De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en…

Beoordeling

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

1

hij in of omstreeks de periode van 10 juli 2025 tot en met 11 juli 2025 te Rotterdam,

althans in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

opzettelijk [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] wederrechtelijk van hun de vrijheid heeft beroofd

en/of beroofd gehouden,

hierin bestaande dat verdachte en/of verdachtes mededader(s) opzettelijk

2

hij in of omstreeks de periode van 10 juli 2025 tot en met 11 juli 2025 te Rotterdam,

althans in Nederland,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen

door geweld en/of bedreiging met geweld

[slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft gedwongen tot de afgifte van een of meerdere

telefoons en/of een geldbedrag (van in totaal ongeveer 200 EUR) en/of een ring

en/of pasjes,

in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of

een derde toebehoorde(n),

door

*“We gaan je mishandelen als je niet eerlijk zegt dat je geld hebt”, en/of

* “Als je nog een keer iets losser probeert te maken, dan krijg je hem”, althans

woorden van gelijke aard of strekking, en/of

3

hij in of omstreeks de periode van 10 juli 2025 tot en met 11 juli 2025 te Rotterdam,

althans in Nederland,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

[slachtoffer 1] en/of F. [slachtoffer 2] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht,

althans met zware mishandeling,

door

lichaam, van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of (vervolgens) de trekker over te halen,

en/of

* “Als je niet meewerkt en meeloopt schiet ik je neer op straat”, en/of

* “We gaan je mishandelen als je niet eerlijk zegt dat je geld hebt”, althans woorden

van gelijke dreigende aard of strekking;

Voor zover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Door de directeur van de Penitentiaire Inrichting (hierna: PI) is op enig moment tijdens de voorlopige hechtenis van de verdachte beslist dat hij verplicht wordt tot het ondergaan van een onvrijwillige geneeskundige behandeling, als bedoeld in artikel 46d, aanhef en onder a, van de Penitentiaire beginselenwet en de verdachte is overgeplaatst van [naam PI] naar het [naam centrum]. Hierop heeft de verdediging verzocht om een zogenoemd trajectconsult. De officier van justitie heeft aan dit verzoek gevolg gegeven.

De verdachte is op 11 december 2025 gezien door [naam], GZ-psycholoog, als rapporteur verbonden aan het Nederland Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie ter beantwoording van de vraag of een Pro Justitia onderzoek naar de geestvermogens van de verdachte geïndiceerd is. In de rapportage van het consult is neergelegd dat er aanwijzingen worden gezien voor psychopathologie in de vorm van psychotische problematiek en trauma gerelateerde klachten. Wanneer gekeken wordt naar de aard en modus operandi (alsook het ogenschijnlijke opportune karakter) van het ten laste gelegde, wordt doorwerking van de vermoede problematiek niet erg aannemelijk geacht. Dit leidt ertoe dat onvoldoende meerwaarde wordt gezien in Pro Justitia onderzoek.

Bij deze stand van zaken wijst de rechtbank het voorwaardelijk geformuleerde verzoek van de verdediging om aanvullende rapportage over de verdachte uit te laten brengen af.

Nu de voorlopige diagnostische conclusies van de deskundige worden gedragen door haar bevindingen, neemt de rechtbank die conclusies over en maakt zij die tot de hare. De rechtbank stelt daarmee vast dat doorwerking van de vermoede problematiek van de verdachte ten tijde van het plegen van het ten laste gelegde de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte niet hebben beïnvloed. De door de verdediging kort voor de terechtzitting overgelegde stukken doen hieraan niet af.

Conclusie

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feiten waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft zich (samen met anderen) schuldig gemaakt aan wederrechtelijke vrijheidsberoving, afpersing en een bedreiging. Dit zijn zeer ernstige feiten. De verdachte heeft met één van zijn mededaders de slachtoffers onder dreiging van een (op een) pistool (gelijkend voorwerp) gedwongen om naar zijn kamerwoning te gaan. Aldaar heeft de verdachte hen zich laten ontkleden, heeft de verdachte hen aldus vastgebonden en heeft de verdachte hen diverse malen geslagen met voornoemd voorwerp. Dit alles is voor de aangevers, getuige ook hetgeen zij hierover in hun aangiftes hebben verklaard, zeer beangstigend geweest. Zij dachten dat zij in die kamer hun leven zouden laten. Met zijn handelen heeft de verdachte een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van beide slachtoffers. Daarnaast brengen geweldsdelicten als deze sterke gevoelens van onrust en onveiligheid teweeg in de samenleving in het algemeen. De rechtbank rekent dit de verdachte zwaar aan.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Gezien de ernst van de feiten kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een lange gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd.

De rechtbank is van oordeel dat de door de officier van justitie geëiste straf onvoldoende recht doet aan de ernst van deze strafzaak. De rechtbank ziet dan ook aanleiding om een gevangenisstraf op te leggen die hoger is dan die door de officier van justitie is gevorderd. Als gevolg daarvan is de periode die gemoeid is met de voorwaardelijke invrijheidstelling eveneens langer, wat de reclassering meer mogelijkheden/handvatten biedt om de verdachte tegen het einde van zijn detentieperiode verantwoord te laten resocialiseren in de samenleving en hem daarbij te begeleiden.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden. De rechtbank zal daarbij, anders dan betoogd door de verdediging, geen strafvermindering toepassen om de reden dat het bevel beperkingen (in de visie van de verdediging) te laat zou zijn opgeheven. Dit laatste is namelijk niet het geval geweest. Op 16 juli 2025 is een bevel beperkingen voor een periode van maximaal twee weken uitgevaardigd. Dit bevel is op
16 juli 2025 aan de verdachte uitgereikt en de verdachte heeft geweigerd om de akte van uitreiking te tekenen. Het bevel beperkingen is vervolgens op 29 juli 2025 met maximaal twee weken verlengd. Deze verlenging is een dag later, op 30 juli 2025, aan de verdachte uitgereikt en de verdachte heeft opnieuw geweigerd om de akte van uitreiking te tekenen. Op 4 augustus 2025 is het bevel beperkingen door de officier van justitie opgeheven.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de PI, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.