Socialezekerheidsrecht

Varia. Vovo. Afwijzing aanvraag urgentieverklaring. De voorzieningenrechter ziet aanleiding het verzoek om…

Rechtbank Rotterdam, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in een voorlopige voorziening uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
ROT 26/8186
Procedure
Voorlopige voorziening
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:15754
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Varia. Vovo. Afwijzing aanvraag urgentieverklaring. De voorzieningenrechter ziet aanleiding het verzoek om een voorlopige voorziening toe te wijzen en te bepalen dat verzoekster wordt beschouwd als zijnde in het bezit van een urgentieverklaring.

Uitspraak

RECHTBANK ROTTERDAM

Bestuursrecht

zaaknummer: ROT 26/8186


proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van 29 oktober 2026 in de zaak tussen

[verzoekster] , uit [plaats] , verzoekster

(gemachtigde: mr. U. Karatas),

en

het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam, het college

(gemachtigde: mr. A. Wintjes).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van verzoekster voor een urgentieverklaring. Verzoekster is het hier niet mee eens en verzoekt daarom om een voorlopige voorziening.

1.1.

De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek toe. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

Procesverloop

2. Het college heeft met het bestreden besluit van 17 september 2026 verzoeksters aanvraag voor een urgentieverklaring afgewezen. Verzoekster heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.

2.1.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekster, haar partner [partner] , [jeugdreclasseerder] (jeugdreclassering), de gemachtigde van verzoekster en de gemachtigde van het college.

2.2.

Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk mondeling uitspraak gedaan.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

Waar gaat het om in deze zaak?

3. Verzoekster heeft aangegeven slachtoffer te zijn van emotionele mishandeling door haar moeder gedurende acht jaar. Daardoor verbleef zij samen met haar partner noodgedwongen bij een neef. Daar kan zij echter sinds 1 augustus 2026 niet meer verblijven, en terugkeer naar het ouderlijk huis is geen optie. Verzoekster is feitelijk dakloos, terwijl ze een dochter van een paar maanden oud heeft (geboren [geboortedag] 2026). Verzoekster heeft op 6 augustus 2026 een aanvraag ingediend voor een urgentieverklaring op de urgentiegrond “geweld en bedreiging” vanwege huiselijk geweld. Met het bestreden besluit heeft het college de aanvraag afgewezen, omdat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden voor deze urgentiegrond. Verzoekster is het hier niet mee eens en wil met het verzoek om een voorlopige voorziening bereiken dat aan haar, haar partner en dochter een urgentieverklaring wordt toegekend.

Spoedeisend belang

4. Een procedure bij de voorzieningenrechter is een spoedprocedure. Een voorlopige voorziening kan alleen worden getroffen als er een spoedeisend belang is, waardoor iemand niet kan wachten op een beslissing op zijn bezwaar- of beroepschrift. De voorzieningenrechter moet eerst bepalen of er voldoende spoedeisend belang is voordat de zaak inhoudelijk kan worden beoordeeld. Verzoekster heeft aangevoerd dat zij sinds 1 augustus 2026 is opgevangen door het Rode Kruis en Stichting De Code (met financiële ondersteuning van de Stichting Lekker Geven), maar dat het onderdak eindigt op 1 november 2026. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is er een spoedeisend belang bij de behandeling van het verzoek om een voorlopige voorziening.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

5. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

6. De voorzieningenrechter heeft twijfels over de rechtmatigheid van het bestreden besluit. Niet in geschil is dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden voor het verkrijgen van een urgentieverklaring. Als een belanghebbende niet voldoet aan de voorwaarden voor een urgentieverklaring, kan het college toch een urgentieverklaring toekennen op grond van de hardheidsclausule. De weigering van de urgentieverklaring moet dan leiden tot een schrijnende situatie en er moeten bijzondere, bij het vaststellen van de verordening onvoorziene, omstandigheden zijn die redelijkerwijs toch een grond voor verlening van een urgentieverklaring zouden kunnen zijn. In het bestreden besluit is dit niet beoordeeld. Dit klemt te meer nu allereerst sprake lijkt te zijn van een schrijnende situatie. Verzoekster heeft een minderjarige dochter van nog geen half jaar oud en dreigt dakloos te raken. Er is sprake van kwetsbaarheid, in welke kader de jeugdreclassering ook is betrokken. Zij moeten echter thans noodgedwongen de hulpverlening stopzetten, omdat de opdracht eindigt. De jeugdreclassering heeft in de tussentijd alle mogelijke moeite gedaan om onderdak of opvang te bewerkstelligen, en zij hebben in dat kader veel instanties benaderd, waaronder het wijkteam waarop het college had gewezen, maar zonder resultaat. Dit levert een risico op dakloosheid en/of het inschakelen van pleegzorg op, wat tot scheiding van verzoekster en haar jonge baby zal leiden. Dat is onwenselijk. Hoewel het college ter zitting heeft gewezen op het feit dat de partner eerder over woonruimte beschikte, is ter zitting toegelicht dat de partner weliswaar een studio huurde, maar dat de verhuurder huisgenoten verbood, waardoor om die reden de huur moest worden opgezegd. Daarnaast is sprake van onvoorziene omstandigheden die niet bij het vaststellen van de verordening bekend waren. Met een wetswijziging van 24 juni 2026 is erin voorzien dat de categorie woningzoekenden als bedoeld in de Huisvestingswet wordt uitgebreid met onder meer woningzoekenden zonder vaste verblijfplaats die deel uitmaken van een gezin met een of meer minderjarige kinderen. Deze zouden in aanmerking moeten kunnen komen voor een urgentieverklaring, wat zijn beslag dient te krijgen in de Huisvestingsverordening. Niet kan worden uitgesloten dat verzoekster aldus een geslaagd beroep op de hardheidsclausule toekomt. Hierbij komt dat het college zich niet kenbaar rekenschap heeft gegeven van de belangen van het kind. Anders dan het college ter zitting heeft gesteld, dienen deze belangen wel te worden betrokken.

7. Het voorgaande kan in de beslissing op bezwaar nog worden hersteld, maar dat neemt niet weg dat – gelet op het vorenstaande – sprake is van zwaarwegende belangen aan de zijde van verzoekster bij toewijzing van de voorlopige voorziening, waar het college geen zwaarwegende belangen heeft. De voorzieningenrechter ziet daarom aanleiding om het verzoek om een voorlopige voorziening toe te wijzen in die zin dat verzoekster hangende de bezwaarprocedure dient te worden behandeld als ware zij in het bezit van een urgentieverklaring, tot zes weken na de beslissing op bezwaar. Het ligt op de weg van het college om in de bezwaarprocedure nader onderzoek te doen naar de omstandigheden van verzoekster en deze in de beslissing op bezwaar kenbaar te betrekken.

Conclusie en gevolgen

8. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening toe en treft de voorlopige voorziening dat verzoekster wordt beschouwd als zijnde in het bezit van een urgentieverklaring, tot zes weken nadat is beslist op haar bezwaar.

9. Omdat de voorzieningenrechter het verzoek toewijst, moet het college het griffierecht aan verzoekster vergoeden. Ook krijgt verzoekster een vergoeding van haar proceskosten. Het college moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt verzoekster een vast bedrag per proceshandeling. De gemachtigde heeft het verzoekschrift ingediend en aan de zitting deelgenomen. Elke proceshandeling heeft een waarde van € 934,-. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 1.868,-.

10. Partijen zijn er op gewezen dat tegen deze uitspraak geen hoger beroep of verzet open staat.

Beslissing

De voorzieningenrechter:

- wijst het verzoek om een voorlopige voorziening toe;

- treft de voorziening dat verzoekster wordt beschouwd als zijnde in het bezit van een urgentieverklaring;

- bepaalt dat deze voorziening zes weken na de beslissing op bezwaar vervalt;

- bepaalt dat het college het griffierecht van € 200,- aan verzoekster moet vergoeden;

- veroordeelt het college tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten van verzoekster.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.M.J. Adriaansen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. H. Sabanovic, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 29 oktober 2026.

griffier

voorzieningenrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

Stb 2026, 156.