Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Eerste aanleg - enkelvoudig · Belastingrecht

en

en

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur van 30 oktober 2023.

De inspecteur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag in de belasting van personenauto’s en motorrijwielen (Bpm) opgelegd van € 8.068. Bij gelijktijdige beschikking heeft de inspecteur € 45 belastingrente aan belanghebbende in rekening gebrachte (de belastingrentebeschikking).

De inspecteur heeft het bezwaar van belanghebbende tegen de naheffingsaanslag en de belastingrentebeschikking ongegrond verklaard.

De rechtbank heeft het beroep op 11 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: namens belanghebbende mr. M.U. Sahin, verbonden aan Bothof Services B.V. en namens de inspecteur mr. [inspecteur 1] en mr. [inspecteur 2] .

2. De rechtbank beoordeelt of de inspecteur de naheffingsaanslag Bpm en de belastingrentebeschikking terecht en niet tot een te hoog bedrag aan belanghebbende heeft opgelegd. De rechtbank doet dat aan de hand van de beroepsgronden van belanghebbende.

De rechtbank is van oordeel dat de naheffingsaanslag Bpm terecht en niet tot een te hoog bedrag aan belanghebbende is opgelegd. De belastingrentebeschikking is wel ten onrechte aan belanghebbende opgelegd en moet worden vernietigd. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

3. Belanghebbende heeft op 7 februari 2023 aangifte gedaan ter zake van de registratie van een Chrysler Town & Country 3.6 V6 Silver met [VIN-nummer] en een bedrag aan Bpm voldaan van € 320.

Belanghebbende heeft in de aangifte een beroep gedaan op de taxatiemethode en bij de aangifte een taxatierapport van 7 februari 2023 gevoegd. De fysieke opname ten behoeve van het opstellen van het taxatierapport heeft op 11 oktober 2022 plaatsgevonden.

De auto is op 12 oktober 2022 gekeurd door de RDW.

De inspecteur heeft een hertaxatie laten verrichten door Dienst Domeinen Roerende Zaken (DRZ). Hij heeft naar aanleiding van de bevindingen van DRZ het standpunt ingenomen dat de verschuldigde Bpm ter zake de auto € 8.388 bedraagt en de naheffingsaanslag Bpm opgelegd.

Na afloop van de zitting ingediend stuk

4. De rechtbank heeft na afloop van de zitting een nader stuk van belanghebbende ontvangen. Dat is te laat. De rechtbank heeft in het stuk geen aanleiding gezien om het onderzoek te heropenen en zal in haar beoordeling ook geen acht slaan op het stuk. Op grond van het procesreglement is het stuk wel toegevoegd aan het procesdossier.

Taxatiemethode

De inspecteur stelt dat het taxatierapport van belanghebbende niet kan worden gebruikt bij het vaststellen van de vermindering en de daarvoor te verstrekken opgaaf als bedoeld in artikel 10 van de Wet Bpm omdat het niet voldoet aan de vereisten van artikel 8, vierde lid, onderdeel bv, van de Uitvoeringsregeling Bpm.

De rechtbank is van oordeel dat op grond van de hierboven aangehaalde bepalingen het taxatierapport niet gebruikt kan worden bij het vaststellen van de vermindering en de daarvoor te verstrekken opgaaf als bedoeld in artikel 10 van de Wet Bpm. Artikel 8, vierde lid, onderdeel b, van de Uitvoeringsregeling Bpm kan redelijkerwijs niet zo worden gelezen dat het mogelijk is om gebruik te maken van een taxatierapport dat is opgesteld na het afschrijvingsmoment. Die lezing druist naar het oordeel van de rechtbank ook niet in tegen enig rechtsbeginsel. Omdat het taxatierapport hier zo’n vier maanden na het afschrijvingsmoment is opgemaakt, kan de taxatiemethode dus niet worden toegepast.

Het vorenstaande heeft tot gevolg dat de vermindering van de Bpm moet worden vastgesteld aan de hand van de tabel van artikel 8, vijfde lid, van de Uitvoeringsregeling Bpm. Dat leidt tot de conclusie dat de naheffingsaanslag eerder te laag dan te hoog is vastgesteld. Het beroep is in zoverre dan ook ongegrond.

Belanghebbende stelt dat ten onrechte belastingrente aan hem in rekening is gebracht vanaf 1 januari 2023, omdat het belastbaar feit zich heeft voorgedaan in 2023. De inspecteur heeft dit betwist.

De rechtbank overweegt dat op grond van artikel 30h, eerste lid, van de AWR belastingrente in rekening wordt gebracht indien de naheffingsaanslag Bpm is vastgesteld na het einde van het kalenderjaar waarop de nageheven belasting betrekking heeft. Het belastbare feit, te weten de registratie in het kentekenregister, heeft plaatsgevonden op 16 maart 2023. De nageheven belasting heeft dus betrekking op het kalenderjaar 2023. De naheffingsaanslag is ook opgelegd in het jaar 2023. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de inspecteur dan ook ten onrechte belastingrente aan belanghebbende in rekening gebracht. Dat betekent dat de rechtbank de belastingrentebeschikking bij de naheffingsaanslag Bpm zal vernietigen.

Belanghebbende heeft in zijn beroepschrift, ontvangen door de rechtbank op 28 november 2023, verzocht om toekenning van een schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen het onderhavige geschil beslecht had moeten zijn.

De rechtbank stelt vast dat de inspecteur het bezwaarschrift op 26 mei 2023 heeft ontvangen. De rechtbank doet uitspraak op 3 november 2026. De redelijke termijn van twee jaar is met afgerond één jaar en zes maanden overschreden. Belanghebbende heeft recht op een schadevergoeding van € 1.500. De overschrijding is volledig toe te rekenen aan de beroepsfase en komt dus voor rekening van de Staat. De rechtbank merkt de Staat in zoverre mede aan als partij in dit geding.

5. Het beroep is gegrond voor zover het betrekking heeft op de belastingrentebeschikking bij de naheffingsaanslag Bpm en het verzoek om een vergoeding van immateriële schade, en voor het overige ongegrond. Dat betekent dat de belastingrentebeschikking zal worden vernietigd en de naheffingsaanslag Bpm in stand blijft. Verder heeft belanghebbende recht op een vergoeding van immateriële schade van € 1.500.

Omdat het beroep gegrond is moet de inspecteur het griffierecht aan belanghebbende vergoeden en krijgt belanghebbende ook een vergoeding van zijn proceskosten. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt belanghebbende een vast bedrag per proceshandeling. In bezwaar heeft elke proceshandeling een waarde van € 666. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934. De gemachtigde heeft een bezwaarschrift ingediend, de hoorzitting bijgewoond, een beroepschrift ingediend en heeft aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 3.200.

De rechtbank:

Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J.H. Bogert, rechter, in aanwezigheid van mr. F.E.M. Houben, griffier.

De rechter is verhinderd om deze uitspraak te ondertekenen. De uitspraak is daarom alleen ondertekend door de griffier.

De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.