Strafrecht overig

Veroordeling voor: medeplegen van het opzettelijk niet nakomen van een der in artikel 10 van de…

Rechtbank Utrecht, 24 september 2003

Zaakgegevens

Op 24 september 2003 heeft de Rechtbank Utrecht in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Utrecht
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
24 september 2003
Datum publicatie
20 november 2026
Zaaknummer
16/200201-01
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBUTR:2003:2051
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor: medeplegen van het opzettelijk niet nakomen van een der in artikel 10 van de Coördinatiewet

sociale verzekeringen bedoelde verplichtingen (meermalen gepleegd) en het medeplegen van opzettelijke overtreding van artikel 91 lid 1 van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 (meermalen gepleegd)

Straf: voorwaardelijke gevangenisstraf, taakstraf van 200 uur en geldboete van €18.000 euro

Uitspraak

RECHTBANK TE UTRECHT

Parketnummer : 16/200201-01

Datum uitspraak : 24 september 2003

Tegenspraak

Raadsman: mr. J.C. Oudijk (uitdrukkelijk gemachtigd)

G/T: Ja

VERKORT VONNIS

van de rechtbank te Utrecht, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [1971] te [geboorteplaats] ,

wonende te [woonplaats] , [adres] .

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 10 september 2003.

De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd wat in de dagvaarding is omschreven.

Op vordering van de officier van justitie is wijziging van de onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde feiten ter terechtzitting van 10 september 2003 toegestaan.

Van de dagvaarding en van de vordering tot wijziging van de tenlastelegging zijn kopieën als bijlagen I en II aan dit vonnis gehecht. De inhoud van deze bijlagen geldt als hier ingevoegd.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en onder 2 primair ten laste gelegde feiten heeft begaan op de wijze als is vermeld in bijlage III van dit vonnis. De inhoud van deze bijlage geldt als hier ingevoegd.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.

De strafbaarheid van de feiten

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezenverklaarde levert de navolgende strafbare feiten op:

Ten aanzien van het onder 1 primair bewezenverklaarde:

Medeplegen van het opzettelijk niet nakomen van een der in artikel 10 van de Coördinatiewet sociale verzekeringen bedoelde verplichtingen, meermalen gepleegd

Ten aanzien van het onder 2 primair bewezenverklaarde:

Medeplegen van opzettelijke overtreding van artikel 91 lid 1 van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997, meermalen gepleegd

De strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Motivering van de op te leggen sancties

Bij het bepalen van de op te leggen straffen heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van de verdachte.

Wat betreft de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen:

Verdachte heeft gedurende drie jaren, als directeur van haar onderneming, de zogenaamde jaaropgavekaarten met daarop loon en arbeidstijdgegevens van haar werknemers, die ingevolge de sociale wetgeving moesten worden ingezonden naar het GAK, niet, niet tijdig of onvolledig ingezonden.

Gedurende deze periode heeft verdachte bovendien aanvang, beëindiging of wijziging van arbeidsverhoudingen van werknemers van haar onderneming niet doorgegeven.

Wat ook zij van het door de verdediging gestelde ten aanzien van de puinhoop die de boekhouder van de onderneming van de loonadministratie in bedoelde periode zou hebben gemaakt, naar het oordeel van de rechtbank doet dit niet af aan de eindverantwoordelijkheid die verdachte, als directeur, droeg met het oog op de sociale verzekeringen van de werknemers.

Nu bovendien is vastgesteld dat een en ander een groot aantal jaren heeft kunnen voortduren, moet daaruit het (voorwaardelijk) opzet van verdachte worden afgeleid. Zij heeft immers, door niet in de grijpen in de (vermeende puinhoop van de) loonadministratie, bewust het risico aanvaard dat zij onvoldoende sociale lasten zou afdragen aan de uitvoeringsinstelling.

De feiten hebben geleidt tot grote financiële schade voor de sociale fondsen, en meer in het algemeen leiden dergelijke feiten ertoe dat de financiering van de sociale zekerheid wordt ondermijnd.

Wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op:

de mededeling van de officier van justitie waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder wegens enig strafbaar feit werd veroordeeld.

De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat verdachte ter zake van de onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde feiten meer wordt veroordeeld tot -kort gezegd-:

  • een gevangenisstraf van 4 maanden geheel voorwaardelijk;

  • een werkstraf van 200 uur;

  • een geldboete van € 18.000,--.

De rechtbank acht, gelet op de aard en de ernst van voormelde feiten en rekening houdend met de persoon van verdachte, een straf zoals door de officier van justitie gevorderd passend en geboden.

De toepasselijke wettelijke voorschriften

Behoudens op de reeds aangehaalde artikelen zijn de op te leggen straffen gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 23, 24, 24c, 47, 57 van het Wetboek van Strafrecht en op de artikelen 108 en 109 van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997, artikel 17a van de Coördinatiewet sociale verzekeringen en de artikelen 8 en 12 van het Loonadministratiebesluit.

DE BESLISSING:

De rechtbank beslist als volgt:

Verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde feiten, zoals vermeld in bijlage III van dit vonnis, heeft begaan.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart dat het bewezenverklaarde strafbaar is en dat dit de hierboven vermelde strafbare feiten oplevert.

Verklaart de verdachte daarvoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een GEVANGENISSTRAF voor de duur van VIER (4) MAANDEN.

Bepaalt dat deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders mocht worden gelast.

Stelt daarbij een proeftijd vast van twee jaren.

Bepaalt dat de tenuitvoerlegging kan worden gelast indien:

de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt.

Veroordeelt de verdachte voorts tot een TAAKSTRAF, bestaande deze straf uit:

een werkstraf voor de duur van 200 uren, te vervangen door hechtenis voor de duur van 100 dagen indien de veroordeelde deze straf niet naar behoren verricht.

Veroordeelt de verdachte voorts tot betaling van een GELDBOETE van € 18.000,--(achttienduizend Euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 120 dagen.

Dit vonnis is gewezen door

mrs. M.J. Veldhuijzen, voorzitter, P. Krepel en P. Dondorp, rechters, bijgestaan door R. van Duffelen, griffier en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 24 september 2003.

________________________________________________________

RECHTBANK TE UTRECHT

Parketnummer : 16/200201-01

Datum uitspraak : 24 september 2003

AANVULLING op het onder bovengenoemd parketnummer gewezen vonnis van de rechtbank te Utrecht, meervoudige kamer voor strafzaken, van bovenvermelde datum in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [1971] te [geboorteplaats] .

Het bewijs

Deze aanvulling op voormeld vonnis bevat de inhoud van de bewijsmiddelen als bedoeld in art. 359, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering en de redengevende feiten en omstandigheden als bedoeld in art. 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering.

1. Een ambtsedig proces-verbaal voorzien van het zaaknummer 064017-001 d.d. 19 februari 2002 met bijlagen, opgemaakt door [opsporingsfunctionaris] , opsporingsfunctionaris werkzaam bij de regio West van Gak Nederland B.V. te Amsterdam, werkzaam vanuit kantoor Utrecht, tevens buitengewoon opsporingsambtenaar, voor zover -zakelijk weergegeven-inhoudende verklaringen als in de aan deze aanvulling gehechte bijlage is aangegeven.

De rechtbank stelt vast dat de in bedoeld proces-verbaal samenvattend aangehaalde processen-verbaal en geschriften als bedoeld in artikel 344, eerste lid, aanhef en onder 5 Wetboek van Strafvordering, als bijlage bij dat proces-verbaal zijn gevoegd, en dat de inhoud van die bijlagen overeenkomtt met hetgeen daarover in het samenvattend proces-verbaal is opgenomen.

Deze aanvulling is vastgesteld door mr. P. Dondorp op