Jeugdstrafrecht. Vrijspraak van de impliciet primair ten laste gelegde poging tot doodslag. Veroordeling van…

Vrijspraak (impliciet primair: poging tot doodslag)

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de impliciet primair ten laste gelegde poging tot doodslag niet wettig en overtuigend kan worden bewezen, zodat de verdachte hiervan zonder nadere motivering zal worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

hij, op of omstreeks 23 mei 2024 te Rotterdam,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] ,
opzettelijk
van het leven te beroven, althans zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
meermalen, althans eenmaal met een vuurwapen (gericht) op het (onder)been
en/of enkel, althans het lichaam van die [slachtoffer] heeft geschoten,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feiten waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft zich op zeventienjarige leeftijd schuldig gemaakt aan een poging tot zware mishandeling van het slachtoffer. De verdachte is op 23 mei 2024 – nadat eerder op de dag tussen hem en het slachtoffer een worsteling had plaatsgevonden – achter het slachtoffer aangegaan en heeft hem op klaarlichte dag in het bos met een vuurwapen in zijn onderbeen geschoten. De verdachte heeft met zijn handelen op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Het is een feit van algemene bekendheid dat slachtoffers van feiten zoals deze, ook na langere tijd nog veel last kunnen hebben van wat hen is overkomen en dat zij voor langere tijd gevoelens van onveiligheid op straat kunnen ervaren. Daarnaast heeft het feit zich midden op de dag in de buurt van een kinderboerderij en een voetbalveld afgespeeld. Dit brengt gevoelens van onrust en onveiligheid teweeg bij buurtbewoners.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Gezien de aard en de ernst van het bewezenverklaarde feit en de straffen die daarvoor doorgaans worden opgelegd, kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een jeugddetentie. De rechtbank zal een deel daarvan voorwaardelijk opleggen, waarbij het onvoorwaardelijk strafdeel gelijk is aan de tijd die door de verdachte reeds in voorarrest is doorgebracht. Dit betekent dat de verdachte nu niet terug naar de justitiële jeugdinrichting hoeft. Aan het voorwaardelijk deel zal de rechtbank de voorwaarden koppelen zoals geadviseerd door de Raad. Hierdoor zal de verdachte de voor hem noodzakelijk geachte begeleiding krijgen in een strak kader. Het voorwaardelijk deel van de straf dient er ook toe de verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen.

Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat de verdachte, gelet op de ernst van het feit, een onvoorwaardelijke taakstraf, bestaande uit een werkstraf moet verrichten, zodat hij ook nu nog de consequenties van zijn gedrag zal ervaren. Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank ook acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd en legt daarom een lagere taakstraf op dan geëist door de officier van justitie. De rechtbank heeft bij het bepalen van de duur van de straf rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn in de zin van artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering ten aanzien van de materiële schade van de benadeelde partij kan worden toegewezen. Ten aanzien van de immateriële schade stelt de officier van justitie zich op het standpunt dat het gevorderde bedrag te hoog is. Dit komt voornamelijk doordat er in het onderhavige geval geen poging tot doodslag bewezen wordt verklaard en doordat een onderbouwing van het psychische letsel van het slachtoffer ontbreekt. De officier van justitie acht een vergoeding van € 5.000,00 passend en geboden. Het te vergoeden bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft zich ten aanzien van de materiële schade op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij voor de kosten van de (designer)broek niet-ontvankelijk in de vordering moet worden verklaard, omdat de schade niet voldoende is onderbouwd. Ten aanzien van de immateriële schade sluit de verdediging zich aan bij het standpunt van de officier van justitie en refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank.

Beoordeling

Vaststaat dat aan de benadeelde partij door het impliciet subsidiair bewezen verklaarde strafbare feit materiële schade is toegebracht. De vordering wordt gedeeltelijk toegewezen.

De verdediging heeft de vordering ten aanzien van de schoenen (€ 120,-), de huur van de krukken (€ 60,-) en de reiskosten (€ 2,64) niet betwist. De voor die posten gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig voor en de rechtbank wijst dat deel van de vordering toe.

Het deel van de vordering van de benadeelde partij dat ziet op de kosten van de broek is door de verdediging betwist. De rechtbank oordeelt dat deze schadepost onvoldoende is onderbouwd. De rechtbank kan niet vaststellen wat voor (designer)broek de benadeelde partij precies aan had ten tijde van het schietincident en wat de waarde is (geweest) van deze broek. De rechtbank verklaart de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Daarnaast is vast komen te staan dat de benadeelde partij door het impliciet subsidiair bewezen verklaarde strafbare feit rechtstreeks immateriële schade heeft geleden. Hij heeft een schotverwonding opgelopen in zijn linker onderbeen. Deze is gehecht. De kogel is verwijderd, maar splinters van deze kogel konden niet worden verwijderd. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat, gelet op de aard en ernst van normschending en de nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij sprake is van aantasting in persoon op andere wijze. De rechtbank begroot de immateriële schade naar billijkheid op het bedrag van € 5.000,-. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige gedeelte van de gevorderde immateriële schadevergoeding niet-ontvankelijk verklaren. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag vermeerderd wordt met wettelijke rente vanaf 23 mei 2024.

Nu de vordering van de benadeelde partij (gedeeltelijk) zal worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.

Conclusie

De verdachte moet de benadeelde partij een schadevergoeding betalen van € 5.182,64, vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

Vonnis waarvan tenuitvoerlegging wordt gevorderd

Bij vonnis van 23 mei 2023 van de kinderrechter in deze rechtbank is de verdachte ter zake van het wederrechtelijk verblijven op een in een haven gelegen besloten plaats veroordeeld voor zover van belang tot een taakstaf bestaande uit een geheel voorwaardelijke werkstraf van 60 uren, subsidiair 30 dagen jeugddetentie, met een proeftijd van 2 jaren. De proeftijd is ingegaan op 7 juni 2023.

Standpunt officier van justitie

De officier van juistste stelt zich op het standpunt dat de vordering ten uitvoer moet worden gelegd.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft verzocht de opgelegde voorwaardelijke straf niet ten uitvoer te leggen.

Beoordeling

Het hierboven bewezen verklaarde feit is na het wijzen van dit vonnis en voor het einde van de proeftijd gepleegd. Door het plegen van het bewezen feit heeft de verdachte de aan het vonnis verbonden algemene voorwaarde, dat hij voor het einde van de proeftijd geen nieuwe strafbare feiten zou plegen, niet nageleefd.

In beginsel kan daarom de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde straf worden gelast. De rechtbank acht gezien het lange tijdsverloop tenuitvoerlegging niet opportuun. De rechtbank wijst de vordering tot tenuitvoerlegging daarom af.