Veroordeling voor poging tot zware mishandeling door het slachtoffer met een werpbijl te slaan en het…

Partiële vrijspraak feit 1, impliciet primair (poging tot doodslag)

De beschuldiging van de poging tot doodslag is niet bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen. De rechtbank kan zich in die conclusie vinden.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen feit 1, impliciet subsidiair (poging tot zware mishandeling) en feit 2 (opzettelijk aanwezig hebben van harddrugs)

Bewezen is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot zware mishandeling en het aanwezig hebben van een hoeveelheid cocaïne. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.4.

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft feit 2 bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor dit feit de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd, maar niet uitgeschreven.

De bewezenverklaring van het onder 1 impliciet subsidiair tenlastegelegde is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

De verdachte heeft [slachtoffer] meermaals met een metalen werpbijl op de onderarm, borst en/of buik geslagen. [slachtoffer] zat in zijn auto op het moment dat de verdachte hem plotseling met een werpbijl door het open autoraam sloeg. [slachtoffer] had een bult op zijn arm en een sneetje op zijn borst.

Om tot bewezenverklaring van poging tot zware mishandeling te komen, dient de rechtbank vast te stellen dat het opzet van de verdachte – al dan niet in voorwaardelijke zin – op zwaar lichamelijk letsel van het slachtoffer was gericht. Voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg – zoals hier zwaar lichamelijk letsel – is aanwezig indien de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat dat gevolg zal intreden. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten.

Een werpbijl is naar zijn aard bedoeld om met kracht neer te komen op datgene waarop wordt geslagen. Door krachtig met een werpbijl op de buik- en borststreek – welke vitale structuren bevatten – te slaan, bestond naar algemene ervaringsregels een aanmerkelijke kans dat bij het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel zou ontstaan. [slachtoffer] verklaarde nadien dat hij heel veel pijn had aan zijn arm. Deze verklaring vindt steun in de vastgestelde bult, waaruit kan worden afgeleid dat krachtig met de werpbijl moet zijn geslagen.

Het door de verdediging gevoerde betoog dat de bijl bot was en dat uit de bewijsmiddelen niet volgt dat het slachtoffer ernstig letsel heeft opgelopen, doet aan het voorgaande niet af. Voor een bewezenverklaring van een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel is niet vereist dat het gebruikte voorwerp scherp was of dat daadwerkelijk zwaar lichamelijk letsel is ingetreden. Het meermalen slaan met een bijl op een lichaam in de buik- en borststreek is naar de uiterlijke verschijningsvorm zozeer gericht op het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel, dat het niet anders kan dan dat verdachte de aanmerkelijke kans daarop bewust heeft aanvaard.

De rechtbank acht het onder 1 impliciet subsidiair ten laste gelegde opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, wettig en overtuigend bewezen.

Bewezen wordt verklaard, dat de verdachte

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zich na een geringe aanleiding schuldig gemaakt aan poging tot zware mishandeling. Hij heeft meermalen krachtig met een metalen werpbijl op de onderarm, borst en/of buik van [slachtoffer] geslagen. Dat [slachtoffer] hierbij geen zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen, is een omstandigheid die niet aan de verdachte te danken is, maar louter aan een gelukkig toeval. De verdachte heeft geen respect getoond voor de lichamelijke integriteit van [slachtoffer]. De rechtbank rekent de verdachte dit feit ernstig aan.

Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van 10,9 gram van een materiaal dat cocaïne bevat. Het gebruik van harddrugs brengt schade toe aan de volksgezondheid en gaat bovendien gepaard met vele andere vormen van criminaliteit en geweld.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 4 februari 2026 blijkt dat de verdachte recent meermaals onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt daarom tot een hogere straf.

Rapport van de reclassering

In het rapport van Reclassering Nederland van 24 februari 2026 staat het volgende. De verdachte is eerder in aanraking gekomen met justitie wegens een ernstig geweldsdelict, wapenbezit en verdovende middelen. Het beperkte probleemoplossend vermogen van de verdachte, zijn impulsieve gedrag, houding en zijn gedachtegang kunnen leiden tot recidive. In september 2025 sloot de verdachte het contact met de jeugdreclassering af. Hij beschikte destijds over eigen huisvesting, een vaste relatie en een diploma en hij leerde om beter met stressvolle omstandigheden om te gaan. Het is zorgelijk dat zijn impulscontrole en oplossend vermogen na slechts twee maanden toch te beperkt bleken.

Het risico op recidive en op letsel wordt ingeschat als hoog, waardoor de reclassering interventies noodzakelijk vindt. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een (deels) voorwaardelijke straf met de onderstaande bijzondere voorwaarden:

Straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten en het strafblad van de verdachte is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen; zij vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Daarom wordt een gevangenisstraf van zeven maanden opgelegd. Van deze gevangenisstraf worden drie maanden voorwaardelijk opgelegd. De voorwaardelijke straf heeft ook als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.

De verdediging heeft verzocht te volstaan met oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf die gelijk is aan de duur van het reeds ondergane voorarrest. Hiervoor bestaat echter geen aanleiding, gelet op de eerdergenoemde ernst van het feit en de omstandigheden waaronder het feit is begaan.

Gelet op het reclasseringsadvies moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte opnieuw een misdrijf zal plegen dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Daarom is het belangrijk dat de bijzondere voorwaarden meteen gelden, ook als de verdachte in hoger beroep gaat. De rechtbank verklaart de bijzondere voorwaarden om die reden dadelijk uitvoerbaar.