Verweerder heeft met gebruikmaking van de binnenplanse afwijkingsbevoegdheid een omgevingsvergunning mogen…

Bestuursrecht

zaaknummer: ROT 25/2689

en

Als derde-partij neemt aan de zaak deel: [bedrijf] B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] , vergunninghoudster

(gemachtigde: [gemachtigde] ).

1. Deze uitspraak gaat over een omgevingsvergunning die verweerder op grond van de Omgevingswet aan vergunninghoudster heeft verleend voor het vestigen van een bedrijf aan de [adres 1] te [plaats] . Eiser is het niet eens met de omgevingsvergunning en heeft daarom beroep ingesteld. Eiser heeft een aantal beroepsgronden aangevoerd. Aan de hand van die beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de verleende omgevingsvergunning.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat verweerder met gebruikmaking van de binnenplanse afwijkingsbevoegdheid de omgevingsvergunning heeft mogen verlenen. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt en het beroep ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

2. Vergunninghoudster heeft een aanvraag om omgevingsvergunning ingediend voor het vestigen van een bedrijf aan de [adres 1] te [plaats] .

Met het besluit van 22 oktober 2024 (het primaire besluit) heeft verweerder de gevraagde omgevingsvergunning verleend. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit.

Met het besluit van 12 februari 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder, onder overname van het advies van de adviescommissie bezwaarschriften van 7 januari 2025, het bezwaar van eiser ongegrond verklaard en onder aanvulling van de motivering het primaire besluit in stand gelaten.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

De rechtbank heeft het beroep op 22 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en zijn gemachtigde en de gemachtigde van verweerder, vergezeld door [persoon A] .

Inleiding

3. Vergunninghoudster is een aannemings- en verhuurbedrijf dat actief is in de civiele betonbouw voor werkzaamheden langs wegen en spoorlijnen, prefab montage en verhuur van mobiel bouwmaterieel. Haar bedrijf is gevestigd op het bedrijventerrein [plaats] aan de [adres 3] , [adres 4] en [adres 5] .

Er is een verzoek om handhaving ingediend omdat het bedrijf van vergunninghoudster niet zou passen binnen de maximaal toegestane milieucategorie volgens het bestemmingsplan “Bedrijventerrein [plaats] III”. Vergunninghoudster heeft een aanvraag om omgevingsvergunning ingediend om aan te tonen dat haar bedrijf inpasbaar is op de locatie [adres 1] .

4. Verweerder heeft aan vergunninghoudster een omgevingsvergunning verleend voor het vestigen van haar bedrijf. Dit is volgens verweerder een omgevingsplanactiviteit als bedoeld in artikel 5, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet.

5. Eiser woont aan [adres 2] , op een afstand van ongeveer honderd meter hemelsbreed tot de [adres 5] , en heeft tegen het bestreden besluit de volgende gronden gericht.

Er bestaat twijfel of de omgevingsvergunning is aangevraagd voor het juiste adres. Daarnaast is het onduidelijk voor welk adres verweerder gebruik heeft gemaakt van zijn bevoegdheid om van het omgevingsplan af te wijken om een hogere bedrijfscategorie toe te staan. In het bestreden besluit is verweerder er ten onrechte van uitgegaan dat de kadastrale nummers [nummer 1] en [nummer 2] behoren bij [adres 5] . De juiste kadastrale aanduiding voor [adres 5] is [nummer 3] . [adres 4] is kadastraal bekend als [nummer 1] en [adres 3] als [nummer 2] . Ten aanzien van [adres 5] ( [nummer 3] ) is geen sprake van legalisatie, omdat de kadastrale aanduiding [nummer 3] niet in het bestreden besluit is genoemd, terwijl de kadastrale nummers van [adres 4] ( [nummer 1] ) en [adres 3] ( [nummer 2] ) wel in het bestreden besluit zijn genoemd.

Volgens eiser is er in strijd met het omgevingsplan feitelijk sprake van een bedrijf in milieucategorie 3.2 volgens de Staat van Bedrijfsactiviteiten ‘bedrijventerreinen’, omdat de totale bedrijfsoppervlakte van [adres 3] , [adres 4] en [adres 5] meer is dan het aantal toegestane vierkante meters bedrijfsoppervlakte.

Vergunninghoudster heeft niet voldaan aan het vergunningvoorschrift om voor eind maart 2025 een geluidsscherm te plaatsen ter beperking van geluidshinder.

Bij de vergunningverlening heeft er geen behoorlijke belangenafweging plaatsgevonden, omdat de belangen van omwonenden, zoals die van eiser, niet bij de besluitvorming zijn betrokken. Zo is overlast ten gevolge van opslag en hijswerkzaamheden niet in de belangenafweging meegewogen, terwijl deze activiteiten direct verband houden met de aard van het bedrijf van vergunninghoudster.

Eiser stelt dat hij door de gang van zaken buiten spel wordt gezet en niet kan controleren of en wanneer vergunninghoudster activiteiten uitvoert die niet zijn vergund. Als aandachtspunt (en niet als vergunningvoorschrift) is in het bestreden besluit genoemd dat er nader overleg moet plaatsvinden over de plaats van bouwkranen/liften, bouwketen, laden, lossen, opslag en afvalcontainers, maar wanneer dat overleg zal plaatsvinden is afhankelijk van de gemeente en vergunninghoudster waar eiser geen invloed op heeft. Voorts heeft eiser het door de gemeente toegezegde overzicht van activiteiten die onder de verleende omgevingsvergunning zijn toegestaan nooit ontvangen en eiser heeft ook niets meer vernomen over het toegezegde bezoek van de wethouder aan het bedrijf van vergunninghoudster om de situatie ter plekke zelf te bekijken.

6. Op 1 januari 2024 is de Omgevingswet in werking getreden. Met de inwerkingtreding van deze wet heeft elke gemeente direct een omgevingsplan van rechtswege dat regels geeft over de fysieke leefomgeving voor het gehele grondgebied van de gemeente. Ter plaatse geldt het Omgevingsplan gemeente Molenlanden (het omgevingsplan). Dat omgevingsplan bestaat uit een tijdelijk deel, waarin onder meer alle bestemmingsplannen zijn opgenomen die vóór 1 januari 2024 golden. Op de betreffende locatie was voor zover relevant vóór 1 januari 2024 het bestemmingsplan “Bedrijventerrein [plaats] III” (het bestemmingsplan) van toepassing. Dit bestemmingsplan maakt onderdeel uit van het tijdelijk deel van het omgevingsplan.

De voor deze uitspraak relevante wet- en regelgeving is opgenomen in een bijlage die deel uitmaakt van deze uitspraak.

In het geval, zoals hier aan de orde, waarin de binnenplanse afwijkingsbevoegdheid in het omgevingsplan staat als gevolg van het tijdelijk deel van het omgevingsplan, geldt op grond van artikel 22.281 van het omgevingsplan dat verweerder ook moet beoordelen of sprake is van een evenwichtige toedeling van functies aan locaties. Dit betekent dat verweerder in dit geval niet alleen moet beoordelen of het bedrijf van vergunninghoudster naar aard en invloed op de omgeving geacht kan worden te behoren tot de categorie genoemd in artikel 3.1 van het bestemmingsplan, maar ook of het verlenen van de omgevingsvergunning op grond van de binnenplanse afwijkingsbevoegdheid in overeenstemming is met een evenwichtige toedeling van functies aan locaties.

Het begrip evenwichtige toedeling is in het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl) niet nader omschreven. Het bevoegd gezag heeft beleidsruimte om in te vullen wat een evenwichtige toedeling is. De bestuursrechter oordeelt niet zelf of verlening van de omgevingsvergunning in overeenstemming is met een evenwichtige toedeling van functies aan locaties, maar beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het besluit onevenredig zijn in verhouding tot de met de verlening van de omgevingsvergunning te dienen doelen.

In het aan het bestreden besluit ten grondslag gelegde advies van de commissie bezwaarschriften dat wordt [adres 1] genoemd. Ook uit andere stukken die deel uitmaken van de omgevingsvergunning (zie de ruimtelijke onderbouwing en het akoestisch onderzoek) volgt dat de omgevingsvergunning niet alleen betrekking heeft op [adres 5] , maar ook op [adres 3] en [adres 4] .

Gelet op het voorgaande oordeelt de rechtbank dat alles tezamen bezien voldoende duidelijk is dat de omgevingsvergunning is aangevraagd en verleend voor de adressen [adres 3] , [adres 4] en [adres 5] .

9. In het bestreden besluit heeft verweerder, in lijn met het advies van de bezwaarschriftencommissie nader gemotiveerd dat het bedrijf van vergunninghoudster volgens de VNG Handreiking Milieuzonering valt in milieucategorie 3.1 en dat het bedrijf van vergunninghoudster volgens het omgevingsplan en de Staat van Bedrijfsactiviteiten ‘bedrijventerreinen’ valt in categorie 3.2. Dit laatste omdat de bedrijfsoppervlakte van [adres 3] , [adres 4] en [adres 5] tezamen groter is dan tweeduizend vierkante meter. Nu verweerder heeft bevestigd dat sprake is van categorie 3.2, behoeft wat eiser hierover heeft aangevoerd geen verdere bespreking meer.

10. Zoals hiervoor is vastgesteld valt het bedrijf van vergunninghoudster in categorie 3.2 van de Staat van Bedrijfsactiviteiten ‘bedrijventerreinen’. Dit is twee categorieën hoger dan de toegestane categorie 2 voor [adres 3] en [adres 4] en één categorie hoger dan de toegestane categorie 3.1 voor [adres 5] .

Artikel 3.6.1 van het bestemmingsplan geeft verweerder de bevoegdheid om in afwijking van artikel 3.1 van het bestemmingsplan bedrijven toe te laten uit ten hoogste twee categorieën hoger dan in artikel 3.1 van het bestemmingsplan. Voorwaarde is dat het betrokken bedrijf naar aard en invloed op de omgeving geacht kan worden te behoren tot de in artikel 3.1 van het bestemmingsplan genoemde categorieën. Verweerder heeft aan de hand van een akoestisch onderzoek van Voortman Ingenieurs van 23 september 2024 beoordeeld of het bedrijf van vergunninghoudster naar aard en invloed op de omgeving inpasbaar is op [adres 1] . Het akoestisch onderzoek is uitgevoerd omdat uit de ruimtelijke onderbouwing is gebleken dat ten aanzien van geluid niet wordt voldaan aan de daarvoor gestelde richtafstand. Daarbij is in het akoestisch onderzoek in aanmerking genomen dat de dichtstbijzijnde woningen zijn gelegen aan [adres 6] tot en met [adres 7] op een afstand van vijftien meter van de zuidoostelijke erfgrens van het bedrijf. De woning van eiser is niet in het onderzoek betrokken. In het onderzoek is geconcludeerd dat de normstelling voor geluid niet wordt overschreden, mits er een geluidsscherm wordt geplaatst. Eiser heeft in reactie hierop alleen aangevoerd dat het geluidscherm niet binnen de in de omgevingsvergunning voorgeschreven termijn is geplaatst en dat verweerder onzorgvuldig handelt omdat er een termijn is gesteld voor het plaatsen van het geluidscherm en verweerder niet handhaaft. Eiser heeft niet gesteld dat er ten aanzien van zijn woning sprake is van geluidsoverlast. Op de zitting heeft hij meegedeeld dat het hem ook niet zozeer om geluidsoverlast gaat. De rechtbank oordeelt op grond van het bovenstaande dat het bedrijf van vergunninghoudster naar aard en invloed op de omgeving past binnen de categorieën die op [adres 1] zijn toegestaan.

Om te beoordelen of sprake is van een evenwichtige toedeling van functies aan locaties is het bouwplan getoetst aan de VNG-publicatie Bedrijven en Milieuzonering, editie 2009 (zie pagina 9 van de ruimtelijke onderbouwing). Het plangebied kan op grond van deze publicatie worden aangemerkt als een gemengd gebied, omdat er in het gebied bedrijven, woningen en andere functies aanwezig zijn. Voor aannemersbedrijven met een werkplaats met een bedrijfsoppervlak van meer dan 1000 meter geldt in een gemengd gebied een richtafstand van nul meter voor geur, tien meter voor stof, dertig meter voor geluid en nul meter voor gevaar. De woningen die het dichtst bij het bedrijf van vergunninghoudster zijn gelegen, zijn de woningen aan [adres 6] tot en met [adres 7] op een afstand van ongeveer vijftien meter van de zuidoostelijke erfgrens met het bedrijf van vergunninghoudster. Dit betekent dat ten aanzien van geur, stof en gevaar aan de richtafstanden wordt voldaan en dat er sprake is van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Ten aanzien van geluid blijkt uit het hiervoor reeds aangehaalde akoestisch rapport dat de normstelling niet wordt overschreden, mits er ten aanzien van de in het onderzoek betrokken woningen, niet zijnde de woning van eiser, een geluidscherm wordt geplaatst. Eiser heeft geen deskundigenrapport ingediend waaruit blijkt dat er met betrekking tot zijn woning sprake is van geluidsoverlast. Verder heeft verweerder onder verwijzing naar het akoestisch onderzoek opgemerkt dat het laden en lossen hoofdzakelijk inpandig plaatsvindt en dat er in beperkte mate buiten op het bedrijfsterrein wordt geladen en gelost. Wat de opslag en hijswerkzaamheden betreft, heeft verweerder met juistheid opgemerkt dat dit werkzaamheden zijn die niet zijn aangevraagd en onderzocht, zodat die werkzaamheden geen deel uitmaken van de verleende omgevingsvergunning.

Gelet op het voorgaande ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat verweerder ten onrechte niet alle belangen bij de besluitvorming heeft betrokken.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T.M.J. Smits, rechter, in aanwezigheid van
mr.S.L. Mehlbaum, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Artikel 5.1, eerste lid, onder a, van de Omgevingswet: Het is verboden zonder omgevingsvergunning een omgevingsplanactiviteit te verrichten.

Bijlage bij artikel 1.1 van de Omgevingswet: Omgevingsplanactiviteit: activiteit inhoudende

Artikel 5.18, eerste lid, van de Omgevingswet (beoordelingsregels aanvraag artikel 5.1-activiteiten bij algemene maatregel van bestuur): Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over het verlenen of weigeren van een omgevingsvergunning voor een activiteit als bedoeld in artikel 5.1 van de Omgevingswet.

Artikel 5.21 van de Omgevingswet (artikel 5.18 beoordelingsregels aanvraag omgevingsplanactiviteit):

Artikel 8.0a, eerste lid, van het Besluit kwaliteit leefomgeving: Voor zover een aanvraag om een omgevingsvergunning betrekking heeft op een omgevingsplanactiviteit wordt, als het gaat om een activiteit waarvoor in het omgevingsplan is bepaald dat het verboden is deze zonder omgevingsvergunning te verrichten, de omgevingsvergunning verleend als de activiteit niet in strijd is met de regels die in het omgevingsplan zijn gesteld over het verlenen van de omgevingsvergunning.

Artikel 22.26 van het Omgevingsplan gemeente Molenlanden (Binnenplanse vergunning omgevingsplanactiviteit bouwwerken): Het is verboden zonder omgevingsvergunning een bouwactiviteit te verrichten en het te bouwen bouwwerk in stand te houden en te gebruiken.

Artikel 22.29, eerste lid, van het Omgevingsplan gemeente Molenlanden (Beoordelingsregels aanvraag binnenplanse omgevingsvergunning omgevingsplanactiviteit bouwwerken algemeen): Voor zover een aanvraag om een omgevingsvergunning betrekking heeft op een bouwactiviteit en het in stand houden en gebruiken van het te bouwen bouwwerk, wordt de omgevingsvergunning alleen verleend als:

Artikel 22.280 van het Omgevingsplan gemeente Molenlanden: Voor zover voor een activiteit in het tijdelijke deel van dit omgevingsplan, bedoeld in artikel 22.1, onder a, van de Omgevingswet, is bepaald dat bij omgevingsvergunning kan worden afgeweken van daarbij aangegeven regels, geldt deze bepaling als verbod om de activiteit zonder omgevingsvergunning te verrichten.

Artikel 22.281 van het Omgevingsplan gemeente Molenlanden: Voor zover de in het tijdelijke deel van dit omgevingsplan, bedoeld in artikel 22.1, eerste lid, onder a, van de Omgevingswet gestelde regels over het voor een activiteit als bedoeld in artikel 22.280 bij omgevingsvergunning afwijken van regels in dat tijdelijke deel de verplichting bevatten om als de activiteit niet in strijd is met die regels de omgevingsvergunning te verlenen, wordt deze verplichting gelezen als een bevoegdheid.

Artikel 3.1 van het Bestemmingsplan Bedrijventerrein [plaats] III: De voor “Bedrijventerrein” aangewezen gronden zijn bestemd voor:

Artikel 3.6.1, aanhef en onder a, van het Bestemmingsplan Bedrijventerrein [plaats] III: Het bevoegd gezag kan bij een omgevingsvergunning afwijken van het bepaalde in artikel 3 lid 1: Om bedrijven toe te laten uit ten hoogste twee categorieën hoger dan in artikel 3 lid 1, voor zover het betrokken bedrijf naar aard en invloed op de omgeving (gelet op de specifieke werkwijze of bijzondere verschijningsvorm) geacht kan worden te behoren tot de categorieën, zoals in artikel 3 lid 1 genoemd.