Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van witwassen van € 76.000,00. Overschrijding…

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Beoordelingskader witwassen

Voor een veroordeling voor witwassen zoals bedoeld in artikel 420bis, eerste lid, onder a en b, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) dient te worden bewezen dat het ten laste gelegde geldbedrag uit enig misdrijf, het gronddelict, afkomstig is. Nu geen verband kan worden gelegd tussen een concreet misdrijf en voornoemd bedrag, kan worden gesteld dat er, indien het geld van een misdrijf afkomstig is, geen gronddelict bekend is. De rechtbank zal daarom gebruikmaken van het zes-stappen toetsingskader zoals uiteengezet in het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 11 januari 2013 (ECLI:NL:GHAMS:2013:BY8481). Hieruit volgt dat het in de tenlastelegging opgenomen bestanddeel ‘afkomstig uit enig misdrijf’ kan worden bewezen, als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is.

Daarvoor moet allereerst worden vastgesteld of de feiten en omstandigheden van zodanige aard zijn dat zonder meer sprake is van een vermoeden van witwassen. Als dat het geval is, mag van verdachte worden verlangd dat hij een verklaring geeft voor de herkomst van het geld. Deze verklaring moet concreet, min of meer verifieerbaar en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijk zijn. Bij de beoordeling van deze verklaring spelen de omstandigheden waaronder en het moment en de wijze waarop deze verklaring tot stand is gekomen een rol. Zo kan het van belang zijn of verdachte van meet af aan tegenwicht tegen de verdenking heeft geboden of dat hij pas in een later stadium van het onderzoek is gaan verklaren. Indien de verklaring van verdachte voldoende tegenwicht biedt, is het aan het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de door verdachte gestelde alternatieve herkomst van het geld. Uit de resultaten van dat onderzoek zal moeten blijken of met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat het geld waarop de verdenking betrekking heeft, een legale herkomst heeft en dat een criminele herkomst als enige aanvaardbare verklaring overblijft.

Vermoeden van witwassen

In april 2019 heeft verdachte een woning aangekocht aan [adres 2] . Verdachte heeft deze woning deels gefinancierd met een hypotheek van € 70.000,-. Het overige deel van de aankoopsom (€ 96.606,-) heeft verdachte voldaan uit eigen middelen. De eigen middelen zijn afkomstig van eigen spaargeld en geld dat verdachte van de medeverdachten heeft ontvangen. Door beide medeverdachten is telkens

€ 40.000,- bijgeschreven op de rekening van verdachte in de ten laste gelegde periode. Opvallend is dat beide medeverdachten nagenoeg gelijktijdig kort voor de overschrijvingen grote contante bedragen in delen op hun rekeningen hebben gestort. Deze contante stortingen bestonden onder meer uit ongebruikelijke coupures van € 200,- en € 500,-. Onduidelijk is gebleven waarom zij het geld niet contant aan verdachte hebben kunnen overhandigen. De gestorte bedragen passen daarnaast niet bij het in- en uitgavenpatroon van de medeverdachten. Sterker nog, de medeverdachten hebben, naar eigen zeggen, hun gehele financiële buffer/spaarpot aan verdachte overgemaakt. Het is onduidelijk om welke reden zij dit zouden doen nu zij hiermee enkel een financieel risico lopen en het alleen verdachte is die hieruit volop voordeel geniet. Gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden kan naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld dat sprake is van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen.

Verklaring van verdachte

Verdachte heeft verklaard dat hij het geld heeft geleend van de medeverdachten. Ter onderbouwing van zijn verklaring heeft hij een tweetal leningsovereenkomsten overgelegd. Uit de leningsovereenkomsten blijkt dat er geen rente over het bedrag dient te worden betaald en dat er geen concrete afspraken zijn gemaakt over terugbetaling. Aflossing geschiedt in nader overleg tussen partijen. Verdachte stelt niets te weten over de herkomst van het geld. [medeverdachte] heeft hierover wisselend verklaard. Allereerst heeft hij verklaard dat het zijn spaargeld betrof. Op 2 juni 2021 heeft hij een verklaring afgelegd waarin hij heeft aangegeven dat hij het contante geld van verdachte had ontvangen met de opdracht dit op zijn rekening te storten en vervolgens aan verdachte over te maken. Later heeft de medeverdachte deze verklaring weer aangepast naar zijn eerdere versie. [verbalisant] heeft geverbaliseerd dat de medeverdachte gedurende de verhoren een erg gestreste indruk maakte. Bij het verhoor van 2 juni 2021 gaf de medeverdachte aan dat hij de waarheid ging vertellen. Tijdens dit verhoor maakte de medeverdachte ook een minder gespannen indruk op de verbalisant. Daarnaast heeft de medeverdachte gedetailleerd verklaard en past de verklaring bij de omstandigheden uit het dossier. Gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden waaronder het geld is gestort en overgemaakt naar verdachte en de bevindingen van de verbalisant, gaat de rechtbank uit van de juistheid van de verklaring van de medeverdachte die hij op 2 juni 2021 heeft afgelegd. Deze verklaring van de medeverdachte is tegenstrijdig met de verklaring van verdachte. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verdachte hiermee geen concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring gegeven.

Conclusie

De rechtbank is van oordeel dat uit het voorgaande volgt dat het vermoeden van witwassen niet is weerlegd. Verdachte heeft een woning aangekocht met contant geld dat hij daarvoor voorafgaand door de medeverdachten heeft laten storten op hun bankrekeningen en vervolgens heeft laten overboeken naar zijn eigen bankrekening. De door verdachte overlegde leningsovereenkomsten roepen meer vragen op dan dat zij duidelijkheid scheppen. Er zijn namelijk geen rentepercentages en concrete terugbetalingsafspraken opgenomen in de schriftelijke overeenkomsten, waardoor deze ‘kale’ overeenkomsten niet veel extra toevoegen ten opzichte van de daadwerkelijke overboekingen. Bovendien is het opmerkelijk dat de medeverdachten niet wisten wat verdachte van plan was met het geld en dat zij geen enkel voordeel hebben in verband met het uitgeleende bedrag, terwijl zij daarvoor nagenoeg hun volledige spaargeld (naar eigen zeggen) zouden uitlenen en verdachte dit juist wilde gebruiken voor het aankopen van een woning die hij wilde gaan verhuren. Wat betreft [persoon] concludeert de rechtbank dat hij weliswaar een bedrag van

€ 40.000 naar de rekening van verdachte heeft overgeboekt, maar er slechts € 36.000 aan contante stortingen op zijn bankrekening kort voorafgaand aan de overboeking te zien zijn. De rechtbank zal daarom wat betreft [persoon] uitgaan van het witwassen van een bedrag van € 36.000. De rechtbank komt, alles in samenhang bezien, daarom tot de conclusie dat een criminele herkomst als enige aanvaardbare verklaring overblijft. De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte van een bedrag van

€ 76.000,00 de herkomst heeft verborgen/verhuld , terwijl hij wist dat dit geld afkomstig was uit enig misdrijf.