Strafrecht overig

De rechtbank veroordeelt een 21-jarige man tot een taakstraf van 240 uren, een gevangenisstraf van 180 dagen…

Rechtbank Overijssel, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
16 november 2026
Zaaknummer
08-344933-24 (P)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:6948
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De rechtbank veroordeelt een 21-jarige man tot een taakstraf van 240 uren, een gevangenisstraf van 180 dagen, waarvan 178 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en een meldplicht bij de reclassering. Daarnaast moet de verdachte een schadevergoeding betalen van € 1.060,-. De verdachte heeft zich samen met zijn twee medeverdachten schuldig gemaakt aan de opzettelijke wederrechtelijke vrijheidsberoving van het slachtoffer, en heeft daarbij ook zijn telefoon vernield.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team Strafrecht

Meervoudige kamer

Zittingsplaats Zwolle

Parketnummer: 08-344933-24 (P)

Datum vonnis: 12 november 2026

Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 2005 in [geboorteplaats] ,

wonende aan [adres 1] .

1 Het onderzoek op de terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 2 april 2026 en 29 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsvrouw mr. J.J.M. Pinners, advocaat in Zwolle, naar voren is gebracht.

Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van wat namens de benadeelde partij

[slachtoffer] door [naam] van Slachtofferhulp Nederland is aangevoerd.

2 De tenlastelegging

De verdenking komt er, kort weergegeven, op neer dat verdachte op 12 oktober 2024 samen met anderen:

feit 1: opzettelijk wederrechtelijk [slachtoffer] van zijn vrijheid heeft beroofd;

feit 2: openlijk en in vereniging geweld tegen [slachtoffer] heeft gepleegd door hem met de vuist enmet een nijptang tegen het gezicht te slaan waardoor hij een snijwond heeft opgelopen;

feit 3: de telefoon van [slachtoffer] heeft vernield.

Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:

feit 1

hij op of omstreeks 12 oktober 2024 te Zwolle, althans in Nederland tezamen en in

vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer]

wederrechtelijk van de vrijheid heeft/hebben beroofd en/of beroofd gehouden,

immers heeft hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) opzettelijk wederrechtelijk

- die [slachtoffer] belet zijn weg te vervolgen door op de weg te gaan staan;

- (vervolgens) die [slachtoffer] met een ijzeren nijptang, in elk geval met een hard

voorwerp, meermalen in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of het lichaam

geslagen;

- (vervolgens) die [slachtoffer] aan zijn benen vastgepakt teneinde te beletten dat hij kon

vluchten en/of hem mee te nemen en/of in een voertuig te leggen;

- (vervolgens) die [slachtoffer] een vuistslag in het gezicht gegeven;

- (vervolgens) die [slachtoffer] gedwongen in een voertuig plaats te nemen door tegen die

[slachtoffer] te zeggen: “Als je niet zelf die auto in stapt dan zorgen we dat je die auto in

gaat, we kunnen je ook vastbinden als het moet, als je niet wil luisteren”, althans

woorden van gelijk strekking of aard,

- (vervolgens) met die auto gereden over meerdere (snel)wegen, waaronder de N50

en de A28 naar een afgelegen stuk bos waar het voertuig is gestopt;

- (vervolgens) [slachtoffer] uit het voertuig heeft laten stappen waarbij bedreigende

woorden in de richting van [slachtoffer] zijn geuit;

- (vervolgens) die [slachtoffer] weer in het voertuig te laten plaats nemen en hem in de

buurt van zijn huis af te zetten;

feit 2

hij op of omstreeks 12 oktober 2024 te Zwolle, althans in Nederland op/aan de

Hermelenweg te Zwolle, in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd

tegen een of meer personen, te weten [slachtoffer] welk in vereniging

gepleegde geweld bestond uit:

- het meermalen met de vuist tegen het hoofd, althans het gezicht slaan van die

[slachtoffer] ;

- (vervolgens) het meermalen, althans eenmaal in/op/tegen het gezicht en/of het

hoofd en/of het lichaam slaan van die [slachtoffer] met een ijzeren nijptang, in elk geval

met een hard voorwerp,

terwijl het door verdachte gepleegde geweld enig lichamelijk letsel ten gevolge had

te weten een snijwond op het hoofd;

feit 3

hij op/of omstreeks 12 oktober 2024 te Zwolle, althans in Nederland tezamen en in

vereniging met een of meer anderen, althans alleen opzettelijk en wederrechtelijk

een telefoon, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer] ,

in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd en/of

onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt.

3 De bewijsmotivering

3.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie vindt de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen.

3.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging refereert zich aan het oordeel van de rechtbank.

3.3

Het oordeel van de rechtbank

Voor de leesbaarheid van het vonnis worden verdachte [verdachte] en zijn medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hierna met hun voornaam aangeduid.

Ten aanzien van het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde

[verdachte] heeft bekend dat hij het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde heeft gepleegd. Tijdens de zitting is door zijn raadsvrouw ten aanzien van deze feiten geen vrijspraak bepleit. De rechtbank komt op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen tot een bewezenverklaring van de aan [verdachte] ten laste gelegde feiten onder 1 en 3, waarbij de rechtbank overeenkomstig artikel 359, derde lid, laatste volzin, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) zal volstaan met de volgende opsomming van de bewijsmiddelen:

  1. het proces-verbaal van het onderzoek ter terechtzitting van 29 oktober 2026, voor zover inhoudende de bekennende verklaring van verdachte;

  2. het proces-verbaal van aangifte door [slachtoffer] van 12 oktober 2024, pagina’s 113 tot en met 116.

Ten aanzien van het onder feit 2 ten laste gelegde

De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan openlijk geweld. Voor een bewezenverklaring van openlijke geweldpleging is vereist dat meerdere personen, in ieder geval twee personen, geweld hebben gebruikt. Alleen [verdachte] heeft geweld gebruikt. Het is niet gebleken dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] geweld hebben gepleegd, evenmin dat zij een significante of wezenlijke bijdrage aan de geweldshandelingen van [verdachte] hebben geleverd. Tijdens de door [verdachte] verrichte geweldshandelingen zat [medeverdachte 2] namelijk in de auto en stond [medeverdachte 1] er alleen maar bij. Dat [medeverdachte 1] “Nu” zou hebben geroepen en de nijptang aan [verdachte] zou hebben gegeven volgt alleen uit de verklaring van [verdachte] en vindt verder geen steun in het dossier, ook niet in de aangifte van [slachtoffer] . De rechtbank zal [verdachte] daarom vrijspreken van dit feit.

3.4

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

feit 1

hij op 12 oktober 2024 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden,

immers hebben hij, verdachte, en zijn mededaders opzettelijk wederrechtelijk

- die [slachtoffer] belet zijn weg te vervolgen door op de weg te gaan staan;

- die [slachtoffer] met een ijzeren nijptang tegen het gezicht geslagen;

- die [slachtoffer] aan zijn benen vastgepakt;

- die [slachtoffer] een vuistslag in het gezicht gegeven;

- die [slachtoffer] gedwongen in een voertuig plaats te nemen door tegen die

[slachtoffer] te zeggen: “Als je niet zelf die auto in stapt dan zorgen we dat je die auto in

gaat, we kunnen je ook vastbinden als het moet, als je niet wil luisteren”,

- met die auto gereden over meerdere wegen, naar een afgelegen stuk bos waar het voertuig is gestopt;

feit 3

hij op 12 oktober 2024 te Zwolle, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk en wederrechtelijk een telefoon, die geheel aan [slachtoffer] toebehoorde, heeft vernield.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 47, 282 en 350 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1

het misdrijf: medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven/beroofd houden;

feit 3

het misdrijf: medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.

5 De strafbaarheid van verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor de bewezenverklaarde feiten.

6 De op te leggen straf of maatregel

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert dat verdachte voor het ten laste gelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, met aftrek van de tijd die verdachte heeft doorgebracht in voorarrest, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren. Aan het voorwaardelijke gedeelte van de straf moeten de voorwaarden worden gekoppeld zoals de reclassering heeft geadviseerd (een meldplicht en het volgen van een gedragsinterventie cognitieve vaardigheden).

6.2

Het standpunt van de verdediging

De verdediging bepleit te volstaan met de oplegging van een (deels) voorwaardelijke gevangenisstraf die lager uitvalt dan door de officier van justitie is geëist, in combinatie met een taakstraf.

6.3

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en ernst van de feiten

[verdachte] heeft zich samen met medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] schuldig gemaakt aan de opzettelijke wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] , en heeft daarbij ook zijn telefoon vernield. Aanleiding hiervoor was dat [medeverdachte 2] tegen [verdachte] en [medeverdachte 1] had verteld dat zij het slachtoffer was van een groepsverkrachting waaraan [slachtoffer] deel had genomen en dat [slachtoffer] haar had bedreigd, maar dat de politie had geweigerd dit op te pakken. Destijds besloten [medeverdachte 2] , [verdachte] en [medeverdachte 1] het heft in eigen handen te nemen en met een vooropgezet plan verhaal te halen bij [slachtoffer] . Ze hebben hem opgewacht, [verdachte] heeft hem meermaals geslagen en hij is tegen zijn zin meegenomen in de auto.

Met zijn handelen heeft [verdachte] niet alleen een forse inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van [slachtoffer] , maar ook op zijn gevoelens van veiligheid. De wijze waarop het strafbare feit is gepleegd is brutaal en grof. De situatie moet voor [slachtoffer] zeer beangstigend zijn geweest. Hij heeft ook verklaard dat hij in de auto heeft gedacht dat hij het niet zou overleven. Bovendien had het veel erger kunnen aflopen gelet op het door [verdachte] toegepaste geweld op het hoofd van [slachtoffer] . [slachtoffer] had een diepe snijwond in zijn voorhoofd opgelopen en is daarmee gaan slapen. Gelukkig is zijn huisgenoot de volgende dag met hem naar de spoedeisende hulp gegaan. Er zijn vijf hechtingen geplaatst en [slachtoffer] zal daar altijd een litteken aan overhouden. Ook is er schade aan een huidzenuw ontstaan waardoor hij geen gevoel heeft aan een deel van zijn voorhoofd. Dat de impact van wat [slachtoffer] is overkomen groot is, blijkt ook uit de door hem ter zitting gegeven toelichting. De rechtbank rekent het [verdachte] in het bijzonder zwaar aan dat hij diegene is geweest die grof geweld tegen [slachtoffer] heeft gebruikt.

De rechtbank neemt [verdachte] dit alles kwalijk en zal het in strafverzwarende zin meewegen.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 9 april 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten, zodat dit niet strafverzwarend meeweegt.

Ook heeft de rechtbank acht geslagen op de inhoud van het reclasseringsrapport van Reclassering Nederland van 24 september 2026 en op wat verdachte ter terechtzitting heeft verklaard.

Verdachte is een nu 21-jarige man en is de voormalige vriend van medeverdachte [medeverdachte 2] . Verdachte is werkzaam als vrachtwagenchauffeur, woont bij zijn vader, vindt steun in een (klein) sociaal netwerk en is druk bezig om zijn leven verder op te bouwen. Verdachte heeft destijds zijn emoties laten oplopen door het verhaal van medeverdachte [medeverdachte 2] over de vermeende verkrachting en bedreiging, heeft onvoldoende afstand genomen en gekozen voor een gewelddadige oplossing. Er is geen sprake van een delictpatroon en verdachte is niet meer in beeld gekomen bij politie en justitie. Verdachte heeft duidelijk gemaakt dat hij zijn eigen gedrag afkeurt, de gehele situatie zijn sporen heeft achtergelaten en hij sindsdien als persoon is veranderd. De reclassering schat het recidiverisico in als laag. De reclassering adviseert de toepassing van het volwassenenrecht en de oplegging van een (deels) voorwaardelijke straf met de volgende bijzondere voorwaarden: een meldplicht en de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden.

De op te leggen straf

De rechtbank houdt bij het bepalen van de straf en de hoogte ervan rekening met straffen die in vergelijkbare gevallen door rechters zijn opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank in strafmatigende zin rekening met de jonge leeftijd van verdachte en dat het inmiddels twee jaar geleden is dat verdachte zich aan het bewezen verklaarde feit schuldig heeft gemaakt. Ook heeft verdachte zich op de zitting schuldbewust getoond en heeft hij persoonlijk zijn excuses aangeboden aan het slachtoffer. Uit het reclasseringsrapport en de verklaring van verdachte volgt dat hij zijn leven op orde lijkt te hebben. Hoewel de feiten op zichzelf een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen, zal de rechtbank het advies van de reclassering opvolgen en een deels voorwaardelijke straf opleggen met daaraan verbonden de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden, in combinatie met een taakstraf.

De rechtbank acht het, alles afwegend, passend en geboden om aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 180 dagen, met aftrek van de tijd die verdachte heeft doorgebracht in voorarrest, waarvan 178 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. Om te voorkomen dat verdachte in de toekomst weer de fout ingaat, zal de rechtbank aan het voorwaardelijke strafgedeelte de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden in de vorm van een meldplicht en de gedragsinterventie cognitieve vaardigheden koppelen zoals deze hierna in het dictum is geformuleerd. Daarnaast zal de rechtbank een taakstraf van 240 uren opleggen.

7 De schade van benadeelde partij [slachtoffer]

7.1

De vordering van de benadeelde partij

[slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in dit strafproces gevoegd. Hij vordert verdachte te veroordelen om € 3.120,00 aan schadevergoeding te betalen, bestaande uit € 120,- aan materiële schade (voor een mobiele telefoon) en € 3.000,00 immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Daarnaast is verzocht om verdachte hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de toe te wijzen schadevergoeding.

7.2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de door [slachtoffer] verzochte schadevergoeding in zijn geheel hoofdelijk toewijsbaar is, te vermeerderen met de daartoe geldende wettelijke rente, met ook de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

7.3

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt de verzochte schadevergoeding te beperken tot het deel van verdachte in plaats van de schadevergoeding hoofdelijk op te leggen.

7.4

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank stelt op basis van de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting vast dat voldoende verband bestaat tussen het bewezenverklaarde handelen van verdachte en de door de benadeelde partij gestelde schade om te kunnen aannemen dat de benadeelde partij door dit handelen rechtstreekse schade is toegebracht.

De materiële schade

De rechtbank is van oordeel dat de opgevoerde materiële schadepost van € 120,- voor een mobiele telefoon, die overigens door de verdediging niet is betwist, voldoende is onderbouwd. Omdat verdachte en [verdachte] hebben toegezegd de schade te zullen vergoeden, ziet de rechtbank reden de schade eerlijk te verdelen over de verdachte en [medeverdachte 1] . De rechtbank zal de gevorderde materiële schadevergoeding toewijzen voor een bedrag van € 60,-. Dat maakt dat het overige wordt afgewezen.

De immateriële schade

Op basis van artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek heeft een benadeelde onder meer recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding anders dan vermogensschade als de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in de persoon is aangetast. In dit geval is sprake van lichamelijk letsel. [slachtoffer] heeft een bloedende hoofdwond opgelopen die in het ziekenhuis moest worden gehecht. Om die reden kan hij reeds aanspraak maken op immateriële schadevergoeding.

De rechtbank zoekt aansluiting bij de in de Rotterdamse schaal vermelde bedragen en gaat daarbij uit van de bandbreedte zoals beschreven in de categorie 9 gezichtsletsel (d) minder ernstige littekenvorming. Gelet hierop acht de rechtbank het gevorderde bedrag van € 3.000,- allerzins billijk. De rechtbank zal ook deze schadevergoeding echter evenredig verdelen over verdachte en zijn twee medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , waardoor zij de vordering in deze zaak van verdachte zal toewijzen tot een bedrag van € 1.000,-. Het overige deel van de vordering zal worden afgewezen.

Totaal

In totaal zal de rechtbank een schadebedrag van € 1.060,- toewijzen, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan (12 oktober 2024).

7.5

De schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht (mede) aansprakelijk is voor de schade die door de feiten zijn toegebracht.

Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 10 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.

8 De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 57 Sr.

9 De beslissing

De rechtbank:

vrijspraak

- verklaart niet bewezen dat verdachte het onder feit 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij;

bewezenverklaring

- verklaart bewezen dat verdachte het onder feit 1 en feit 3 ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

strafbaarheid feiten

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 1

het misdrijf: medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven/beroofd houden;

feit 3

het misdrijf: medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen;

strafbaarheid verdachte

- verklaart verdachte strafbaar voor het onder feit 1 en feit 3 bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 180 (honderdtachtig) dagen;

- bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 178 (honderdachtenzeventig) dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien de verdachte voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:

- stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

De rechter kan de tenuitvoerlegging ook gelasten indien de verdachte gedurende de

proeftijd van 2 (twee) jaren de navolgende bijzondere voorwaarden

niet is nagekomen:

- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte:

- zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en

zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt verdachte zich binnen 5 werkdagen bij de bureaudienst tussen 09.00 en 12.00 uur nadat de proeftijd is ingegaan bij Reclassering Nederland op het adres [adres 2] ;

- binnen de proeftijd deelneemt aan de gedragsinterventie CoVa van de reclassering of

aan een andere gedragstraining die gericht is op cognitieve vaardigheden, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de training nodig vindt. Verdachte houdt zich aan de afspraken en aanwijzingen van de trainer. Indien de toezichthouder gedurende het toezicht verdere verdieping noodzakelijk acht, kan worden bezien of aanvullende ambulante behandeling geïndiceerd is;

- draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat verdachte:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;

- veroordeelt verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren;

- beveelt, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen;

schadevergoeding

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] : van een bedrag van € 1.060,- (zegge: duizendzestig euro), waarvan € 60,- aan materiële schadevergoeding en € 1.000,- aan immateriële schadevergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 oktober 2024;

- veroordeelt verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;

- legt de maatregel op dat verdachte verplicht is ter zake van het bewezen verklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 1.060,- (zegge: duizendenzestig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 12 oktober 2024 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 10 dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;

- bepaalt dat als verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen;

- wijst de vordering van de benadeelde partij voor het overige af..

Dit vonnis is gewezen door mr. J. de Ruiter, voorzitter, mr. I.E. Voorberg en

mr. J.G.M. Fluttert, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.L. Struik, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 12 november 2026.

Buiten staat

De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van de politie eenheid Oost-Nederland, met registratienummer PL0600-2024480215, van 14 december 2024. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.