Veroordeling voor het wederrechtelijk verblijven op het terrein van de APM2 Terminal en vrijspraak voor het…

Vrijspraak feit 1 en 2 parketnummer 10-012801-23

Standpunt officier van justitie

De verdachte heeft op 12 januari 2023 samen met twee medeverdachten betrokkenheid gehad bij de invoer van ruim 174 kilogram cocaïne. Zij hebben daarbij ook deelgenomen aan een criminele organisatie.

Feiten en omstandigheden

Op 12 januari 2023 rond 07.00 uur zijn in een container (hierna: switchcontainer), die kort daarvoor was opgehaald van het haventerrein van de APM 2 terminal te Rotterdam, 16 sporttassen aangetroffen die gevuld waren met 175 kilopakketten cocaïne. Het zegelnummer van de container was verwisseld.

De verdachte is kort daarop, rond 08.30 uur, samen met twee medeverdachten aangetroffen in een Trojaanse container op het terrein van APM 2. In de Trojaanse container lagen diverse goederen, onder meer slaapzakken en een tas met levensmiddelen. De twee medeverdachten hadden bij hun aanhouding een telefoon op zak. Bij de verdachte is geen telefoon aangetroffen. Ruim vier weken na aanhouding van de verdachte en zijn twee medeverdachten is er in de Trojaanse container nog een derde telefoon aangetroffen.

Op de telefoons in bezit bij de twee medeverdachten zijn berichten en video’s aangetroffen die een verband leggen met de switchcontainer en die wijzen op een uithaalactie van de 175 pakketten in de nacht van 12 januari 2023. Mede hieruit kan betrokkenheid van de twee medeverdachten bij de invoer van de verdovende middelen worden afgeleid.

Op de derde telefoon is ook belastende informatie aangetroffen. De vraag die opkomt is of de verdachte kan worden gekoppeld aan deze telefoon. De officier van justitie gaat daarvan uit en wijst op een proces-verbaal van een verbalisant over een belastend filmpje aangetroffen op de derde telefoon. In dit proces-verbaal verklaart de verbalisant dat hij vermoedt dat de stem van de filmer mogelijk van de verdachte is. Dit proces-verbaal vindt de rechtbank echter een onvoldoende basis om vast te stellen dat de derde telefoon aan de verdachte toebehoorde. Verder biedt het dossier ook geen aanknopingspunten die deze conclusie kan dragen. De (inhoud van) de derde telefoon kan dus niet bijdragen aan de vaststelling van betrokkenheid van de verdachte bij de invoer van de cocaïne.

Het feit dat de verdachte in een Trojaanse container zat met twee medeverdachten die, middels hun telefoons, wél zijn te koppelen aan de 175 pakketten in beslag genomen cocaïne, is evenmin voldoende om de betrokkenheid van de verdachte aan te tonen. Zeker niet, nu op basis van het dossier niet is vast te stellen dat er verder een verband is tussen de verdachte en zijn medeverdachten.

Conclusie

Niet bewezen kan worden dat de verdachte betrokkenheid heeft gehad bij de invoer van cocaïne zodat hij van feit 1 wordt vrijgesproken. Gelet hierop wordt de verdachte ook vrijgesproken van deelname aan een criminele organisatie zoals ten laste gelegd onder feit 2.

Vrijspraak feit onder parketnummer 10-342334-21

Standpunt officier van justitie

De verbalisanten wilden een auto controleren, waarvan later is gebleken dat de verdachte de bijrijder was. De auto ging er vandoor en de verdachte stapte op enig moment uit de auto en rende weg. De verbalisanten zagen dat hij in zijn rechterhand een doorzichtig plastic zakje met witte inhoud had. Op enig moment is de verdachte de bosjes in gesprongen en daar is hij aangehouden. Het zakje met inhoud is in de bosjes gevonden. Uit onderzoek van het NFI bleek dit cocaïne te zijn. Derhalve kan wettig en overtuigend worden bewezen dat de verdachte opzettelijke cocaïne aanwezig heeft gehad.

Beoordeling

De rechtbank oordeelt dat dit feit niet wettig en overtuigend kan worden bewezen gelet op de foto’s die als bijlage zijn toegevoegd aan het proces-verbaal van bevindingen van het aantreffen van het zakje. Op deze foto’s is namelijk slechts een blauw zakje te zien, terwijl in het proces-verbaal een doorzichtig zakje met witte inhoud wordt beschreven. Naar het oordeel van de rechtbank kan daarom op grond van het dossier niet buiten redelijke twijfel worden vastgesteld dat de verdachte het gevonden zakje met cocaïne aanwezig heeft gehad, zodat de verdachte hiervan wordt vrijgesproken.

Bewijswaardering feit 3 parketnummer 10-012801-23 en parketnummer 10-339116-22

Standpunt verdediging

De verdediging heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Beoordeling

De feiten kunnen wettig en overtuigend worden bewezen op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder feit 3 van parketnummer 10-012801-23 en het onder parketnummer 10-339116-22 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

t.a.v. feit 3 van parketnummer 10-012801-23

hij op 12 januari 2023 te Maasvlakte Rotterdam,

tezamen en in vereniging met anderen

wederrechtelijk heeft verbleven op een in een haven gelegen besloten plaats voor

distributie, opslag en overslag van goederen, te weten het besloten terrein van de

APM2 Terminal, gelegen aan de [adres02] ,

waarbij hij, verdachte, zich al dan niet met zijn mededaders op die besloten plaats

vervolgens de toegang heeft verschaft tot een gebouw, ruimte of vervoermiddel

bestemd voor de distributie, opslag of overslag van goederen, te weten een

container met nummer [containernummer01] door middel van

inklimming;

t.a.v. parketnummer 10-339116-22

hij op 30 december 2022 te Maasvlakte Rotterdam, gemeente

Rotterdam,

tezamen en in vereniging met anderen,

wederrechtelijk

heeft verbleven op een in een haven

gelegen besloten plaats voor distributie, opslag en overslag van goederen te

weten het besloten terrein van Hutchison Ports ECT Delta,

terwijl hij, verdachte zich, met zijn mededaders, op die besloten plaats

de toegang had verschaft tot een gebouw, ruimte of vervoermiddel bestemd voor de

distributie, opslag of overslag van goederen, te weten een vrachtwagen met

container,

door middel van inklimming.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken.

Algemene overweging

De straf en maatregel die aan de verdachte worden opgelegd, zijn gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feit waarop de straf en maatregel zijn gebaseerd

De verdachte heeft in een korte periode twee keer onbevoegd op een haventerrein verbleven. Hij was daar samen met medeverdachten. De havens van Rotterdam vormen onderdeel van een infrastructuur die essentieel is voor het economisch verkeer en het maatschappelijk leven in Rotterdam, de rest van het land en ver daarbuiten. Het is een feit van algemene bekendheid dat de afgelopen tijd frequent personen worden aangetroffen op de besloten haventerreinen in en rond Rotterdam. Deze personen klimmen over de toegangshekken en proberen containers open te breken om partijen waardevolle goederen of partijen voor de gezondheid schadelijke (verdovende) middelen uit deze containers te halen. De verdachte heeft voor zijn verblijf op het haventerrein geen duidelijke en verifieerbare reden gegeven, wat de verdenking wekt dat hij zich met dergelijke criminele activiteiten heeft ingelaten, maar het dossier bevat hiervoor geen bewijs. Het handelen van de verdachte heeft het economische verkeer verstoord, omdat signalering van onbevoegde personen betekent dat (een deel van) de werkzaamheden stil moet worden gelegd. Daarnaast brengt het hoge kosten voor beveiliging, toezicht en handhaving met zich mee.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Bij de bepaling van de strafmodaliteit en de hoogte van de straf heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. Volgens vaste jurisprudentie van het Gerechtshof Den Haag is bij een first offender bij inklimming en het plegen van het feit in vereniging een taakstraf voor de duur van 160 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van ongeveer drie maanden passend en geboden. De rechtbank acht dit echter niet passend en geboden gelet op het feit dat de verdachte in een korte periode twee keer is aangehouden op het haventerrein, de verdachte omstandigheden waaronder de verdachte is in beide gevallen is aangehouden en de justitiële documentatie van de verdachte. Ook houdt de rechtbank in het nadeel van de verdachte rekening met het feit dat de verdachte geen enkele verantwoordelijkheid of inzicht heeft getoond in zijn handelen en geen goede verklaring heeft gegeven voor zijn verblijf op het haventerrein, want op zijn minst het vermoeden oproept dat een en ander met drugs of andere verboden zaken verband hield.

De reclassering heeft geadviseerd om een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden op te leggen. De rechtbank acht een voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden echter niet passend en geboden. De verdachte heeft zich ten aanzien van de feiten beroepen op zijn zwijgrecht en ten aanzien van zijn persoonlijke omstandigheden deels beroepen op zijn zwijgrecht. De rechtbank is gelet hierop van oordeel dat onvoldoende intrinsieke motivatie is gebleken bij de verdachte om zich aan de bijzondere voorwaarden te houden en legt daarom geen bijzondere voorwaarden op.

Ter voorkoming van strafbare feiten wordt aan de verdachte de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid voor de duur van twee jaren opgelegd, inhoudende een gebiedsgebod voor de Rotterdamse havengebieden Waalhaven en Maasvlakte en de containerhavens in Vlissingen.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf en maatregel passend en geboden.