Bestuursrecht overig
Artikel 13b van de Opiumwet.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 5 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:10801 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbzwb-2026-10801
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- BRE 26/5841
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:10801
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Breda
Bestuursrecht
zaaknummer: BRE 26/5841
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van 5 november 2026 in de zaak tussen
[verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker
en
de burgemeester van de gemeente Rucphen, de burgemeester.
Procesverloop
1. Uit de bestuurlijke rapportage van de politie van 22 september 2026 volgt dat op 15 september 2026 22,5 kilogram aan hennep in gesealde verpakkingen is aangetroffen in de woning van verzoeker aan [adres] in [plaats] .
De burgemeester heeft op 6 oktober 2026 het besluit genomen om het perceel inclusief de woning te sluiten voor de duur van twee maanden (het bestreden besluit).
Verzoeker heeft hier bezwaar tegen gemaakt en de rechtbank verzocht om een voorlopige voorziening.
De burgemeester heeft op het verzoek gereageerd met een verweerschrift.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 5 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, vergezeld door een collega die voor hem tolkte, en namens de burgemeester mr. [vertegenwoordiger] .
Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. De voorzieningenrechter beoordeelt bij de vraag of hij een voorlopige voorziening zal treffen of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft. Dat kan een reden zijn om het bestreden besluit te schorsen. Deze vraag beantwoordt hij aan de hand van de gronden van verzoeker.
Verzoeker heeft aangevoerd dat hij het voornemen om de woning te sluiten nooit heeft ontvangen. De voorzieningenrechter stelt vast dat dat de burgemeester wel een voornemen heeft uitgebracht en dat dit voornemen ook bij verzoeker is thuisbezorgd. Dit is op zitting ook niet betwist door verzoeker. Dat verzoeker niet thuis was, komt voor zijn eigen rekening. De rechtbank is daarom van oordeel dat de voorbereiding van het bestreden besluit zorgvuldig is verlopen.
De bevoegdheid van de burgemeester om de woning te sluiten staat niet ter discussie. De burgemeester is naar het oordeel van de voorzieningenrechter gelet op de aangetroffen hoeveelheid softdrugs op grond van artikel 13b van de Opiumwet bevoegd om bij deze hoeveelheid aangetroffen drugs de woning te sluiten.
Als de burgemeester op grond van artikel 13b van de Opiumwet bevoegd is om in een concreet geval op te treden met een last onder bestuursdwang en hij overweegt om een woning te sluiten, zal hij moeten beoordelen of dat in de omstandigheden van het geval gerechtvaardigd is, en zo ja, voor hoe lang. Steeds zal hij daarbij moeten beoordelen of zijn optreden in een concreet geval evenredig is. De burgemeester moet zich ervan vergewissen dat de sluiting van een woning en de duur ervan met het oog op de hiervoor genoemde doelen geschikt, noodzakelijk en evenwichtig is.
De voorzieningenrechter stelt vast dat de geschiktheid en de noodzaak van de woningsluiting niet ter discussie staan. Wel staat ter discussie of de woningsluiting evenwichtig is. Indien geen enkel verwijt kan worden gemaakt aan iemand die door zo’n besluit wordt getroffen, kan dat het besluit onevenwichtig en daarmee onevenredig maken.
De voorzieningenrechter heeft gezien dat verzoeker niet vervolgd wordt voor de aanwezigheid van de drugs in de woning. Ook constateert de voorzieningenrechter dat de voormalige vriend van eiser, die samen met verzoeker bij de politiecontrole in de woning aanwezig was, heeft verklaard dat verzoeker van niets wist. De voorzieningenrechter acht dit verhaal aannemelijk, mede aan de hand van wat verzoeker op zitting heeft verteld. De voorzieningenrechter acht hiermee het verwijt dat de burgemeester verzoeker maakt, namelijk dat het niet aannemelijk is dat verzoeker van niets wist, een te groot verwijt. Dit is een motiveringsgebrek. De voorzieningenrechter ziet hierin, samen met het gegeven dat de burgemeester ruimte ziet voor een kortere sluitingsduur, aanleiding om het besluit gedeeltelijk te schorsen, namelijk voor zover de sluiting langer is bepaald dan zes weken. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarmee niet geheel toe, gelet op het volgende.
Dat verzoeker geen strafrechtelijk verwijt gemaakt wordt en dat verzoeker naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter bestuursrechtelijk een kleiner verwijt gemaakt kan worden dan de burgemeester nu doet, betekent niet dat de burgemeester verzoeker helemaal geen verwijt kan maken. Zo was verzoeker in de woning aanwezig toen de politie de drugs vond en in de periode dat de vriend in de woning was. Van verzoeker mag als eigenaar van de woning worden verwacht dat hij weet wat er in de woning gebeurt. Daarbij draagt hij een zekere verantwoordelijkheid voor de mensen die hij in zijn woning toelaat. Om deze redenen mag de burgemeester verzoeker daarom toch wel in enige mate aanrekenen dat de drugs in de woning zijn aangetroffen.
Bij de beoordeling van het sluitingsbesluit heeft de voorzieningenrechter ook gekeken naar wat er verder heeft gespeeld, wat de burgemeester ook gemotiveerd heeft. De meldingen uit de buurt wijzen erop dat de woning enkele dagen een rol had in de drugshandel als een tijdelijke opslaglocatie. De omwonenden hebben last gehad van mensen die kennelijk naar de partij drugs op zoek waren. Er zijn meerdere woningsluitingen geweest vanwege drugs in de omgeving. In een en ander ligt een duidelijke noodzaak voor de burgemeester om op te treden. Dit gegeven maakt dat de voorzieningenrechter het verzoek niet geheel zal toewijzen.
Er zijn er naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter geen andere gevolgen die het sluitingsbesluit onevenredig maken. Verzoeker moet zijn woning tijdelijk uit. Dat is vervelend voor verzoeker en kost hem geld omdat hij in een hotel onderdak moet zien te vinden. Dit gegeven maakt de sluiting op zichzelf niet onevenwichtig en niet onevenredig. Ook de vrees voor eventuele gevolgen in het verkoopproces van de woning, zoals de situatie dat de huidige kopers alsnog afhaken, betekent niet dat de burgemeester van sluiting van de woning hoeft af te zien, hoe vervelend het ook zou zijn als deze vrees uitkomt. De levering staat gepland na sluiting van de woning.
Conclusie en gevolgen
3. Gelet op het voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat het bezwaar tegen het bestreden besluit een redelijk kans van slagen heeft als het gaat om de verminderde mate van verwijtbaarheid. De voorzieningenrechter ziet hierin aanleiding een voorziening te treffen door de sluitingsduur te beperken tot zes weken. Hiermee wordt enigszins tegemoet gekomen aan het belang van eiser om minder lang onderdak elders te bekostigen en zijn woning gereed maken voor de levering.
Omdat de voorzieningenrechter het verzoek gedeeltelijk toewijst, moet de burgemeester het griffierecht aan verzoeker vergoeden. Van proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen is niet gebleken.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
-
wijst het verzoek om voorlopige voorziening gedeeltelijk toe;
-
bepaalt dat de duur van de sluiting van de woning wordt beperkt tot zes weken;
-
bepaalt dat de burgemeester het griffierecht van € 200,- aan verzoeker moet vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J. Schouw, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. T.J. Janzing, griffier, en uitgesproken in het openbaar op 5 november 2026 .
|
griffier |
voorzieningenrechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: