Veroordeling voor het laten ontploffen van twee Cobra’s in de voordeur van een woning tot een gevangenisstraf…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat:

hij op 29 januari 2026 te [plaats] opzettelijk een ontploffing teweeg heeft gebracht in een woning, gelegen aan [adres 2] , door open vuur in aanraking te brengen met een Cobra 6 en die Cobra in de voordeur van die woning te plaatsen, terwijl daarvan

De bewezenverklaring van het feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Vaststelling van de feiten

Op basis van de bewijsmiddelen wordt vastgesteld dat verdachte op 29 januari 2026 twee Cobra’s 6 tussen de brievenbus van de woning aan [adres 2] te [plaats] heeft geklemd en aangestoken. Op dat moment was het slachtoffer [slachtoffer] in de woning aanwezig en dat wist de verdachte ook. Het slachtoffer werd wakker van een enorme knal. Door de ontploffing zijn de voordeur en ruiten (waaronder die van de tussendeur en badkamerdeur), zwaar beschadigd, lag er op verschillende plaatsen glas in de woning en is de rookmelder afgegaan.

De vraag die vervolgens dient te worden beantwoord is of door de ontploffing levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten was. Daarvoor dient te worden beoordeeld of dat gevaar ten tijde van de ontploffing naar algemene ervaringsregels voorzienbaar is geweest.

Levensgevaar

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat op basis van het dossier niet kan worden vastgesteld dat ten tijde van het plaatsen van de Cobra’s personen zodanig in (directe) nabijheid ervan aanwezig waren, dat daarvan levensgevaar te duchten was. Verdachte zal daarom van dit deel van de tenlastelegging worden vrijgesproken.

Gevaar voor zwaar lichamelijk letsel

Uit de vakbijlage van het NFI over de gevaarzetting van een Cobra 6 dat in het procesdossier is gevoegd blijkt dat een voorwerp waar een Cobra 6 direct tegenaan ontploft, vrijwel altijd zal beschadigen. In paragraaf 4.2 van de vakbijlage staat dat er sprake is van een nog grotere gevaarzetting, wanneer een Cobra 6 gelijktijdig ontploft met een andere Cobra 6. Aangenomen wordt dat iemand die door scherven en/of brokstukken wordt geraakt, ernstig lichamelijk letsel op kan lopen. Ook kan de drukgolf tot op enkele meters afstand van de explosie tot permanente gehoorschade zoals trommelvliesbreuk leiden. Tot op tientallen meters afstand kan deze drukgolf ook nog tot andere vormen van (tijdelijke) gehoorschade leiden. Gevaar voor dodelijk letsel bestaat als er (vrijwel) direct contact van een Cobra 6 met een hoofd, nek of romp van een onbeschermd persoon ontstaat.

De rechtbank is, anders dan de verdediging, van oordeel dat er voorzienbaar gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor het slachtoffer bestond. Verdachte heeft de Cobra’s rond 01:00 uur ‘s nachts in de brievenbus van de woning gedaan en aangestoken. Verdachte heeft eerder die dag gezien dat het slachtoffer thuis was. Het was dan ook voorzienbaar dat zij op dat moment in de nabijheid van de hal (bijvoorbeeld op het toilet in de badkamer) aanwezig zou kunnen zijn. Het is bovendien niet ongebruikelijk dat iemand bij het horen van gerommel aan de deur aanstalten zou maken om te kijken wat er aan de hand is.

Zoals in de vakbijlage wordt beschreven, had het slachtoffer door de drukgolf van de ontploffing gehoorschade en door scherven en brokstukken ander ernstig lichamelijk letsel kunnen oplopen. Het slachtoffer heeft ook verklaard dat zij een enorme knal hoorde waarvan zij wakker werd. De voordeur, de badkamerdeur en de tussendeur waren zwaar beschadigd en er lag glas op verschillende plaatsen in de woning, waaronder de hal en de badkamer. Gelet op voorgaande was het naar het oordeel van de rechtbank naar algemene ervaringsregels voorzienbaar dat door de ontploffing gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor het in de woning aanwezige slachtoffer zou ontstaan.

Algemeen gevaar voor goederen

Dat er gemeen gevaar voor goederen heeft bestaan door de ontploffing wordt niet door de verdediging betwist en staat op grond van de bewijsmiddelen vast.

Conclusie

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte een ontploffing teweeg heeft gebracht door twee Cobra’s in de brievenbus van de woning te klemmen en aan te steken, terwijl daardoor gevaar voor goederen en gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor [slachtoffer] te duchten was.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft twee Cobra’s 6 laten ontploffen in de voordeur van het slachtoffer. Door de ontploffing is de woning flink beschadigd en zijn diverse goederen in de hal vernield. Daarnaast is er gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten geweest voor de bewoonster. De bewoonster is zich rot geschrokken en uit haar slachtofferverklaring op zitting komt duidelijk naar voren dat deze aanslag haar niet in de koude kleren is gaan zitten. De verdachte heeft op geen enkele manier stilgestaan bij de gevolgen van zijn handelen en de (psychische) schade die hij mogelijk daardoor zou kunnen aanrichten.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 10 september 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Rapporten van de reclassering

In de rapporten van Reclassering Nederland van 24 maart 2026 en 22 mei 2026 en staat het volgende.

De reclassering beschrijft de verdachte als een man die, vanwege zijn moeizame en traumatische jeugd, niet geleerd heeft hoe hij om moet gaan met zijn emoties. Geschat wordt dat een opeenstapeling van ervaringen en frustraties, in combinatie met een negatief zelfbeeld en hechtingsproblematiek, heeft geleid tot (impulsief) controleverlies. De reclassering is van mening dat verdachte psychologisch onderzocht en intensief behandeld moet worden om hem emotioneel stabiel en weerbaar te krijgen. In geval van een veroordeling adviseert de reclassering een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, ambulante behandeling met mogelijkheid tot een kortdurende opname, een contactverbod en een locatieverbod.

Straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Daarom wordt een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden opgelegd.

De gevangenisstraf wordt gedeeltelijk voorwaardelijk opgelegd, omdat het van belang is voor de verdachte en de samenleving dat de verdachte wordt behandeld en onder toezicht blijft van de reclassering.
Van deze gevangenisstraf worden 9 maanden voorwaardelijk opgelegd.
De voorwaardelijke straf heeft ook als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.

De rechtbank verbindt aan de voorwaardelijke straf een deel van de bijzondere voorwaarden die de reclassering heeft geadviseerd. Deze bijzondere voorwaarden zijn noodzakelijk om de kans op herhaling van het plegen van nieuwe strafbare feiten te verkleinen.
De bijzondere voorwaarden zijn:
- Meldplicht bij de reclassering
- Ambulante behandeling

Gelet op het reclasseringsrapport moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte opnieuw een misdrijf zal plegen dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Daarom is het belangrijk dat de bijzondere voorwaarden meteen gelden, ook als de verdachte in hoger beroep gaat. De rechtbank verklaart de bijzondere voorwaarden om die reden dan ook dadelijk uitvoerbaar. Het locatieverbod en het contactverbod zal de rechtbank in het kader van de bijzondere voorwaarden afwijzen en opleggen als vrijheidsbeperkende maatregel.

Vrijheidsbeperkende maatregel (38v Wetboek van Strafrecht)

Om de maatschappij te beveiligen en om strafbare feiten te voorkomen, wordt een vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd voor de duur van 3 jaren. Deze maatregel houdt in:

Voor iedere keer dat de verdachte niet aan de maatregel voldoet, kan vervangende hechtenis worden toegepast van 2 weken, met een totale duur van maximaal 6 maanden. De hechtenis heft de verplichtingen op grond van de maatregel niet op.

De rechtbank verklaart de maatregel dadelijk uitvoerbaar, omdat er gelet op het reclasseringsrapport ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit pleegt of zich belastend zal gedragen ten aanzien van het slachtoffer. Dit betekent dat de maatregel ook geldt als de verdachte in hoger beroep gaat.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma.

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het gepleegde strafbare feit. De verdediging heeft de vordering tot € 2.168,50 niet betwist. Dit deel van de gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank ook niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen.

Het deel van de vordering van de benadeelde partij dat ziet op de medicatiekosten (€ 145,96) en de reiskosten (€ 166,40), is door de verdediging wel gemotiveerd betwist. De beoordeling van dit deel van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van dit deel van de vordering van de benadeelde partij levert daarmee een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij daarom in dit deel niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan alleen nog bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Conclusie:

De verdachte moet € 2.168,50 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij betalen.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van het strafbare feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft namelijk lichamelijk en psychisch letsel opgelopen.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 2.500,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. Ook is rekening gehouden met paragraaf 19.3 van de Rotterdamse Schaal, waarin smartengeld wordt omschreven voor bedreigende situaties door ontploffing. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen, met niet-ontvankelijkverklaring van hetgeen aan hoofdsom meer is gevorderd. Dit deel van de vordering kan alleen nog bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Conclusie:

De verdachte moet een bedrag van € 2.500,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij betalen.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 29 januari 2026.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (grotendeels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij.

Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 46 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.