De verdachte wordt vrijgesproken van de ten laste gelegde diefstal met geweld in vereniging. De verdachte…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zich op 5 januari 2025 onbevoegd op het haventerrein van [bedrijf] bevond (parketnummer 10-004693-25) en hij op 11 oktober 2024

[slachtoffer 2] met de dood heeft bedreigd, hem met een mes heeft bedreigd en hem heeft mishandeld (parketnummer 13-396045-24). De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.4.

De bewezenverklaring van de voormelde feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotiveringen.

Onbevoegd verblijf op het besloten haventerrein (parketnummer 10-004693-25 )

Op 5 januari 2026 om 22:38 uur zagen wij een donkere auto stoppen bij de bushalte gelegen aan de kruising [straat 2] en [straat 3] . Hierna zagen wij twee personen in het donker gekleed ons tegemoet lopen, de [straat 3] in. Toen de personen zagen dat wij hun tegemoet reden renden zij de straat over richting het elektriciteitshuisje en zich achter het huisje probeerden te verstoppen.

Ambtshalve is ons bekend dat op de zogenoemde empty depots lege containers staan. Omdat deze empty depots zijn omgeven door hekken kan er alleen toegang verkregen worden via een ingang. Ons is ook bekend dat in de nachtelijke uren en in de weekenden er geen personen op deze empty depots horen te zijn omdat ze dan niet geopend zijn. Omstreeks 23:20 uur hoorde ik via de portofoon de Douane meldkamer zeggen dat de beveiliging van Rotterdam Shortsea Terminals melding had gemaakt dat er 1 persoon het hekwerk over was gegaan van het terrein van [bedrijf] . Omstreeks 23:47 uur zagen wij via de beveiligingscamera’s dat 2 personen donker gekleed op het terrein lopen van [bedrijf] .

Bedreiging met een mes en mishandeling (parketnummer 13-396045-24 )

Ik zag dat [verdachte] naar boven rende via de trap en ik hoorde hem zeggen: "Blijf staan niet weg gaan."

Ik zag dat [verdachte] binnen twee minuten weer terug beneden was en ik zag dat hij een groot keukenmes met scherpe punt van ongeveer 30 centimeter lang in zijn linkerhand had. Ik zag dat [verdachte] een paar keer op mij afliep en steek bewegingen in mijn richting maakte. Ik hoorde hem zeggen: "Ik ga je dood maken”. Op een gegeven moment stond [verdachte] op een halve meter afstand van mij. Ik zag dat [verdachte] meerdere malen steekbewegingen in mijn richting maakte.

Camera passagierszijde

[verdachte] slaat vervolgens [slachtoffer 2] driemaal met gebalde vuisten en gehoekte armen. Ik zie dat [verdachte] eerst met zijn linker arm slaat, direct gevolgd door een klap met zijn rechter arm en vervolgens weer met zijn linker arm. NN1 springt tussen beide en haalt [verdachte] weg bij [slachtoffer 2] . [verdachte] blijft in een parate gevechtspositie.

Camera voorzijde

[verdachte] loopt voor de Tesla langs met in zijn hand een vleesmes. NNI houdt [verdachte] weg bij [slachtoffer 2] . [verdachte] blijft roepen naar [slachtoffer 2] . Hierbij houdt [verdachte] continu het vleesmes in de linkerhand.

Camera bestuurderszijde

[verdachte] staat bij de ondergrondse containers. Hij is aan het roepen en schreeuwen.

NN1 houdt nog steeds [verdachte] onder bedwang en houdt hem weg bij [slachtoffer 2] . [verdachte] houdt het mes boven het hoofd en beweegt richting [slachtoffer 2] .

Door de raadsvrouw is aangevoerd dat de verdachte dient te worden vrijgesproken, omdat bij hem de wetenschap ontbreekt voor het uithalen van verdovende middelen.

Voor een bewezenverklaring van artikel 138aa van het wetboek van Strafrecht is het onbevoegd verblijven op een besloten haventerrein voldoende. Niet is vereist dat de verdachte ook wist dat het verblijf op dit terrein te maken had met het uithalen van verdovende middelen. De verdachte is in deze zaak samen met een ander onbevoegd aangetroffen op het besloten haventerrein van [bedrijf] . Anders dan door de verdediging is betoogd, is de rechtbank daarom van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte samen met een ander wederrechtelijk heeft verbleven op het besloten haventerrein van [bedrijf] .

De raadsvrouw heeft primair verzocht om de behandeling van deze zaak aan te houden, zodat de mogelijkheid tot mediation alsnog effectief wordt onderzocht. De rechtbank ziet hiertoe geen aanleiding. De politie heeft voorafgaand aan de zitting contact gezocht met de aangever, maar dit heeft niet tot mediation geleid. Het verzoek van de verdediging wordt daarom afgewezen.

De raadsvrouw heeft subsidiair bepleit dat de aangever de feiten zelf heeft uitgelokt. Hoewel er door de verbalisanten niet is opgeschreven wat er tussen de verdachte en de aangever werd gezegd, blijkt uit de camerabeelden dat de verdachte degene is geweest die fysiek agressief wordt en uithaalt, in een gevechtshouding blijft staan en een mes gaat halen uit zijn woning, waar hij vervolgens de aangever mee bedreigt. De verdachte moest bovendien door een derde worden tegengehouden om te voorkomen dat hij bij de aangever zou komen. Uit niets blijkt dat de aangever de situatie zelf zou hebben uitgelokt. De rechtbank verwerpt het verweer van de verdediging. Wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte de aangever heeft bedreigd en mishandeld.

Bewezen is dat:

Parketnummer 10-004693-25

hij omstreeks 5 januari 2025 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een ander, wederrechtelijk heeft verbleven op een in een haven gelegen besloten plaats voor distributie, opslag of overslag van goederen, te weten het besloten terrein van [bedrijf] , in de Rotterdamse haven;

Parketnummer 13-396045-24

1

hij op 11 oktober 2024 te [plaats] , [slachtoffer 2] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door

2

hij op 11 oktober 2024 te [plaats] , [slachtoffer 2] heeft mishandeld door die [slachtoffer 2] met zijn vuist in het gezicht te slaan en/of te stompen.

Uit het dossier blijkt dat de aangever op 22 januari 2025 rond 19:45 in Dordrecht is bestolen van zijn horloge en dat daarbij veel geweld is gebruikt door drie personen. De verdachten zijn vervolgens gevlucht in een grijze auto met kenteken [kentekennummer] . De verdachte is vervolgens bijna 3 uur later in diezelfde auto aangehouden in Amstelveen. In het middenconsole van deze auto lag het horloge van de aangever.

Uit onderzoek naar de telefoongegevens van de verdachte blijkt niet waar hij zich op het moment van de beroving bevond. Op de schoen van medeverdachte [medeverdachte] is bloed aangetroffen met DNA dat afkomstig kan zijn van aangever en een relatief kleine hoeveelheid dat afkomstig kan zijn van verdachte.

Uit het dossier volgt echter niet hoe en op welk moment dit DNA van de verdachte op de schoen van de medeverdachte kan zijn terechtgekomen. Ook bevat het dossier geen andere informatie waardoor de verdachte in direct verband kan worden gebracht met de beroving. De officier van justitie heeft in dit verband gewezen op de tijdspanne tussen de beroving en het aantreffen van verdachte in de vluchtauto met het gestolen horloge. De rechtbank vindt dat echter onvoldoende bewijs voor betrokkenheid van verdachte bij die beroving. Het betreft een tijdspanne van bijna 3 uur en uit onderzoek naar de ANPR-gegevens blijkt dat de auto op de terugweg van Dordrecht naar Amstelveel mogelijk meerdere keren is gestopt, zodat niet valt uit te sluiten dat verdachte op een later moment in de auto is gestapt. De verdachte wordt daarom van dit feit vrijgesproken.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft omstreeks 5 januari 2025 onbevoegd op een besloten Rotterdams haventerrein verbleven. De havens van Rotterdam vormen onderdeel van een infrastructuur die essentieel is voor het economisch verkeer in Rotterdam, de rest van het land en ver daarbuiten. Het handelen van de verdachte heeft het economische verkeer verstoord, omdat signalering van onbevoegde personen op het haventerrein betekent dat de werkzaamheden geheel of gedeeltelijk moeten worden stilgelegd. Daarnaast brengt het hoge kosten voor beveiliging, toezicht en handhaving met zich.

Op 11 oktober 2024 heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan de bedreiging met een mes en mishandeling van het slachtoffer [slachtoffer 2] . Daarbij was het niet aan verdachte te danken dat zijn agressieve gedrag uiteindelijk werd gestopt. Uit de beelden blijkt duidelijk dat verdachte door andere personen bij het slachtoffer moest worden weggehouden, terwijl hij met een groot keukenmes liep te zwaaien en stekende bewegingen maakte. Het slachtoffer is hierdoor erg geschrokken. Met zijn handelen toont de verdachte geen respect voor de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. De rechtbank rekent dit de verdachte aan.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 16 september 2026 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten, waaronder voor straatroven en openlijk geweld. Deze veroordeling is echter al van langer geleden. De rechtbank zal daar in deze zaak niet in strafverhogende zin rekening mee houden.

Rapporten van deskundigen

In het rapport van Reclassering Nederland (hierna: de reclassering) van 17 februari 2026 staat het volgende. De reclassering concludeert dat sprake is van diverse problemen rondom opleiding, werk, inkomen en schulden. Hierbij speelt een (deels) negatief sociaal netwerk waarschijnlijk een rol. De reclassering vermoedt dat nog steeds sprake is van psychosociale problematiek bij de verdachte en heeft geen zicht op eventuele beschermende factoren. Positief is dat de verdachte geen verdovende middelen gebruikt.

Aan het dossier is ook een rapportage van de reclassering in een andere strafzaak van

22 september 2026 toegevoegd. Hierin adviseert de reclassering om aan de verdachte geen reclasseringstoezicht meer op te leggen vanwege een gebrek aan motivatie en het zich onttrekken aan reclasseringstoezicht. Ook blijkt uit deze rapportage dat de verdachte in de tussentijd een detentie heeft uitgezeten in België en sinds juni 2026 geen contact meer met de verdachte was.

Oplegging straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte is een voorwaardelijke gevangenisstraf in combinatie met een forse taakstraf passend. De voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 1 maand heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt. Bij het bepalen van de duur van de taakstraf houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Daarom wordt een taakstraf van 240 uur opgelegd met aftrek. Aangezien de verdachte al 144 dagen in voorarrest heeft gezeten, betekent dit dat er geen uren te verrichten taakstraf resteren.