter vergoeding van immateriële schade wordt een bedrag van € 52.150,00 gevorderd.
[slachtoffer 2] heeft primair het bovenstaande bedrag van € 213.834,92 gevorderd en verzocht dit bedrag hoofdelijk op te leggen aan alle verdachten van alle voorvallen in 2025.
Subsidiair heeft [slachtoffer 2] verzocht de verdachten uit zaaksdossier 1 hoofdelijk te veroordelen tot een schadevergoeding ter hoogte van de schade die veroorzaakt is door de explosie op 26 juni 2025, bestaande uit:
- een bedrag van € 15.645,00 (30% van € 52.150,00) wegens immateriële schade;
- een bedrag van € 3.373,44 wegens materiële schade exclusief het verlies verdienvermogen;
- een bedrag van € 97.435,60 wegens het verlies van verdienvermogen.
Meer subsidiair heeft [slachtoffer 2] een bedrag van € 49.076,20 aan verlies van verdienvermogen gevorderd dat bestaat uit het verlies van het verdienvermogen over 2025, 2026 en 2027.
Uiterst subsidiair heeft [slachtoffer 2] verzocht de verdachten te veroordelen tot een schadevergoeding die bestaat uit het bedrag van € 31.430,20 aan verlies van verdienvermogen over de jaren 2025 en 2026.
Benadeelde partij [slachtoffer 1]
heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van
€ 13.933,74, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 7.433,74 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade (geestelijk letsel door shockschade) wordt een bedrag van € 6.500,00 gevorderd.
Benadeelde partij [slachtoffer 3]
heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van
€ 13.858,26, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 7.358,26 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade (geestelijk letsel door shockschade) wordt een bedrag van € 6.500,00 gevorderd.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de hoogte van de toe te wijzen vorderingen van de benadeelde partijen.
Het standpunt van de verdediging
Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 2]
De raadsman heeft primair verzocht benadeelde partij [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk in haar vordering te verklaren. De enorme vordering met een veelvoud aan schadeposten levert een onevenredige belasting van het strafgeding op, aldus de raadsman.
De raadsman merkt op dat de primaire vordering is gebaseerd op een reeks van gebeurtenissen. Voor de gevolgen van andere gebeurtenissen dan het ten laste gelegde is geen plaats in dit strafgeding, nu geen sprake is van rechtstreekse schade.
Wat betreft de berekeningen van rekenkundig expert [naam] heeft de raadsman zijn bedenkingen bij de onafhankelijkheid van [naam] . De berekeningen zijn niet gebaseerd op definitieve cijfers, maar op schattingen. Daarbij bevat de onderbouwing van de vordering geen duidelijke onafhankelijke medische beoordeling van de fysieke dan wel psychische beperkingen van [slachtoffer 2] . De raadsman wijst op de schadebeperkingsplicht van [slachtoffer 2] . [slachtoffer 2] had de huurovereenkomst kunnen continueren of kunnen proberen op een andere wijze inkomen te genereren, waardoor zij de schade had kunnen beperken.
De voorgestelde verdeling van de schade over de verschillende verdachten is onnavolgbaar. Ook het schatten van de schade is onmogelijk.
Subsidiair heeft de raadsman verzocht de immateriële schadevergoeding sterk te matigen tot een bedrag rond € 2.000,00 in aansluiting bij de Rotterdamse schaal.
Ten aanzien van de vorderingen van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1]
De raadsman heeft verzocht de vorderingen niet-ontvankelijk te verklaren, omdat geen sprake is van rechtstreekse schade in de zin van artikel 51f, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv).
Bij de gevorderde materiële posten is niet aangegeven welk deel van die posten is toe te rekenen aan het feit gepleegd op 26 juni 2025. De toekomstige schade is nog niet geleden en berust op een prognose. Ten aanzien van de gevorderde shockschade merkt de raadsman op dat niet is voldaan aan de maatstaf gegeven door de Hoge Raad in haar arrest van 28 juni 2022. Er is slechts een vergoeding mogelijk als een directe confrontatie met de onrechtmatige daad een hevige emotionele schok teweegbrengt. In deze zaak is sprake van een cumulatief effect van een reeks gebeurtenissen over twee maanden met de daaruit voortvloeiende onveiligheid en verhuizingen. Daarnaast is de omvang van het gevorderde bedrag aan immateriële schade niet onderbouwd.
Subsidiair heeft de raadsman verzocht de immateriële schadevergoeding sterk te matigen tot een bedrag rond € 2.000,00 in aansluiting bij de Rotterdamse schaal.
Het oordeel van de rechtbank
Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 2]
Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat verdachte door het bewezenverklaarde feit rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij.
De rechtbank overweegt als volgt.
Groepsaansprakelijkheid
[slachtoffer 2] heeft in haar primaire vordering alle schade uit alle voorvallen in 2025 gevorderd bij alle verdachten en heeft zich op het standpunt gesteld dat sprake is van groepsaansprakelijkheid.
De rechtbank is van oordeel dat zij niet kan vaststellen dat sprake is van groepsaansprakelijkheid in de zin van artikel 6:166 lid 1 van het burgerlijk wetboek (BW). [slachtoffer 2] laat na toe te lichten dat, en zo ja waarom, verdachte behoort tot een ‘groep’ in de zin van voormeld artikel. In het onderzoek Koala25 spelen verschillende incidenten op verschillende momenten een rol. Uit niets blijkt dat alle verdachten tezamen een en dezelfde groep vormden. Het enkele feit dat meerdere incidenten gevolgen hebben voor een en dezelfde benadeelde partij is daartoe evident onvoldoende. De rechtbank zal de vordering voor dat deel niet ontvankelijk verklaren.
Verlies van arbeidsvermogen
[slachtoffer 2] heeft subsidiair een bedrag aan verlies van arbeidsvermogen gevorderd over de jaren 2025 tot en met 2036. Er is een berekening gemaakt door rekenkundig expert [naam] en deze is ter onderbouwing bij de vordering gevoegd. De rechtbank plaatst grote vraagtekens bij die berekening, niet alleen omdat sprake was van een aflopend huurcontract (en de zonnestudio als gevolg daarvan niet op dezelfde voet kon doorgaan zodat de veronderstelde causaliteit tussen de explosie en het niet kunnen exploiteren van de zonnestudio nadere toelichting behoeft), maar ook omdat de berekening uitgaat van aangiftes inkomstenbelasting (tabel 1) waarvan de gegevens niet overeen blijken te komen met de aanslagen inkomstenbelasting. Uit de door [slachtoffer 2] aanvullend ingediende belastingaanslagen blijkt immers bijvoorbeeld dat in het jaar 2024 de winst uit onderneming circa € 37.000,00 bedroeg, terwijl de berekening uitgaat van bijna € 100.000,00. Dit maakt dat de veronderstelde exponentiele groei van de zonnestudio nadere toelichting en onderbouwing behoeft. [slachtoffer 2] heeft voor het sluiten van het onderzoek op 29 oktober 2026 gelegenheid gehad om hierover duidelijkheid te verschaffen, maar die duidelijkheid is uitgebleven. Er ontbreekt informatie of informatie is onvoldoende bepaald, waardoor het voor de rechtbank niet toetsbaar is of sprake is van een reële schatting. Ter zitting is een uitgebreid debat gevoerd over de vordering van de benadeelde partij, met name over de post verlies van arbeidsvermogen en is aan de benadeelde partij de ruimte gegeven om de vordering toe te lichten. Ook daarna is de benadeelde partij nog in de gelegenheid gesteld om schriftelijk de vordering nader toe te lichten en aan te passen. Om de benadeelde partij nu nogmaals in de gelegenheid te stellen om de vordering nader toe te lichten, is een te grote belasting van de strafprocedure en de rechtbank zal de benadeelde partij hier niet de gelegenheid toe bieden.
De rechtbank zal de benadeelde partij voor dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering voor dit deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
Overige materiële schadeposten
De rechtbank stelt vast dat de kosten die gemaakt zijn tussen 26 juni 2025 en 25 juli 2025 aan de explosie op 26 juni kunnen worden gekoppeld. Het gaat om de volgende schadeposten:
-
Cadeaus voor in huis verblijven bij schoonouders € 98,90 + € 30,23;
-
Verblijf in [plaats 2] € 508,50;
-
Reiskosten € 32,08 + € 118,80 + 4,95.
[slachtoffer 2] heeft voldoende onderbouwd dat zij ten gevolge van de explosie in verband met de veiligheid van haar en haar gezin tijdelijk elders anders moest verblijven dan in haar eigen woning. Zij heeft onder andere op een camping verbleven. De kosten die zij daarvoor heeft moeten maken had zij anders niet gemaakt. Daarmee staat vast dat dit rechtstreekse schade betreft. De rechtbank wijst een bedrag van € 508,50 toe. Ook de extra reiskosten om de kinderen in de periode tot 25 juli 2026, de dag waarop een volgend incident heeft plaatsgevonden, naar school te brengen, zal de rechtbank om die reden toewijzen. Dit betreft een bedrag van € 155,83. Niet is gebleken dat [slachtoffer 2] een bijdrage verschuldigd was aan haar schoonouders toen zij bij hun verbleef. Dat zij ervoor heeft gekozen om haar schoonouders cadeaus te schenken als dank voor het verblijf, maakt niet dat verdachte gehouden is die cadeaus te vergoeden.
Voor de overige kosten is niet te herleiden of deze kosten gemaakt zijn voor de gevolgen van de explosie op 26 juni 2025 of voor de gevolgen van de latere incidenten.
De rechtbank kan niet vaststellen of en voor welk gedeelte sprake is van rechtstreekse schade en zal de benadeelde partij voor dit gedeelte niet ontvankelijk verklaren in haar vordering.
Immateriële schade
Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast.
De rechtbank overweegt dat van aantasting in de persoon op andere wijze als bedoeld in artikel 6:106 lid 1 onder b BW in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Ook als het bestaan van geestelijk letsel niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in art. 6:106 lid 1 onder b BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is.
De rechtbank is van oordeel dat de aard en de ernst van de normschending in de onderhavige zaak zodanig is, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze.
Door een gz-psycholoog is bij [slachtoffer 2] een posttraumatische-stressstoornis en een angststoornis vastgesteld naar aanleiding van “gebeurtenissen die zich hebben plaatsgevonden vanaf juni 2025” (productie 4, blz. 1). De explosie op 26 juni 2025 is een van die gebeurtenissen. [slachtoffer 2] droomt regelmatig van explosieven en schrikt daar wakker van, ze ervaart continu sombere gevoelens en angst en heeft elke dag herinneringen aan de bedreigende situatie door de opzettelijke ontploffing bij haar zonnestudio.
Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. De Rotterdamse schaal bevat een richtlijn voor ‘bedreigende situaties door opzettelijke ontploffing”. De rechtbank neemt de binnen die categorie genoemde bandbreedte van € 1.000,00 tot € 8.000,00 als uitgangspunt. In dit geval was geen sprake van explosie bij de woning van [slachtoffer 2] , maar bij haar zaak waar zij op dat moment niet aanwezig was. Gelet op deze omstandigheden en de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding van € 1.500,00 billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij daarom tot dat bedrag toe. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk.
Ten aanzien van de vorderingen van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1]
Materiële schade
De rechtbank begrijpt dat het onmiskenbaar is dat de explosie voor [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] angstaanjagend is geweest en ook voor hun gevolgen heeft gehad. Dat op zichzelf is evenwel niet doorslaggevend voor beantwoording van de vraag of [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] , voegingsgerechtigd zijn in de strafprocedure en daarom in hun vordering tot schadevergoeding kunnen worden ontvangen. De rechtbank overweegt als volgt.
Op grond van artikel 51f, eerste lid, Sv, kan degene die rechtstreeks schade heeft geleden door een strafbaar feit zich ter zake van zijn vordering tot schadevergoeding als benadeelde partij voegen in het strafproces. Deze bepaling beoogt primair de kring van voegingsgerechtigden te beperken tot één of meer slachtoffers van het strafbare feit. Doorgaans kan alleen het slachtoffer zelf zich als benadeelde partij voegen in het strafproces. Artikel 51a Sv omschrijft het slachtoffer als degene die als rechtstreeks gevolg van een strafbaar feit vermogensschade of ander nadeel heeft ondervonden.
Naar het oordeel van de rechtbank valt de door [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] gestelde materiële schade niet onder rechtstreekse schade als bedoeld in artikel 51f, eerste lid, Sv. De schade is ontstaan bij een ander, namelijk bij [slachtoffer 2] , omdat de explosie plaatsvond bij haar zonnestudio. Daarmee behoren [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] voor wat betreft de materiële schade niet tot de groep voegingsgerechtigden als bedoeld in artikel 51f, eerste lid Sv. De rechtbank zal [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] niet-ontvankelijk verklaren in dat gedeelte van hun vordering.
Immateriële schade: Schokschade
[slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] vorderen vergoeding van schokschade. Schokschade komt voor toewijzing in aanmerking als de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van een hevige emotionele schok door het waarnemen van het door de verdachte gepleegde strafbare feit, of door de directe confrontatie met de ernstige gevolgen ervan. Schokschade zal zich met name kunnen voordoen als de benadeelde partij en het slachtoffer een nauwe affectieve relatie hadden en het slachtoffer bij het ten laste gelegde is gedood of verwond.
Van dat laatste is in deze zaak geen sprake, want [slachtoffer 2] was niet aanwezig in haar zaak op het moment van de explosie, noch zijn beide benadeelden direct geconfronteerd met de explosie. De rechtbank is van oordeel dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor het toekennen van schokschade en zal de vordering van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] voor dit deel van hun vorderingen niet-ontvankelijk verklaren.
De schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij [slachtoffer 2] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het feit is toegebracht.
Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 21 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.
8 De toegepaste wettelijke voorschriften
De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 14a, 14b en 14c Sr.
9 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
- verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;
- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
het misdrijf: opzettelijk in vereniging een ontploffing teweegbrengen, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten is;
strafbaarheid verdachte
- verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;
straf
- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 48 (achtenveertig) maanden;
- bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 9 (negen) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien de verdachte voor het einde van de proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:
- stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
De rechter kan de tenuitvoerlegging ook gelasten indien de verdachte gedurende de
proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende bijzondere voorwaarden
niet is nagekomen:
- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte:
- zich gedurende de proeftijd meldt bij Reclassering Nederland, op de door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zo lang deze instelling dat nodig acht;
- binnen de proeftijd deelneemt aan de gedragsinterventie CoVa van de reclassering of aan een andere gedragstraining die gericht is op cognitieve vaardigheden, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt. Verdachte houdt zich aan de afspraken en aanwijzingen van de trainer;
- zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk met een vaste structuur;
- meewerkt aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen,
ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Betrokkene geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden;
- draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat de verdachte:
- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;
- bepaalt dat de tijd die de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;
schadevergoeding
ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 2]
- wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] toe tot een bedrag van € 2.164,33 (bestaande uit materiële schade ( € 644,33) en immateriële schade ( € 1.500,00));
- veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 2] van een bedrag van € 1.500,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 juni 2025 en voor een bedrag van € 664,33 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 juli 2025);
- veroordeelt de verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;
- legt de maatregel op dat de verdachte verplicht is ter zake van het bewezen verklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.500,00, (zegge: vijftienhonderd euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 juni 2025 en van een bedrag van € 664,33 (zegge: zeshonderdvierenveertig euro en drieëndertig eurocent) te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 juli 2025, ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 21 dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;
- bepaalt dat als de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van de verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als de verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;
- bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 1]
- bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 1] in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen;
ten aanzien van benadeelde partij [slachtoffer 3]
- bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 3] in het geheel niet-ontvankelijk is in de vordering, en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
- bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen;
de in beslag genomen voorwerpen
- gelast de teruggave aan verdachte van
- 1 telefoontoestel wit, merk Apple (870242);
- 1 jas, zwart, merk Under Armour (870253);
- 1 broek, zwart, merk Under Armour (870257);
- 1 jas, zwart/grijs, merk Under Armour (870258);
- 1 broek, zwart, merk Under Armour (870259);
- 1 muts, zwart (870243);
- 1 muts, zwart (870244);
- 1 paar schoenen, zwart, merk Balenciaga (870252).
Dit vonnis is gewezen door mr. P.M.F. Schreurs, voorzitter, mr. R.G.J. Gehring en
mr. J.G.M. Fluttert, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. de Bruin, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 12 november 2026.
Buiten staat
mr. J.G.M. Fluttert is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
Bijlage bewijsmiddelen
Leeswijzer
Deze bijlage maakt deel uit van het vonnis en bevat de bewijsmiddelen.
Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Oost-Nederland uit Onderzoek KOALA25 met onderzoeksnummer ON2R025049. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar pagina’s van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.
-
Het proces-verbaal van de terechtzitting van 11 september 2026, voor zover inhoudende de bekennende verklaring van verdachte;
-
Het proces-verbaal van bevindingen met nummer ON2R025049-32 van 14 juli 2025, pagina’s 997 tot en met 1008;
-
Het proces-verbaal van bevindingen onderzoek gebruikte materialen mbt explosie met nummer ON2R025049-263, pagina’s 1021 tot en met 1029;
-
Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 1] met nummer ON2R025049-250, pagina 963 en 964;
-
Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 2] met nummer ON2R025049-264, pagina 965 en 966;
-
Een geschrift zijnde een rapport van het NFI: Explosievenonderzoek naar aanleiding van een explosie bij een zonnestudio in [plaats 1] op 26 juni 2025 van 3 april 2026, ongenummerde pagina’s;