De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 48 maanden, waarvan 12 maanden…

Inleiding

De zaak tegen verdachte is onderdeel van een groter strafrechtelijk onderzoek, genaamd Koala25. Dit onderzoek richt zich op meerdere incidenten in de periode van 26 juni 2025 tot en met 26 augustus 2025 in [plaats 1] en [plaats 5], waarbij het steeds om dezelfde benadeelde partij, [benadeelde 1], gaat. De zaak van verdachte ziet alleen op zaaksdossier 4 van dat onderzoek, namelijk de explosie die op 7 augustus 2025 heeft plaatsgevonden bij een zonnestudio aan de [adres 1] in [plaats 1].

Die dag heeft omstreeks 03:55 uur een ontploffing plaatsgevonden bij de zonnestudio. Omwonenden hebben een harde knal gehoord en zagen een enorme flits. Verbalisanten hebben schade geconstateerd die qua aard past bij een heftige explosie: de onderzijde van de deur van de zonestudio was volledig weggeblazen, de ruiten waren versplinterd en binnen in het pand was de gang bezaaid met glas en hout. Een gedeelte van de voordeur was dwars door het pand geblazen en werd gevonden bij de achterdeur. Bij het huis aan de overkant van de straat waren zeven ruiten gebarsten.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak bepleit voor het bestanddeel ‘gevaar voor zwaar lichamelijk letsel/levensgevaar’, omdat uit het dossier niet kan worden afgeleid dat er een concreet en reëel gevaar voor zwaar lichamelijk letsel of het leven van anderen is ontstaan door de explosie. De raadsman heeft vervolgens gesteld dat verdachte geen intellectuele of materiële bijdrage van zodanig gewicht heeft geleverd dat kan worden gesproken van medeplegen. Verdachte heeft het besluit tot de aanslag niet genomen, hij kende het explosief niet en hij heeft geen instructies aan de uitvoerder gegeven. Hij had geen feitelijke zeggenschap over de uitvoering en heeft zelf ook geen uitvoeringshandelingen verricht. Verdachte dient dan ook van het primair ten laste gelegde te worden vrijgesproken. De raadsman heeft bepleit dat verdachte ook van de subsidiair ten laste gelegde uitlokking dient te worden vrijgesproken. De raadsman refereert zich aan het oordeel van de rechtbank wat betreft het meer subsidiair ten laste gelegde feit.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank komt op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen tot een bewezenverklaring van het samen met anderen opzettelijk teweegbrengen van een explosie bij de zonnestudio aan de [adres 1] in [plaats 1] op 7 augustus 2025. Verdachte heeft de feitelijkheden bekend en door of namens hem is geen algehele vrijspraak bepleit. De rechtbank zal dan ook conform artikel 359, derde lid, laatste volzin, Sv, volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen.

Medeplegen

De vraag die de rechtbank allereerst moet beantwoorden is of verdachte kan worden aangemerkt als medepleger van de explosie.

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezen verklaard wanneer is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte bij het ten laste gelegde het volgende af. Verdachte heeft medeverdachte [medeverdachte 3] (hierna: [medeverdachte 3]) benaderd en hem gevraagd iemand te regelen om een ‘appel te zetten’. [medeverdachte 3] heeft vervolgens medeverdachte [medeverdachte 1] (hierna: [medeverdachte 1]) geregeld. Verdachte heeft zijn auto beschikbaar gesteld en heeft met medeverdachte [medeverdachte 2] (hierna: [medeverdachte 2]) in [plaats 3] het explosief opgehaald. Vervolgens hebben verdachte en [medeverdachte 2] [medeverdachte 1] opgehaald en zijn zij met z’n drieën naar [plaats 1] gereden. Verdachte was bijrijder op het laatste gedeelte van de heenweg en de bestuurder op de terugweg. [medeverdachte 1] heeft verklaard dat verdachte en [medeverdachte 2] hem onderweg hebben verteld wat hij precies moest gaan doen en hem vervolgens het explosief hebben gegeven. Onderweg heeft verdachte bij een tankstation de aansteker gekocht om het explosief aan te steken. [medeverdachte 3] heeft verklaard dat hij na de explosie geld gekregen heeft van verdachte om [medeverdachte 1] te betalen.

Verdachte is daarmee op meerdere momenten een onmisbare schakel bij het ten laste gelegde geweest. Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en de medeverdachten is komen vast te staan. De bijdrage van verdachte aan het ten laste gelegde is van zodanig gewicht dat deze kan worden aangemerkt als medeplegen. De rechtbank acht het ten laste gelegde medeplegen wettig en overtuigend bewezen.

Gevaarzetting

De rechtbank dient vervolgens de vraag te beantwoorden welk gevaar door de explosie is veroorzaakt.

De explosie is veroorzaakt door het aansteken van een zelfgemaakte explosieve constructie. Er zijn geen resten van het gebruikte explosief gevonden. [medeverdachte 1] heeft verklaard dat het ging om een fles met grijs poeder, waar een Cobra 6 in zat. De fles zat in een tas met daarin nog meer grijs poeder.

Het explosief is op de grond tegen de deur gezet van de zonnestudio. Uit het forensisch onderzoek ter plaatse blijkt dat door het afsteken van dit explosief in en rondom het pand veel schade is ontstaan. De ruiten van de panden aan de andere zijde van de weg werden door de druk verbroken. Over de volledige breedte van het pand op het trottoir lagen glassplinters en delen hout. De onderzijde van de rechterdeur was volledig weggeblazen. Nagenoeg alle ruiten van de tweedelige deur en de houten drempel waren verbroken. Ook binnen in de woning was de gang bezaaid met stukken hout en glas. De balie ombouw was geperforeerd door glas en/of hout. Een onderdeel van de buitendeur was door de volledige gang naar binnen geblazen en werd terug gevonden bij de achterdeur. Meerdere stukken hout en glas waren als secundaire fragmentatie door de muren en plafond gegaan.

In het forensisch onderzoek staat dat gelet op de verwoestende werking van het explosief aan het gebouw gesteld kan worden dat ook het te duchten levensgevaar aanwezig was. De ernst van de gevolgen van de explosie is onder meer afhankelijk van de locatie van personen ten opzichte van de explosie. Indien er sprake was geweest van lichaamscontact met de explosie zou er ernstig tot dodelijk lichamelijk letsel kunnen ontstaan door de drukgolf en de hitte.

Op afstanden verder weg is het van de specifieke omstandigheden afhankelijk of en tot

welk letsel de hitte en drukgolf leiden. Afgaande van een explosie veroorzaakt door,

een Cobra met circa 100 gram flitspoeder, kan deze binnen een halve meter longschade en tot op enkele meters afstand van de explosie tot permanente gehoorschade zoals trommelvliesbreuk leiden. Daarnaast kan letsel optreden door de impact van scherven en brokstukken. Op relatief korte afstand kunnen hete fragmenten van het gebruikte explosief en diens verpakking verwondingen aan de huid veroorzaken. Het explosief heeft de omgeving aantoonbaar beschadigd; dat betekent dat scherven en brokstukken in dit geval met hoge snelheden zijn weggeslingerd. De brokstukken bestonden voornamelijk uit glas en hout. Deze zijn op het terrein rondom de explosie teruggevonden. Deze wegslingerende delen kunnen tot op tientallen meters afstand (in een vrije baan) lichamelijk tot zeer zwaar lichamelijk letsel veroorzaken.

De rechtbank stelt vast dat de zonnestudio midden in een woonwijk ligt en zich bevindt in een oud pand van hout in het centrum van [plaats 1]. In datzelfde pand bevindt zich een woning ([adres 2]) en het pand is direct verbonden aan de woning met [adres 3].

Het is een feit van algemene bekendheid dat een explosie bij een voordeur van een pand kan leiden tot brand in dat pand. Brand is een ongrijpbaar middel dat zich snel en onbeheerst kan ontwikkelen, vooral als in een pand veel hout is verwerkt en het zich bevindt op een locatie midden in een oude woonwijk, waar de huizen dicht op elkaar staan, zoals hier het geval is. Door het vuur en de rookontwikkeling kan al snel een levensbedreigende situatie ontstaan.

Gelet op de kracht en de mogelijke gevolgen van een explosief zoals is gebruikt, de locatie waar en het tijdstip waarop deze tot ontploffing is gebracht, was, naast gevaar voor goederen, ook gevaar voor zwaar lichamelijk letsel en levensgevaar naar algemene ervaringsregels voorzienbaar. Dat in de zonnestudio zelf niemand aanwezig was op het moment van de explosie doet daaraan niet af. Gelet op het tijdstip waarop de explosie heeft plaatsgevonden was de kans immers zeer groot dat er in de aangrenzende woningen mensen lagen te slapen, wat ook zo was in de woningen op [adres 2] en [adres 3] en in de woning aan de [adres 4]

die zich bevindt aan de overkant van de straat op 20 meter van de zonnestudio. Bij laatstgenoemde woning zijn zeven ruiten aan de straatzijde gebarsten.

De rechtbank acht dan ook op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen bewezen dat door de explosie, gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten is geweest.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het teweegbrengen van een explosie, met gemeen gevaar voor goederen, gevaar voor zwaar lichamelijk letsel en levensgevaar voor personen.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 7 augustus 2025 te [plaats 1], tezamen en in vereniging met anderen,

opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht bij een pand aan de [adres 1], door een explosief bij het pand te plaatsen en deze tot ontploffing te brengen, en daarvan gemeen gevaar voor

- delen van dat pand en delen van aangrenzende woningen en voor de in dat pand en in die aangrenzende woningen aanwezige goederen en voor in de omgeving van dat pand aanwezige goederen, en

- levensgevaar voor anderen en

- gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen,

te duchten was.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geëist dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren, met aftrek van de tijd die verdachte al heeft doorgebracht in voorarrest.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht de eis van de officier van justitie te matigen. Gelet op straffen die in gelijksoortige zaken zijn opgelegd is er ruimte voor de oplegging van een voorwaardelijk strafdeel, waarbij de bijzondere voorwaarden zoals de reclassering deze heeft geadviseerd kunnen worden opgelegd.

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en de ernst van het gepleegde feit

Verdachte heeft tegen betaling samen met anderen een vuurwerkbom bij de midden in een woonwijk gelegen zonnestudio geplaatst, aangestoken en dit alles laten filmen voor de opdrachtgever. Dergelijke explosies zijn niet alleen bedreigend en beangstigend voor de gebruikers en omwonenden van het betreffende pand, maar leiden ook tot hevige onrust en gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving in het algemeen. Verdachte heeft met zijn handelen onverantwoorde risico’s genomen en de veiligheid van personen en goederen ernstig in gevaar gebracht.

De rechtbank vindt het zeer zorgelijk dat de verdachte bereid was om tegen betaling zo’n ernstig strafbaar feit te plegen en neemt het de verdachte kwalijk dat hij bij het plegen van het feit enkel heeft gedacht aan zijn eigen belangen, zonder daarbij na te denken over de gevolgen van zijn handelen voor anderen.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie betreffende verdachte van 2 juli 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit.

De rechtbank heeft kennis genomen van het advies van de reclassering van 3 september 2026, waarin de reclassering verdachte beschrijft als een jongeman die zijn leven goed op orde heeft. Hij gaat naar school en heeft een bijbaan waarmee hij genoeg geld verdient om rond te komen. Hij beschikt over stabiele huisvesting, er is geen sprake van risicovol middelengebruik en er zijn geen aanwijzingen voor psychische problematiek. Wellicht is sprake van een risicoverhogend sociaal netwerk. Het is moeilijk in te schatten of verdachte ofwel niet in staat was de ernst en de gevolgen van het feit te beseffen, dan wel dat hij er met het volle besef is ingestapt. Beide mogelijkheden zijn echter zeer zorgelijk. De reclassering schat het risico op herhaling in als laag en adviseert het volwassenenstrafrecht toe te passen. Bij een veroordeling adviseert de reclassering tot de oplegging van een (deels) voorwaardelijke gevangenisstraf met de volgende bijzondere voorwaarden: meldplicht, een gedragsinterventie cognitieve vaardigheden, een ambulante behandeling en een contactverbod met de medeverdachten.

Strafoplegging

Gezien de ernst van het feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een forse onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en de hiervoor omschreven rol die verdachte heeft gehad bij het bewezen verklaarde. De rechtbank heeft de proceshouding van verdachte meegewogen in positieve zin. Verdachte heeft openheid van zaken gegeven over zijn handelen en heeft inzicht getoond in de foute keuzes die hij heeft gemaakt. Verdachte heeft ter terechtzitting spijt betoond en zijn excuses gemaakt richting de slachtoffers.

De rechtbank zal verdachte ook een voorwaardelijk strafdeel opleggen als stok achter de deur voor verdachte om geen strafbare feiten meer te plegen en als kans om met de hulp en begeleiding van de reclassering weer grip op zijn leven te krijgen.

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden met aftrek van de tijd die verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan een gedeelte van twaalf maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, passend en geboden. De rechtbank zal bij het voorwaardelijk gedeelte van de straf de bijzondere voorwaarden opleggen zoals de reclassering deze heeft geadviseerd.

Het in beslag genomen voorwerp

De officier van justitie heeft het standpunt ingenomen dat de telefoon verbeurd verklaard dient te worden, omdat het feit is voorbereid met behulp van de telefoon.

De raadsman heeft zich wat betreft het beslag gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De rechtbank zal de teruggave aan de verdachte gelasten van de aan verdachte toebehorende op de beslaglijst vermelde telefoon, aangezien deze niet vatbaar is voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet.

De vorderingen van de benadeelde partijen

Benadeelde partij [benadeelde 1]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van
€ 213.834,92, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 161.684,92 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade wordt een bedrag van € 52.150,00 gevorderd.

Subsidiair heeft [benadeelde 1] verzocht de verdachten uit zaaksdossier 4 hoofdelijk te veroordelen tot een schadevergoeding ter hoogte van de schade die veroorzaakt is door de explosie op
7 augustus 2025. Dat komt neer op een totaalbedrag van € 8.318,68, bestaande uit:

Immateriële schade € 5.215,00;

Materiële kosten € 3.166,68.

Benadeelde partij [benadeelde 3]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van

€ 13.933,74, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 7.433,74 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade (geestelijk letsel door shockschade) wordt een bedrag van € 6.500,00 gevorderd.

Benadeelde partij [benadeelde 2]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van
€ 13.858,26, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. De schade bestaat uit een bedrag van € 7.358,26 materiële schade en ter vergoeding van immateriële schade (geestelijk letsel door shockschade) wordt een bedrag van € 6.500,00 gevorderd.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de hoogte van de toe te wijzen vorderingen van de benadeelde partijen.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de vorderingen van de benadeelde partijen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard, omdat het uitzoeken van welke schade door welk incident is ontstaan een onevenredige belasting van het strafproces oplevert.

Subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat de vorderingen van [benadeelde 3] en [benadeelde 2] in het geheel niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard, omdat het rechtstreeks verband tussen de tenlastelegging van verdachte en het ontstaan van de schade van [benadeelde 3] en [benadeelde 2] ontbreekt. De raadsman merkt daarbij op dat geen sprake kan zijn van schokschade, nu niet wordt voldaan aan het confrontatievereiste.

De raadsman heeft zich ten aanzien van de vordering van [benadeelde 1] op het standpunt gesteld dat de materiële schade beperkt moet worden tot de schade die is veroorzaakt door de explosie van 7 augustus 2026. De immateriële schade kan tot 10% aan de daders van de explosie worden toegerekend en is hoofdelijk toewijsbaar.

De benadeelde partij [benadeelde 1] heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij [benadeelde 1] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het feit is toegebracht.

Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 15 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.