ZEDEN: Vrijspraak belaging en (opzet)verkrachting van toenmalig echtgenote en vrijspraak het bezit van…

Vrijspraak feit 1 van dagvaarding 1 (belaging)

Van belaging is sprake als de verdachte stelselmatig inbreuk maakt op iemands persoonlijke levenssfeer. Bij de beoordeling van de vraag of hiervan sprake is zijn van belang de aard, de duur, de frequentie en de intensiteit van de gedragingen van de verdachte, de omstandigheden waaronder deze hebben plaatsgevonden en de invloed daarvan op het persoonlijk leven en de persoonlijke vrijheid van het slachtoffer.

Uit het dossier volgt dat de verdachte en aangeefster bijna 30 jaar samen zijn geweest en sinds maart 1998 met elkaar getrouwd waren. Aangeefster heeft eind oktober 2024 aan de verdachte kenbaar gemaakt te willen scheiden. In de periode daarna zijn zij nog enige tijd, tot 4 december 2024, beiden in hun gezamenlijke woning blijven wonen.

Aangeefster heeft verklaard dat de verdachte vanaf eind oktober 2024 dagelijks meerdere keren contact met haar zocht door haar te bellen, berichten te sturen en bij de videodeurbel aan te bellen. Daarnaast heeft hij haar wandelgangen gevolgd door het tot tweemaal toe plaatsen van een AirTag in de auto die zij gebruikte. Dit heeft geduurd tot de aanhouding van de verdachte op 17 december 2024.

De rechtbank acht niet bewezen dat hier sprake was van een stelselmatige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van aangeefster. Hiervoor neemt de rechtbank de volgende omstandigheden in aanmerking. De tenlastegelegde gedragingen van de verdachte vonden allemaal plaats in de paar weken nadat hij had gehoord dat aangeefster na een lang huwelijk van hem wilde scheiden. Hij had hierover, zoals hij ook ter zitting heeft verklaard, veel vragen en wilde hierover met aangeefster praten. Dat is niet onbegrijpelijk. Dat dit contact niet altijd prettig verliep, is evenmin onbegrijpelijk. Er spelen in zo’n situatie nu eenmaal veel emoties. Bovendien dienden de verdachte en aangeefster af en toe noodzakelijk contact te hebben in die periode omdat zij nog samen in een woning leefden en zij samen kinderen hebben. Tegen deze achtergrond is het aantal berichten en telefoontjes in de tenlastegelegde (korte) periode niet zodanig dat kan worden gesproken van een stelselmatige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van aangeefster. Dit wordt niet anders door het eenmalig aanbellen door de verdachte bij de videodeurbel en het twee maal plaatsen van een AirTag in de auto van aangeefster in verband met het vermoeden van de verdachte dat aangeefster vreemdging, hoe onverkwikkelijk dit laatste ook voor aangeefster moet zijn geweest.

De verdachte wordt dan ook van de tenlastegelegde belaging vrijgesproken.

Vrijspraak feiten 1 en 2 van dagvaarding 2 (verkrachting)

Verdeeld over de feiten 1 en 2 van dagvaarding 2 is tenlastegelegd dat de verdachte aangeefster heeft verkracht in de periode van 17 december 2023 tot en met 26 november 2024. De reden dat deze verdenking over twee feiten is verdeeld, is dat per 1 juli 2024 de zedenwetgeving is gewijzigd. Dit brengt mee dat het toetsingskader vóór en ná 1 juli 2024 voor dergelijke verdenkingen anders is.

De rechtbank kan niet vaststellen dat er na 1 juli 2024 nog seksuele handelingen zoals ten laste gelegd hebben plaatsgevonden. De verdachte heeft verklaard dat hij en aangeefster voor het laatst in juni 2024 seksueel contact hadden en dus niet meer na 1 juli 2024. Aangeefster heeft verklaard dat er misschien nog seksueel contact met de verdachte was in juli 2024 maar zeker niet meer in augustus 2024. Bij gebrek aan andere bewijsmiddelen waaruit volgt dat er na 1 juli 2024 seksueel contact heeft plaatsgevonden tussen de verdachte en aangeefster, wordt de verdachte vrijgesproken van de tenlastegelegde verkrachting in de periode na 1 juli 2024 (feit 2).

Voor wat betreft de tenlastegelegde verkrachting in feit 1 overweegt de rechtbank als volgt.

Aangeefster heeft het in haar verklaring over verschillende momenten waarop seks onder dwang zou hebben plaatsgevonden in de tenlastegelegde periode van 17 december 2023 tot 1 juli 2024. Zij maakt dit echter niet concreet door het noemen van data dan wel het op een andere manier verbinden van hetgeen zou zijn gebeurd aan bepaalde aanwijsbare momenten. Daarnaast bevinden zich in het dossier uitwerkingen van verschillende geluidsfragmenten en één videofragment waarop de officier van justitie het bewijs voor verkrachting door de verdachte in de tenlastegelegde periode baseert. Van deze fragmenten kan evenwel, op één geluidsfragment na, niet worden vastgesteld dat de opname heeft plaatsgevonden in de tenlastegelegde periode.

Het geluidsfragment waarvan wel kan worden vastgesteld van wanneer dit was, dateert van 30 juni 2024. Dit valt binnen de tenlastegelegde periode en zou dus als bewijs kunnen dienen. Aangeefster heeft in haar aangifte belastend verklaard over de seks met de verdachte op die dag. De verdachte heeft ontkend dat er die dag sprake was van seks onder dwang.

De beoordeling van dit feit spitst zich aldus toe op de vraag of de verdachte op 30 juni 2024 aangeefster heeft verkracht.

Bij artikel 242 (oud) van het Wetboek van Strafrecht staat onder meer het door (bedreiging met) geweld of een andere feitelijkheid dwingen van de ander tot (het ondergaan van) de seksuele handelingen centraal. Van de voor verkrachting vereiste ‘dwang’ kan sprake zijn wanneer de verdachte gebruik heeft gemaakt van geweld, bedreiging met geweld of van zogenaamde ‘feitelijkheden’. Dit zijn gedragingen die in de gegeven omstandigheden iemand kunnen dwingen de seksuele handelingen te dulden.

Voor de bewezenverklaring van dit feit moet aldus komen vast te staan dat er een causaal verband bestaat tussen het geweld of de bedreiging met geweld dan wel andere feitelijkheden (de dwang) aan de ene kant en het ondergaan van de seksuele handelingen tegen de wil van aangeefster in aan de andere kant. De dwang zou volgens de aangifte onder meer hebben bestaan uit het dreigen met het wakker maken van de kinderen, het dreigen met het verspreiden van seksuele afbeeldingen en het fysiek pijn doen van aangeefster.

Tegen deze achtergrond heeft de rechtbank de aangifte van aangeefster voor wat betreft 30 juni 2024 en het geluidsfragment van diezelfde datum beoordeeld. De verklaring van aangeefster dat sprake was van dwang moet immers voldoende steun vinden in ander bewijs om tot een bewezenverklaring te kunnen komen. De rechtbank komt op basis van deze beoordeling niet tot een bewezenverklaring en licht dit als volgt toe. Het geluidsfragment is een auditieve weergave van het gesprek tussen aangeefster en de verdachte tijdens de seks die op 30 juni 2024 heeft plaatsgevonden. Aan dit geluidsfragment komt daarmee veel waarde toe. Uit dit geluidsfragment valt allereerst niet op te maken dat de seksuele handelingen zoals deze ten laste zijn gelegd toen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. En als er al van moet worden uitgegaan dat deze handelingen hebben plaatsgevonden, is niet vast te stellen dat dit onder dwang plaatsvond. Te horen is dat de verdachte om seks vraagt en op seks aandringt en dat aangeefster regelmatig zegt dat ze niet wil. Maar aangeefster zegt in het gesprek ook met enige regelmaat “ ja prima” en “prima zo, schiet op”. Verder is te horen dat de verdachte en aangeefster het onder meer hebben over het wakker maken door de verdachte van hun zoons en over het versturen door de verdachte van een bericht. Eenmaal is te horen dat de verdachte roept “jongens, wakker worden!”. Wat echter niet duidelijk wordt uit het geluidsfragment is of de verdachte op die momenten is doorgegaan met de seksuele handelingen.

Het voorgaande betekent dat de rechtbank de verdachte zal vrijspreken van de tenlastegelegde verkrachting in de periode voor 1 juli 2024 (feit 1).

Vrijspraak feit 3 van dagvaarding 2 (bezit seksuele afbeelding)

Op de iPad en telefoon van de verdachte zijn afbeeldingen en video’s aangetroffen waarop te zien is dat aangeefster en de verdachte seksuele handelingen verrichten. Aangeefster heeft verklaard dat deze seksuele afbeeldingen en video’s heimelijk door de verdachte zijn opgenomen. Daar tegenover staat de verklaring van de verdachte dat het vervaardigen van de seksuele afbeeldingen en video’s met medeweten van aangeefster heeft plaatsgevonden.

De tenlastegelegde datum van dit feit is 23 december 2024. Niet kan worden vastgesteld of de verdachte op die datum deze beelden beschikbaar had. Immers, zijn iPad en in ieder geval één van zijn telefoons zijn op 17 december 2024 in beslag genomen. Onduidelijk is wanneer zijn andere telefoon en zijn sd-kaart in beslag zijn genomen en of de tenlastegelegde beelden daarop stonden.

Ook kan niet worden vastgesteld of de seksuele afbeeldingen en video’s zonder medeweten of zonder toestemming van de aangeefster zijn vervaardigd.

De rechtbank zal de verdachte daarom van dit feit vrijspreken.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen feiten 2 en 3 van dagvaarding 1

Bewezen is dat de verdachte:

Dagvaarding 1: parketnummer: 10-395526-24

2

in de periode van 31 oktober 2024 tot en met 22 november 2024 te [plaats] , [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen:

3

op 4 december 2024 te [plaats] , zijn levensgezel, [slachtoffer] , heeft mishandeld door haar bij haar borst tegen de deur te drukken en hondenpoep tegen haar hoofd/haar te smeren, ten gevolge waarvan hij, verdachte, een hevige onlust veroorzakende gewaarwording aan het lichaam van voornoemde [slachtoffer] teweeg heeft gebracht en waardoor die [slachtoffer] letsel heeft bekomen.

De bewezenverklaring van de feiten 2 en 3 is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft feit 2 (parketnummer 10-395526-24) bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor dit feit de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven. De bewezenverklaring van feit 3 (parketnummer 10-395526-24) is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Feit 2

Feit 3

Woensdag 4 december 2024.

[verdachte] kwam erachter dat een van de honden in huis had gepoept.

Ik hoorde dat [verdachte] riep dat hij de poep aan mijn jas zou smeren.

Ik zag dat hij in een stuk keukenrol de poep van de hond had.

Hij kwam naar me toelopen en duwde met zijn rechterhand waar dus de poep inzat, tegen de linkerzijkant van mijn hoofd en mijn haar.

Met zijn andere hand drukte hij mij aan mijn borst tegen de deur. Dit ging best hard. Ik heb nog steeds een beurs gevoel aan mijn borst.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zijn toenmalige echtgenote meerdere keren met de dood dan wel zware mishandeling bedreigd in de periode nadat zij had aangekondigd van hem te willen scheiden. Daarnaast heeft hij tijdens een echtelijke ruzie zijn toenmalige echtgenote mishandeld door haar bij de borst tegen de deur te drukken en door hondenpoep in haar haar te smeren. De verdachte heeft zijn irritatie en woede op haar afgereageerd. De mishandeling vond plaats in de gezamenlijke woning van de verdachte en zijn inmiddels ex-vrouw, terwijl zij zich juist in haar eigen woning veilig zou moeten voelen. De verdachte heeft met zijn handelen een inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van zijn toenmalige echtgenote en heeft haar angst aangejaagd.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 22 september 2026 blijkt dat de verdachte een blanco strafblad heeft. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Rapport van de reclassering

Uit het rapport van Reclassering Nederland van 22 oktober 2026 dat over de verdachte is opgemaakt volgt dat er zorgen zijn over zijn omgang met emoties en probleemoplossend vermogen. Bij een bewezenverklaring ziet de reclassering risicofactoren op meerdere leefgebieden en zijn er aanwijzingen voor problematisch alcoholgebruik, wat mogelijk een ontremmende werking bij de verdachte kan hebben gehad.

De verdachte reflecteert onvoldoende op zijn eigen aandeel en legt de schuld voornamelijk buiten zichzelf. Hij weigert medewerking aan onderzoeken van het NIFP en heeft geen hulpvraag.

Tegelijkertijd is er ook sprake van stabiliteit op andere leefgebieden. De verdachte heeft een vaste dagbesteding, een toereikend inkomen en een vaste woonplek. Daarnaast is er sprake van een steunend netwerk, bestaande uit zijn zoons, overige familieleden en vrienden.

Het risico op partnergeweld wordt op de korte termijn ingeschat als laag en op de lange termijn als hoog.

Straf

Gelet op de aard en de ernst van de strafbare feiten is een taakstraf passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd, In strafverhogende zin wordt meegewogen dat de feiten zich binnen het huwelijk hebben afgespeeld nadat aangeefster had aangekondigd van de verdachte te willen scheiden. Alles afwegend acht de rechtbank een taakstraf van 40 uur passend.

De rechtbank ziet geen aanleiding om, zoals de officier van justitie heeft gevorderd, een vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38v Sr op te leggen in de vorm van een contact- en gebiedsverbod. Niet is gebleken dat de verdachte in de periode sinds het plaatsvinden van de feiten nog (ongewenst) contact heeft gezocht met aangeefster of haar werkplek heeft bezocht terwijl hij het adres daarvan naar eigen zeggen wel kent.

Voor het opleggen van een voorwaardelijk strafdeel met bijzondere voorwaarden ziet de rechtbank gelet op de bewezenverklaring en de omstandigheden zoals die uit het dossier naar voren komen evenmin aanleiding.

De rechtbank komt uit op een ander strafmodaliteit en lagere straf dan door de officier van justitie is geëist nu zij tot een andere bewezenverklaring komt.