Veroordeling voor verkrachting van een minderjarige van 14 jaar oud (art. 248 Sr). Oplegging van een…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat:

hij in de periode van 27 juli 2025 tot en met 29 juli 2025 te Krimpen aan den IJssel,

met een kind in de leeftijd van twaalf tot zestien jaren, te weten [slachtoffer] ,

seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, heeft verricht, te weten het meermalen brengen en houden van zijn penis in de vagina van die [slachtoffer] .

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft het feit bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor dit feit de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het verkrachten van een kwetsbare minderjarige. Zowel de verdachte als het slachtoffer hebben verklaard dat zij in de ten laste gelegde periode driemaal seks met elkaar hebben gehad. Het slachtoffer was destijds veertien jaar oud, terwijl de verdachte zelf de leeftijd van eenentwintig jaar had.

Het bewezen verklaarde betreft een ernstig feit. De wetgever heeft met de strafbaarstelling van het gedrag dat is omschreven in artikel 248 van het Wetboek van Strafrecht beoogd om de lichamelijke en de seksuele integriteit van kinderen jonger dan zestien jaar vergaand te beschermen. Elk seksueel contact met een kind in deze leeftijdscategorie is strafbaar.

De verdachte heeft met zijn handelen op ernstige wijze de lichamelijke integriteit van het veertienjarige slachtoffer geschonden. Daarnaast heeft hij een grove inbreuk gemaakt op de geestelijke integriteit van het slachtoffer en geen oog gehad voor de mogelijk verstrekkende gevolgen van zijn handelen.

Het is algemeen bekend dat dit soort feiten langdurige psychische gevolgen kunnen hebben voor de slachtoffers en een normale (seksuele) ontwikkeling kunnen verstoren.

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 23 juli 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Overige persoonlijke omstandigheden

De beschikbare informatie over de persoon van de verdachte is beperkt. Hij was niet aanwezig bij de zitting en de reclassering heeft geen contact met hem gekregen. Op basis van het dossier heeft de rechtbank niet de indruk dat de verdachte specifiek uit is geweest op seksueel contact met een minderjarige, maar een grove inschattingsfout heeft gemaakt ten aanzien van de leeftijd van het slachtoffer. De verdachte heeft het feit bij de politie direct bekend. Deze omstandigheden worden enigszins in het voordeel van de verdachte meegewogen.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. De rechtbank zal gelet hierop en gelet op de straf die aan de medeverdachte is opgelegd, conform de eis van de officier van justitie, een gevangenisstraf van 18 maanden opleggen. Van deze gevangenisstraf worden 6 maanden voorwaardelijk opgelegd. De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma.